Abyss of Ideas

💽 Album: Paganini: 24 Caprices 👤 Artist: Itzhak Perlman 📅 Date: 2015-09-25 🎧 Tracks amount: 24

رقابتی از جنس ویولن سال ۱۸۲۸، هاینریش ویلهلم ارنست ویولنیستی ۱۶ساله در وین بود که نیکولو پاگانینی برای اجرای کنسرت به آن شهر سفر کرد. ارنست به‌شدت تحت‌تأثیر پاگانینی قرار گرفت و سپس در ملاقاتی خصوصی برای او چند قطعه‌ی ویولن نواخت. پاگانینی بلافاصله استعداد او را کشف و پیش‌بینی کرد که آینده‌ی درخشانی در انتظارش است. سال بعد ارنست برای نوازندگی در ارکستر سلطنتی به مونیخ سفر کرد؛ اما پاگانینی به او توصیه کرد که به اهداف بالاتری بیندیشد. ارنست سپس به اجرای کنسرت مشغول شد. او در هر شهری که پاگانینی در آن کنسرت داشته بود می‌رفت و کنسرت‌های خود را برگزار می‌کرد. کنسرت‌های او تمجیدهای زیادی را دربر داشتند، اما نوازندگی ارنست همچنان زیر سایه‌ی سنگین پاگانینی قرار داشت. این موضوع او را چنان افسرده کرد که پس از یکی از کنسرت‌هایش، خود را پنج روز کامل در اتاقی حبس کرد. در ۱۸۳۰، ارنست دوباره پاگانینی را در فرانکفورت ملاقات کرد. او در کنسرت خود در آن شهر، قطعه‌ی Nel cor più non mi sento (احساسی بیش از این در قلبم نیست) از پاگانینی را با چنان دقتی اجرا کرد که شگفتی بیننده‌ها و خود پاگانینی را به‌همراه داشت. این قطعه، همانند بسیاری از ساخته‌های پاگانینی در آن زمان، منتشر نشده بود، این به آن معنی بود که ارنست تنها با شنیدنش در کنسرت‌های پاگانینی آن را فراگرفته بود. نقل است که ارنست چند روز بعد به ملاقات پاگانینی می‌رود که مشغول آهنگسازی با گیتار خود بود. پاگانینی بلافاصله دست‌نوشته‌های خود را زیر تخت می‌اندازد، به این بهانه که باید ساخته‌های خود را نه‌تنها از گوش‌های ارنست، بلکه از چشمان او نیز پنهان کند. سال‌ها بعد، در ۱۸۳۷، ارنست کنسرت‌هایی در فرانسه برگزار کرد. زمانی که شنید پاگانینی برای یک کنسرت به مارسی می‌رود، برای دیدار دوباره‌ی استاد خود به آن شهر سفر کرد. او مُصِر بود که از اسرار تکنیک پیچیده‌ی پاگانینی باخبر شود. ارنست به‌کمک بستگان منشی خود اتاقی را کنار اتاق پاگانینی اجاره کرد و روزها و شب‌ها در آن پنهان شد تا به تمرینات پاگانینی گوش دهد. پاگانینی در تورهای خود تمرین زیادی نمی‌کرد و هنگام تمرین نیز صدای ساز را با سوردین می‌گرفت، پس ارنست کار دشواری در پیش داشت. ارنست همچنین موفق شد پنهانی خود را به تمرین‌های پاگانینی در سالن کنسرت نیز برساند. ارنست در مارسی توانست دو کنسرت خود را به‌گونه‌ای ترتیب دهد که پیش از کنسرت‌های پاگانینی برگزار شوند، به این نیت که انتظارات تماشاچیان را بالا ببرد و رقیب خود را غافلگیر کند. که در این کار موفق نیز بود. کنسرت‌های او با تحسین‌های فراوان همراه بودند و پاگانینی در اولین کنسرت خود نتوانست انتظارات بالای مخاطبان خود را برآورده کند. آن‌ها عقیده داشتند که نوازندگی ارنست بیشتر به دل‌شان می‌نشیند. پاگانینی سپس کنسرت دیگری را برنامه‌ریزی کرد و در آن با نواختن واریاسیون‌های موسی روی سیم سُل توانست برخی از تماشاگران را حتی به‌گریه بیندازد. پس از آن، طرفداران به دو دسته تقسیم شدند: یک دسته تکنیک پاگانینی افسانه‌ای را می‌ستودند و دسته‌ی دیگر احساسات غنی ارنست را. ارنست که ویولا نیز می‌نواخت، در ۱۸۴۴ به انگلیس رفت و به‌عضویت انجمن کوارتت بتهوون درآمد و درکنار یوزف یوآخیم (ویولنیست)، هنریک ویِنیافسکی (ویولنیست) و کارلو آلفردو پیاتی (چلیست) به اجرای کوراتت‌های بتهوون پرداخت. او همچنین سال‌های پایانی عمر خود را در نیس فرانسه به آهنگسازی برای ویولن گذراند و شش اتود پلی‌فونیک، که امروزه از دشوارترین آثار ویولن به‌شمار می‌روند، حاصل این دوره است. @TheVoiceOfLife

💽 Album: Beethoven Brahms (Live) 👤 Artist: Grigory Sokolov 📅 Date: 2020-05-08 🎧 Tracks amount: 32

💽 Album: The Aldeburgh Recital 👤 Artist: Murray Perahia 📅 Date: 1990-08-01 🎧 Tracks amount: 12

‏که شب تبعيدگهی است و صبح تبعیدگاهِ دیگر و من کز تبعیدگهی تبعید می‌شوم به تبعیدگاهِ دیگر.... چنین گفت محمود درویش