مجتبی خادمی

بچه‌ها سلام! عمو موجی اینجاست و امروز می‌خوام درباره یه اتفاق مهم و پرماجرا در دنیای تکنولوژی باهاتون حرف بزنم. حتماً این روزها شنیدید که هوش مصنوعی چقدر پیشرفت کرده؛ عکس‌ها رو با تمام جزئیات برامون توصیف می‌کنه، دست‌خط و کتاب‌های چاپ عادی رو می‌خونه، وسایل دور و برمون رو نام می‌بره، نقشه‌های برجسته لمسی می‌سازه و برای جهت‌یابی به کمکمون میاد. در کنار همه این‌ها، ابزاری که حسابی گل کرده، عینک‌های هوشمنده؛ عینک‌هایی با دوربین‌های ریز و بلندگو که محیط رو می‌بینن و با صدای هوش مصنوعی توی گوش ما توضیح می‌دن چی جلومونه. اما این ماجرا باعث بحث بزرگی توی رسانه‌ها شده. آقایی به اسم «مارک ریکوبونو» که نابیناست و رئیس بزرگ‌ترین انجمن نابینایان آمریکا، مقاله مهمی نوشته به اسم: «استقلال از خودِ ما میاد؛ هوش ما هیچیش مصنوعی نیست!» عمو مارک دست روی نکاتی گذاشته که برای تک‌تک ما بچه‌ها درس زندگیه. چرا بقیه مردم از این عینک‌ها می‌ترسن؟ وقتی مردم توی کوچه، خیابون یا اتوبوس می‌بینن یکی عینک دوربین‌دار زده، نگران می‌شن: «نکنه داره یواشکی از من فیلم می‌گیره؟ این عکس‌ها کجا ذخیره می‌شن؟ نکنه بره توی سرورها و برای آموزش هوش مصنوعی استفاده بشه؟» این دغدغه‌ها قابل درکه، اما اتفاق غلطی داره رخ می‌ده: مردم با بدبینی به خود کسی که عینک زده نگاه می‌کنن! بدتر این‌که توی رسانه‌ها این‌طور القا می‌کنن که ما نابیناها آدم‌های ساده‌ای هستیم که شرکت‌ها ما رو فریب دادن تا با نیازمون، دوربین‌هاشون رو همه جا ببرن! ابهام اول: آیا ما بازیچه دست شرکت‌هاییم؟ عمو مارک محکم جواب می‌ده: اصلاً! ما مصرف‌کننده‌هایی بسیار باهوش و نقادیم. خودمون ادعای شرکت‌ها رو می‌سنجیم، خطرات نقض حریم شخصی رو بررسی می‌کنیم و سود و زیانش رو وزن می‌کنیم. اگه ابزاری به دردمون بخوره انتخابش می‌کنیم و اگه مفید نباشه، پسش می‌زنیم. نابینایی که عینک می‌زنه و اون که نمی‌زنه، هر دو با اراده خودشون تصمیم گرفتن. ما نیاز به قیم نداریم! ابهام دوم: قانون‌ها باید چه کار کنن؟ ممنوع کردن ابزار یا ممنوع کردن کار بد؟ خیلی‌ها سریع می‌گن: «عینک هوشمند باید کلاً ممنوع بشه!» عمو مارک می‌گه: قانون باید رفتار ناشایست و آزار رو ممنوع کنه، نه کل یه ابزار مفید رو. اگه کسی با گوشی فیلم مخفیانه بگیره خطاست؛ پس باید جلوی تصویربرداری یواشکی رو گرفت نه این‌که فناوری رو از ما بگیرن. حق دسترسی ما حقوق دیگران رو از بین نمی‌بره، اما حریم خصوصی هم نباید بهانه‌ای برای کنار گذاشتن ما بشه. ابهام سوم: آیا عینک جادویی ما رو مستقل می‌کنه؟ این کلیدی‌ترین درس مقاله‌ست: گول تبلیغات رنگارنگ رو نخورید! بعضی شرکت‌ها وانمود می‌کنن با این عینک یهو معجزه می‌شه. عمو مارک می‌گه قبلاً هم می‌گفتن صفحه‌خوان، برجسته‌نگار یا متن‌خوان ما رو نجات می‌ده. اما هیچ ابزاری به تنهایی استقلال نمی‌آره. استقلال واقعی توی سر و دل شماست؛ این‌که خوب بشنوید، محیط رو لمس کنید، با عصای سفید مسلط قدم بردارید، بریل بخونید و ذهن تحلیل‌گر داشته باشید. عینک مثل مداده؛ دست شماست که نقاشی می‌کشه، نه مداد! سؤال چهارم: چرا انجمن عینک مجانی به همه نمی‌ده؟ بعضی‌ها پرسیدن: «اگه خوبه، چرا انجمن پول نمی‌ده برای همه بخره؟» پاسخ عمو مارک آموزنده‌ست: وظیفه ما بازاریابی برای شرکت‌ها نیست تا بگیم استقلال توی این فریم پلاستیکیه. وظیفه ما آموزش مهارت و تغییر نگرش جامعه‌ست. مارک می‌گه: «من در روز خودم تصمیم می‌گیرم کی از عینک استفاده کنم، کی از موبایل کمک بگیرم و کی خیلی راحت با زبونم از بغل‌دستی بپرسم!» قدرت یعنی همین حق انتخاب، نه وابستگی مطلق به یک دستگاه. پیام قاطع به سازندگان فناوری: قدرت «نه» گفتن! عمو مارک می‌گه ما بلدیم مذاکره کنیم، ولی به همون اندازه بلدیم میز رو ترک کنیم و محکم بگیم «نه»! اگه شرکتی فقط دنبال تبلیغات باشه ولی دسترسی واقعی نده، کنارش می‌ذاریم. پیام ما اینه: برای ما نسازید؛ با خود ما بسازید! و هرگز قدرت ابزارهاتون رو با خرد و هوش انسانی ما اشتباه نگیرید! حرف آخر عمو موجی بچه‌ها، تکنولوژی عالیه و باید با جسارت ازش استفاده کنیم. اما فرمانده اصلی شمایید، نه این گجت‌ها! استقلال از تمرین و مهارت خودتون به دست میاد؛ هوش ما کاملاً طبیعی و زنده است و هیچ چیز مصنوعی در وجود ما نیست!

گویا همچنان باید فعالیت‌های مدنی را ادامه دهیم. سال‌های متمادی، بانک‌ها افتتاح حساب برای فرد نابینا را به همراهی امین یا فرد معتمدی مشروط می‌کردند که صلاحیت او را تأیید کند؛ گویی نابینایی به‌تنهایی دلیلی برای تردید در توانایی فرد برای ادارهٔ امور مالی بود، حتی اگر از همراه خود باسوادتر و آگاه‌تر هم می‌بود، اهمیتی نداشت؛ یک نفر باید وجود می‌داشت که تأیید کند فرد نابینا صلاحیت استفاده از خدمات بانکی را دارد و در واقع آن فرد معتمد باید مسئولیت کار آن شخص نابینا را بر عهده می‌گرفت. حالا دیگر از توضیح اینکه آن فرد امین همیشه در دسترس نبود و ما مجبور بودیم هر وقت او زمان و فرصت دارد کارهای بانکیمان را تنظیم کنیم و در واقع با او هماهنگ شویم می‌گذرم که چه مشکلاتی را برای ما ایجاد می‌کرد! پیگیری‌های مدنی و حقوقی سرانجام به صدور بخشنامه‌ای در سال ۱۳۹۱ انجامید که امکان استفادهٔ نابینایان از خدمات بانکی بدون امین را به رسمیت می‌شناخت. با‌این‌حال، هنوز هم برخی نابینایان برای افتتاح حساب ناچارند بخشنامه را به بانک نشان دهند و با مراجعه به مسئولان بالاتر، حقی را مطالبه کنند که برای دیگران بدیهی است. اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. در آیین‌نامه‌ای که بانک مرکزی در سال ۱۴۰۰ ابلاغ کرد، نابینایان در چارچوب مقررات مربوط به ارائهٔ خدمات بانکی به افراد خاص و محجور مورد اشاره قرار گرفتند. بر اساس این مقررات، نابینایی که بخواهد بدون امین یا وکیل از خدمات بانکی استفاده کند، باید تعهدنامهٔ رسمی تنظیم کند و مسئولیت سوءاستفاده از حسابش را بپذیرد. برای دریافت تسهیلات بانکی نیز تعهدنامهٔ دیگری لازم است و هزینهٔ تنظیم این اسناد هم بر عهدهٔ خود فرد قرار دارد. درحالی‌که از مشتریان بینا چنین تعهدنامه‌ای نمی‌خواهند، فرد نابینا برای استفاده از همان خدمات باید تشریفاتی اضافی را پشت سر بگذارد و هزینه‌ای جداگانه بپردازد. مسأله فقط امضا و پرداخت هزینه نیست؛ مسأله این است که فرد نابینا، پیش از آنکه خطایی مرتکب شده باشد، ناچار است صلاحیت خود را اثبات کند و مسئولیتی را جداگانه بپذیرد که دیگران برای برخورداری از همان حق به هیچ وجه، با آن رو‌به‌رو نیستند. چرا باید نابینایی مبنای وضع چنین تشریفاتی باشد؟ نابینایی نه نشانهٔ بی‌سوادی است، نه دلیل فقدان قدرت تشخیص و نه مجوزی برای تردید در اهلیت حقوقی افراد. نیاز احتمالی کسی به کمک نیز با نیاز او به نظارت دیگری یکسان نیست؛ همان‌طور که دسترس‌پذیرکردن یک خدمت با مشروط‌کردن آن به تأیید شخص ثالث تفاوت دارد. اینجاست که گاهی تأکید بر تفاوت، به‌جای هموارکردن راه برابری، مرزی تازه می‌سازد. البته هر قانون ویژه‌ای لزوماً تبعیض‌آمیز نیست و گاهی برای رفع محرومیت‌های واقعی به چنین قوانینی نیاز داریم؛ اما میان قاعده‌ای که مانع تبعیض را برمی‌دارد و قاعده‌ای که افراد را به دلیل ویژگی‌شان از دیگران جدا می‌کند، تفاوتی اساسی وجود دارد. برابری فقط این نیست که سرانجام اجازه‌مان بدهند کاری را انجام دهیم که دیگران از ابتدا حق انجامش را داشته‌اند؛ برابری آنجاست که برای برخورداری از یک حق عمومی، مجبور نباشیم بارها صلاحیت خود را توضیح دهیم، استثنایی‌بودنمان را ثابت کنیم و هزینه‌ای اضافی بپردازیم. شاید روزی برسد که فرد نابینا برای افتتاح حساب، درست مانند دیگران، تنها به مدارک معمول نیاز داشته باشد؛ نه به امین، نه به تعهدنامهٔ ویژه و نه به رفت‌و‌آمد میان شعبه و سرپرستی. روزی که کارمند بانک، به‌جای پرسیدن «چه کسی همراه شماست؟»، بپرسد: «چه خدمتی می‌خواهید؟» 🏦💳🏧 @theblindtexts

🎶 آموزش هنگ درام 🥁 آموزش هنگ‌درام به صورت تخصصی و متناسب با شرایط دوستان نابینا و کم‌بینا 👨‍🏫 مدرس: مهدی جوزی 🎓 فارغ‌التحصیل کارشناسی رشته موسیقی 📍 کلاس‌ها به دو صورت برگزار می‌شوند: 💻 آنلاین، برای دوستان سراسر ایران و خارج از ایران 🏫 حضوری در کرج ⏰ زمان کلاس: هفته‌ای یک ساعت آموزش‌ها از پایه و با توجه به توانایی و شرایط هر هنرجو انجام می‌شود و هدف اینه که در فضایی صمیمی و لذت‌بخش، قدم‌به‌قدم نواختن هنگ‌درام رو یاد بگیرید. 🎵❤️ جهت تهیه ساز هنگ درام هم میتونید با خودم در ارتباط باشید. انواع هنگ درام متناسب با شرایط شما موجوده و خبر خوب اینکه اگر ساز هنگ درام رو از ما تهیه کنید ۴ جلسه آموزش رایگان دارید جهت مشاوره به آیدی @mehdijozi پیام بدین

من نابینای مطلقم. می‌خوام از یک اشتباه فکری بزرگ خودم براتون بگم؛ اشتباهی که سال‌ها با تمام وجود باورش داشتم و فکر می‌کردم حقیقت محضه. می‌خوام خیلی خودمونی، صمیمی و بر اساس واقعیت باهاتون دردودل کنم. راستش رو بخواید، من تا مدتی پیش یک غرور پنهان داشتم. ته دلم همیشه می‌گفتم: «نابینایی در مقایسه با بقیه معلولیت‌ها خیلی بهتره و راحت‌تر می‌شه باهاش کنار اومد!» پیش خودم دو دو تا چهار تا می‌کردم و می‌گفتم: من که روی پای خودم راه می‌رم، تند گام برمی‌دارم، دستشویی و حمام رفتنم بدون نیاز به کمک کسی انجام می‌شه، حریم شخصیم کاملاً حفظه و از همه مهم‌تر کلام دارم. با همه شما حرف می‌زنم، شوخی می‌کنم، تدریس می‌کنم، با گوش دادن به صدای قدم‌ها متوجه حضور بقیه می‌شم و راحت با آدما اخت می‌شم. با خودم می‌گفتم ندیدن فقط ظاهرش برای آدم‌های بینا ترسناکه، وگرنه وقتی مثل من بهش عادت کنی، از بقیه شرایط خیلی سرراست‌تره. حس می‌کردم چون مغزم با صفحه‌خوان و فایل‌های صوتی سریع کار می‌کنه و به دانش روز دسترسی دارم، پس هیچ کمبودی ندارم و در بهترین موقعیت ممکن نسبت به سایرین ایستادم. اما کنجکاوی ولم نکرد. نشستم پای اینترنت، مقاله‌های توانبخشی و عصب‌شناسی رو با دقت خوندم و با معلولین مختلف ساعت‌ها حرف زدم. اونجا بود که کل معادلات ذهنم به هم ریخت! اولین شوک این بود که دیدم هیچ‌کدومشون حاضر نیستن حتی یک روز جاشون رو با من عوض کنن. از دوستی که روی ویلچر بود و ضایعه نخاعی داشت پرسیدم: «چطور با اینکه برای کارهای شخصیت محتاج کمکی و استقلال جابه‌جایی نداری، حاضری این وضعیت رو تحمل کنی ولی چشمات رو ندی؟» محکم و قاطع گفت: «من اگه چشم نداشته باشم حس می‌کنم توی یک دنیای تاریک زندانی شدم؛ دیدن همه چیزِ منه، با چشمام زندگی می‌کنم و مسیرم رو خودم انتخاب می‌کنم.» رفتم سراغ بچه‌ها و بزرگسالان ناشنوا. دیدم اون‌ها هم با تعجب نگاهم می‌کنن و می‌گن: «ما با زبان اشاره همه‌چیز رو لمس می‌کنیم، توی خیابون رانندگی می‌کنیم، بدون همراه هر جا بخوایم سفر می‌ریم، تابلوها رو می‌خونیم، ولی حاضر نیستیم چشم‌هامون رو بدیم تا به جاش صدا بشنویم!» اینجا بود که فهمیدم مغز انسان چقدر سیستم فوق‌العاده‌ایه. مغز هر آدمی خودش رو دقیقاً با همون حس‌هایی که براش باقی مونده سازگار می‌کنه و باهاش مسیر بقا رو می‌سازه. فهمیدم نگاه قبلی من چقدر سطحی و تک‌بعدی بود. یک فرد ناشنوا از نظر فیزیکی و استقلال در محیط، واقعاً از من جلوتره؛ می‌تونه تنهایی بره تو دل یک شهر غریبه، موانع رو سریع با چشم دور بزنه و هیچ چاله‌ای غافلگیرش نکنه، هرچند که در ارتباط زبانی و کلامی با بدنه جامعه در یک جزیره تنها می‌مونه. از اون طرف، معلولیت جسمی شدید واقعاً طاقت‌فرساست چون استقلال فردی و فیزیکی رو می‌گیره، اما باز هم اون‌ها با دیدن تصاویر و رنگ‌های جهان، آزادی ذهنی خودشون رو پیدا می‌کنن. پس به این نتیجه رسیدم که نابینایی اصلاً «راحت‌ترین یا انطباق‌پذیرترین» معلولیت نیست. راه رفتن توی پیاده‌رویی که مناسب‌سازی نشده، ترس مداوم از چاله‌ها، شاخه‌های آویزون درخت‌ها و موانع معلق در ارتفاع سر، خطر برخورد با ماشین‌ها و موتورها، و سال‌ها تمرین ذهنی سخت برای جهت‌یابی صوتی و تشخیص پژواک دیوارها، یکی از دشوارترین کارهای دنیاست. اما چیزی که نابینایی به ما هدیه داده و ارزشش اندازه طلاست، «کلام، زبان مشترک و پیوند عاطفیه». ما می‌تونیم با بقیه دنیا بدون واسطه حرف بزنیم، قصه‌هامون رو تعریف کنیم، دوست بشیم و عمیق‌ترین مفاهیم انسانی رو درک کنیم. پیام من به مناسبت روز جهانی عصای سفید برای شما همینه: هیچ معلولیتی بهتر، تمیزتر یا آسون‌تر از اون یکی نیست. هر کسی با همون ابزارهایی که براش مونده تلاش می‌کنه تا در دل جامعه زندگی کنه. عصای سفیدی که دست منه نشونه آسودگی نیست، نشونه اعتراف به اینه که راه رفتن مستقل در این دنیای شلوغ واقعاً چالش سنگینیه؛ اما همزمان یادمون می‌ندازه که بزرگ‌ترین قدرت ما، ارتباط برقرار کردن با آدم‌ها، حفظ امید، همدلی واقعی و ادامه دادن پرقدرت مسیره.

به مناسبت ۲۳ مهر، روز جهانی ایمنی عصای سفید 🤍 ​این روز معمولاً پر می‌شه از پیام‌های تکراری، تعارف‌ها و شعارهایی درباره «توانمندی». اما بد نیست به همین مناسبت خیلی خودمونی، بدون تعارف و کاملاً فنی با هم گپ بزنیم؛ از زاویه‌ای که شاید خیلی از شما اصلاً حواستون بهش نیست: از پشت نمایشگر، صفحه‌کلید و صفحه لمسیِ گوشی ما که با صفحه‌خوان‌ها زندگی می‌کنیم. ​شاید شما دهه هشتادی‌ها و دهه نودی‌ها یادتون نیاد، ولی شما دهه شصتی‌ها و دهه هفتادی‌ها قشنگ حس کردید وقتی اولین بار صدای کارت‌های صوتی دراومد و صفحه‌خوان جاز پا گذاشت به ویندوز، چه جادویی اتفاق افتاد. اون روزها مثل یه معجزه بود؛ یک‌هو از تاریکی مطلق رسیدیم به نوری که می‌شد باهاش تایپ کرد، مقاله خوند و با کل دنیا ارتباط گرفت. بعدتر هم که ان‌وی‌دی‌ای اومد، با اون جامعه متن‌باز و دوست‌داشتنیش دسترسی‌پذیری رو عمومی و رایگان کرد و کار رو خیلی جلو برد. ولی راستش رو بخواید، من چند ساله که عمیقاً حس رکود می‌کنم. انگار قطار پیشرفت فناوری‌های کمکی بیست ساله روی یه ریل تکراری درجا می‌زنه. ​واقعیت اینه که صفحه‌خوان‌های سنتی ما رو توی یه «قفس اداری ساده» حبس کردن! تمام هنر دسترسی‌پذیری خلاصه شده در باز کردن مرورگر، خوندن چهار تا پیام و تایپ متن‌های معمولی. اما رایانه و گوشی مگه فقط برای تایپ نامه اداریه؟ پس نرم‌افزارهای تولیدی و تخصص‌های پول‌ساز چی؟ اف‌ال استودیو، برنامه‌های ساخت و اجرای آهنگ مثل تراکتور که خوراک ترکیب صداست، محیط‌های طراحی سه‌بعدی و پویانمایی مثل مایا و پوزر، برنامه‌های تدوین فیلم مثل پریمایر، یا دنیای بازی‌های رایانه‌ای کجان؟ از اون بدتر، بازارهای مالی! نمودارهای شمعی در تحلیل بازار رمزارزها، طلا و تبادلات ارزی، شاخص‌های فنی، یا حتی نمودارهای تحلیلی در صفحه‌گسترده‌ها و نوشتن فرمول‌ها و رابطه‌های پیچیده ریاضی که همگی برای صفحه‌خوان مثل یه دیوار گنگ و ناخوانان؛ انگار به ما گفتن شما حق ورود به دنیای معامله‌گری و دانش پیشرفته رو ندارید! ​توی گوشی‌ها هم اوضاع همینه؛ تاک‌بک و ویس‌اور توی منوها خوبن، اما به محض باز کردن یه برنامه بازار مالی، بازی یا ساخت آهنگ، فقط سکوت تحویل می‌دن یا می‌گن «دکمه بدون برچسب»! چون این برنامه‌ها دکمه‌ها و نمودارهاشون رو متن نمی‌کنن، بلکه تصویری نقاشی می‌کنن و صفحه‌خوان کور می‌شه. بارِ همه چی هم افتاد روی دوش خودمون؛ با افزونه مکان‌نمای طلایی روی صفحه برچسب زدیم که با تغییر اندازه تصویر به هم بریزه، یا مجبور شدیم اف‌ال استودیو رو ول کنیم بریم سراغ ریپر چون افزونه اوسارا براش ساخته شد تا بشه با کلیدهای جهت‌نما آهنگ ساخت. ​حالا با هوش مصنوعی، دوباره امیدی در دل‌ها زنده شده؛ منتها نه اینترنتی که با قطعی و تأخیر کلافه‌مون کنه، بلکه هوش مصنوعی محلی، لبه‌ای و آفلاین که روی خود دستگاه بشینه و صفحه رو مثل چشم آدم ببینه. ​تصور کنید هوش مصنوعی صفحه اف‌ال استودیو، تراکتور، بازی یا نمودار بازار مالی رو توی چند هزارم ثانیه تحلیل کنه؛ نه فقط پیچ‌ها و لغزنده‌ها رو به صفحه‌کلید وصل کنه و معضل کشیدن و رها کردن فایل‌ها (Drag & Drop) رو با کلید اینتر حل کنه، بلکه نمودار بازار یا طلا رو هم با صدا اسکن کنه و بگه: «روند رو به بالاست، مرز قیمت شکسته شد و میانگین‌ها به هم رسیدن». توی صفحه‌گسترده‌ها نمودار رو توضیح بده و رابطه‌های ریاضی رو خوانا روی صفحه‌خوان یا نمایشگر برجسته بریل بیاره. ​علمش آماده‌ست و باید عملی بشه. روز عصای سفید فقط مطالبه پیاده‌رو نیست؛ حق ما از فناوری خیلی فراتر از یه وب‌گردی ساده‌ست. ما حق داریم بدون مانع آهنگ بسازیم، معامله کنیم، فرمول‌های علمی بنویسیم، بازی کنیم و بالاخره کیف این دنیا رو ببریم. امیدوارم نسل جدید صفحه‌خوان‌ها با هوش مصنوعی آفلاین، این دیوارهای بیست ساله رو بشکنن و مسیر رو برای هنر و خلاقیت واقعی‌مون باز کنن.

📊 کارگاه آموزش SPSS ویژه دانشجویان نابینا تحلیل آماری پایان‌نامه و مقاله را خودتان انجام دهید! آیا برای تحلیل آماری پایان‌نامه یا مقاله با نرم‌افزار SPSS مشکل دارید؟ آیا در برنامه درسی‌تان با واحدهای مرتبط با آمار و روش تحقیق مواجه شده‌اید و برای انجام تکالیف و پروژه‌های درسی به یادگیری SPSS نیاز دارید؟ 📢 دانشگاه خوارزمی برگزار می‌کند: «کارگاه آموزش SPSS ویژه دانشجویان نابینا» این کارگاه برای دانشجویان رشته‌های: 🎓 روانشناسی | مشاوره | علوم تربیتی و در مقاطع: 🔹 کارشناسی 🔹 کارشناسی ارشد 🔹 دکتری طراحی شده است. در این دوره تلاش می‌شود SPSS با تمرکز بر نیازهای واقعی دانشجویان و کاربرد آن در پژوهش‌های دانشگاهی آموزش داده شود؛ به‌گونه‌ای که شرکت‌کنندگان بتوانند از آموخته‌های خود در تحلیل داده‌های پایان‌نامه، مقاله، پژوهش و تکالیف درسی استفاده کنند. 👨‍🏫 مدرس کارگاه رضا قهرمانی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی 🗓 زمان برگزاری روز کلاس با توافق اعضا مشخص می شود به طور مجازی ۵ جلسه آموزشی 💰 هزینه دوره 200000 تومان 📝 نحوه ثبت‌نام ابتدا از طریق لینک زیر در سامانه جامع کارگاه‌های آموزشی ثبت‌نام کرده و نام کاربری و رمز عبور خود را دریافت کنید: 🔗  https://workshop.khu.ac.ir/form_register.php?&slct_pg_id=113&sid=1 سپس با استفاده از اطلاعات دریافتی، از طریق لینک زیر در کارگاه ثبت‌نام کنید: 🔗  https://workshop.khu.ac.ir/1630/ 💳 پس از ثبت‌نام، هزینه دوره را به شماره کارت زیر، به نام «علی خدایاری »، واریز کرده و تصویر رسید پرداخت را به همراه نام و نام خانوادگی خود، در تلگرام به شناسه «@z_ghahremani2023» ارسال نمایید 5859831206742313 📌 برای هماهنگی‌های بیشتر و ارتباط مستقیم با مدرس، از طریق لینک زیر به گروه تلگرامی کارگاه بپیوندید. 🔗  https://t.me/+eP6FooGZBeFiMWI0 ظرفیت دوره محدود است. این کارگاه فرصتی است برای اینکه SPSS را نه صرفاً به‌عنوان یک نرم‌افزار، بلکه به‌عنوان ابزاری برای انجام مستقل‌تر فعالیت‌های پژوهشی و دانشگاهی یاد بگیرید.

🔴ویدیویی از اولین استفاده از اینترنت Direct to Cell استارلینک که تونستن بدون هیچ دکل یا تجهیزاتی به اینترنت استارلینک متصل بشن.

گروه مهارتهای زندگی بعد از 8 سال این بار در تلگرام فعالیت خودشو شروع کرد توی این گروه همه باهم واسه استقلالمون تو همه ی ضمینه ها تلاش میکنیم و با هم دیگه یاد میگیریم لینک عضویت https://t.me/+9-O_-1wHG9s1ZmE0

سلام دوستان و همراهان گرامی کانال، امروز می‌خوام جزئیات کامل و دقیق پروژه‌ای رو با شما به اشتراک بذارم که تیم ویژن هکس (Vision Hacks) و به ویژه سچین (Sachin) مدت‌هاست روش کار می‌کنن و به زودی به صورت عمومی روی گوگل پلی در دسترس همه قرار می‌گیره. این اپلیکیشن Easy Voice نام داره و برای جامعه نابینایان و دسترسی‌پذیری تولید شده. شاید اولین سوالی که براتون پیش بیاد این باشه: «ما که همین الان هم گزینه‌های زیادی مثل برنامه‌های تغییر خودکار تی‌تی‌اس (Auto TTS و ابزارهای مشابه) داریم؛ اصلاً چرا باید سراغ این موتور جدید بریم؟» گوینده دقیقاً به این پرسش کلیدی پاسخ می‌ده و ۳ دلیل و مزیت اصلی رو برجسته می‌کنه: دلیل اول: این برنامه کاملاً و ۱۰۰ درصد رایگان هست. هیچ هزینه‌ای نداره، حتی یک سنت هم قرار نیست بابتش پرداخت بشه و بدون هیچ محدودیتی برای تمام افراد در سراسر جهان منتشر می‌شه. دلیل دوم: رابط کاربری عمداً و با برنامه‌ریزی قبلی، کاملاً آشنا و بر پایه گزینه‌های استاندارد طراحی شده. خیلی از برنامه‌های جدید تنظیمات ناشناخته و گیج‌کننده زیادی دارن که کاربر موقع راه‌اندازی توش گم می‌شه. اما در ایزی ویس، چیدمان به شکلیه که در اولین نگاه دقیقاً متوجه می‌شید هر بخش چطور کار می‌کنه و موقع پیکربندی با هیچ مشکلی مواجه نمی‌شید. دلیل سوم و مهم‌ترین فاکتور: پایداری، سرعت و روان بودن برنامه. توی دمو عملاً نشون داده می‌شه که وقتی با سرعت بسیار بالا روی متن‌های طولانی حرکت و سوایپ سریع انجام می‌شه، هیچ‌گونه تاخیر، لگ یا افت سرعتی در خواندن اتفاق نمی‌افته. تغییر سریع زبان‌ها، مثلاً از انگلیسی به هندی یا بالعکس، در کسری از ثانیه و کاملاً بی‌درنگ صورت می‌گیره. مراحل تنظیمات و بخش‌های مختلفی که در فایل صوتی معرفی و تست شدن: ۱. برگه حالت‌ها (Modes): امکان انتخاب حالت‌های مختلف خواندن مثل خواندن متون با ۲ زبان یا حالت ترکیبی و آزمایشی که متن‌های پیچیده چندزبانه رو تحلیل و پخش می‌کنه. همچنین امکان تعیین زبان ترجیحی برای متن‌های لاتین و غیرلاتین به تفکیک وجود داره. ۲. برگه تنظیمات و پیکربندی (Configurations Tab): کاربر می‌تونه فهرست بلندبالای تمام زبان‌های دنیا رو ببینه و برای هر زبانی که نیاز داره صدای دلخواهش رو تنظیم کنه. حتی دکمه‌هایی برای پاک کردن انتخاب همه زبان‌ها و اضافه کردن تک‌تک زبان‌های مورد نیاز کاربر وجود داره تا لیست مرتب بمونه. در تست دمو، زبان‌های عربی، انگلیسی، هندی و اردو جداگانه تنظیم می‌شن و تست صدای هر کدوم به صورت زنده پخش می‌‌شه. همچنین برای حرکت راحت‌تر بین زبان‌ها، کلیدهای رفتن به زبان بعدی و زبان قبلی هم تعبیه شده. ۳. برگه تنظیمات پیشرفته (Advanced Tab): قابلیت پشتیبان فوری صوتی (Standby / Backup TTS): یکی از امکانات ویژه برنامه‌ست. اگر به هر علتی موتوری که برای یک زبان مشخص (مثلاً عربی با وکالایزر) ست کردید از کار بیفته یا حذف بشه، برنامه بلافاصله کار خواندن رو به موتور تی‌تی‌اس پشتیبان بعدی سیستم (مثل گوگل تی‌تی‌اس) واگذار می‌کنه تا جریان صوتی شما قطع نشه. گزینه‌های تکمیلی دیگر: شامل خواندن کاراکترهای تک‌حرفی، نحوه خواندن علائم نگارشی و اعداد هوشمند، اندازه دسته‌بندی و غیره. تست عملکرد عملی: در انتهای فایل صوتی، بعد از تنظیم ایزی ویس به عنوان موتور پیش‌فرض سیستم، نرم‌افزار روی متون طولانی انگلیسی و اخبار هندی امتحان می‌شه. سوایپ‌ها و خوانش پشت سر هم نشان می‌ده که سوئیچ بین موتورها بدون مکث اجرا می‌شه. در نهایت متنی به زبان اردو هم درخواست داده می‌شه که گوینده توضیح می‌ده اگر در تلفظ لغات اردو ایرادی بود، به خاطر خود موتور صوتی مورد استفاده (مانند ای‌‌اسپیک) بوده و ارتباطی به عملکرد سریع برنامه ندارد. این پروژه به زودی و در سریع‌ترین زمان ممکن روی گوگل پلی منتشر خواهد شد.