مریم امینی(شعر،ترانه،موسیقی)

گاهی تو را میان آخرین لباس دیدار مجسم می‌کنم بارانی‌ِ سیاهی سپیدارِ قامتت را پوشانده و شالی خاکستری سفیدیِ گردنت را به آغوش کشیده بود چشم‌هایت را بخاطر ندارم و لب‌هایت را که  می‌خندید یا در انحنای اندوه فرو رفته بود اما چشمان بارانی خود را خوب به یاد دارم و لب‌هایم را که آتشِ به خاکستر نشسته‌ی لبخندی بود غم‌انگیزتر از گریه #مریم_امینی

تسلای این جهان این است که رنجِ مدام وجود ندارد اندوهی می‌میرد و شادی‌ای دوباره زاده می‌شود این دو در تعادل‌اند و جهان، جهانِ جبران‌هاست اما قلب حافظه‌ی خودش را دارد و من هیچ‌چیز را فراموش نکرده‌ام #آلبر_کامو برگردان: مریم قربانی

خاطره ی خوبِ کسی شو ... حتی اگر قرار بر همیشه ماندن نیست ، آنی شو که وقتی در ذهنش آمدی ، چشمانش تو را لو بدهند ... #صابر_ابر

وحشی بافقی میگوید: عاشقش نشوید اگر توانید تا در غم عاشقی نمانید…

آرامم شکل تورهای کتان لباس‌های خواب شکل یک آباژور کم نور در سالنی متروک آرامم شکل چمدان لباس‌های زمستانی شکل یک رومیزی که هزار بار در ماشین لباس‌شویی شسته شده روی بند خشک شده روی میز پهن شده آرامم شکل مدادهای سفید مدادرنگی‌ها آرامم و به اشک‌هایم کاری ندارم. #سارا_محمدی_اردهالی

گاهی عشق بدون اجازه کنار آدم می‌نشیند، جرعه‌ای از تنهایی‌اش می‌نوشد و می‌رود... امّا لبخندش می‌ماند. #ناظم_حکمت ㅤㅤ ㅤ ㅤ

راه خواهم افتاد ، باز از ریشه به برگ ، باز از بود به هست ، باز از خاموشی تا فریاد ... #فریدون_مشیری

راه خواهم افتاد ، باز از ریشه به برگ ، باز از بود به هست ، باز از خاموشی تا فریاد ... #فریدون_مشیری

تنها چیزی که تو گذر زمان درست میشه ، تُرشیِ نه اخلاقِ آدمِ بی‌اخلاق " ‌⇢