مصدع اوقات

بچه‌ها، بذارین یه سری اطلاعات رندوم بهتون بدم شاید به دردتون خورد. هیچوقت دارویی که چند جا سر می‌زنید و متوجه میشید کمه و هر جایی ندارنش(اصطلاحا میگن کسری‌ شده اون دارو) رو به تعداد بالا درخواست نکنین. وقتی زیاد ازش می‌خواید، چون معمولا هم‌ مشتری‌ها درک نمیکنن که کسریه، ترجیح میدن کلا بهتون بگن نداریم که مجبور نشن بشینن باهاتون بحث کنن و قانعتون کنن که چرا فقط فلان تعداد کم می‌تونن ازش بهتون بدن. از اولش تعداد کمی رو بهشون بگید که اگر داشتن، بتونن در حد سهمیه‌ای که مجازه رو بهتون بدن تا کارتون راه بیفته. در ضمن، سعی کنید همیشه برای این جور داروها نسخه همراهتون باشه که شانستون برای گرفتنشون بیشتر بشه. چون خیلی جاها ترجیح میدن داروهای کسری رو OTC(بدون نسخه) نفروشن تا اگر توی نسخه‌ای اون دارو نوشته شده بود ناقص نشه و مشتری به بهانه نداشتن مثلا اون یک قلم، نسخه رو کلا جای دیگه‌ای نبره‌. و در نهایت، لطفا فکر نکنید کسی توی داروخونه با شما پدرکشتگی داره، یا داروها رو مثلا برای باباش نگه داشته. صرفا شدیدا اوضاع دارویی مملکت خراب، سهمیه‌ها کم و کسری‌ها زیاده‌. اکثر اوقات اگر بهتون میگن ندارن دارویی رو واقعا ندارن و یا خییلی کم و در حد رفع کتی ازش دارن. پس لطفا در چنین شرایطی اوقات خودتون و بنده‌های خدایی که مثل شما(حتی بیشتر) از شرایط موجود کلافه هستن رو تلخ نکنید. همین. تا اطلاعات رندوم بعدی خدانگهدار.

من زین دل بی‌خبر به جان آمده‌ام وز جان ستمکش به فغان آمده‌ام چون کار جهان با من و بی من یکسانست پس من به چه‌کار در جهان آمده‌ام؟ -عطار نیشابوری

"You're not even streaming this legally"😭😭😭

میخوابم همش کابوس میبینم، بیدار میشم همش کابوس میبینم

بنده بعد از اتمام ترم ۸ در حال ترک دانشکده‌:

ممنون که تو بیوی اینستاگرامت ذکر کردی پزشکی می‌خونی🥰 حالا مطمئن شدم که نباید ریکوئستت رو اکسپت کنم

۸سال پیش در چنین روزی، یکی از دیوانه‌وارترین، شوکه‌کننده‌ترین و باشکوه‌ترین اپیزودهای تاریخ تلویزیون پخش شد. "بادهای زمستان"؛ شاهکاری صیقلی و سمفونی مورمورکننده‌ای از جنون، انتقام، تعلیق و آتش سبز! و امان از جادوی ملودی رامین جوادی. طعم شیرین کین‌خواهی... _ℂ𝕚𝕟𝕖𝕞𝕒𝕘𝕣𝕒𝕡𝕙_ @uttweet

واقعا بچه‌ها حیوانات عجیبی هستند.

تنها مشکلم توی کودکی با رفتن به پارک وجود بقیه بچه‌ها بود. نه همه‌ی بچه‌ها، فقط اون تخم‌سگ‌هایی که به جای بالا رفتن از پله‌های سرسره، از خود سرسره بالا میومدن. دو سه بار ازشون پرسیدم که چرا انقدر برای انجام این کار مشتاقن و در جواب فقط صداهای نامفهوم و غرش‌مانند شنیدم. در حال سر خوردن بودی و یهو می‌دیدی چندتا بی‌مغز دارن عین یه زامبی برای بالا اومدن از سرسره تلاش می‌کنن و همزمان سرسره و لباسات رو هم کثیف می‌کنن. چته کسکش؟ چرا خودت رو عذاب می‌دی؟ پله و نردبون برای این‌کار وجود داره.

شخصیت وحشیم در حال حاضر شدن برای اجرای نمایش به محض شروع پی‌ام‌اس و پریود:

احساس می‌کنم اعصابم از یه جایی به بعد کلا تموم شده و بعد از اون، به ازای هر کسشری که مجبورم تحمل کنم از معده‌ و پوست و موهام کنده می‌شه

بچه‌ها این به اصطلاح «میم»هایی که می‌سازید و محتواش مقایسه‌ی دخترها و پسرهاست (که تنها مبناش تصورات اشتباهتون از دخترهاست) رو می‌ذارم به حساب جقی و دختر ندیده بودنتون. خیلی لطف می‌کنم البته. سعی می‌کنم این احتمال رو ندم که مغزتون از زمان مهدکودک هنوز رشد نکرده.

این خیلی درست بود.

این« فری‌سایز» دیگه چه کسشریه همه تولیدکنندگان ایرانی لباس یاد گرفتن؟ مادرجنده اگه می‌خوای چیز خوب و ارزشمندی تولید کنی، باید جوری تولیدش کنی که وقتی من مشتری می‌پوشمش روی تنم خوب بشینه نه اینکه تو تن تمام مشتری‌ها عین کیسه‌ی برنج هاشمی باشه که بابام از پشت‌بوم پیدا می‌کنه. دست بردار. لباس واقعی تولید کن. بدن با قوس و بالا پایین‌هاش زیباست نه با چند تیکه‌ پارچه‌ی بی‌ریخت بی شکل و قواره.

‏پناه بر خدا، از کجا فهمیدی اصلاح طلبم؟ دخو @zhazhkha

بله متاسفانه آقای پزشکیان به علت اطلاق به نقش از بازی کیک شدن. شب می‌شه

برید حموم مادرجنده‌ها. مام استفاده کنید. عطر، بادی‌اسپلش، چه می‌دونم لباس‌هاتون رو زود به زودتر بشورید، دست از سر ما بندگان بیچاره‌ی خداوند که از بخت بدمون علاوه بر چهارتا حس دیگه حس بویایی هم داریم بردارید، کسکش‌ها شما دیگه از کجا اومدید آخه؟ حتی مگس‌های توی دستشویی هم با دیدن شما جیغ می‌زنن و به گریه میفتن

بچه‌ها اگر آزاده نیستید لااقل برید حموم

وقتی تو یه روز دوتا امتحان دارم:

بعدش هم باید بابت تمام روزهایی که تحمل کردی چون احمق بودی و فکر می‌کردی ممکنه چیزی بهتر بشه، از خودت عذرخواهی کنی.