مصدع اوقات

تو غذات رو زیاد می‌جوی، دندون‌هات زود به زود خراب می‌شن، مجبوری هر بار میلیون میلیون پول دندون پزشکی بدی؛ من غذام رو کم می‌جوم، دندون‌هام سالم می‌مونن، عوضش ماهی ۱۰۰ هزار تومن نولپازا ۴۰ می‌خورم و در پیری سرطان معده میگیرم. حالا فهمیدی که من کی هستم؟(ژوزه مورینیو)

احساس می‌کنم راننده اتوبوس‌ها قانونی بین خودشون دارن تحت این عنوان که اگر تو ماشین بهنام بانی نذاری و صداش رو برای مسافر زیاد نکنی بی‌غیرتی.

منطقا روز جهانی لانگ دیستنس نباید وجود میداشت. اگه به فرض محال میشد مجموع ۱۲ ساعت از یک روز و ۱۲ ساعت دیگه، از یه روز دیگه رو باهم یک روز دونست و تازه این دو روز مذکور توی هر سال با سال قبل فرق می‌کرد و تاریخ مشخصی نبود، اون‌وقت شاید بقیه هم می‌فهمیدن که لانگ‌دیستنس به همین اندازه کسشر، کیری، بلاتکلیف و زجردهنده‌ست.

عموم ویدیوی اون مردک کت و شلواری که داره میگه خانمها برای جلب توجه آرایش میکنن رو برام فرستاده. درسته؛ عموم ریشاش پروفسوریه.

ببخشید من متوجه نشدم، الان هدفش از اعلام بلوچ بودن این بود که بگه تو قتل حرفه‌ای و متخصصه؟

‏تهران یکی از بهترین اردیبهشت‌های چند سال اخیرشو داره تجربه میکنه، هم آفتابی‌پرسنا راضی هم ما ابری‌پرسنا راضی. هم طرفدارای گرما راضی هم طرفدارای سرما. توروخدا همینجور بمون. _نیتی/Castaway_ @uttweet

وضعیت درس خوندن بنده وقتی شب امتحان نیست:

قرص مناسب جهت تجویز برای افراد خردادی.

آره عزیزم زودتر با ماشین کیریت برو وسط جنگل کمپینگ، با صدای خیلی بلند تو جنگل آهنگ پلی کن، آشغالات رو همونجا ول کن و بعد بیا در مورد احترام به طبیعت استوری بذار. نه چه اشکالی داره آخه؟ به هر حال مادرجنده که شاخ و دم نداره.

نظری که آدم‌ها بابت قیافه‌تون میدن به کیرتون هم نباشه، این کسکش‌ها معتقدن زندایا الهه‌ی زیباییه.

رابطه‌ی تاکسیک فقط رابطه‌ی بنده با درس. اذیتم می‌کنه، حوصله‌ش رو ندارم، بعد که می‌خونمش و چیز یاد می‌گیرم، یا وقتی که نمره‌م خوب میشه، حاضرم دوباره همه‌ی اون حرص خوردن‌ها رو تحمل کنم که یه چیز جدید یاد بگیرم و ببینم نمره‌م خوب شده. نمی‌تونم باهاش کات کنم چون academic validation واقعا شیرین. (من فرهادم)

ببین پیر سگ عزیز، قبلا هم گفتم و باز هم میگم؛ اینکه جوان‌ها جاشون رو بهت بدن یک "لطفه"، نه "وظیفه". پس اگر جوانی این لطف رو در حقت نکنه بی‌ادب یا سنگدل نیست. صرفا نمی‌خواد بهت لطف کنه. یا نیازی نمی‌بینه و یا شرایطش رو نداره. هیچ حقی برای تو وجود نداره که اوقات تلخی کنی یا زیر لب کسشر بارش کنی. اما باز هم اگر خیلی ناراحتی، حتما پرت کردن خودت داخل ریل قطار، یا جلوی اتوبوس رو امتحان کن. هم خیلی سریع‌تر و راحت‌تر جواب میگیری، هم اعصاب کسی رو در مکان‌های عمومی خورد نمی‌کنی.

بیا تهران مادرکسه. این گرد و خاک‌هات هم هی به بهانه باد بریز توی چشم ما. بخش زیاد دیگریش هم که می‌کنی توی ریه‌مون، باز هم چک کردی دیدی چیزی مونده حتما بکنش توی کونمون. اصلا تعارف نکن.

ببخشید فقط این رو بگم. من واقعا خواستم، من واقعا برای موندن تلاش کردم، و من لا به لای همون تلاش‌ها تموم شدم. من قبل از خداحافظی با تو، با خودم خداحافظی کرده بودم.

منم خوبم، ممنون. چیزی نیست، در حال جلوگیری از گذاشتن پست‌هایی هستم که فردا صبح موقع بیدار شدن قطعا از گذاشتنشون پشیمون خواهم شد.

8:23

دلم میخواد تو بهشتی زندگی کنم که برای دیدنش مجبور نباشم چشمام رو ببندم