مصدع اوقات

همه‌چیز و همه‌جا برام خالیه. آدم‌ها برام جالب نیستن. خودم هم احتمالا برای آدم‌ها جالب نیستم. احساس میکنم نامرئی‌ام و وجود ندارم. دقت که میکنم هیچ‌چیز هیجان‌انگیزی وجود نداره، همه‌جا خلأ مطلقه. انگار درک زیبایی‌شناسیم از بین رفته. میفهمم چیزها زیبا هستن اما نمیتونم از زیباییشون لذت ببرم. نمیدونم چه بلایی سرم اومده یا چقدر تاثیر اتفاقات چند ماه اخیره، ولی من حقیقتا راحت ذوق میکردم. من حتی بخاطر دیدن نور خورشید هم ذوق میکردم. کسمادرت زندگی. کسمادرت.

روز مادر مبارک.

آیا با این‌حال باز کردن ری‌اکشن چنل کار درستیه؟ شما با این مقدار از آزادی برای رعیت موافقید؟

نمیدونید از وقتی اینترنت قطع شده چقدر سرگشته و بی‌قرار شدم. همش احساس میکنم کیرم یک‌جای خاصی گیر کرده، یک‌جایی دقیقا وسط خبرگزاری فارس.

شما پولت برسه طناب و چهارپایه بخری ایران بهترین جا برای زندگیه

کشوری که تو خاورمیانه باشه و موشک نخوره کنسله

ترکیب پیرهن چهارخونه و دستبند سبز پسره مغز ایرانی ترامازده‌م رو اذیت میکنه.

همه چیو نصفه ول می‌کنم کتاب، سریال و هرچیز دیگه‌ای با زندگی هم دوست داشتم این کارو بکنم البته ولی خب.

He's just like me fr

به قدری از عبارتِ «تو این شرایط» بدم میاد که حد و مرز نداره. این عبارت حتی جهان‌سومی‌ترین هم نه، ایرانی‌ترین عبارت سالهای اخیره. همیشه هم قبل یه جملات خاصی میاد، جملاتی که توشون بهت میگن چجوری خودت رو با این شرایط کیری وفق بدی و بدبختانه از ابتدایی‌ترین حقوقت بگذری صرفا چون یه حق رو به طور کامل ازت گرفتن و حالا دارن یک هزارمش رو با منت میندازن جلوت. تو این شرایط قطعی اینترنت😍 تو این شرایط جنگی😍 تو این شرایط بد اقتصادی😍 تو این شرایط قطعی برق😍 تو این شرایط تحریم‌ها😍 تو این شرایط محاصره😍 تو این شرایط مذاکرات😍 تو این شرایط کیر😍

این قضیه‌ی سهمیه دادن به افرادی که اخیرا زخمی شدن جدیه؟ اگه اینجوریه که یه سهمیه‌ هم به ما بدن الان چند ساله ماهی هفت روز داره ازمون خون میره

ماهایی که هنوز زنده‌ایم بعد از دی‌ماه مثل سریال leftovers شدیم، الان هم چند وقتیه که هرشب داریم from رو زندگی میکنیم. میخواستم بگم امیدوارم مرحله‌ی بعدی مثل سریال lost نباشه که یادم اومد اون رو آلردی از بدو تولد داریم تجربه میکنیم.‌

my نت داخلی led me to places I wouldn't go with a gun

بنده در حال تماشای آپدیت‌های جدیدی که برای برنامه‌هام اومده از مایکت:

کسی میدونه معادل مودبانه‌ی کلمه‌ی بله چی میشه؟ به جاش کیر میشه گفت؟ چون بعد از استفاده از سوپراپلیکیشن بله به نظرم حتی کیر هم در برابرش مودبانه به حساب میاد

خدا رو شکر در این مملکت کلا علوم غرب‌زده معنایی ندارن. کانسپت ریاضی یا مثلا آمار از پشم گوسفندهای سنندج بی‌اهمیت‌تره. عدد و مقدار؟ چیزی که زیاده عدد بابا. هرچی بیشتر بهتر. اگه یه وقت هم کمتر به نفعمون بود خب کمتر مینویسیم، کس مادر مخاطب. حساب و کتاب؟ حساب و کتاب سگ کی باشه؟ ما خودمون حساب و کتابیم. هرچی ما گفتیم همونقدر معیاره.

البته واقعا هم پاک هستن، درسته که پنج سال حموم نمیرن و ریشاشون رو هم بیست سال یه بار یه نوک‌گیری میکنن ولی عوضش با آب خالی غسل میکنن پس پاکن خب.