БАШАНД КИТОБЕН

«Дар ин китоб яке аз шеваҳои забонҳои помирӣ, шеваи сокинони водии Хуф нахустин маротиба мавриди тадқиқи пурра қарор гирифтааст. Асар тадқиқи системаноки сохти фонетикӣ, морфологӣ ва синтаксисии шеваи мазкурро бо далелҳои мувофиқ дар бар мегирад ва муносибати шеваи Хуф нисбат ба забони рӯшонӣ муайян карда мешавад. Дар қисми дуюми китоб намунаҳои зиёди фолклорӣ дарҷ ёфтаанд. Асари мазкур барои мутахассисони соҳаи филологияи тоҷику эроншиносӣ, донишҷӯёни шӯъбаҳои филологӣ ва муаллимони забон ва адабиёт равона шудааст.»

«Ишкашимский язык, описанию которого посвящена настоящая работа, относится к памирским языкам, принадлежащим, в свою очередь, к группе иранских языков. Основная область распространения ишкашимского языка находится в северном Афганистане . В пре- делах СНГ на ишкашимском языке говорят в одном кишлаке Рын Ишкашимского рйона Горно-Бадахшанской автономной области Таджикистана расположенном на правом берегу пограничной реки Пяндж, в той ее излучине, где она меняет свое направление с западного на северное.»

«В статье анализируются когнитивные стороны концепта дом в шугнанской языковой картине мира на основе материала, собранного среди носителей языка, что позволило выявить внутреннее содержание исследуемого концепта. Анализ показывает, что семантическое поле концепта дом в шугнанском языке включает в себя понятия, связанные как с архитектурными элементами, их религиозно-философские толкования, так и многие другие абстрактные понятия, связанные с родным краем. В языковой картине мира шугнанцев данный концепт, как и во многих других языках мира, имеет тесную связь с концептом семья.»

«Сада дар қатори Наврӯзу Меҳргон яке аз ҷашнҳои бошукӯҳу шаҳомати мардумони эронитабор ба шумор меравад, ки аз даврони қадим то ба имрӯз ҳамроҳ бо як силсила расму ойинҳо, одобу суннат ва бовару эътиқодҳо омада расидааст. Моҳияти ҷашни Садаро пирӯзии рӯшноӣ бар торикӣ, гармо бар сармо ва некӣ бар бадӣ ташкил дода, гулхани фурӯзони оташ рамзи асосии ин ҷашн мебошад.»

«Книга «Философский исмаилизм» представляет собой монографию, в которой исследованы философские аспекты исмаилизма как течения, наряду с восточным перипатетизмом, каламом, суфизмом и ишракизмом, философской мысли в исламе. Исследование философского исмаилизма проведено по многочисленным первоисточникам и исследовательской литературы на разных языках мира и представляет собой первое обобщенное исследование в мировой практике изучения философии исмаилизма. В ней рассмотрены философские аспекты тавхид, захир и батин, шариат и хакикат, танзил и таъвил, онтология творения, эпистемология и классификация наук, натурфилософия, социальная и политическая философии, этика и антропология исмаилитов.»

«Достони “Мо аз Помир омадем” соли 1939 навишта шудааст ва яке аз беҳтарин асарҳо барои кӯдакон ба шумор меравад. Он дар бораи сафар ва таҷрибаҳои кӯдакони Помир мебошад, ки ба шаҳрҳои бузург ба монанди Москва мераванд ва бо ҷаҳони нав шинос мешаванд. Ин достон ба тарзи шаиронаи содда ва ҷолиб сабқату таҷрибаи кӯдаконро дар роҳи масофаи дур ва мухталиф баён мекунад. Мирсаид Миршакар тавонистааст, ки эҳсоси хайрхоҳӣ, муҳаббат ба зодбум ва мардуми он, завқ ба омӯзишу кашфиётро ба тарзи шоирона баён кунад.»

«Нусхаи мазкур аз рӯи китоби "Таърихи Бадахшон"-и Сангмуҳаммади Бадахшӣ ва Фазлалибеки Сурхафсар, ки аз тарафи ховаршиноси маъруфи Иттиҳоди Шӯравӣ, профессор А.Н.Болдырев таҳия шудааст ва дар факултаи эроншиносии Донишгоҳи Давлатии Ленинград ба нашр расида буд, феълан ба хатти кириллӣ баргардонида шуда, манзури хонандагони сершумор ва муштоқони таъриху тамаддун мегардад. Дар китоб дар бораи ҳаёти иҷтимоӣ ва сиёсии Бадахшони Афғонистон ва Шуғнону Вахон ва Дарвози ин тарафи дарёи Панҷ сухан меравад.»

«Асараи “Таърихи Бадахшон”, ки ба қалами ду нафар намояндаи маорифпарварони тоҷикистонӣ аз миёни сокинони кишвари баландкӯҳи Бадахшон бархоста тааллуқ дорад, яке аз нодиртарин сарчашмаҳои натанҳо таърихи мардуми ин сарзамин, балки кулли масъалаҳои муносибат, муошират ва зисту зиндагонии сокинони ин минтақа маҳсуб меашвад. Тарзи баёни вақеъа ва ҳодисаҳо дар асар анъанавӣ буда, он маводи пурарзишро барои таҳлили тарафҳои гуногуни ҳаёти таърихӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ, хулқу атвор ва расми муоширату муносибати сокинони болооби Панҷро пешкаш менамояд.»