ኬልቅያስ

እለቱ እሁድ ነው ቅዳሴ እንዳይታጎል አገልጋዮቹ መጨነቅ ጀመሩ። በዚህ መካከል መሪጌታና አረጋዊው አባት ወደ ውስጥ ገቡ። ሌሎቹ እንግዶች ከደጅ አጸዱ ስር ከቁጥቋጦ መካከል ተሸሽገው ቆሙ። ለመሪጌታ ጉዳዩን አሳወቋቸውና መሪጌታ አቤልን አሟልተው እንዲገቡ ነገሯቸው። አንዱ ዲያቆን ሲያናግረው ስሙር ይሰማው ነበረ። አቤል ግን አንዳች ንፍታሌምን የሚበልጥበት ነገር በማግኘቱ እየተኩራራ አፍንጫው ውስጥ የሆነ ነገር ሲሰማው ቅዳሴውን ገብቶ ሊቀድስ ተስማምቶ ወደ ደጅ ወቶ ሲናፈጥ ደም ይንጠባጠብ ጀመረ። ጠርቶ ነግሯቸው ከአንድ አጸድ ስር ቀና ብሎ አንጋጦ ተቀመጠ። አረጋዊው አባት መሪጌታ ያሰቡት እንዳልሆነ ሲገባቸው ዲያቆን ቢጠፋ ንፍታሌምን እንዲገባ የግድ ብለውት ቅዳሴው ተጀመረ። ዝክረ ጻድቅ፣ስሙርም ከስርአተ ቁርባኑ ከመሪጌታና ከንፍታሌም እጅ ቆረቡና ቅዳሴ ሲያልቅ ሁላቸውም ወደየቤታቸው አቀኑ። ንፍታሌምና ባሪያውም ከመሪጌታ ቤት ዋሉ። ሌሊት ዘጠኝ ሰዓት ከመሆኑ በፊት አረጋዊው አባትና መሪጌታ ስሙርን ንፍታሌምናንፍታሌምና ባሪያውን ቀስቅሰዋቸው ወደ ተራራው አምስት ሆነው አቀኑ። ስሙር ግራ ገብቶታል ዝክረ ጻድቅ ደግሞ ፍርሀት እየናጠው ነው። ንፍታሌም ከሁሉም የበለጠ እርብሽብሽ ብሏል። መሪጌታና አረጋዊው ከፊት ቀድመው ሶስቱ ከኋላ ተከተሉ። ስሙር ድምጹ እየተንቀጠቀጠ " ንፍታሌም አንተ ልዩ ሰው ነህ በአንተ ላይ ክፉ ያሰብኩበትን ያለፈውን ቀን በድጋሚ ይቅር በለኝ። አንተ ትሁት ምሳሌም ነህ" አለው። ባሪያውም " ተደብቀህ ኖረህ ሰው በጠፋበት ሰው ሆነህ የተገኘህ ልዩ ሰው ነህ። ከአንተ ክርስትናን ተማርኩ" እያወሩ ወደ ሙሲቾ ተራራ ገሰገሱ። ከተራራው መሀል ሲደርሱ ሌሎች አራት ሰዎችን አገኙ። ከአራቱ አንዱ አቤል ነበረ። ሲያዩት ተደነቁ። አብረውት የነበሩትን ግን ከመሪጌታና አረጋዊው አባት ውጭ ማንም አላወቃቸውም። አቤል ስቅስቅ ብሎ ያለቅሳል። ዘጠኙም በአንድ ወደ አንድ ጉዞ። መሪጌታ አረጋዊውና ሌላው አረጋዊ ከፊት። የሚያማምሩት ልዩ ደም ግባት ያላቸው ወጣቶች ተከትለው ንፍታሌም ስሙር ባሪያውና አቤል ከኋላ ወደ ምሥጢራዊው መንደር ገሰገሱ። ❖ምዕራፍ 6 ተፈጸመ❖