لیلی

نار بانو ترکه ی تاریکِ انارِ این پاییز نشاطِ شکوفه از زلالِ سرانگشتِ تو می جوید پشتِ حصارِ باغِ ممنوع، برآر رایتِ کاروانِ رحیل از ژرفنای این شبِ دیرپا قایقی بساز بی لنگر کاغذین رویینه از رویایِ جاریِ خواب های گریزپا طاق و جفت... فوجِ آرزوهایت را سوار کن گیره باز کن از گرهِ موهات طوفان کن به موج موجِ سیاهِ طره ی بی تاب سکّان رها کن بانو بران به سوی هر کجا که اینجا نیست تا هر زمان که حالا نیست بگذار تا گرم بسوزد این آتش این آتشِ شهوت شهوتِ رفتن نرسیدن... دیدارِ ما به قیامتِ لب ها جایی میانِ همین دریا جایی میانِ همین رویا #پوريا_اشتری از کتاب "گم‌شده در حزنِ صدایی" @Leilycafe