Quantum problems

🔷 ویدئو ارائه در کنفرانس TiQT کنفرانس بین المللی «زمان در کوانتوم» امسال در کشور ایرلند برگزار شد و دو ارائه از ۲۷ سخنرانی آن به کارهای اخیری که در ایران در حوزه فیزیک بنیادی انجام شده اختصاص داشت. دکتر محمد جواد کاظمی دربارۀ تمایز میان تعابیر به وسیلۀ آزمایش دو شکاف سخنرانی داشتند که میتوانید ویدئو آن را در اینجا ببینید. ما نیز دربارۀ کار اخیرمان، که در آن پدیدۀ جدیدی به نام «تداخل ناموضعی درزمان» را پیش بینی کرده بودیم، ‌ارائه ای داشتیم که ویدئو آن را میتوانید در اینجا مشاهده نمایید.

🔦 دفاع از رساله دکتری؛ گرایش فیزیک بنیادی 📝تاثیر پتانسیل کوانتومی بر رفتار ذرات در فضا زمان ناموضعی و نقش آن در حل معضل اندازه گیری در کوانتوم استاندارد 👤 علی آیت اله رفسنجانی 📕تحت راهنمایی دکتر مهدی گلشنی و دکتر علیرضا بهرامپور 🗓 دوشنبه: ۲۷ شهریور 🕙 ساعت ۱۰ صبح 🏛 دانشکده فیزیک شریف، طبقه چهارم، اتاق ۴۱۲ 🔻حضور برای عموم آزاد است. 🆔 @QMProblems 🌐 QMProblems.ir

🌐 رونمایی از سایت بسیار خوشحالم که خبر راه اندازی سایت مسائل کوانتوم رو به شما دوستان و همراهان عزیز میدهم. پس از شش سال فعالیت و تولید محتوا در زمینۀ بنیان های مکانیک کوانتومی، اکنون می توانید به راحتی و از طریق سایت به عمیق ترین مسائل در دنیای کوانتوم دسترسی پیدا کنید. برگزاری دوره های و رویداد های مرتبط به مسائل بنیادی فیزیک کوانتوم و همچنین معرفی فرصت های شغلی این حوزه جزوی از برنامه های پیش روست. 🔸مطالب همچنان در حال تکمیل است و سایت نیز در حال توسعه میباشد. از اینرو ممنون خواهیم شد اگر مشکلی در سایت و محتوا مشاهده نمودید با در میان گذاشتن آن، ما را کمک نمایید.🙏🏻 🌐 www.QMProblems.ir 🌐 🆔 @QMProblems

⏱ زمان در نظریۀ کوانتوم دیروز کفرانس بین المللی «زمان در نظریۀ کوانتوم» به پایان رسید. این سومین دوره از این کنفرانس سالانه بود که در کشور ایرلند برگزار شد. در طی این سه سال افراد بزرگی چون لوسین هاردی، نیکلاس گیسین، لورنزو ماکونه و... در حوزۀ بنیان های نظریه کوانتوم و زمان سخنرانی داشته اند. اهمیت مفهوم زمان در فیزیک و خصوصا در نظریه کوانتوم روز به روز بیشتر مشخص می شود. به نظر این مفهوم نقشی کلیدی را در حل رموز اساسی فیزیک بازی خواهد کرد. به احتمال زیاد در آینده شاهد برگزاری بیشتر کنفرانس هایی از این جنس و همچنین دوره های دکتری و پسادکتری در این حوزه خواهیم بود. پی نوشت:‌ ما نیز دیروز دو مقاله اخیرمان را به صورت مجازی در این کنفرانس ارائه نمودیم که انشاالله ویدیو این جلسات را به زودی با شما به اشتراک خواهیم گذاشت. 🆔 @QMproblems

💎 خبرهایی در راهه... 📚📊🔎🧒🏻 📊🔎👨🏻‍💻🖋 🔎👨🏻‍🎓🖋📚 🧑🏻‍🏫🖋📊🔎 🌐 @QMProblems

💗 قلب مکانیک کوانتومی 🔹 آزمایش دو شکاف یکی از آزمایش های علمی بسیار قدیمی و معروف است که، از بیش از ۲۰۰ سال گذشته تاکنون، همواره فهم ما را از طبیعت متحول کرده است. از قرن ۱۷ میلادی اختلاف نظری دربارۀ ماهیت نور وجود داشت. نیوتن معتقد بود که نور، مانند اجسام فیزیکی، از ذرات گوی مانند تشکیل شده است. اما هویگنس نور را با استفاده از مفهوم موج توصیف میکرد. در آن زمان، نظر نیوتن غالب بود و تا حدود ۱۰۰ سال این مسئله دربارۀ ماهیت نور در هاله ای از ابهام باقی ماند، تا اینکه آزمایش دوشکاف یانگ در سال ۱۸۰۱ انجام شد و خاصیت موجی نور را تایید کرد. 🔹 در اوایل قرن ۲۰ بود که اینشتین مجدد توصیف ذره ای نور را به نحوی دیگر وارد مفاهیم فیزیک کرد و با معرفی فوتون به عنوان کوانتای انرژی نور، یکی از پایه های اصلی نظریۀ کوانتوم را بنا کرد. در ۱۹۲۴ یک دانشجوی فرانسوی به عنوان رسالۀ ‌دکتری خود ایدۀ انقلابی را در این مورد مطرح کرد. لویی دوبروی از خودش سوال مهمی پرسید: اگر نور، که فکر میکردیم یک موج است، میتواند مانند ذره باشد، ‌پس چرا ذراتی مثل الکترون نتوانند مانند موج رفتار کنند؟ ایدۀ دوبروی به قدری عجیب به نظر میرسید که به سختی توانست از آن دفاع کند، اما حمایت اینشتین باعث شد که او دکترای خود را در ۱۹۲۴ بگیرد و پنج سال بعد نیز جایزۀ نوبل را ببرد. در دهۀ ۷۰ میلادی، مجدد این آزمایش دو شکاف بود که بر روی خاصیت موجی ذرات صحه گذاشت و برای اولین بار طرح تداخل موجی تک الکترون در این آزمایش دیده شد. 🔹 پس از اولین مشاهدۀ طرح موجی ذرات در آزمایش دو شکاف، تاکنون آزمایش های بنیادی بسیاری بر پایۀ ‌این ستاپ طراحی و انجام شده است (برای مثال آزمایش پاکسازی تاخیری اطلاعات کوانتومی را در اینجا ببینید). این آزمایش به قدری پر مفهوم و مهم است که به قول ریچارد فاینمن «قلب مکانیک کوانتومی را درخود جای داده است» و هنوز هم در اکثر کتاب های پایه کوانتوم برای توضیح مفاهیم این نظریه از این آزمایش استفاده می کنند. با این حال، با وجود اینکه بیش از ۱۰۰ سال است که از پیدایش نظریۀ کوانتوم میگذرد، همچنان رمز و رازهای بسیاری در پایه های این نظریه وجود دارد و فیزیکدانان دربارۀ ‌معنای آن اتفاق نظری با یکدیگر ندارند (ببینید). همچنین وجود بیش از ۱۸ تعبیر و نظریۀ ‌جایگزین برای کوانتوم (که همگی تاکنون آزمایش های کوانتومی را به درستی توجیه کرده اند) شاهدی بر این مدعاست (ببینید). 🔹 وجود معضلات بنیادی و چالش های عمیق کوانتوم باعث شده است که عده ای از فیزیکدانان برجسته صریحا آن را متناقض و غیر قابل دفاع بدانند (برای مثال مکاتبۀ ما با بنیانگذار نظریه GRW را در اینجا ببینید) و عده ای دیگر چون واینبرگ علاوه بر آن معتقدند که «درحال رفتن به سمت انقلابی در علم، مشابه گذار از فیزیک کلاسیک به کوانتوم، هستیم.» (ببینید) از اینرو اگر بتوان از میان این تعداد زیاد از تعابیر و نظریات بدیل تعدادی را به بوتۀ آزمایش گذاشت، کمک بسیار بزرگی در فهم ما از پدیده های کوانتومی و تسریع در این تحول علمی خواهد بود. 🟢 ما نیز در مقالۀ ‌اخیرمان تلاش کردیم تا نشان دهیم که می توان باز هم از آزمایش معروف دوشکاف برای فهم عمیق تر پدیده های کوانتومی بهره برد. ما با استفاده از معضل زمان در کوانتوم (ببینید) چیدمانی جدید از آزمایش دو شکاف را پیشنهاد نمودیم، و با محاسبات و تحلیل های عددی نشان دادیم که تعابیر و نظریات بدیل کوانتومی، در مورد طرح تداخل فضا-زمانی ذرات در این آزمایش سازگاری ندارند. با توجه به پیشرفت های تداخل سنجی اتمی در دهه های اخیر، نشان دادیم که ابعاد این طرح ها به گونه ای است که می توان با تکنولوژی های موجود نیز این اختلافات را مشاهده کرد. در ادامۀ ‌این پژوهش، در مقالۀ دیگر (که نسخۀ اولیه آن را می توانید در اینجا ببینید)، با استفاده از فرمالیزم بوهمی برای ذرات درهم تنیده، طرح تداخل ناموضعی در زمان رسیدن ذرات در آزمایش جفت دوشکاف پیشبینی شده است. امیدواریم با انجام این آزمایش ها در آینده ای نزدیک، نوری بر روی این مسئلهٔ ۱۰۰ بیافتد و درک ما از بنیان های کوانتوم کمی غنی تر گردد.

⭕️ دوره مقدماتی: یادگیری ماشین کوانتومی 📺مکان: آنلاین (اسکای روم - اتاق مجازی انجمن رسانا) ⁉️پیش نیاز ها: ۱.جبرخطی مقدماتی ۲.آشنایی اولیه محاسبات کوانتومی ۳.کدنویسی پایتون مقدماتی 📝 فرم ثبت نام ☑️سرفصل ها، اطلاعات تکمیلی👇 🌐صفحه اینترنتی 👤ارتباط با پشتیبانی 🆔 @QMproblems

آزمایش دو شکاف "... قلب مکانیک کوانتومی را در خود دارد. در واقع، تنها راز را در بر دارد" و این که "هیچ کس نمی تواند توضیحی عمیق تر از آنچه من داده ام از این پدیده به شما بدهد.» 👤 ریچارد فاینمن 🆔 @QMproblems

⭕️ سلسله جلسات « در باب جهان بزرگ مقیاس » 👤 ارائه دهنده : دکتر سعید انصاری فرد ( پژوهشگر پسادکتری پژوهشگاه دانش‌های بنیادی IPM) ⏰زمان جلسات : شروع از چهارشنبه ۱۴ تیر ماه به صورت هفتگی چهارشنبه و پنجشنبه ها ساعت ۱۷:۳۰_۱۶ محل برگزاری : در بستر ادوبی کانکت سرفصل های جلسات: ۱-مختصری از تاریخ ایده ها در کیهان شناسی ۲-کیهان در حال انبساط ۳-مولفه های تشکیل دهنده کیهان (مولفه نسبیتی -ماده باریونی -ماده تاریک غیر باریونی -انرژی تاریک) ۴-اندازه گیری فواصل در کیهان (فاصله درخشندگی -فاصله زاویه قطری) ۵-انبساط تند شونده کیهان ( ثابت کیهان شناسی -دینامیک کیهان با حضور انرژی تاریک-شواهد رصدی انبساط تند شونده کیهان - سن کیهان) ۶-ماده تاریک ( شواهد اخترفیزیکی -همگرایی گرانشی - تابش پس زمینه کیهانی و ساختار های بزرگ مقیاس کیهانی -مشخصات ماده تاریک) ۷-تاریخچه حرارتی کیهان ۸-تابش زمینه کیهان 🔹 شرکت در این جلسات رایگان است . برای ثبت نام به آیدی iust_ssc_admin مراجعه کنید 🆔 @QMproblems

🔶 تواضع دانا، تکبر نادان این جنس از صداقت و تواضع بین استاد و دانشجو لازمۀ رشد استعدادهای منحصر به فرده. زمانی که دانشجو از ضعف های استادش بشنوه و اون رو موجودی فرابشری که قوانین طبیعت و محاسبات بهش الهام میشه ندونه، اون زمان هست که اعتماد بنفس کار علمی درش شکل میگیره. اما متاسفانه این روحیه در فضای دانشگاهی ما بسیار ضعیفه و در اکثر موارد میبینیم استادی که در یک رشته و گرایش خاص تخصصی کسب کرده با چنان غرور و تکبری درباره تمام موضوعات نظر میده که انگار از بدو تولدش با لباس فارغ التحصیلی به دنیا آمده. تجربه شخصی من نشان داده هرچه استاد سطح دانش و سوادش پایین تر باشد، معمولا غرور و تعصب بیشتری بر نظراتش دارد و نسبت به سوالات دانشجویان و مخصوصا سوالاتی سطح درک او رو به چالش بکشد واکنشی تهاجمی دارد، تا این موضوع را القا کند که توی دانشجو تا چه حد خنگ هستی که چنین سوالاتی به ذهنت میرسد. در صورتی که در منش اساتید بزرگ بارها دیده ام در مقابل پیش پا افتاده ترین سوالات دانشجو اشتیاق نشان میدهند و در او حس مهم بودن القا میکنند. نکتۀ مهم دیگر، اهمیت دادن به مفهوم است تا محاسبات. تا زمانی که دانشجو مفاهیم پشت محاسبات را درک نکند چیزی بیشتر از یک ماشین حساب خوب از او در نخواهد آمد. اما متاسفانه در محیط علمی جا ماندۀ ما، هنوز که هنوزه اصالت با خط خطی های روی تخته و حفظ گام به گام محاسبات گذشتگان است. این شده که ما در میان پژوهش های داخلی، کاری اصیل که مرزهای علم را گسترش دهد نمیبینیم. در عوض مقلدین خوبی تربیت کرده ایم که تنها هنرشان گسترش و بسط جواب معادلات در چارچوب نظریات موجود است. از میان فارغ التحصیلان ارشد و دکتری کمتر کسی را دیده ام که اولا از پژوهشی که کرده لذت برده باشد و ثانیا درک درستی از دلیل بنیادی پشت پژوهشش داشته باشد. چرا که معمولا خود استاد هم هنگام تعریف پروژه چنین درکی را ندارد. معیار صرفا نقد شوندگی پژوهش و چاپ بهتر و سریع تر مقاله (و در نتیجه ترفیع و ... ) است. تا زمانی که به این تقلید و خاله بازی علمی پایان ندهیم هیچ ثمره مثبتی از سیستم موجود دانشگاهی بیرون نخواهد آمد.

🔶 تواضع دانا، تکبر نادان این جنس از صداقت و تواضع بین استاد و دانشجو لازمۀ رشد استعدادهای منحصر به فرده. زمانی که دانشجو از ضعف های استادش بشنوه و اون رو موجودی فرابشری که قوانین طبیعت و محاسبات بهش الهام میشه ندونه، اون زمان هست که اعتماد بنفس کار علمی درش شکل میگیره. اما متاسفانه این روحیه در فضای دانشگاهی ما بسیار ضعیفه و در اکثر موارد میبینیم استادی که در یک رشته و گرایش خاص تخصصی کسب کرده با چنان غرور و تکبری درباره تمام موضوعات نظر میده که انگار از بدو تولدش با لباس فارغ التحصیلی به دنیا آمده. تجربه شخصی من نشان داده هرچه استاد سطح دانش و سوادش پایین تر باشد، معمولا غرور و تعصب بیشتری بر نظراتش دارد و نسبت به سوالات دانشجویان و مخصوصا سوالاتی سطح درک او رو به چالش بکشد واکنشی تهاجمی دارد، تا این موضوع را القا کند که توی دانشجو تا چه حد خنگ هستی که چنین سوالاتی به ذهنت میرسد. در صورتی که در منش اساتید بزرگ بارها دیده ام در مقابل پیش پا افتاده ترین سوالات دانشجو اشتیاق نشان میدهند و در او حس مهم بودن القا میکنند. نکتۀ مهم دیگر، اهمیت دادن به مفهوم است تا محاسبات. تا زمانی که دانشجو مفاهیم پشت محاسبات را درک نکند چیزی بیشتر از یک ماشین حساب خوب از او در نخواهد آمد. اما متاسفانه در محیط علمی جا ماندۀ ما، هنوز که هنوزه اصالت با خط خطی های روی تخته و حفظ گام به گام محاسبات گذشتگان است. این شده که ما در میان پژوهش های داخلی، کاری اصیل که مرزهای علم را گسترش دهد نمیبینیم. در عوض مقلدین خوبی تربیت کرده ایم که تنها هنرشان گسترش و بسط جواب معادلات در چارچوب نظریات موجود است. از میان فارغ التحصیلان ارشد و دکتری کمتر کسی را دیده ام که اولا از پژوهشی که کرده لذت برده باشد و ثانیا درک درستی از دلیل بنیادی پشت پژوهشش داشته باشد. چرا که معمولا خود استاد هم هنگام تعریف پروژه چنین درکی را ندارد. معیار صرفا نقد شوندگی محاسبات و چاپ بهتر و سریع تر مقاله (و در نتیجه ترفیع و ... ) است. تا زمانی که به این تقلید و خاله بازی علمی پایان ندهیم هیچ ثمره مثبتی از سیستم موجود دانشگاهی بیرون نخواهد آمد.

🔶 تواضع دانا، تکبر نادان این جنس از صداقت و تواضع بین استاد و دانشجو لازمۀ رشد استعدادهای منحصر به فرده. زمانی که دانشجو از ضعف های استادش بشنوه و اون رو موجودی فرابشری که قوانین طبیعت و محاسبات بهش الهام میشه ندونه، اون زمان هست که اعتماد بنفس کار علمی درش شکل میگیره. اما متاسفانه این روحیه در فضای دانشگاهی ما بسیار ضعیفه و در اکثر موارد میبینیم استادی که در یک رشته و گرایش خاص تخصصی کسب کرده با چنان غرور و تکبری درباره تمام موضوعات نظر میده که انگار از بدو تولدش با لباس فارغ التحصیلی به دنیا آمده. تجربه شخصی من نشان داده هرچه استاد سطح دانش و سوادش پایین تر باشد، معمولا غرور و تعصب بیشتری بر نظراتش دارد و نسبت به سوالات دانشجویان و مخصوصا سوالاتی سطح درک او رو به چالش بکشد واکنشی تهاجمی دارد، تا این موضوع را القا کند که توی دانشجو تا چه حد خنگ هستی که چنین سوالاتی به ذهنت میرسد. در صورتی که در منش اساتید بزرگ بارها دیده ام در مقابل پیش پا افتاده ترین سوالات دانشجو اشتیاق نشان میدهند و در او حس مهم بودن القا میکنند. نکتۀ مهم دیگر، اهمیت دادن به مفهوم است تا محاسبات. تا زمانی که دانشجو مفاهیم پشت محاسبات را درک نکند چیزی بیشتر از یک ماشین حساب خوب از او در نخواهد آمد. اما متاسفانه در محیط علمی جا ماندۀ ما، هنوز که هنوزه اصالت با خط خطی های روی تخته و حفظ گام به گام محاسبات گذشتگان است. این شده که ما در میان پژوهش های داخلی، کاری اصیل که مرزهای علم را گسترش دهد نمیبینیم. در عوض مقلدین خوبی تربیت کرده ایم که تنها هنرشان گسترش و بسط جواب معادلات در چارچوب نظریات موجود است. از میان فارغ التحصیلان ارشد و دکتری کمتر کسی را دیده ام که اولا از پژوهشی که کرده لذت برده باشد و ثانیا درک درستی از دلیل بنیادی پشت پژوهشش داشته باشد. چرا که معمولا خود استاد هم هنگام تعریف پروژه چنین درکی را ندارد. معیار صرفا نقد شوندگی محاسبات و چاپ بهتر و سریع تر مقاله (و در نتیجه ترفیع و ... ) است. تا زمانی که به این تقلید و خاله بازی علمی پایان ندهیم هیچ ثمره مثبتی از سیستم موجود دانشگاهی بیرون نخواهد آمد.

🔹 هیچوقت نتوانستم این محاسبات رو انجام بدم 👤 لئونارد ساسکایند: "یا شما شخصی هستید که قدرت تجسم هندسی خوبی دارید که میتونید در بین پیچیدگی های تانسور انحنا و ... متوجه بشید که چطور محاسبات کار میکنن،‌ یا صرفا با جبر محاسبات رو جلو میبرید... پس اگر جبر شما خوب هست یک مسیر رو میرید و اگر در تصور هندسه دیفرانسیل خوب هستید احتمالا بتونید خیلی از محاسبات رو دور بزنید. صادقانه من هیچ کدوم از این انتخاب ها رو ندارم. من خیلی در جبر خوب نیستم و مطمئنا قدرت تجسمی که بتونم تانسور چهار بعدی انحنا رو تصور کنم رو هم ندارم. بنابر این چندین بار نشستم و سعی کردم این محاسبات رو انجام بدم... و هربار بعد از دو ساعت تسلیم شدم... (به شوخی:) هرگز به دوستانم نگید که من نمیتونم😁" 🖥 جلسۀ پایانی نسبیت عام در دانشگاه استنفورد 🆔 @QMproblems

⭕️ ویدیو جلسات فیزیک 🔶 چالش بزرگ توصیف کیهان (بخش اول) 🔹 ورای کهکشان راه شیری 🔹 تعریف کیهان 🔹 اصل کپرنیک و چالش های آن 👤 ارائه: دکتر سعید انصاری فرد 🖥 www.aparat.com/v/Bw18O

⭕️ یادآوری : لینک جلسه