sacral_BY

#шабуні #sacral_catholic #sacral_graveyard Калі не арыентавацца па мапе, вы можна асабліва не заўважыць, што Войраўка скончылася і пачалася вёска Шабуні. А гэта, насамрэч, тое месца, што натхніла на тое падарожжа. І ўсё дзеля драўлянай капліцы на могілках. І капліцы старажытнай, асабліва для дрэва – канец XVIII стагоддзя. Канешне, рамонтаў з таго часу хапала, але тут, як з тым Тэсеевым караблём. Дошкі змяняліся, але капліца такая ж драўляная і так жа носіць імя святога Роха. Дарэчы, Рох з Манпелье – каталіцкі святы і цудатворац з XIV ст. Абаронца ад пошасцяў. І менавіта з апошнім звязана асвячэнне храму яго імем. Паводле легенды, эпідэмія халеры скончылася пасля таго, як жыхары набылі і ўсталявалі абраз Роха на алтары. Сціплая легенда атрымалася. Паглядзіце якая прыгажосць, у такім месцы абраз мог бы з'явіцца людзям і цудоўным чынам. Ці то запозны час для такіх цудаў, ці ўласцівасць іншай канфесіі. Але ж якая прыгажосць!

#войраўка #sacral_orthodox #sacral_graveyard А мы працягваем падарожжа па прасторах былой Ігуменшчыны. Калі вы калі-небудзь ездзілі з Менску ў музей у Дудутках, то маглі бачыць гэтае месца. Могілкі ля вёскі Войраўка. А там капліца, якую цяжка не заўважыць. Прысвечана Уваскрасенне Хрыстову і пабудавана ў 2006 годзе. Але там ёсць шыльда, на якой пазначана, што капліца існуе з 1886 году. Проста яе разабралі і пабудавалі нанова. Тут у нас атрымлеваецца нейкі парадокс карабля Тэсея: калі ўсе часткі аб'екту замянілі на новыя, гэта той самы абʼект? Ну-у... па Арыстоцелю, нагод апісваючых абʼект існуе тры: матэрыял, форма, і галоўнае – сутнасць. Ня ведаю, як выглядала і з чаго была папярэдняя капліца, але згодна з апошнім крытэрыям, мы маем справу з той самай старой капліцай. Існуюць і іншыя канцэпцыі. Напрыклад, што капліц, агулам, не існуе. Абірайце, што больш падабаецца. На мой погляд, Арыстоцель – норм. А яшчэ недалёка ад могілак па дарозе быў заўважаны бюст нейкага сурʼёзнага мужчыны. Непадпісаны. Твар ягоны мне не знаёмы. Хто такі і што тут робіць так і ня высветліў. Мо вы пазнаеце?

#sacral_data 31 траўня 1996 году пасярод поля ля вёсцы Антонава Пухавіцкага раёну быў усталяваны знак "Геаграфічны цэнтр Беларусі". Раптоўна падкраўся 30-гадовы юбілей. А вось здымак 8-мі гадовай даўніны, дзе адмэн адпачывае ў гэтым самым цэнтры пасля доўгага кручэння понажаў і напаўняецца. Больш прыстойнага фота не знайшлося. А вы ведалі, бачылі пра такое?

#самуэлева #гара_цэгла #sacral_dominium Ад пачатку цікавостак на маршруце (ён, дарэчы, ажыццяўляўся на ровары) перанясемся ў дальнюю кропку маршруту – вёску Самуэлева. Гэта ўжо раён Менскі, а не Пухавіцкі, але ў ХІХ ст. усе гэтыя землі адносіліся да Ігуменскага павету. Чаму я ўспамінаю менавіта ХІХ ст? Таму, што з таго часу да нас дайшлі парачка гаспадарчых будынкаў былога маёнтка. Першы ўжо занядбаны, другі выкарыстоўваецца пад жытло. У пачатку ХІХ ст. вёска належала Дамініку Гераніму Радзівілу. У 1812 годзе выступіў на баку Напалеона. Працягнуў яму служыць і пасля паразы ў Расейскай імперыі. Загінуў у 1813 годзе падчас бітвы пры Ганау (суч. Нямеччына). Яго дачка пабралася шлюбам з Ільвом Вітгенштэйнам – сынам расейскага генерал-фельдмаршала Пятра Хрысціянавіча (у 1812-м, зразумела, змагаўся на іншым баку). А ўжо бліжэй да канца стагоддзя маёнтак набыў прадстаўнік уплывовага на Меншчыне роду, што таксама меў сваяцкія стасункі з Радзівіламі – Эмерык Гутэн-Чапскі. Мяркуючы па лічбах на падмурку свірану, будынак пабудаваны пры ім. На жаль, не захаваліся ў Самуэлеве вадзяны млын і бровар, што калісьці складалі важныя пункты прыбытку маёнтка. Але прыемна пабачыць і такое. А мы рушым далей. Працяг будзе.

#узляны #sacral_jews #sacral_graveyard Як і абяцаў вышэй, пачнем могілкавыя (пераважна) прыгоды на абшарах былога Ігуменскага павету (а зараз Пухавіцкі раён), адным вокам зазірнем у суседнюю Меншчыну. Сённяшняя вёска знаходзіцца недзе паміж Дудуткамі і пасёлкам\чыгуначнай станцыяй Рудзенск. Больш аднаго разу даводзілася раней тут праязджаць. І раней ведаў пра існаванне тут закінутых габрэйскіх могілак. Вунь, наўпрост з дарогі бачны помнік. Але гэта помнік больш сучасны, прысвечаны ахвярам Галакосту. Дзе ж старыя мацэвы старажытных пахаванняў? Аказалася, каб іх пабачыць, трэба наведаць месца, калі ўсё ўжо паспела вызваліцца ад снегу і не паспела зарасці травою. І вось, побач на пагорку старыя могілкі. Не самыя ўражлівыя, але хіба гэта нагода іх не паглядзець? Габрэйская супольнасць ва Ўзлянах з'явілася не пазней за XVII ст. А ў XVIII ужо была драўляная сінагога. Яна, канешне ж, не захавалася. Але ёсць малюнак і нават здымак. Не факт, што той самай першай, бо дрэва, самі ведаеце, матэрыял не самы надзейны, але нешта старэнькае, дакладна. Дарэчы, назва вёскі мае варыянт Вузлянка і паходзіць ад назвы маленькай рачулкі Вуж\Вушанка.

#гара_цэгла «У вялікіх будоўлях шмат смутку. Хто іх распачынае, той памнажае пакуты» Эклезіяст 1:18 (вельмі вольны пераклад) Нейкая несправядлівасць атрымалася праз тое, што даўно знята «кіно» па тэме, а фотачкі ўсё пыляцца на лічбавых паліцах. Тым больш, склад іх паспеў абнавіцца. Давайце яшчэ раз паглядзім на маўклівы, іржавы помнік Халоднай вайны. Распавядаць, што гэта і дзе, напэўна, ня буду. Вельмі месца спецыфічнае ды небяспечнае. Можа вы і чыталі пра яго ў папулярных выданнях. Але вось пра што падумаў. Гэткім кананічным сьветам, прадстаўленым, як наступствы гэтай самай Халоднай вайны, з'яўляецца серыя гульняў Fallout і паказаны ён з боку ЗША і пра ЗША. На іншым баку ў нас знаёмыя і блізкія атмасфера ды краявіды постсавецкага Сталкеру. Але ж Сталкер – гэта не пра канец сьвету, гэта гісторыя лакальная. Ёсць «зона», там пасля катастрофы на ЧАЭС адбываюцца ўсе «цуды». Пры тым які ёсць патэнцыял развіцця гульнявага постʼядзернага сусвету ў айчынным сэтынгу з гэтымі ідэямі падземных сховішчаў, рэтрафутурыстычнай тэхнікай. Выходзіць на паверхню камсамолец, а там яго чакаюць рэйдары-хакеісты з каманды «Метэор» ды хіпі з карыкатур «Кракадзілу». Асабліва пацешна фантазіраваць на тэму савецкага «Волт-боя», з улікам, што ёсць багаты пласт прапаганды грамадзянскай абароны. Як бы звалі галоўнага маскота? ДОСААФ-піонэр? (вой, ёсць жа Atomic Heart! Але ж гэта іншае😅) «Ападкі: Новы Шчучын». Эх, які патэнцыял! Пафантазуйце над гэтым. А хутка нас чакае доўгі трып па могілках. Так бы мовіць, імчым да ўласцівага рэчышча.

+у каментарах

Калі вы бы хацелі пазнаёміцца з відэагульнямі, а таксама з відэагульнявой культурай не проста больш блізка, але і навукова, то завітвайце на канал SMOŬŽ. Аўтар каналу дзеліцца з сваёй аўдыторыяй як у фармаце відэа, так і ў фармаце тэкстаў вынікамі сваіх навуковых даследванняў, што датычаць сферы перасячэння відэагульняў і рэлігіі. Ну і канечне жа коцікамі, што ўпрыгожваюць яго мудрагелістыя публікацыі! Таму, запрашаем вас да міфічных і поўных таямніцы прыгодаў у лічбе! Будзем пазнаваць іншыя вымярэнні разам!

#waldmachtfrei Замалёўкі са свежага паходу. Акрамя флоры, у кадр траплялася і пэўная фаўна. Ці яе сляды. Дарэчы, хто пазнае звера слядох на другім здымку? Быццам у ваўкоў такія. Але ж такая лапа вялізная! Мо проста сабака? З улікам надвор'я, давялося апрабаваць тэнт з папярэдняга допісу. Тканіна дождж трымае, але шво ў сярэдзіне цячэ. Але гэта ня надта сапсавала знаходжанне пад ім. А на апошнім здымку лясное возера Грымячае. Кажуць, гідронімы з "гучнымі" назвамі паходзяць з міфаў пра бога-грамавіка, што ўдарам маланкі вызваліў з зямлі ваду, схаваную змеем. А гэтай самай ноччу Пярун высек вельмі шмат маланак. Такая архаіка.

#sacral_data 18 траўня 1910 г. памерла польская (па версіі палякаў) і беларуская (па версіі беларусаў) пісьменніца Эліза Ажэжка. Нарадзілася яна ў 1841 годзе на Гарадзеншчыне, вучылася ў Варшаве, шмат жыла на Берасцейшчыне, перажыла высылку ў Пермскую губерню. Пісала па-польску. Ну, давайце лічыць яе польска-беларускай. Дарэчы, памерла ў Горадні, там жа і пахаваная на фарных могілках. Вось яе помнік. Яе і другога мужа. Шчыра кажучы, чытаў ня шмат у яе. «Дзюрдзі» ды «Мэір Эзофавіч» калісьці. А вы чыталі штосці?

#waldmachtfrei Даўно не было рыштункавай рубрыкі. А тут вось нагода з'явілася. Назьбіраў пэўных рэчаў і пайшоў у лес. Разам з краявідамі падзівіцеся, што атрымалася. 1. Канешне, пры такім надворʼі было празмернасцю, але вось узяў і ўсталяваў тэнт, 3х4м. Па зразумелых прычынах ня ведаю яго сапраўднай трываласці да дажджу, але хавацца будзе зручна. Нават з маленькай кампаніяй 3-4 асобы. Думаў, ці не заночыць без другога слою на намёце, але спужаўся, што ноччу ці раніцою будзе халадно ды вельмі волка. Нічога, яшчэ паспрабую. Сапраўды цікавае пытанне: як сушыць на балконе гэтыя 12 квадратаў? (набыў за 55р.) 2. Новая, так бы мовіць, кухня. Інтэграваная сістэма гатавання. Кацялок з радыятарам, газавы пальнік, падстаўка пад балон. FireMaple – кітайскі (і больш танны) аналаг Jetboil. Бачыў раней гэтую рэч у справе і вырашыў адмовіцца ад ультра-лёгкай тытанавай BRS у бок больш практычнай. Грэе хутка і эканомна, эрганамічна складваецца разам з балонам, выглядае прыгожа! У камплекце ёсць падстаўка на пальнік для іншага посуду акрамя роднага рондаля. (на 1 літр каштаваў каля 200 р.) 3. На здымках яшчэ можаце заўважыць плястыкавую лічынку стала. Рэч цікавая, але ня вельмі практычная. Дакладней так: вельмі зручна ператвараецца ў бязважкі аркуш і хаваецца дзе заўгодна, каштуе 20 р. Але трэба разумець, што багаты стол на гэтым не накрыеш. Так, міску паставіць і кубак. Пажадана паасобку. Пэўная зручнасць у гэтым ёсць. Дарэчы, існуюць міскі, кубкі такога ж кшталту. У каментары напішу яшчэ пра адно набыццё. Бонусам, так бы мовіць. Бо не зфотаў у натуральным асяроддзі. А яшчэ нагадаю пра ранейшыя допісы, прысвечаныя рыштунку, якім карыстаўся\карыстаюся ў падарожжах: Раз, два, тры. Не даю спасылак, бо на маркетплэйсах тавары з'яўляюцца і знікаюць з зайздроснай хуткасцю, але калі ёсць пытанні, прапановы, давайце абмяркуем.

#лыскава #гара_цэгла #sacral_catholic Кожная руінка па-свойму прыўкрасная, але рэдка іх можна назваць унікальнымі. Голыя муры з рэшткамі тынкоўкі. Цудоўна, калі захаваўся дах, купалы ці нават мармуровыя пліты ды недабітыя алтары. А вось каб захаваліся нейкія роспісы... У галаву прыходзіць толькі царква ў Сідаравічах. Але паглядзіце што тут у нас? Тат-так, шмат фрагментаў там-сям. На жаль, не знайшоў інфы, калі зроблены роспісы. Улічваючы пажары, перабудовы ў праваслаўную царкву і наадварот (дарэчы, вежа з'явілася толькі ў пачатку ХІХ ст.), наўрад ці малюнкі равеснікі храму. Але сеціва паведамляе, што частка выканана ў стылі грызайль – манахромны стыль, што імітуе скульптурны рэльеф. Але ж на здымках бачым адценні больш, чым аднаго колеру. Ну ладна, хай мастацтвазнаўцы рассудзяць. Алтарныя калоны тут і на здымках папярэдняга допісу выглядаюць мармуровымі, але гэта таксама размалёўка. А яшчэ ў папярэднім допісе насупраць храма бачны будынак. Ён таксама з XVIII ст. Былы жылы корпус кляштра кангрэгацыі манахаў-місіянераў (лазарысты?). Пабудова больш утылітарная, таму зараз выглядае ня толькі дагледжана, але і ўтрымлівае ў сябе мясцовую лякарню.

#лыскава #гара_цэгла #sacral_catholic Давайце паглядзім сёння на руіны храма XVIII ст. Знаходзіцца былы касцёл у вёсцы Лыскава Пружанскага раёну, недзе паміж... нават ня ведаю, да чаго тут прывязацца? Непасрэднай дарогі да нейкіх значных населеных пунктаў быццам і няма, без чыгункі побач. Магчыма таму доўгі час не атрымлівалася сюды трапіць, пры тым, што жаданне такое маецца вельмі даўно. А што такога? Хіба мала ў нас барокавых руінаў? У тым ліку тых, што даўно свяціліся на канале. Па-першае, мала, трэба яшчэ! Кожны занядбаны храм - асобны скарб, прыгажосць, уражанні, што атрымалася займець, пакуль яно ўсё не развалілася. Па-другое, гэты касцёл мае рэдкую для такіх будынкаў асаблівасць. Але ў лепшых традыцыях стварэння інтрыгі, пра яе распавяду і пакажу ў наступным допісе. А пакуль старажытныя муры. Магчыма, нехта ўжо ведае ці нават бачыў уласнымі вачыма? Дарэчы, трапіць у Лыскава атрымалася амаль выпадкова. Везлі мяне на аўта па іншых справах і вёска трапілася на шляху. Запатрабаваў прыпынак і ніхто са спадарожнікаў аб гэтым не пашкадаваў. Спадзяюся, і вы не пашкадуеце аб змарнаваным часе на прагляд здымкаў.

Прыйшоў час нагадаць зноў пра скарбонку патаемных ведаў, што хаваюцца ў засеках тэлеграму, але чакаюць свайго чытача. Спадарства, сабралі для вас шмат розных суполак. І вось, вашай увазе 🤲 абноўленая тэчка «Кантэнт 3.0». Дапрацаваны спіс годных каналаў на самыя розныя тэмы: беларуская мова, мемы, этнаграфія, падарожжы, архітэктура, сэкс-асвета і шмат чаго яшчэ. Трымаемся разам і падтрымліваем беларускамоўны кантэнт! https://t.me/addlist/_NklGl78uM8yNWYy https://t.me/addlist/_NklGl78uM8yNWYy https://t.me/addlist/_NklGl78uM8yNWYy Калі нехта жадае далучыцца да падборкі зьвяртайцеся сюды ў "Прышпільныя коміксы": @pryshpilny_bot