مدرسه زندگی فارسی

در طول زمستان گذشته و بهار جاری ایران شاهد بارش‌های قابل توجه بود. بسیاری از تالاب‌ها و دریاچه‌ها آب‌گیری شدند و حتی شاهد سیلاب‌های پراکنده بودیم. متاسفانه این موضوع از دو طرف اشتباه تفسیر شد: از یک سو کسانی که مدام خشک شدن امثال دریاچه ارومیه و نشست فراگیر زمین در ایران را فاجعه مدیریتی و سیاهی مطلق تلقی می‌کردند، سکوت کرده و دلواپسی‌شان را متوجه مسائل دیگر ایران کردند تا شاید فرصت خشکسالی و موج گرمای بعدی. از سوی دیگر کسانی پیدا شدند که بارشهای سنگین امسال را با انهدام تجهیزات ضد ایرانی در جنگ اخیر در شیخ‌نشینهای خلیج فارس مرتبط دانستند که در صورت صحت، اکنون اقلیم ایران را باید نجات یافته تلقی کرد! در ششم اکتبر سال 2021 در پادکستی به نام "فره جغرافیایی" در کانال علوم غیر انسانی، درباره اقلیم و سرنوشت تمدنی و مفهوم سابقه بلند مدت تاریخی صحبت کردم. به این پرداختم که با احتیاط می ‌توان امیدوار بود در بحران اقلیمی کار ایران به ورشکستگی آبی نکشد ضمن آن که ایران نیز مانند دیگر نقاط جهان از بحران اقلیمی در امان نیست. اتفاقا به دلیل ماهیت گرمایش زمین، بخشی از شداید اقلیمی ایران به صورت سیلابهای سد شکن خواهد بود نه خشکسالی. همینطور حسرت اقلیمی و مقایسه ایران با آن چه به غلط "جغرافیای پیروز" تلقی می شود را بررسی کردم. بخشی از آن پیش بینی های سال 2021 به وقوع پیوسته و همچنان در مسیر تحقق سایر مسایل هستیم. بدون تردید با پیشرفت بحران اقلیمی، جهان آدمیزادگان به جنگل شبیه‌تر می‌شود. این موضوع از سالها قبل قابل دیدن بود. لازمه تاب‌آوری و دفاع از تمدن ایرانی برگزیدن توضیح منطقی و علمی پدیده‌هاست: چیزی که رفتار ملتهای دیگر را در سالهای آینده قابل پیش‌بینی می‌کند و ما را از ناامیدی و امیدهای غیرعاقلانه باز می‌دارد. @dr_iman_fani