☫•كآفِه رَحيـــٓــمی•☫

خـوش‌ به حالِ «زمـان» که «صاحِب»ـش تویی!

بعد از این‌که دولت لیست آمارِ رسمی رو منتشر کرد؛ اینترنشنال هم از ۱۲ هزار و ۳۶ هزار و ۵۰ هزار جان‌باختهٔ اغتشاشات اخیر، رسید به ۶ هزار کشته. که می‌گه البته فقط اسم هزار نفرش رو در اختیار دارم! درحالی‌که هر اسمی هم منتشر می‌کرد، طرف فیلم می‌گرفت می‌گفت من زنده‌ام. چرا ۳۶ هزار نفر رسید به ۶ هزار نفر؟ چرا اولین‌بار از آمار دروغ ۱۲‌هزار نفر داد و هی بالاتر رفت؟ چون کثیفه، چون دروغ‌گوعه، چون «جان» براش ذره‌ای اهمیتی نداره، چون فقط «عدد» براش مهمه، هرچی عددِ کشته‌ها بالاتر، دلار دریافتی از کارفرما بیشتر. چون وظیفه داره تا چرخهٔ خشونت رو تا جایی بالا ببره که به عددهای نجومی مدنظرش برسه. چون از مسخ‌شدگی مخاطبی که چشم‌بسته پای این شبکه نشسته مطمئنه! حالا هم لیست همین ۶‌هزار نفر رو بجز اسامی لیستِ رسمی دولت منتشر کن نکبت؛ بر اول و آخرت لعنت!

یرواند آبراهامیان، نویسندهٔ کتاب معروف ایران بینِ دو انقلاب: «قدرت‌های امپریالیستی دنبال آزادی شما نیستند، دنبال منافـع‌‌‌شان هستند، دولتِ ترامپ و اسرائیل دنبالِ نابودیِ خود ایران هستند، خودِ ایران! تا تکه‌تکه شده و تبدیل به چند کشور کوچک بشود تا خطری برای اسراییل نداشته باشد!» این‌جا هم اذعانِ ژنرال کلارک و بقیهٔ مقامات نظامیِ امریکا رو مبنی بر هدف نهاییِ «تجزیهٔ ایران» گذاشتم. بعد این‌جا فلان پروفسور‌-بلاگر معتقده که اصلاً امریکا چه نیازی به تجزیهٔ ایران داره؟ امریکایِ مهـربون مارو بخاطر خودمون می‌خواد، می‌خواد نجات‌مون بده. دوسمون داره. عموترامپِ جزیرهٔ اپستین… اخ‌جون آزادی! می‌دونی؟ اصلا تبدیلِ ایران پهناور به چند‌تا کشور، مدیریت و نظم‌دهی‌اش برای خودِ امریکا سخته، وقتشم می‌گیره، زحمتشم می‌شه :) سراسر بلاهت با توجیهِ وطن‌فروشی!

- در ادامه: اما دربارهٔ مفهوم انتظارِ واقعی و انتظارِ کسل‌کنندهٔ مدنظر سلیمان صردخزاعی‌های امروز؛ معروف به حجتیه‌ای‌ها؛ شهید مطهری در کتابِ قیام و انقلابِ مهدی(عج) نکتهٔ خیلی دقیقی بیان می‌کنه که با احوالِ خیلی از ما منطبقه: انتظارِ فـرج و امیـد و دل‌بستن به آینده دو‌گونه است: ۱) انتظاری که سازنده و نگهدارنده است، تعهّدآور است، نیروآفرین و تحرّک‌بخش است؛ به‌گونه‌ای که می‌تواند نوعی عبادت و حق‌پرستی شمرده شود. ۲) انتظاری‌که گناه است، ویرانگر است، اسارت‌بخش است، فلج‌کننده است و نوعی “اباحی‌گری” باید محسوب شود. این دو نوع انتظارِ فرج؛ معلولِ دو نوع برداشت از ظهورِ عظیمِ مهدیِ موعود(عج) است و این دو نوع برداشت به نوبهٔ خود؛ از دو‌نوع بینش دربارهٔ تحولات در انقلاب‌هایِ تاریخی ناشی می‌شود. ✔️ چقدر دقیق! شما با دیدگاهِ اول درصددِ زمینه‌سازی برای ظهور و انجام ‌وظیفهٔ خودت برای ایجادِ حکومتِ مهدوی موعود برمیای؛ پس انگیزهٔ جهاد در هر زمینه‌ای داری. نه‌تنها به زمینه‌سازی و جهاد در این زمینه باور داری؛ بلکه به‌وظیفهٔ انسانی و مسلمانیِ «خودت» هم مسلط و هم عامِل! از به‌ظاهر «شکست‌ها» ناامید نمی‌شی، چون به یک غایتِ قطعی ایمان داری. جلو پیش می‌ری! اجازه نمی‌‌دی عافیت‌طلبی‌ و توجیهاتِ دنیایی، جلویِ مجاهدت‌هایِ تورو بگیره. معتقدی که ظهور با اعجاز رخ نمی‌ده؛ بلکه نیازمند مقدماتی‌ست و ابتدا باید ظرفیت خودت رو ثابت کنی! آیا تواناییِ امانت‌داری از آخرین حجتِ خدا رو داری؟ یا نه، به سیاق اون‌هایی که برای امام‌حسین نامه‌ها نوشتن اما در بزنگاه؛ به راحتی سفیر و نایبِ امام رو تنها گذاشتن... ولی با دیدگاهِ دوم فکر می‌کنی ماهیتِ ظهور یک ماهیتِ انفجاریه. که صرفاً از اشاعهٔ گناه و فساد و ظلم و ستم و در نهایت؛ خفه‌شدنِ دنیا از ظلم‌ ناشی می‌شه. پس؟ مقابلِ هرشخص و جریانی که بخواد در برابرِ استکبار و گناه بایسته؛ قد علَم می‌کنی و به تقابل می‌پردازی و حتی تکفیرش می‌کنی. خودت در مقابلِ «باطل» کجایی؟ در سکوت. بجای بارداشتنِ بار، باری روی دوش می‌شی. در این راه از انواعِ برداشت‌های ناقص و شبهه‌ها هم بهره می‌بری تا عافیت‌طلبیِ خودت رو توجیه کنی! چون معتقدی دنیایِ پر ظلم و جنایت و حتی سکوت در برابرِ باطل، کمکِ بیشتری به ظهور می‌کنه. با هر تحرک، اصلاح و جهادی مخالفت می‌کنی! شاید به ظاهر خودت رو “منتظر” بدونی اما در اصل داری ظلم و ظالم و مستکبر رو هم تایید می‌کنی. چون هردو رو لازمهٔ ظهور می‌دونی. ترجیح می‌دی یه گوشه به عبادت و بی‌طرفی بنشینی تا وقتی که امام‌زمان(عج) بیان و با یک بشکن دنیا رو برات گلستون کنن. در نتیجه با همچین تفکّری؛ دچار یأس، ناامیدی و گوشه‌نشینی می‌شی. این تفکّرِ عافیت‌طلبانه؛ چه بسیاره این روزها بینِ خودِ ما. پس قبل از هرچیزی؛ این‌روزها باید تکلیفِ خودمون رو با خودمون روشن کنیم.

-

-

-

- نزدیک جشن نیمهٔ‌شعبان نیستیم مگه؟ در آستانهٔ آمادگی جهان برای نبرد نهایی؛ فهمِ این موضوع مهم‌تر از هر‌چیزیه.

-

از این پست به پایین رو دوباره و دوباره بخونیم:

توضیحات مجری برنامهٔ افق. به اون تیکه از برنامه که معتقد بودیم بااینکه در‌ پاسخ به دروغ چرکِ امیرفضلی بود؛ اما موضوع مناسب قالبِ طنز نبود انتقاد کردیم. اینم ‌بینیم. اما یه چیزی روشنه: تکلیف ما با اراذلِ منتشر‌کنندهٔ شایعهٔ توهین‌آمیزِ سوسیس‌سازی و تجاوز و کارخونهٔ میهن و عبارتِ «تلفات جانبی جنگ»ِ ‌پهلوی. غلط می‌کنید فراخوان مسلحانه می‌دید، دروغ و شایعه می‌سازید و بعد اشکِ تمساح می‌ریزید! هلهله‌کننده‌های روی پیکرِ شهدا -چه بسیجی چه مردم عادی- که فریادِ «حقشه» می‌زدن و می‌فرستادن منوتو. برهنه‌کردن و سوزوندنِ عزیزان ما رو با تیترِ «پودر کردن» وایرال می‌کردن و می‌‌خندیدن. اتش‌زدنِ آمبولانس‌ها، اتش‌نشانی‌ها و خانهٔ مردمی که حاصلِ عمرشون بود رو با مستی همراهی می‌کردن. اونایی‌که پیکر عزیزانِ ما رو به گرگ‌های ورزقان حواله می‌دادن. جماعتی که به سردار ملی کشور و حتی به زائرینِ مزارش لقب کتلت می‌دادن. به خون دختر کاپشن‌صورتی طعنه می‌زدن. به نوزاد بی‌سرِ غزه‌، به تک‌تکِ شهدای جنگ ۱۲‌روزه می‌خندیدن و اونایی‌که در برابرِ این خنده، سکوت می‌کردن. مدعی اخلاقید؟ به شما نمیاد. هیس! شما صاحب‌عزا نیستید؛ عاملِ عزایید.

-

استاد ما حاج آقای سراج می‌فرمودند که: «وقتی خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: ختم الله علی قلوبهم، به این معناست که گناهان فردی آن‌قدر زیاد؛ و نافرمانی‌‌ها، ناسپاسی‌ها و لجاجت‌هایش به حدّی بوده که در اثر آن، دیگر دستگاه محاسباتی و قوه‌ی تشخیص ذهنش مختل شده است. حق را باطل می‌بیند و باطل را حق. دیگر توان تشخیص را از دست داده است.» کسی که آمریکا و فرعونش -این شرّ مطلق و بیمار جنسی را- خیر و یار و یاور خود بداند، یقینا دستگاه محاسباتی ذهنش مختل یا حتی نابود شده است... @ammar_neveshte

- شاید براتون سوال شده باشه که دلیلِ این‌همه ثباتِ شخصیت و عقیده و نترس بودنِ شخصِ آقا‌ی خامنه‌ای چیه؟ چطوریه که به سیاقِ شاهان گذشته در بحران‌ها اهلِ فرار نیست و یا اهلِ تسلیم؟ چطوریه که از اولین سخنرانی‌ها تا سخنرانی‌هایِ اخیر، آیهٔ «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» از دهانش نمیفته؟ چطوریه که معیارِ دوست و دشمن‌شناسی‌اش، جهان‌بینی و گسترهٔ نگاهش انقدر دقیق، نقطه‌زن و بلندمدته؟ به همین دلیل.

اگر انسان معنای «الله‌اکبر» را باور داشته باشد… انسان در مقابل یک کوهِ عظیم که قرار می‌گیرد، یا بالایِ آن می‌رود و پایین را نگاه می‌کند؛ ترس او را می‌گیرد. در مقابل دریا خودش را می‌بیند، می‌ترسد. وقتی یک صاحبِ قدرت و هیبتی را می‌بیند، صاحبِ دبدبه و کبکبه‌ای را می‌بیند یا به حضور او می‌رود؛ ممکن است خودش را ببازد، زبانش به لکنت بیفتد، چرا؟ چون مرعوبِ عظمت او می‌شود. این برایِ بشر طبیعی‌ست. اما گویندهٔ‏ «الله‌اکبر»؛ آن کسی‌که‏ «الله‌اکبر» را به خودش تلقین کرده‌ است، هرگز عظمتِ هیچ‌کس و هیچ‌چیز او را مرعوب نمی‌کند، چرا؟ چون‏ «الله‌اکبر» یعنی‏ بزرگ‌تر از هر‌چیز و بلکه بزرگ‌تر از هر توصیف، ذات اقدسِ الهی‌ست. یعنی من خدا را به عظمت می‌شناسم، دیگر وقتی من خدا را به عظمت می‌شناسم؛ همه‌چیز در مقابلِ من حقیر است. این کلمـهٔ‏ «الله‌اکبر» به انسـان شخصیت می‌دهد، روحِ انسان را بزرگ می‌کند.

- شهید مطهری - آزادی معنوی، ص۱۰۲.

- اما: این لیست مشخصات جان‌باختگان حوادث تروریستی دی‌ -۱۳۱ نفر به علت مجهول‌الهویه بودن و یا قابل‌شناسایی نبودن اسمشون ذکر نشده که اعلام شده دقیق‌تر اعلام خواهد شد.- آمار همونیه که مراجع رسمی اعلام کردن؛ غرض از این لیست، روسیاهیِ رسانه‌های خون‌خواریه که از «خون» تغذیه می‌کنن. اینترنشنال‌هایی که از ۱۲ هزار، ۳۰ هزار و ۸۰ هزار نفره نشدنِ خون‌هایی که خودشون و فراخوان‌هاشون و عمله‌هایِ مسلح‌شون با سلاح و تبر و چاقو و قمه ریختن عصبانی‌ان. پس هرکسی که زنده بود رو تهدید می‌کنن. آمار‌سازی می‌کنن چون اساساً جانِ ایرانی -فرقی نمی‌کنه چه کسی!- براشون ‌ذره‌ای ارزشی نداره. هر خونِ بیشتر؛ دلارِ بیشتر… و قصدی بجز دامن زدن به التهاب بیشتر ندارن. انقدر از تصاویرِ افراد زندهٔ دیگه استفاده می‌کنن تا بالاخره خلاء آمارِ مدنظرشون رو پر کنن؛ تا جنایاتِ ارباب موسادی‌شون رو کتمان کنن. می‌دونیم که «جان» هیچ ارزشی برای این کاسبانِ خون و خشونت و نفرت نداره؛ اما وقتشه تروریست‌اینترنشنال‌ها‌‌ مشخصاتِ «صحیح» آمار ۱۲ هزار نفرشون رو منتشر کنن. نه حتی ۳۰،۵۰ و ۱۰۰ هزار نفر. همون ۱۲ هزار نفر. نه! فقط هزار نفر.

ایشونم جاویدنام اقا کوروشِ شیرینی که در خیابان پیروزی کشته شده بود، اما بعد فهمیدن که داوید بنت، پسر نفتالی‌بنت، نخست‌وزیرِ اسبق اسرائیله که با باباش رفته بوده کوه عکس گرفتن گذاشتن پیجشون. برو و بچه‌های موساد توجه کنن که به لااقل به اعضایِ خانوادهٔ کارفرماشون رحم کنن.

مثل اینکه اصلا علی اقای صادقی خودشون کانال‌دار و حجره‌دارن تو تلگرام :))

اینم یکی دیگه. علی صادقی کشته‌سازی‌شدهٔ زنده شده! تا اطلاع ثانوی کسی حق نداره بمیره، وگرنه میندازن گردن‌ جمهوری اسلامی. علی آقا هرجا هستی مراقب خودت باش! سلطنت‌طلبا اعلام کردن هرکی رو که جز کشته‌هامون اعلام کردیم اگه زنده باشه؛ گیرش بیاریم خودمون می‌کُشیمش بعد دوباره میندازیمش گردنِ جمهوری اسلامی.

اگر انسان معنای «الله‌اکبر» را باور داشته باشد… انسان در مقابل یک کوهِ عظیم که قرار می‌گیرد، یا بالایِ آن می‌رود و پایین را نگاه می‌کند؛ ترس او را می‌گیرد. در مقابل دریا خودش را می‌بیند، می‌ترسد. وقتی یک صاحبِ قدرت و هیبتی را می‌بیند، صاحبِ دبدبه و کبکبه‌ای را می‌بیند یا به حضور او می‌رود؛ ممکن است خودش را ببازد، زبانش به لکنت بیفتد، چرا؟ چون مرعوبِ عظمت او می‌شود. این برایِ بشر طبیعی‌ست. اما گویندهٔ‏ «الله‌اکبر»؛ آن کسی‌که‏ «الله‌اکبر» را به خودش تلقین کرده‌ است، هرگز عظمتِ هیچ‌کس و هیچ‌چیز او را مرعوب نمی‌کند، چرا؟ چون‏ «الله‌اکبر» یعنی‏ بزرگ‌تر از هر‌چیز و بلکه بزرگ‌تر از هر توصیف، ذات اقدسِ الهی‌ست. یعنی من خدا را به عظمت می‌شناسم، دیگر وقتی من خدا را به عظمت می‌شناسم؛ همه‌چیز در مقابلِ من حقیر است. این کلمـهٔ‏ «الله‌اکبر» به انسـان شخصیت می‌دهد، روحِ انسان را بزرگ می‌کند.

- شهید مطهری - آزادی معنوی، ص۱۰۲.