🔊 روانپژوهشگران

مطالعات جدید پژوهشگران نشان می‌دهد که افزایش شاخص توده بدنی (BMI) زنان پس از یائسگی، احتمال خطر ابتلا به سرطان پستان را در آن‌ها کاهش می‌دهد. این موضوع با باور عمومی که چاقی در هر سنی مضر محسوب می‌شود، متضاد است. پیش‌ازاین تصور می‌شد که چاقی در میان‌سالی باعث افزایش احتمال خطر ابتلا به سرطان پستان در زنان می‌شود درحالی‌که تحقیقات جدید نشان می‌دهند که این موضوع برای زنان جوان صدق کرده و برای زنان میان‌سال نتیجه آن عکس خواهد بود. پژوهشگران در تحقیقات جدید خود دریافتند که زنان پیش از یائسگی اگر حجم چربی بیشتری داشته و چاق‌تر باشند احتمال خطر ابتلا به سرطان بخش تحتانی پستان در آن‌ها بیشتر خواهد شد. در این مطالعات مشخص شد که با هر پنج واحد افزایش شاخص توده بدنی (BMI) در افراد بین ۱۸ تا ۲۴ ساله، ۲۳ درصد احتمال خطر ابتلا به سرطان بخش تحتانی پستان وجود دارد. در افراد بین ۲۵ تا ۲۴ ساله با هر پنج واحد افزایش شاخص توده بدنی (BMI) ۱۵ درصد احتمال خطر ابتلا به سرطان بخش تحتانی پستان دیده می‌شود. این میزان خطر برای افراد بین ۳۵ تا ۴۴ ساله، به ۱۳ درصد و در افراد ۴۵ تا ۵۴ ساله به ۱۲ درصد می‌رسد. بازل بی. نیکولز (Hazel B. Nichols) استادیار دانشگاه کارولینای شمالی ایالات‌متحده آمریکا در این رابطه چنین اظهارنظر می‌کند: «ما در آمار تحقیقاتمان دریافتیم هر زمان که شاخص توده بدنی بالا رفته احتمال خطر ابتلا به سرطان پستان کاهش پیداکرده است. ما هیچ آستانه یا سرحدی که یک شاخص توده بدنی بالاتر را با احتمال خطر سرطان بخش تحتانی پستان ارتباط دهد، پیدا نکرده‌ایم. درواقع این تمایل ارتباط افزایش شاخص توده بدنی با کاهش خطر ابتلا به سرطان بخش تحتانی پستان، از چندین فاکتور همچون هورمون‌های مختلف از قبیل استروژن، هورمون جنسی اولیه زنان، عوامل رشد یا تراکم پستان نشاءت می‌گیرد.» قابل‌توجه است که استروژن به کلید راه‌اندازی سرطان پستان شهرت دارد؛ اما میزان کمی از استروژن که توسط بافت چربی‌ها قبل از یائسگی تولید می‌شود، ممکن است به تخمدان‌ها کمک کند که بتوانند استروژن کمتری تولید کنند و همچنین هورمون‌های دیگر یا عوامل رشد را تنظیم کنند. درحالی‌که برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که وجود بافت‌های چربی پس از یائسگی در زنان می‌تواند میزان استروژن افزایش داده درنتیجه احتمال خطر ابتلا به سرطان پستان را در آن‌ها بالا ببرد. این پژوهشگر در ادامه توضیحاتش گفت: «در زنان جوان، استروژن یکی از فاکتورها یا عوامل ایجادکننده سرطان بوده و همه عوامل آن محسوب نمی‌شود.» محققان این پروژه تحقیقاتی ۱۹ پژوهش مختلف را که به بررسی خطر ابتلا به سرطان پستان در هفتصد و پنجاه و هشت هزار و پانصد و نود و دو زن زیر ۵۵ سال پرداخته بودند، موردمطالعه قراردادند. بااین‌حال نیکولز تأکید کرد: «در این مطالعات، ما تلاش نمی‌کنیم برای جلوگیری از سرطان پستان توصیه کنیم که زنان وزن خود را افزایش دهند. ما در یافته های خود کشف کردیم زنانی که پس از یائسگی وزنشان بیشتر است درخطر کمتری برای ابتلا به سرطان پستان قرار دارند اما از سوی دیگر باید در نظر داشت که افزایش بیش از حد وزن تاثیرات مخرب متعددی بر سلامت دارد که باید آن‌ها را در نظر گرفت.» شرح کامل این تحقیقات و نتایج حاصل از آن در آخرین شماره مجله تومور شناسی جاما (JAMA Oncology) به چاپ رسیده و قابل‌دسترس است. https://t.me/third_generation

"به من نگاه کن" "️Look at me" ️مجموعه عکس‌های موزه لوور ۱۳۷۵.۱۳۹۱ #عباس_کیارستمی ۱ تیر سالروز میلاد شاعرترین کارگردان ایرانی خجسته باد @derakhtesib_hami

⭕️⭕️⭕️⭕️⭕️⁉️⁉️⁉️ https://www.instagram.com/p/BkUcu0Rl7I8/?utm_source=ig_share_sheet&igshid=gzqqloqhjvzb

⭕️ به زودی مطالب علمی و تخصصی (VOICE) در مورد 👇 #HPV #گارداسیل #زگیل_تناسلی #محمدرضا_مهدوی #روانشناسی_یعنی_تجربه_علمی #من_یک_روانشناس_دارم https://t.me/psycho_plus

🇮🇷🇮🇷 https://t.me/third_generation

⭕️چرا ترانه های غمگین در ایران بیشتر رواج پیدا می کنند؟ اینکه چرا ترانه های غمگین در ایران بیشتر رواج پیدا می کنند چند دلیل می توانـــد داشته باشد؛ یکی اینکه فضای جامعه و فضای روابط به نوعی است که غم و غصه برای مردم، زبانِ حال آشناتری است تا شادی؛ یعنی مردم می خواهند ترانه ای را بشنوند که با آن همذات پنداری کنند و در واقع مشابه احساسات شان را در آن ترانه بشنوند تا به تحمل آنچه باعث درگیری ذهنی شان شده، کمک کند. از طرفی افراد زمانی که عاشق اند و در وصال، کمتر فرصت غم خوردن یا ترانه گفتن پیدا می کنند، چون آنقدر درگیر لذت های آن رابطه عاطفی می شوند که لیبیدو یا زیست مایه روانی آنها، در رابطه همراه با وصال مصرف می شود بنابراین خیلی فرصت یا انرژی برای شعر گفتن باقی نمی ماند. https://t.me/psycho_hami به طور معمول، جامعه در شرایط استرس و ناراحتی ممکن است روحیه غمگینی پیدا کند اما ممکن است به صورت معکوس هم عمل کرده و بعضاً با پرداختن به موضوعات شادتر و توجه به نکات طنزآمیز، برای قابل تحمل تر کردن آن شرایط تلاش کند. کما اینکه می بینیم در مقاطع پراسترس، تعداد جوک هایی که مردم می سازند هم بیشتر می شود و به اتفاقات تلخ اطراف می خندند؛ حالا از اختلاس های میلیاردی گرفته تا خیلی از رفتارهای غلط سیاسی و تصمیم گیری هایی که به مردم آسیب زده یا آنها را ناراحت کرده است. در چنین شرایطی ممکن است روی دیگری از ترانه گل کند؛ ترانه هایی که به موضوعات شادتر می پردازد و طنز را وارد ترانه های معمول می کند که در بسیاری از مواقع نقدهای اجتماعی هم در آنها به چشم می خورد. به طور مثال ترانه «همه چی آرومه» در زمانی پخش شد که جامعه در حال تجربه سنگین ترین استرس ها بود اما دیدیم که این ترانه در آن زمان توانست مخاطب زیادی را جذب کند. شاید دلیلش این باشد که مردم انعکاس آرزوها و نیازهای ساده خود را در آن ترانه می دیدند. این اثر به نوعی یک تخلیه فشار روانی برای مخاطبانی بود که واقعیت جامعه شان پرتنش شده بود. مخاطبانی هم هستند که با این ترانه از بخش آرام زندگی خود خاطره دارند بنابراین کارکردها در هر ترانه و تعامل ترانه با اجتماع چندبُعدی است و ما نمی توانیم به این موضوع تک بُعدی نگاه کنیم؛ چون عامل های زیادی از جمله عامل های شخصی، اجتماعی و حتی عامل های تعاملی بین دو نفر در فراگیر شدن یا نشدن یک ترانه نقش دارد. استاد زنده یاد دکتر افشین یداللهی برگرفته از: زندگی مثبت گردآوری و تنظیم:گروه سلامت https://t.me/psycho_hami

🍁 اغلب افراد سر خودشان را شیره می‌مالند که اگر علت مشکلاتشان را می‌دانستند ( معمولا ً ریشه این مشکلات را در گذشته می‌جویند)انگیزه پیدا می‌کردند تا آن‌ها را پشت سر بگذارند و خیلی سریع بهبود یابند! ⚛️گریگر و بوند(1980) براین باورند که اعتقاد به این‌که راه‌حل مشکلات در گذشته نهفته است تا زمان حال، نوعی «تله زندگی گذشته»(Past History Trap) است. ☸️ کاوش در گذشته زندگی‌تان بدون شک بینش‌هایی درباره چگونه‌گی ایجاد مشکل در شما به وجود می‌آورد اما بعید است بتواند راه‌حل موثری برای مشکلات فعلی شما فراهم کند. 🔮 علت تداوم مشکلات شما در حوادث گذشته نیست بلکه در رفتارها و افکار فعلی شماست. ⚛️ به جای این‌که به گذشته فکر کنید، توجه خود را به مسایل فعلی متمرکز کنید و به راه‌حل‌های مشکلات فعلی بیاندیشید تا فردای زندگی‌تان بهتر از امروز و دیروز شود. ☑️ از كتاب: زندگی خردمندانه (رویکرد شناختی -رفتاری) ✍️ اثر: مایکل نینان، ویندی درایدن ✔️ ترجمه: زهرا اندوز و دكتر حسن حمیدپور 📇 نشر: ارجمند https://t.me/third_generation

🔞 خبر تـجاوز به ۴۱ دختر در ایرانشهر , در ماه رمضان https://t.me/mohammad_reza_mahdavi

قطعات حافظه دکتر هلمز تصاويري از رويدادهاي آسيب زا مانند غرق شدن يک کودک را براي ۴۰ داوطلب به نمايش گذاشت و سپس داوطلبان را به دو دسته تقسيم کرد؛ از گروه اول خواست تا به آرامي بنشينند و استراحت کنند و درمقابل گروه دوم خواست مشغول بازي تتريس شوند. نتايج اين آزمايش نشان داد که گروهي که مشغول بازي تتريس بودند در مقابل گروه شاهد تا ۵۰ درصد کمتر خاطرات گذشته را به خاطر آوردند و با اختلالات کمتري مواجه شدند. نکته اي که دکتر هلمز از اين آزمايش نتيجه گرفت اين بود که بازي تتريس دقيقاً همان نقاطي از مغز را که پردازش بصري، هماهنگي افکار و اعمال ما را به عهده دارند به کار مي گيرد که شامل قسمت مرتب کردن حافظه نيز مي شود. او توضيح مي دهد که استفاده از عملکردها و کارهايي که موجب منحرف کردن توجه مغز در شش ساعت بحراني مي شود، مي تواند باعث سر زندگي و شادابي حافظه شود. بسياري از پيشرفت هاي اخير در درک ما از چگونگي فعاليت مغز از بررسي تصويربرداري عصبي مغز مثل ام آر آي به دست آمده است. ام آر آي به دانشمندان اين امکان را مي دهد تا فعاليت هاي مغز يک بيمار را در زمان کارهاي ذهني پيچيده مورد بررسي قرار دهند. اما درک ما از اينکه کدام يک از مناطق مغز در فرآيند مرتب سازي حافظه نقش دارد، بسيار کم است. براي درک اين موضوع دکتر تاد در دانشگاه نيويورک تحقيق را درباره نقش پروتئيني به نام KPM انجام داد که نقش مهمي در فرايند تثبيت حافظه دارد. او با استفاده از نوعي دارو فرايند پردازش حافظه را مختل کرد و سپس با شوک الکتريکي خفيف موفق شد حافظه موش مورد آزمايش را پاک کند. مشکلات اخلاقي اين چشم انداز خيلي هيجان انگيز است؛ اينکه براي کساني که از تروما و آسيب هاي رواني رنج مي برند راهي براي درمان وجود دارد. اما آنچه به هويت و انسانيت ما معني مي دهد، چيست؟ آنچه به ما هويت مي دهد تجربيات زندگي، حافظه و خاطرات خوب و بد ماست. آندرس سندبرگ از موسسه آينده بشريت دانشگاه آکسفورد معتقد است:« هيچ کس نبايد به کساني که به مردم کمک مي کنند تا از رنج و عذاب هاي ناشي از آسيب هاي رواني نجات پيدا کنند، اعتراض کند. اما در آينده ما قادر خواهيم بود شبکه هاي زيربنايي عصبي در مغز و مخصوصاً حافظه را شناسايي و آنها را تضعيف کنيم که اين امر مي تواند باعث بروز مشکلات اخلاقي زيادي شود.» آنتوني ماهيان که يک فيلسوف است، اشاره مي کند ما « مي توانيم » خاطرات تلخ گذشته را که براي ما رنج آورند پاک کنيم اما موضوع اين است که ما « بايد» خاطرات و حافظه خود را حفظ کنيم حتي اگر بد باشند. حافظه جزو بسيار مهمي از انسانيت و شخصيت ماست و ما همان چيزي هستيم که تا به حال آن را تجربه کرده ايم https://t.me/third_generation

🔶تلاش دانشمندان برای بازیابی خاطرات دوران شیرخوارگی! میگنا: آیا اولین خاطرات زندگی خود را به یاد می‌آورید؟ هر چه قدر تلاش کنید، احتمالاً نمی‌توانید جزئیاتی از اولین سال‌های عمر خود را به یاد آورید. البته نباید این برداشت اشتباه را داشته باشید که ما در مدت کودکی توانایی به یادآوردن را نداریم، مهارت‌های حرکتی ما بین سنین دو تا سه سالگی رشد پیدا می‌کنند و نحوه ارتباط برقرار کردن را یاد می‌گیریم. اما چرا نمی‌توانیم خاطرات مربوط به این دوران را در زمان بزرگ‌سالی به یاد آوریم؟ این پدیده فراموشی دوران کودکی نامیده می‌شود، دانشمندان حدس می‌زنند که رشد سریع نورون‌های جدید در این دوره باعث فراموش شدن برخی جزئیات زندگی می‌شوند. توسعه نورون‌های جدید می‌تواند در حافظه ما اختلال ایجاد کند، زیرا این نورون‌ها جایگزین سلول‌های قدیمی می‌شوند. علاوه بر این، بعد از مقایسه موش‌های جوان و مسن مشخص شد که چندین پروتئین در هیپوکمپوس موش‌ها کاهش یا افزایش پیدا می‌کنند، این تغییرات ناشی از یادگیری بودند؛ به طور ویژه، پروتئینی با نام BDNF می‌تواند از خاطرات دوران کودکی محافظت کنند https://t.me/third_generation