تهران پادکست | پادکست و کتاب صوتی

نمی‌دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می‌آورد سرد است، چه می‌کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می‌شوید و می‌بینید کولر را روشن نکرده، چه می‌کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه‌ای از آن کثیف است چه می‌کنید. نمی‌دانم وقتی از سوپر مارکت خرید می‌کنید و متوجه می‌شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می‌کنید. نمی‌دانم وقتی در کافی‌شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می‌آورند کمی مانده است، چه می‌کنید. من معمولاً چیزی نمی‌گویم، مگر این‌که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن‌جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می‌گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم‌ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم «مهمان دنیا» آشنا کرد. او گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب‌خانه‌اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، به کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی‌کنیم. انگار «پیچِ پذیرش»‌مان را چرخانده‌اند و روی سطحِ دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان‌های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ‌کس اعتراض نکند، هیچ‌چیز بهتر نمی‌شود. همه چیز بد می‌ماند. این نسخه‌ی تو، نسخه‌ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه – حتی وقتی حق با توست – بر روی روش و منش تو تأثیر می‌گذارد و از تو انسانی دیگر می‌سازد و تو را از جمع «اقلیت مهمان» به «اکثریت صاحب‌خانه» می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. او از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه‌ی ذهنم مانده. دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر محمدرضا شعبانعلی #داستانک 📻 @tehranpodcast 🌱

🎙 «زاویه مخالف»: جست‌وجوی شکاف ها در فرهنگ، سیاست، و واقعیت. 🎬 در این اپیزود، فیلم جوکر (Joker) ساخته‌ی تاد فیلیپس را از منظر قدرت، ایدئولوژی و طرد اجتماعی می‌خوانیم. 🃏 چه چیزی آرتور فلک را به جوکر تبدیل کرد؟ 💰 چطور فقر و طردشدگی به «مشکل شخصی» تبدیل می‌شوند؟ ⚙️ چگونه جامعه، قربانیان خودش را مقصر می‌کند؟ 🧠 آیا جنون واقعاً یک مسئله‌ی فردی است؟ 🏥 چه زمانی یک انسان به «بیمار» تبدیل می‌شود؟ 👹 هیولاها همیشه متولد نمی‌شوند؛ گاهی ساخته می‌شوند 📚 با بهره‌گیری از نوشتارهای میشل فوکو، آنتونیو گرامشی و فرانتس فانون، بررسی می‌کنیم چگونه رنج اجتماعی به شکست فردی تبدیل می‌شود. 🎧 اگر فکر می‌کنید جوکر را می‌شناسید، این بار از زاویه‌ای مخالف به او نگاه کنید. 🎧 کست‌باکس: https://castbox.fm/vi/972950476 🎧 اسپاتیفای: https://bit.ly/45nmF0b 💎 کانال تلگرام زاویه مخالف: https://t.me/+KU0i7AiaWEdlMmRk

🎙 ویدیوکست اپیزود جدید رادیو سرمایه دیجیتال هم منتشر شد، توی این اپیزود در رابطه با ذهنیت قربانی صحبت کردیم 🎙 ⚠️ این یه ساعت رو از دست ندید چون همه‌مون توی کل مسیر زندگی دنبال مقصر میگردیم برای کوچیکترین شکست‌هامون علی‌الخصوص تصمیمای مالی و تریدهامون. این یه ساعت در رابطه با همین کانسپت صحبت کردیم و راه حل جذابی هم تعریف کردیم تا کمتر اسیر این باگ ذهنی بشیم. 🌐 اینجا کلیک کن، ببین 🌐

اینستاگرام الگوریتم خاص خودشو داره و چیزهایی که بهشون علاقه داری رو بیشتر نشون می‌ده، جهان هستی هم الگوریتم خاص خودشو داره و بیشتر چیزهایی رو بهت نشون می‌ده که : بهشون فکر می‌کنی، احساسشون می‌کنی، بهشون ایمان داری، و روی اون ها تمرکز می‌ کنی. دوباره بخون! #حرف_حساب 📻 @tehranpodcast 🌱

سلام، من حمید مرادی‌ام. «رادیو بیکارها» مجموعه‌ای از جلسات و گفت‌وگوهای صوتی من است. در این قسمت درباره‌ی «وصله‌ی جور» حرف می‌زنیم؛ درباره‌ی انسانی که با ما جورِ جورِ جور است. به ما بپیوندید تا با تعداد بیشتری از آدم‌های بیکار آشنا شویم. چون یک جمله‌ی مهم همیشه در یاد من مانده: «همه‌ی آدم‌ها می‌توانند بیکار باشند، اگر دلشان بخواهد.» https://t.me/radiobikarha/39 لینک تلگرام رادیو بیکارها- حمید مرادی

چندسال‌پیش کانالِ کوچکی را دنبال میکردم که برای خانمِ میانسالی بود که شعرهای خودش را میگذاشت. شعرهایش قوی نبودند ولی تلاشش برای شروعِ شاعر شدن در آن سن را دوست داشتم و با علاقه کارهایش را پیگیری میکردم. یک روز دیدم همه را پاک کرده. پیام دادم و پرسیدم. با چند روز تاخیر جواب داد همسرش کانالش را در گوشی‌اش پیدا کرده و خوانده و دعوا راه انداخته که این شعرها را برای چه کسی میگوید. هنوز هم گاهی یادش میفتم و دلم برای آن کانالی که بیست‌وچند عضو داشت تنگ میشود. و برای تمامِ شعرهای زاده‌نشده‌ی زنی که نمیشناختم. و برای تمامِ شعرهای زنانه‌ای که در این سرزمین، پیش از آنکه سروده شوند، مُرده‌اند. در ترس از شوهر. در خستگیِ کارهای تمام‌نشدنیِ خانه. در آشپزی کردن‌های اجباری بعد از یک گریه‌ی سیر. در خستگی‌ها. در درک نشدن‌ِ این چیزِ ساده که حتی یک زنِ میانسال هم میتواند هنوز آرزوی فروغ شدن توی دلش داشته باشد. که دلش آرام نمیگیرد تا "تولدی دیگرِ" خودش را سروده باشد. حمید باقرلو #داستانک 📻 @tehranpodcast 🌱

روزانه فقط ۵ دقیقه وقت داری؟ برای انگلیسی خوندن کافیه! 🔥 با فانگلیش مکالمه، لغت و گرامر رو کوتاه، کاربردی و جذاب یاد بگیر. 📱 نصب کن و همین امروز شروع کن 👇 لینک نصب لینک نصب لینک نصب #تبلیغات