دکتر فریبا بشر دوست

❗️برخی از علائم روانی فیلوفوبیا (ترس از عشق) ❕ ترس دائمی از عشق اگر مشکلی به نام فیلوفوبیا دارید، یک ترس دائمی و شدید همراه با اضطراب و وحشت صرفاً از فکر کردن به عشق خواهید داشت. منفی‌نگری بر افکار منطقی شما غلبه خواهد کرد. ممکن است به مواردی فکر کنید که درصد اتفاق افتادن آن در زندگی واقعی کمتر از یک درصد است. ❕دوری کردن از دیگران فیلوفوبیا باعث می‌شود افراد مبتلا به آن، از کسانی که احتمالا عاشق آن‌ها هستند و به طور کلی از مردم دوری کنند. از این رو، آن‌ها می‌توانند از انواع تماس با همکاران، دوستان و اعضای خانواده خودداری کنند و زندگی در انزوایی داشته باشند. ❕سرکوب احساسات هنگامی که از فیلوفوبیا رنج می‌برید، تمام احساسات خود را در خود نگه می‌دارید و تمایلی به در میان گذاشتن آنچه احساس می‌کنید با دیگران ندارید. ❕خودداری از بازدید از مکان‌های خاص مکان‌هایی که زوج‌ها در آن وقت می‌گذرانند. ❕مبارزه برای راحت بودن با دیگران آن‌ها نمی‌توانند آزادانه با دیگران اختلاط کنند و بنابراین هرگز دوستی طولانی‌مدت برقرار نمی‌کنند. شاید به این دلیل باشد که آن‌ها نمی‌خواهند دوباره آسیب ببینند یا از قضاوت شدن می‌ترسند. اکثر افراد مبتلا به این فوبیا از آسیب‌های گذشته و دردهای عاطفی رنج می‌برند، بنابراین از اینکه آنچه واقعاً هستند را بیان کنند، احساس ناامنی می‌کنند. ❕آن‌ها نمی‌توانند به راحتی به دیگران اعتماد کنند. ❕از تنهایی و زندگی مجردی لذت می‌برند. ❕آن‌ها کوله‌باری از درد و رنج را حمل می‌کنند. شاید سابقه جدایی داشته باشند که آن‌ها را به شدت آزار می‌دهد و هنوز بر رنج‌هایی که رابطه شکست خورده گذشته به آن‌ها داده است غلبه نکرده‌اند. بنابراین، به کسی اعتماد ندارند. آسیب‌های عاطفی، زخم‌های عمیقی بر جای می‌گذارند که فراموش کردنشان سخت است. 🌐 Iranavisit.com https://t.me/DrBashardoost

نقش وراثت در شکل گیری اختلال های خلقی بسیار پررنگ است. هرچند که محیط نیز در آشکار سازی این اختلال ها موثر است. نقش وراثت در اختلال دوقطبی بیش از اختلال افسردگی عمده است. @drbashardoost

استرس هنگامی زیان آور است که شما توانایی کنترل آن را نداشته باشید. هنگامی که استرس شدید، برای مدت طولانی ادامه پیدا کند اثرات روحی- روانی شدیدی مانند افسردگی، عصبانیت، فقدان خلاقیت، مشکلات گوارشی، میگرن های شدید بر انسان مستولی می گردد. #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife

مرگ ‍ اضطراب مرگ می‌تواند مثل خوره‌ای ما را از بین ببرد. گاهی آشکارست و می‌ببینیمش؛ مثل ترسی که از سفیدشدن موهایمان یا چروک دور چشم‌هایمان پیدا می‌کنیم و سپس سعی می‌کنیم به‌نحوی آن را بپوشانیم یا رفع کنیم انگار این گذر زمان را انکار می‌کنیم. یا ممکن است پنهان باشد به‌صورت غمی یا دل‌شوره‌ای همیشگی که با ماست و نمی‌فهمیم ماجرای آن چیست. یا به‌شکل یک جور تنبلی، کرختی و سکون باشد که نمی‌گذارد جلو برویم، کاری بکنیم یا تصمیمی بگیریم چون هر حرکتی یادآور این است که زندگی جریان دارد و هر جریانی هم بالاخره به انتهایی می‌رسد و مرگ فرا می‌رسد. شاید تصور کنیم سکون همیشگی است پس می‌ایستیم کاری نمی‌کنیم به امید این‌که زمان هم بایستد، فریز شود و جاودانه شویم. گرچه این روش شاید مدتی آرام‌مان کند ولی یک‌وقت برمی‌گردیم می‌بینیم کلی از عمر رفته است و از به‌دست‌آوردن آن‌چه می‌خواستیم باز ماندیم. چه آشکار و چه پنهان، مسئله‌ی اصلی پشت این رفتارها، اضطراب مرگ است و پایان یافتن، که چه بخواهیم یا نخواهیم فرا می‌رسد. ولی شاید اگر زندگی را به تمامی زیسته باشیم و تمام شوق‌هایمان را زندگی کرده باشیم و اهداف‌مان را پیگیری کرده باشیم، چیزی برای مرگ باقی نمانده باشد که از ما بگیرد و در نتیجه آن‌قدرها هم ترسناک نباشد. می‌گویند یک موسیقی‌دان هیچ‌وقت بازنشسته نمی‌شود مگر وقتی که موسیقی درونش خاموش شود. نگذاریم موسیقی درون‌مان زودتر از موعد خاموش شود. تمام آن را بنوازیم تا چیزی برای از دست‌دادن و در نتیجه حسرت‌خوردن نداشته باشیم. وقتی نمی‌توانیم زمان را نگه داریم، پس آن را تماما زندگی کنیم. 🔸|دکتر نباهت نیک‌سان؛ گروه روانپزشکی ویان| https://t.me/DrBashardoost

‍ چگونه کمک کنیم نوجوانان دوستی های خوبی بسازند؟ 1⃣ زبان غیر کلامی ارتباطات غیرکلامی و زبان بدن از قدرتمندترین ابزارها برای دوست‌یابی است! به فرزندان خود یاد بدهید لبخند زدن، صاف ایستادن، برقراری ارتباط چشمی و داشتن موضعی باز نسبت به حرف‌های دیگران همگی باعث می‌شوند دیگران به‌طور طبیعی آن‌ها را دوستانه و قابل اعتماد درک کنند و افراد بیشتری به عنوان دوست بالقوه جذب آن‌ها می‌شوند. 2⃣ انتخاب عاقلانه دوستان در نوجوانی بیشتر نوجوانان به این فکر نمی‌کنند در یک دوستی به دنبال چه ویژگی‌هایی هستند؛ آن‌ها ممکن است دوستانی را انتخاب کنند که علایق و وجه اشتراک زیادی با خودشان دارند یا به دنبال افرادی با سوابق و علایق کاملاً متفاوت باشند. مهم‌ترین چیزی که باید به دنبال کنید این است: آیا آن فرد دوست خوبی برای او خواهد بود یا خیر. از او بپرسید «در یک دوستی به دنبال چه چیزی هستی؟». به او کمک کنید تا مجموعه‌ای از ملاک‌ها را که نشان‌دهنده‌ی دوستی خوب و سالم است برای خود داشته باشد تا طبق آن‌ها دست به انتخاب مناسبی بزند. 3⃣ صداقت در رابطه دوستی نوجوانان صداقت و اعتماد در همه‌ی روابط از جمله دوستی‌ها مهم است. با فرزندتان در مورد اهمیت صریح بودن با دوستانش صحبت کنید و در عین حال به او یاد بدهید که حریم خصوصی برای خودش داشته باشد. وقتی می‌بینید فرزندتان منصف، قابل اعتماد و حمایت‌کننده است او را تشویق کنید تا این ویژگی‌های اجتماعی مثبت را ادامه بدهد. 4⃣ تمرین بخشش و عذرخواهی از دوران دوستی در نوجوانی دوستان گاهی اوقات یکدیگر را آزار می‌دهند، اما همیشه می‌توانند عذرخواهی کنند و یکدیگر را ببخشند. به نوجوانتان یاد بدهید روابط خوب ارزش تلاش برای ترمیم را دارند. آسیب‌های ناشی از هر گونه کوتاهی یا عدم ارتباط می‌تواند ترمیم شود. 5⃣ مبارزه با فشار منفی همسالان دوستان در نوجوانی، می‌توانند بر یکدیگر تأثیر بگذارند، چه از جنبه‌های مثبت و چه منفی. صحبت کردن در مورد این مسائل قبل از بروز آن‌ها می‌تواند به فرزند شما کمک کند تا در برابر تأثیرات منفی مقاومت کند و پیش از انجام هر کاری، به پیامدهای کوتاه و طولانی‌مدت آن بیاندیشد. علاوه بر این، حرف زدن درباره مسائل دشوار به‌صورت مستقیم و صادقانه با نوجوانتان این احتمال را افزایش می‌دهد که وقتی با این مشکلات روبه‌رو می شود، به سراغ شما بیاید. 6⃣ حفظ یا قطع رابطه دوستی در نوجوانی واقعیت این است که بیشتر دوستی‌ها دچار تعارض می‌شوند؛ و نوجوانان باید برای حفظ دوستی یا جدایی از آن تلاش کنند، کاری که به مهارت نیاز دارد. مهارت‌های کلیدی مورد نیاز در دوستی شامل صحبت کردن در مورد نیازها، به اشتراک گذاشتن احساسات واقعی خود، انعطاف‌پذیر بودن، وقت گذاشتن و اهمیت دادن به یکدیگر است. در نظر گرفتن احساسات طرف مقابل نیز بسیار اهمیت دارد. https://t.me/DrBashardoost

بدن از دستگاه های گوناگونی تشکبل شده است که هریک وطایف خاص خود را دارند. ۱- قلب و عروق ۲-مغز و اعصاب ۳-غدد درون ریز رگ ها با دستگاه قلب و عروق در ارتباط هستند. عصب (پی) با دستگاه مغز و اعصاب در ارتباط است‌. هورمون ها با دستگاه غدد درون ریز در ارتباطند. بر این اساس "سیاتیک" یک "عصب" است نه یک "رگ" و با سیستم مغز و اعصاب در رابطه است؛ و " دوپامین" یک "انتقال دهنده عصبی" ( neurotransmitter ) است که با دستگاه مغز و اعصاب در ارتباط است و هرگز یک هورمون محسوب نمی شود. هورمون ها توسط غدد درون ریز ترشح می شوند ، مانند هورمون رشد. @drbashardoost