شب پر

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۷ ♡دشمن‌های عاشق♡ مثل همیشه اطلاعاتم رو داد بعد اومد کنارم نشست تا نوبتم بشه. حدود نیم ساعتی طول کشید تا منشی اسمم رو صدا کنه. از جام بلند شدم به سمت اتاق دکتر برم که منشی رو به شاهین گفت: _شماهم اگه دوست داشتین میتونین برین. شاهین با حرف دختر جوون لبخندی زد و گفت: _باکمال میل. به سرعت خودش رو بهم رسوند و باهم وارد اتاق شدیم. دکتر و مسئول تایپ داخل اتاق بودن. سلام که کردم دکتر خوش آمد گفت و بعد احوالپرسی با هر دومون به سمت تخت اشاره کرد و گفت: _عزیزم اونجا دراز بکش لباستو بده بالا. آروم و آهسته به سمت تخت رفتم و لباسم رو طبق گفته ی دکتر مرتب کردم. دکتر ژل رو برداشت روی سری دستگاه ریخت و بعد قراردادنش روی شکمم شروع به بررسی سلامت بچه کرد. شاهین ایستاده بود و به صفحه سیاهی که بچه رو نشون میداد زل زده بود. حدود ده دقیقه که گذشت دکتر شروع به حرف زدن کرد. _خب عزیزم مبارکتون باشه. گل پسرتون کاملا سالمه. اصلا به بقیه قسمت های حرفش گوش نکردم همین که گفت پسر متعجب سریع پرسیدم: _چی؟ دکتر با شنیدن حرفم با تعجب گفت: _از کدوم قسمتش ناراحت شدی. من که چیز بدی نگفتم. شاهین که میدونست منظور من چیه سریع در جواب دکتر گفت: _پسره؟ اخه تو سونوی قبلی گفتن دختره. دکتر که حالا متوجه موضوع شده بود لبخندی زد و گفت: _خب مگه بهتون نگفتن جنسیتش تو دوازده هفته احتمالیه. الان اما قطعیه. من که هنوز باورم نشده بود بعد تمام شدن جمله ی دکتر گفتم: _شما مطمئنین؟ دکتر مانیتور رو کامل به سمت من چرخوند و گفت: _اره عزیزم. این برجستگی کاملا نشون میده پسره. چیشد مگه پسر ایرادی داره؟ نفس کوتاهی کشیدم و در جواب دکتر گفتم: _نه خانم دکتر من که با جنسیت بچه مشکلی ندارم. با دختر بودنش خوشحالم بودم. منتهی یه سری ادم دیگه هستن که دلشون میخواست بچه پسر بشه. با حرفم دکتر به سمت شاهین چرخید و گفت: _شما پسر دوست داشتین؟ شاهین هول و دستپاچه سریع گفت: _نه والا من عاشق دخترم. منظور خانومم پدرمه. پسر دوست داره خیلی. دکتر ابرویی بالا داد و گفت: _انگار هنوز این افکار وجود داره متاسفانه. ولی جنسیت بچه فقط به پدر و مادرش ربط داره. اونم در درجه اول به نظرم سلامت بودنش در الویته. به پدربزرگش بگین با این حرفا فقط حال و احوال مادر رو بد میکنن. شاهین سر به زیر شد و گفت: _چشم. الان که به خواسته ش رسید. با اینکه اصلا دلم نمیخواست هیچ کدوم از خواسته هام در جهت خواسته ی حشمت باشه ولی تو این مورد مجبورا به مرادش رسیده بود. دکتر که دید سکوت کردم چند برگ دستمال به دستم داد و گفت: _خودتو تمیز کن. بیرون باشین تا جواب سونو رو براتون بیارن عزیزم. با حرف دکتر اروم از جام بلند شدم و خودم رو مرتب کردم. در حالی که از تخت پایین میومد پرسیدم. _ببخشید گفتین بچم سالمه؟ دکتر با مهربونی لبخندی زد و گفت: _بله کاملا سالمه. مواظب خودت باش. تو دلم خداروشکر کردم و بعد از دکتر تشکر کردم. به همراه شاهین از اتاق زدم بیرون. همین که روی یکی از صندلی ها نشستم رو به شاهین گفتم: _به بابات نگو که پسره. شاهین که تو فکر بود با حرفم صورتش جدی شد و گفت: _اتفاقا میخوام بگم پسره. میخوام ببینم چه گلی به سر من و بچم میخواد بزنه. خون منو تو شیشه کرده بود تو این مدت! با حرفش یاد حرفایی که قبل اومدنمون به مطب بهم زده بود افتادم جز نفرت چیزی در من به وجود نیومد. بعد از اینکه جواب رو گرفتیم و هزینه رو پرداخت کردیم به همراه هم از مطب زدیم بیرون. همین که سوار ماشین شدیم شاهین رو به من گفت: _من منتظر دختر بابا بودم. ولی حالا که پسر شد عیب نداره. خداروشکر سالمه. بعد ده سال خدا منو لایق دونسته هر چی باشه شکر. دست تو درد نکنه که داری زحمتش رو می کشی. ممنونی گفتم و به افکار خودم فرو رفتم. به خودم گفتم چه دختر چه پسر، حشمت قرار بود بچه رو ازم بگیره. آوا هم سفت و سخت داره خودشو تو دل همه جا میکنه. حتما بعد به دنیا اومدن بچه باید بار و بندیلم رو جمع کنم و برگردم سر خونه ی اولم. نمیدونم شاهین تو احوالات من چی دید. وقتی که ماشین رو روشن میکرد گفت: _این بچه رو خودت باید بزرگ کنی ها. من میخوام بچم زیر دست تو تربیت بشه. حالا اگه منو به عنوان همسرت قبول داشته باشی باهم زندگی میکنیم. اگرم منو نخوای برات مثل الان خونه میگیرم هر روز میام بهتون سر میزنم. آروم و ساکت به حرفاش گوش میکردم که با لبخند چرخید به سمتم و ادامه داد: _نگران نباش من پشتتم. هر جوری که تو دوست داشته باشی همون کارو میکنیم. از اینکه این همه به فکرم برام دلگرم کننده بود اما کافی نبود. من از نقشه های کثیف حشمت میترسیدم. وقتی رسیدیم خونه شاهین کمک کرد تا نشیمن برم و روی یکی از مبل ها بشینم. به جز ملیحه کسی دیده نمیشد. شاهین با صدای بلند گفت: _ملیحه بابام کو؟ قبل از اینکه ملیحه جواب بده حشمت پیداش شد و گفت: _چیه چقولی کرده؟

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۶ ♡دشمن‌های عاشق♡ شاهین اخمی کرد و سریع در جواب آوا گفت: _واسه چی؟ ددر نمیرم که! میرم حیدر بابا رو برسونم برگردم. آوا بغض کرد و مظلومانه به شاهین نگاه کرد. لحظه ای فکر کرد و بعد با صدای همراه با خواهش گفت: _بذار بیام دیگه! میدونی چند روزه تو این خونه و تو اون اتاقم. دلم گرفت. پوسیدم از تو خونه موندن. با حرف آوا شاهین نچی کرد و گفت: _نمیشه. حیدر بابا که به سمت در میرفت ایستاد و به سمت آوا گفت: _تو همیشه از روستا بدت میومد آوا. الان اگه کسی بخواد همراه شاهین بیاد و برگرده سمیراس. چون مادرش اونجاست میتونه بهش سر بزنه. چند وقتیه بهش سر نزده. با حرف حیدر بابا حشمت بهم ریخت. قبل از اینکه آوا جواب بده سریع گفت: _بابا، این با این وضعش کجا بره؟! مادرش خیلی دلتنگشه پاشه بیاد دیدنش. هر کلمه ای که بیان میکرد میزان عصبانی بودنش بیشتر میشد. شاهین که وضع رو اینجوری دید به حرف پدرش توجه نکرد اومد به سمتم و گفت: _تو دلت میخواد بیای به مادرت سر بزنی؟ با خودم فکر کردم دلم میخواست اما دوست نداشتم تنش درست کنم. برای همین در جواب شاهین لبخندی زدم و گفتم: _الان که نه زنگ میزنم بهشون اطلاع میدم یه روزی باهم میریم. با حرف من آوا سریع به شاهین اومد بازوش رو گرفت و با خواهش که همراه ناز بود گفت: _من برم حاضر شم؟ شاهین لحظه ای مکث کرد و از روی ناچاری گفت: _برو یه دقیقه ای بیا. من جای دیگه نمیرما. بگم از الان. صاف میرم خونه حیدربابا صاف برمیگردم همینجا پیاده ت میکنم. آوا از ذوق روی نوک پاش بلند شد لپ شاهین رو بوسید و با ذوق گفت: _باشه باشه. من الان میام. از کاراش ابروهام بالا پرید. آوا که دویید رفت، شاهین نگاه گرمی بهم کرد و گفت: _مواظب خودت و بچه باش. من برم و برگردم دم در پیاده ش میکنم میرم مغازه. تو چیزی نمیخوای؟ هوس چیزی نکردی؟ با محبت نگاهش کردم و گفت: _باشه مرسی. نه بخوام بهت میگم. با تموم شدن حرفم شاهین خم شد تو صورتم لپم رو آروم بوسید و بعد با گفتن خداحافظ ازم دور شد. بعد از اینکه از اهل خونه خداحافظی کردن راهی روستا شدن. از اون روز به بعد آوا از هر فرصتی استفاده میکرد تا خودش رو به شاهین بچسبونه و دلش رو بدست بیاره. شاهین اما مثل همیشه باهاش سرد برخورد میکرد. یه روز حشمت که دید شاهین به آوا محل نمیده و منو میخواد ببره دکتر، از حواس پرتی بقیه استفاده کرد اومد روبه روم ایستاد و گفت: _الکی خودتو به شاهین ننداز. هی خرج رو دستش نذار. دختر چی هست که بخوای بهش بها بدی و براش خرج کنی. تهش میشه لکه ننگ آبروتو میبره. هر چقدر واسه شاهین ناز و ادا بیای بعد اینکه اون توله ت رو پس انداختی طلاقتو میگیری میری ور دل ننه ت. اونی که اینجا میمونه به عنوان زن شاهین آواست. همون که همخونمه. حالا میخوای مثل بچه ی آدم حرف گوش کن میخوای توکت رو کج کن برو بهش خبرچینی کن. هر حرفی که میزد انگار مثل خنجری تو قلبم بود دلم میخواست یه دل سیر گریه کنم اما به سختی جلوی خودم رو گرفتم. با نفرت نگاهش کردم و گفتم: _ان شالله خدا یه روزی جوری دلتو بسوزونه که ندونی چه جوری خاموشش کنی. همونطور که دل منو سوزوندی همیشه. با حرفم پوزخندی زد و با خونسردی از کنارم رد شد. وقتی رفت چندین و چند بار نفس عمیق کشیدم تا جلوی اشکام رو بگیرم. چند دقیقه که گذشت شاهین از بالای پله ها به سمتم اومد و گفت: _من اومدم بریم عزیزم؟ نفس کوتاهی کشیدم و گفتم: _میخوای برو به کارت برس. دکتر زیاد واجب نیست. شاهین با دقت به چهره م نگاه کرد و گفت: _یعنی چی واجب نیست. کی گفت واجب نیست. مگه خودت نمیگفتی این مهم ترین آزمایش و سونوگرافیه؟! نکنه کسی چیزی گفته؟ بابا چیزی گفت؟ از اونجایی که حرف حشمت به شدت ناراحتم کرده بود، دلم میخواست برم تو اتاقم درو قفل کنم. تا مدتی کسی رو نبینم. اما از طرفی دلم نمیخواست در برابرش کوتاه بیام. برای همین از چیزی که گفتم پشیمون شدم.از جام بلند شدم و خونسرد گفتم: _نه بریم. مشکلی نیست. آروم و آهسته به راه افتادم. میدونستم شاهین از حرکاتم تعجب کرد. تو دلم لعنتی به باعث و بانیش فرستادم و به راهم ادامه دادم. چند ثانیه بعد شاهین خودش رو بهم رسوند باهم به سمت ماشین رفتیم. تو کل مسیر ترجیحم این بود که سکوت کنم. داشتم به آینده ی خودم و بچه فکر میکردم. از اینکه قرار بود حشمت مارو از هم جدا کنه. فکرم پی آوا رفت. اینکه هر چی کار اشتباه میکرد حشمت سفت و سخت ازش حمایت میکرد. تو افکار خودم دست و پا میزدم که شاهین گفت: _سمیرا خوبی؟ چرخیدم به سمتش و گفتم: _اره چطور؟ شاهین مشکوک نگاهم کرد و گفت: _چند بار صدات کردم اصلا جواب ندادی. میگم رسیدیم. اهانی کردم و در ادامه گفتم: _داشتم به بچه فکر میکردم. باشه بریم عزیزم. شاهین ابرویی بالا انداخت و از ماشین پیاده شد. اومد به سمتم منم پیاده کرد. به همراه هم وارد سونوگرافی شدیم. شاهین به سمت منشی رفت.

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۵ ♡دشمن‌های عاشق♡ هنوز آوا گوشیش رو پیدا نکرده بود که در خونه باز شد و شاهین وارد شد. از اینکه حشمت و آوا نقشه شون باد هوا شد لبخند ملیحی زدم. حیدربابا که حواسش پِی عکس العمل من بود با خنده و شوخی گفت: _جیگرت حال اومدا! چرخیدم به سمتش که دیدم با همون حال و هوا در ادامه گفت: _وسط قرار گرفتن سخته. من به هر دوتون حق میدم. آوا اولش تو ابرا بود الان فهمید چیو از دست داده. تو هم بارداری قطعا دوست داری پدر بچت ببشتر به تو توجه کنه. البته شما گناهی ندارین. این آشیه که حشمت برای پسرش پخته. شاهین با صدای بلند رو به جمع سلام داد و گفت: _من دستام کثیفه بشورم میام. آوا با دیدن شاهین پنچر شد. برگشت سمت آشپزخونه. شاهین که رفت به سمت سرویس، چرخیدم به سمت حیدر بابا و گفتم: _شما هم از اینکه بچه دختره ناراحت شدین؟ فکر میکنین صرفا چون دختره کار پسرتون بد بوده؟ حیدر بابا چند ثانیه عمیق نگاهم کرد و گفت: _منم اون اوایل مثل حشمت فکر میکردم ولی الان که دم گورم یه چیز فهمیدم. چیزی که خواست خدا باشه اتفاق میوفته. اگه نداد نباید اصرار کنی. به زور بخوای بگیری خدا خوشش نمیاد زودی ازت پسش میگیره. در ضمن بچه وقتی جنسش خوب باشه جنسیتش هم قشنگ میشه. من بیشتر از همه دلم برای شاهین میسوزه. حشمت با این کارش آرامشش رو ازش سلب کرده. بعد اینکه حرفش تمام شد چند ثانیه صبر کرد. انگار به چیزی فکر میکرد. نفس عمیقی کشید و گفت: _حیف امانت دوستمه وگرنه، ولش کن. با تعجب خیره شدم به حیدر بابا. متوجه منظورش نشده بودم. برای همین سریع گفتم: _کی؟ همون لحظه که حیدر بابا دهن باز کرد جوابمو بده شاهین از سرویس بیرون و با شوق به سمت حیدربابا اومد. همین حرکت باعث شد که من جواب سوالم رو متوجه نشم. شاهین بعد از حیدربابا به سمت من چرخید با انرژی بغلم کرد و گفت: _سلام عزیزم چطوری؟ همه چی خوبه؟ از اونجایی که خیلی با شوق این کارو کرده بود نتونستم سرد برخورد کنم. به گرمی نگاهش کردم و گفتم: _مرسی خوبیم. تو خوبی؟ خسته نباشی. شاهین لبخند مردونه ای زد و گفت: _خوبم دورت بگردم. مرسی. چشمم به صورت خندون شاهین بود که با حرف حشمت هر دومون خنده از صورتمون پرید. _کارای رختخوابیتونو ببرین تو اتاق. اینجا بزرگتر نسسته. منی که رفتار آوا رو با شاهین قبلا تو جمع دیده بودم با قاطعیت میتونستم بگم این حرف صرفا از سر دشمنی زده شده. حیدربابا که شاهد ماجرا بود لبخند معنا داری زد و دستشو به سمت دست من دراز کرد. با کشیدن من همزمان گفت: _سمیرا تو با من بیا. شاهین تو هم برو سفره رو بیار تا بابات واسه شکمش قیامت نکرده. همراه حیدربابا به سمت جایی از نشیمن رفتیم که همیشه سفره پهن میکردیم. آروم نشستیم روی زمین.چند ثانیه که گذشت ملیحه با کمک شیوا و شاهین و آوا سفره رو پهن کردن. دو تا چیز که توجهم رو جلب این بود که آوا خیلی خودش رو به شاهین نزدیک میکرد. سعی میکرد بهش نزدیک بشه. ملیحه هم خیلی خوشحال بود. انگار بابت ناهار خیالش آسوده شده بود. سفره که کامل پهن شد بهنوش خانوم رو حیدربابا گفت: _بفرمایید نوش جان. حیدر بابا با عشق به بهنوش خانوم نگاه کرد و گفت: _ممنونم عروس قشنگم. دیگه بعد این حرف همه مشغول خوردن شدن.من سمت چپم حیدربابا و سمت راستم شاهین نشسته بود. دست راست شاهین هم آوا نشسته بود. شاهین تمام حواسش به من بود. سعی میکرد از هر چیزی که روی سفره س برام غذا بکشه. اما میدیدم که آوا هم چند بار به شاهین غذا تعارف کرد. به قول حیدربابا وضعیت عجیبی شده بود. سعی کردم به دور از هر تنشی فقط غذام رو بخورم. حشمت بی توجه به بقیه سخت مشغول خوردن بود. انگار واقعا گرسنه ش بود. غذا که تمام شد همه اول از همه حیدربابا رو به ملیحه کرد و گفت: _ماشالله ملیحه خانوم. سنگ تموم گذاشتی. دستت درد نکنه همه شون خوشمزه بودن. ملیحه که انگار قند تو دلش آب شده بود لبخند ملیحی زد و گفت: _نوش جانتون. حشمت بر خلاف بقیه ی اوقات که تلخ بود این بار معنادار خندید و رو به ملیحه گفت: _اگه دستپخت تو بود دستت درد نکنه. بعد مدت ها یه غذا درست و حسابی خوردیم. با حرف حشمت ملیحه رنگ به رنگ شد. بهنوش خانوم برای اینکه بحث رو عوض کنه رو به شیوا گفت: _شیوا وسایل اون طرف سفره رو دست به دست کن بیاد این طرف. شاهین از فرصت استفاده کرد و چرخید به سمتمو دم گوشم گفت: _بابا درست میگه. انگار دست پخت تو بود. تو پختی؟ آروم سر بلند کردم و گفتم: _من شروعش کردم ولی اصل زحمتشو خود ملیحه کشیده. لطفا فقط از ملیحه تشکر کن. شاهین سر تکون داد و دیگه چیزی نگفت. چرخید سمت ملیحه و کاری که گفته بودم رو انجام داد. وقتی بساط ناهار جمع شد همه دور هم نشستیم. آوا از هر فرصتی استفاده کرد که به شاهین نزدیک بشه. آروم و بدون هیچ مخالفتی گوشه ای نشستم.تا اینکه عصر شد و حیدربابا عزم رفتن کرد. شاهین آماده شد که برسونتش آوا سریع گفت: _منم میام.

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۴ ♡دشمن‌های عاشق♡ _خب پس تقریبا نصف راه رو رفتی. بقیه شم چشم بهم بزنی تموم میشه. بگو ببینم پس تو چرا انقدر بیجونی؟ اینجا بهت نون نمیدن بخوری؟ با حرف حیدر بابا یاد حرف دیشب حشمت افتادم. لبخندی زدم و گفتم: _نه اینجا همه چی عالیه. حیدربابا نگاه گرمی بهم کرد و گفت: _الحق که دختر همون مادری. مادرت خیلی سختی کشید تو زندگی. اما یه بار نشنیدم گلایه ی عباس رو پیش کسی بکنه. خیلی زن بساز و نجیبی بود. حتی اگه کسی تو روش به شوهرش چیزی میگفت نمیذاشت طرف ادامه بده. راهشو کج میکرد و میرفت. چند روز پیش تو خیابون دیدمش احوال تو رو پرسیدم بازم آبروداری کرد و چیزی نگفت. میگفت اوضاع و احوالت خوبه. به اینجای حرفش که رسید واضح تر خندید و بعد دستشو گذاشت روی زانوم و گفت: _مادرت لاپوشونی کرد ولی من که جنس خودمو خوب میشناختم نه؟ میدونستم حشمت آبش با تو توی یه جوب نمیره. هر چی باشه سنی ازم گذشته. با نگاه به چهره ی آدما میفهمم درونشون چی میگذره. اونقدر حرفش قشنگ و حال خوب کن بود که ناخواسته لبخند زدم. حشمت که انگار حواسش پی حرف های ما بود چرخید رو به پدرش و گفت: _حیدربابا ارزون نفروش! حیدربابا با نگاه خندونش، نگاهش رو به حشمت داد و گفت: _بعضی جنسا اصلا قابل فروش نیستن پسر. نه اینکه آنتیک و خاص باشن. نه! واسه خاطر اینکه مفتم گرونن! گفت و بعدش غش غش خندید. حشمت با حرف پدرش کفری شد خواست چیزی بگه که در لحظه پشیمون شد. به حالت اعصاب خوردی روش رو به سمت تلویزیون چرخوند. حیدربابا با دیدن عکس العمل پسرش سرش رو به علامت تایید تکون داد و گفت: _حالا ایمان آوردی؟! با خوشرویی گفتم: _بله آوردم. حال مامانم چطور بود؟ حیدر بابا لیوان به دست تکیه داده به پشتی مبل و گفت: _ اره خوب بود. از روزای اول حالش بهتر به نظر میرسید. حالا چایی کیکتو بخور یخ نکنه. نفس راحتی کشیدم و سکوت کردم. حرف ها و کارای حیدربابا حسابی به مزاجم خوش اومده بود. با انرژی خم شدم لیوان چای رو از توی سینی برداشتم و مشغول خوردن شدم. کمی که گذشت لیوان چاییم خالی شد. حیدربابا اصلا مجال نداد فنجون رو روی میز بذارم. چرخید سمت آشپزخونه و گفت: _آوا بیا برای هووت چایی بیار. حواست باشه خوشرنگ باشه. آوا که تا اون لحظه اصلا حواسم بهش نبود، کنار ملیحه مشغول انجام دادن یه کارایی بود. با حرف حیدربابا سرش رو به طرف من چرخوند و بعد با صدای آرومی گفت: _باشه. حیدربابا دوباره خندید و گفت: _زندگی با آدم چه کارا که نمیکنه. دختر صمد تو عمرش از این کارا نکرده حالا داره کار میکنه. پدرسوخته بلدم نیست. نفس کوتاهی کشیدم و به این فکر کردم که واقعا حرفش درسته. زندگی با آدم همه کاری میکرد! داشتم تو احوالات خودم سیر میکردم که صدای آوا منو به خودم آورد. _چاییت رو بردار سمیرا. سر بلند کردم. آوا خیلی خونسرد بهم زل زده بود. همین که خم شدم تا لیوان رو بردارم دوباره بوی بدن آوا پیچید زیر دماغم. حالم داشت بد میشد که سریع برگشتم عقب و گفتم: _ مرسی. بذار روی میز سرد بشه میخورم. آوا بغضی شد و چشماش از اشک پر شد. اما بدون اینکه حرفی بزنه برگشت به آشپزخونه. حیدربابا متعجب از چیزی که پیش اومده بود پرسید: _چیشد؟ تو چرا لیوانو نگرفتی؟ آوا چرا لب به گریه رفت؟! چرخیدم به سمت حیدربابا توضیح بدم که حشمت پیش دستی کرد و گفت: _داره ازش انتقام میگیره. هر وقت آوا میاد سمتش عق میزنه. دیشبم همین برنامه رو پیاده کرد. انگار ما زن حامله ندیدم. حیدربابا با حرف حشمت کمی فکر کرد و گفت: _بسه حشمت. ویار مادرتم یکی دو بار همین بود. بوی کسی میخورد بهش حالش بد میشد. این دیگه داستان درست کردن نداره. سمیرا میخواست تلافی کنه بر نمیگشت اینجا. از اینکه حیدربابا در این حد فهمیده بود دلم رو گرم میکرد. ناراحت نشسته بود کنج مبل که حیدربابا با صدای بلند گفت: _آوا من نمیدونستم سمیرا به تو ویار داره تو که میدونستی چرا نگفتی؟ ملیحه بیا یه چایی دیگه بیار اینو من میخورم. آوا با مظلومیت چرخید به سمت حیدربابا و گفت: _من دیشب آخر شب دوش گرفتم نمیدونستم بازم همون اتفاق تکرار میشه. حیدربابا نچ نچی کرد و تکیه داد به مبل. در حالیکه چاییش رو میخورد گفت: _مگه ویار داشتن به بوی کسی به معنی اینه که طرف بدبوعه؟ مثلا خیر سرتون جوون ترین. چهار تا کتاب بخونین بد نیستا. حشمت با تموم شدن حرف پدرش مجال نداد آوا جواب بده. صدای تلویزون رو قطع کرد و گفت: _ملیحه ناهار چیشد؟ آماده نشد هنو؟ من گشنمه. ملیحه با سینی چای به سمتم حرکت کرد و گفت: _آماده س منتظر آقا شاهینم تا غذا رو بکشم. تلفنم رو برداشتم تا به شاهین زنگ بزنم اما قبل اون حشمت رو به آشپزخونه گفت: _سفره بندازین تا بیاد. اصلا آوا زنگ بزن ببین شوهرت کجاست. کی میاد؟ دیدم که چشمای آوا درخشید. گوشی رو گذاشتم پایین. آوا با خوشحالی سریع گفت: _چشم عمو الان زنگ میزنم. گفت و به سرعت چرخید.

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۳ ♡دشمن‌های عاشق♡ _وای من خبر مرگم از ناراحتی حرف آقا حشمت دیشب قرص خواب خوردم خوابم ببره کلا خوابم سنگین شد خواب موندم. الان چی کار کنم حتما اخراج میشم. با اینکه از صداش خیلی ترسیده بودم اما حالا که فهمیده بودم جریان چیه تکیه دادم به کابینت و نفس راحتی کشیدم. ملیحه اون قدر دستپاچه شده بود که به سمت یخچال حرکت کرد. قبل از اینکه بیشتر ناراحتی کنه دستمو تو هوا بالا بردم و گفتم: _ملیحه تو غذاهای رو گاز رو نمیبینی؟ فدای سرت نگران نباش من چند مدل غذا بار گذاشتم. ملیحه با همون حالش سریع چرخید به سمتم و گفت: _وای واقعا؟ خدا خیرت بده. چقدر تو خوبی. چه جوری جبران کنم؟ با لبخند برگشتم سمت سماور و با برداشتن قوری گفتم: _کاری نکردم که! تو هم اصلا نگو کار منه. بگو خودت درست کردی. دلم نمیخواد کسی بفهمه کار منه. فقط یه سوال! ملیحه با چند قدم خودش رو به من رسوند گفت: _باشه چشم. جانم بپرس. چیشده؟ بعد اینکه لیوانم رو پر کردم چرخیدم به سمتش و گفتم: _پس کی بساط صبحونه رو آماده کرده؟ ملیحه دوباره نگران شد و گفت: _به خدا نمیدونم. یعنی کار کی بود؟ نشستم پشت میز و گفتم: _حالا هر کی. چقدر حرص میخوری! بیا توهم صبحونه بخور. بهت بگم برای بقیه کارای ناهار چیکار کنی. ملیحه با قیافه ی ناراحت چشم آرومی گفت و به سمت آبچکون رفت تا برای خودش لیوان برداره. وقتی چای به دست نشست کنارم تک تک کارهایی که برای تکمیل ناهار ظهر باید انجام میداد رو براش توضیح دادم. ملیحه ساکت و مغموم به همه حرفام گوش کرد. حرفم که تمام شد مشغول خوردن صبحانه م شدم. کمی که گذشت بهنوش خانوم به همراه شایان وارد آشپزخونه شد. بعد سلام و احوالپرسی، ملیحه سریع پرسید: _بهنوش خانوم شما نمیدونی که بساط صبحونه رو آماده کرده؟ من خواب موندم صبح. بهنوش خانوم لبخندی زد و گفت: _غیر من کی میتونه آماده کرده باشه ملیحه؟ حشمت گشنه بمونه تن به کارای خونه نمیده. صبح زود بیخواب شده بودم اومدم این پایین یه دوری بزنم دیدم از تو و صبحونه خبری نیست دست به کار شدم. ملیحه شرمند سر به زیر انداخت و گفت: _تورو خدا ببخشید. گفتم شاید آوا خانم چیده باشه. بهنوش خانوم لبخند معناداری زد و گفت: _اینکه آوا سحر خیز بشه رو کلا از ذهنت پاک کن. حالام غذاتو بخور کاری نکردم که یه چایی دم دادم و ۴ تا وسیله از یخچال برداشتم گذاشتم روی میز. ملیحه با حرف بهنوش خانوم لبخند کمرنگی زد و سکوت کرد. آروم چرخیدم سمت بهنوش خانوم و گفتم: _از شاهین خبر دارین؟ خوابه هنوز؟ بهنوش خانوم لقمه ی شایان رو به دهنش داد و گفت: _نه شاهین و شیوا صبحونه خوردن زدن بیرون. شاهین رفت در مغازه ش رو باز کنه. شیوا هم رفت کلاس. حشمتم رفت روستا دنبال باباش. الان فقط همینایی که اینجا هستیم تو خونه ایم. البته به جز آوا که اتاق پشتیه. با اینکه دیگه مثل قبل باهاش سر و کاری نداشتم اما همین که اسمش اومد حس کردم حالم کمی دگرگون شد. آروم از صندلی بلند شدم. بابت صبحونه تشکر کردم و به سمت اتاق خودم به راه افتادم. وسط راه بودم که در خونه باز شد و آوا وارد شد. نگاهش که به من افتاد لحظه ای مکث کرد. دیدم که چقدر عمیق زل زد بهم. اما خیلی زود به خودش اومد سلام صبح بخیر گفت! از اونجایی که نمیخواستم باهاش هم کلام شم آروم جواب سلامش رو دادم و به سمت اتاق رفتم. وارد که شدم درو پشت سرم قفل کردم و بعد سمت تخت رفتم. ترجیحم این بود به خاطر بچم از تنش دور باشم. تا ظهر روی تخت استراحت کردم تقریبا ساعت یک بود که در اتاقم به صدا در اومد. وقتی از تخت پایین اومدم لباسم رو مرتب کردم و بعد درو باز کردم. با چهره ی خندون حیدربابا رو به رو شدم. _کجایی عروس؟ الان یه ساعته اومدم ولی خبری ازت نیست. یالله! دستش رو به نشونه ی دست دادن به سمتم دراز کرده بود. متقابلا لبخندی زدم و دستم رو توی دستش گذاشتم. _سلام حیدربابا. خوبین؟ خوش اومدین. راستش کاری نداشتم گفتم استراحت کنم. حیدر بابا دستمو که توی دستش بود رو آروم کشید. جوری که منو با خودش همراه کرد. بعد در حالیکه راه میرفت با صدای قبراق و سرحالش گفت: _خوش به حالت که کاری نداری. این بچه ی ناخلف ما از صبح مثل گنجشک در گوش ما جیک جیک میکنه. با حرفی که زد متوجه منظورش شدم. منظورش به حشمت بود! خشمت از کنار مبل کناریِ تلویزیون غر زنان گفت: _حیدربابا؟ حیدر بابا لبخندش رو عمیق تر کرد و گفت: _بد میگم مگه؟! از صبح حمله کردی به خلوت ما. حالا یکم اخبارتو ببین میخوام با عروسم دو کلوم حرف بزنم. دلم براش تنگ شده بود. حشمت چشم و ابروی برای ما اومد و روش رو برگردوند سمت تلویزیون. پدرش اما با ذوق گفت: _اون پدرصلواتی چند وقتشه؟ کی دنیا میاد؟ حالا دیگه رسیده بودیم به حال. چرخیدم به سمت حیدر بابا و گفتم: _چهارماهمه. هنوز کلی مونده تا به دنیا بیاد. حیدربابا با دست تعارف کرد بشینم. بعد در حالیکه خودش کنارم مینشست گفت:

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۲ ♡دشمن‌های عاشق♡ شاهین که از کنارم رفت، مادرش اومد جلو. کمک کرد از دستشویی خارج بشم. نفس عمیقی کشیدم تا حالم کمی بهتر بشه. بهنوش خانوم منو به اولین مبل رسوند. وقتی نشستم کمر صاف کرد رو به سمت آوا چرخید و گفت: _دستت درد نکنه سرویس رو شستی. تو هم برو یه آبی به خودت بزن لباساتو عوض کن. جایی که نشسته بودم دیدی به چهره ی آوا نداشتم اما شنیدم که گفت: _باشه من رفتم شب بخیر. چند ثانیه که گذشت دیدم آوا با سری به زیر افتاده راه در خروجی رو در پیش گرفته. با خودم فکر کردم یه روزی اون مسیر من بود اما حالا جامون عوض شده بود! تو حال و هوای خودم بودم که صدای حشمت به گوشم رسید. _حالا خوبه توله شون دختره. این همه قر و قمیش میاد. اون پسره رو علاف خودش کرده. با حرفاش پرت شدم تو دنیای تلخ واقعیت! اینکه از نظر اون دختر برابر با نیستی بود قابل درک بود. اما اینکه این همه دنبال نوه ی پسر بود رو درک نمیکردم. خیره به حشمت بودم که بهنوش خانوم عصبی غرید: _تو شروع نکن حشمتا! حشمت خواست جواب بهنوش خانوم رو بده که همون لحظه موبایلش زنگ خورد. کمر خم کرد تلفن رو از روی میز جلوی پاش برداشت و مشغول صحبت شد. بهنوش خانم نفس پر حرصی کشید و چرخید به سمت من و گفت: _بهتری؟ چی دلت میخواد بخوری؟ غذای خونه یا بیرون؟ صاف تو جام نشستم و گفتم: _هیچی. میلی ندارم مامان. یه لیوان آب بهم بدین میخورم. بعدش میرم بخوابم خیلی خستم. با تموم شدن حرفم بهنوش خانوم چرخید سمت آشپزخونه و به ملیحه گفت: _ملیحه یه لیوان آب بیار لطفا. لیوانش تر و تمیز باشه. ملیحه چشمی گفت و سمت کابینت رفت. بهنوش خانوم به سمت من اومد و گفت: _نمیشه چیزی نخوری. اون طفل معصوم غذا میخواد. به فکر اون باش. الان باید به خودت برسی. در جواب بهنوش خانوم گفتم: _به خدا اشتهام کور شده. میل به خوردن چیزی ندارم. بهنوش خانوم نشست روی مبل کناری و گفت: _باشه پس صبر میکنیم حالت جا بیاد. فعلا آبو بخور. با صدای آرومی ازش تشکر کردم و گفتم چشم. کمی که گذشت شاهین به حالت سرعتی از پله های طبقه بالا به سمت من اومد. همین که رسید بهم گفت: _خب من اومدم. چی میخوری برات بگیرم؟ اینجا دیگه حشمت نتونست آروم بگیره سریع گفت: _به ملیحه بگو دو تا تخم مرغ بندازه براش. خودش که میگه میل ندارم هی به زور میخواین غذا به خیکش ببندین. ولش کنین دیگه! شاهین متعجب چرخید به سمت پدرش و گفت: _تو چرا عصبی میشی؟ حشمت پاشو روی پاش انداخت و گفت: _از لوس بازی خوشم نمیاد! شاهین عصبی تر از قبل خواست چیزی بگه که با دست مانعش شدم. سریع گفتم: _ بیا بریم همون غذای ملیحه رو دوباره میخورم. از جام بلند شدم تا به سمت آشپزخونه حرکت کنم که حشمت با صدای رسایی گفت: _حیدربابا فردا ناهار میاد اینجا. ناهار یه چیز خوب درست کن. ملیحه با دستمال تو دستش اومد کنار اوپن و با کمی استرس پرسید: _چی درست کنم؟ حالا دیگه به همراه شاهین وسط آشپزخونه بودیم. خواستم بشینم روی صندلی که حشمت در جواب ملیحه گفت: _با تو نبودم. با دختر عباس بودم. با حرفش چشام گرد شد وقتی چرخیدم به سمتش متوجه شدم علاوه بر من و شاهین، خود ملیحه و بهنوش خانومم چشاشون گرد شد. بهنوش خانوم جلوتر از همه در جوابش گفت: _سمیرا میتونه آشپزی کنه؟ این چه حرفیه آخه؟ مگه ملیحه واسه همین کار اینجا نیست؟! حشمت عصبی شد و گفت: _ای بابا من هر حرفی زدم شما واسه من از کاه کوه ساختین. اصلا نخواستم. گفت و به حالت قهر از جاش بلند شد سمت اتاق کارش رفت. در همون حال ملیحه سریع پرسید: _ من چی درست کنم؟ حشمت با حرص در جوابش گفت: _کوفت! بعد رفتن حشمت همه به حالت نرمال برگشتن. شام رو که خوردیم رو به شاهین گفتم: _من میرم بخوابم دیگه! خیلی خوابم میاد. شاهین باشه ای گفت و تا توی اتاق همراهیم کرد. نگاهی به اتاقی که برام آماده کرده بودن کردیم. تخت کاملا راحت و مرتب بود. لبخندی زدم و به سمتش رفتم. شاهین پشت سرم اومد با صدای گرمی گفت: _چیزی میخوای؟ میخوای همینجا پایین تختت بخوابم؟ آروم نشستم رو تخت و گفتم: _نه مرسی. وقتی شاهین رو راهی کردم لباس هامو عوض کردم روی تختم دراز کشیدم. اونقدر به حرف های حشمت فکر کردم که خوابم برد. صبح وقتی چشم باز کردم ساعت تقریبا هفت بود. از اونجایی که نیت کرده بودم به خواسته ی حشمت عمل کنم از جام بلند شدم. آروم درو باز کرد به سمت آشپزخونه حرکت کردم. از اونجایی که میدونستم حشمت خیلی زود صبحانه میخوره نگاهی به میز کردم. بساط صبحونه روی میز پهن بود. این نشون میداد که حدسم درست بود. اثری از ملیحه نبود. با خیال راحت به سمت یخچال و فریزر رفتم تا ببینم چی میتونم درست کنم. وقتی همه جا رو چک کردم تصمیم گرفتم دست به کار بشم. تقریبا ساعت نه بود که کارم تقریبا تمام شده بود. با خیال راحت سمت سماور رفتم تا برای خودم چای بریزم که با صدای ترسیده ی ملیحه برگشتم...

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۱ ♡دشمن‌های عاشق♡ با حرفم نگاهش غمگین شد. چند ثانیه زل زد به چشمام. در آخر نفس پر دردی کشید و گفت: _چیکار کنم اون شب از خاطرت پاک بشه؟ داشت چیزی رو ازم میپرسید که خودمم جوابی براش نداشتم! شاید بهتر بود منم میرفتم پیش دکتر و اقدامی برای راحت شدن ذهنم میکردم. اینجوری ادامه دادن دیگه برای خودمم سخت بود! شاهین که دید سکوت کردم بحث رو ادامه نداد. در عوض به سمت آشپزخونه اشاره کرد و گفت: _بیا بریم یه چیزی بخوریم. از اونجایی که بعد چند ساعت وسیله جمع کردن واقعا گرسنم شده بود بدون مخالفت گفتم: _باشه بریم. وارد آشپزخونه که شدیم شاهین با صدای نسبتا بلندی گفت: _ملیحه؟ یه لحظه بیا آشپزخونه. آروم روی صندلیم نشستم و رو به شاهین گفتم: _اون داره اتاق رو آماده میکنه میخوای خودمون یه چیزی برداریم بخوریم؟ زحمتش زیاد نشه گناه داره. شاهین کنارم نشست و گفت: _باشه اگه غذای شام نمونده بود تخم مرغ نیمرو میکنیم. با سر حرفش رو تایید کردم. منتظر شدم تا ببینم نتیجه چی میشه. چند لحظه که گذشت ملیحه به سمت آشپزخونه اومد و با نگاه سوالی رو به شاهین گفت: _جانم آقا شاهین؟ شاهین رو به ملیحه گفت: _چیزی برای خوردن از شام مونده؟ ملیحه لحظه ای مکث کرد و گفت: _اره. عدسی درست کرده بودم الان گرمش میکنم. شاهین رو به من پرسید: _عدسی میخوری؟ تکیه داده به پشتی صندلی و گفتم: _اره میخورم. مشکلی نیست. با تایید من ملیحه مشغول گرم کردن غذا شد. همین که بساط شام رو برامون آماده میکرد شاهین یهویی از ملیحه پرسید: _ملیحه آوا کو؟ ملیحه با سوال شاهین نگاهی به سمت حشمت کرد. انگار میخواست مطمئن شه که حشمت حواسش به ما نیست. بعد طوری که فقط خودمون بشنویم گفت: _داره سرویس بهداشتی و حمام رو میشوره. البته شستن که چه عرض کنم. بهنوش خانوم میگه یه نفر باید پشت سرش بره باز دوباره بشوره تا تمیز بشه. میدونستم که آوا اهل کار کردن نیست. تمام این کارا نمایشی بیش نیست. شاهین سرشو تکون داد و گفت: _از کی داره تو کار خونه کمک میکنه؟ ملیحه از توی آبچکون دو تا لیوان برداشت و گذاشت روی میز. بعد در جواب شاهین گفت: _شما که رفتین آوا به آقا حشمت گفت: _عمو چرا شاهین رو بیرون کردی من دلم براش تنگ میشه. شوهرمه و از این حرفا. آقا حشمت هم عصبی داد زد تو اگه شوهر دوست بودی حرفی که زد رو اجرا میکردی. اوا هم واسه خالی نبودن عریضه سریع گفت انجام میدم. من به خاطر شاهین همه کاری میکنم. از همون روز شروع کرد به کار کردن. ولی گفتم که چون بلد نیست بیشتر بهم ریخته میکنه تا تمیز کردن. هر کجارو که تمیز میکنه بهنوش خانم پشت سرش میره دوباره کاری میکنه. ابروهام از حرفاش بالا پرید. چه دنیای عجیبی داشتن این عمو و برادرزاده. شاهین در جواب ملیحه گفت: _غذا اگه گرم شد بیارش. زیاد داغش نکن. ملیحه چشمی گفت و بقیه ی میز رو چید. مشغول خوردن بودیم که دیدم آوا از در سرویس بهداشتی اومد بیرون. حالت بهم ریختگی موهاش نشون میداد انگار با کسی کشتی گرفته. در حالی که با پشت دستش موهاش رو میداد کنار نفس رو به حالت خستگی در کردن بیرون فرستاد. هم من و هم شاهین نگاهش میکردیم. وقتی چشمش به ما کشیده شده و شاهین رو دید برای لحظه ای مات شد. اما سریع قیافه ی خوشحال به خودش گرفت و با حالت دو به سمت شاهین اومد. _وای شاهین جونم اومدی دلم برات یه ذره شده بود! شاهین وقتی دید آوا با اون ظاهرش داره بهش نزدیک میشد دستش رو به علام ایست آورد بالا و گفت: _برو عقب آوا. همه لباسات خیسه. آوا به حرف شاهین توجهی نکرد. چسبید به شاهین شروع کرد به بوسیدنش. نمیدونم به بوی آوا ویار داشتم یا چی! به محض اینکه بوی تنش پیچید زیر دماغم دلم پیچید بهم و حالم بهم خورد. سریع از پشت میز بلند شدم سمت دستشویی رفتم. هر چی که خورده بودم رو خالی کردم. داشتم با خودم کلنجار میرفتم که صدای شاهین و بهنوش خانوم از پشت در اومد. _سمیرا سمیرا خوبی؟ چیشدی یهو؟ _دخترم خوبی؟ چیزی لازم نداری؟ صورتم رو با اب شستم و بعد به آرومی درو باز کردم. آروم گفتم: _خوبم یهو یه بویی پیچید زیر دماغم حالم بد شد. شاهین قدمی اومد جلو همین که خواست حرف بزنه. بوی تن که نشسته بود روی تنش به دماغم خورد. با دست دماغم رو گرفتم و گفتم: _برو عقب بو میدی. درو بستم و رفتم سمت روشویی. چند باری عق زدم دوباره با آب سرد صورتم رو شستم. شنیدم که شاهین با تشر به آوا میگه. "بهت نگفتم نیا سمت من لباسات خیسه؟ حتما باید با اون سر و وضع کر و کثیف منو بغل میکردی؟ کی باهات آشتی کرده بودم خودم خبر نداشتم؟!" با دستمال صورتم رو خشک کردم. در دستشویی رو باز کردم. رو به شاهین گفتم: _شاهین برو عقب. کار به کسی نداشته باش. دعوا میشه حوصله ی سر و صدا ندارم. آوا غمگین گفت: _دلم برات تنگ شده بود! شاهین عصبی دو قدم به سمت عقب رفت. و رو به من گفت: _میرم دوش بگیرم. بعدش برات غذا سفارش میدم.

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۹۰ ♡دشمن‌های عاشق♡ در حالیکه شاهین مشغول گپ زدن با مادرش بود سرم رو به طرف نشیمن چرخوندم. حشمت مثل همیشه جلوی تلویزیون نشسته بود. ظاهرا مشغول تماشای اخبار بود اما من شک نداشتم که همه حواسش پی من و شاهینه. چشم ازش برداشتم کمی اون طرف تر شایان روی ویلچرش نشسته بود مشغول بگو بخند با شیوا بود. اولین بار بود که این دو خواهر برادر رو انقدر صمیمی می دیدم. نگاهی به دور بر کردم جز ملیحه که توی اشپزخونه مشغول کاراش بود اثری از آوا ندیدم. نفس راحتی کشیدم و چرخیدم سمت شاهین. انگار حرفاش با مادرش تمام شده بود با لبخند به سمت من اومد و گفت: _عزیزم ببخشید سرپا موندی. نگاهی به صورتش کردم. بر خلاف اون روزای تلخ، گرمی و محبت از صورتش پیدا بود. متقابلا لبخند زدم و گفتم: _عیب نداره چیزی نیست. شاهین اومد دست انداخت زیر بازوم و منو با خودش همراه کرد. در حالیکه به سمت نشیمن میرفتیم گفت: _دیگه بچه داره وزن میگیره حواست باید باشه خودتو خسته نکنی. هم برای خودت خوب نیست هم بچه. آروم طوری که فقط خودش بشنوه گفتم: _ترجیحم این بود که خسته بشم تا اینکه تنهایی برم تو میدون مین. شاهین که با حرفم تازه دوزاریش جا افتاده بود خندید و گفت: _حق داری. حالا دیگه رسیده بودیم به نشیمن. شاهین رو به پدرش کرد و خیلی خشک سلام داد. حشمت نگاهش رو از تلویزیون برداشت به سمت ما چرخید. نگاهش روی من بود. بعد مکثی کوتاه در جواب شاهین گفت: _سلام. لب باز کرد چیزی بگه که در لحظه پشیمون شد. چون بهنوش خانوم از کنارمون رد شد و با نگاهش به حشمت خیره شده بود. حشمت نچی کرد و چرخید سمت تلویزیون. میدونستم برای آدمی مثل اون خیلی سخته که نیش و کنایه نزنه. آروم روی مبلی که پشت سرم بود نشستم. شیوا پشت ویلچر شایان قرار گرفت. اونو به سمت من هدایت کرد. وقتی به من رسید با خجالت خیره شد به چشمام و گفت: _سلام سمیرا جون. خوشحالم که برگشتی. چهره ش انگار اون طراوت قبل رو نداشت. انگار اتفاقات این چند وقت چند سال بزرگترش کرده بود! لبخند کم جونی زدم و گفتم: _سلام مرسی. شایان که با دیدنم ذوق زده شده بود با شعف خاصی گفت: _سسسسس....میییی....راااااا. لبخندم رو واضح تر کردم و گفتم: _جانم؟ شایان ابروهاش رو حالت اخم در آورد و گفت: _دیییییی....گه......ننننننننن.....رو. دستمو گذاشتم روی دستش و گفتم: _اگه بذارن چشم. شایان با حرفم لبخند عمیقی زد و گفت: _مرررررر....سی. به شیوا نگاه کردم و با دست به کنارم اشاره کردم و گفتم: _بشین شیوا. شیوا که کنارم نشست، آروم ازش پرسیدم: _اوضاع و احوالت چطوره؟ شیوا سرش رو پایین انداخت و گفت: _خوبم. میگذره. کلاس موسیقی حالم رو بهتر کرده. نگاهی به چهره ش کردم. انگار پخته تر شده بود. داشتم فکر میکردم چی در جوابش بگم که بهش انگیزه بده که صدای شاهین حواسم رو پرت کرد. _ملیحه اتاق منو آماده کن. وسایل آوا رو جمع کن کلا. سمیرا میاد بالا تو اتاق من. با حرفش تعجب کردم. تو تمام مدتی که شاهین تو خونه اجاره ای پیش من بود تو هال میخوابید. اینکه چیشد الان به این فکر رسید و خواست عملیش کنه رو درک نکردم. اما برای اینکه کار از کار نگذره و دیر نشه سریع گفتم: _نه من تو اون اتاق نمیام. از حرفم حشمت پوزخند واضحی زد. بهش توجه نکردم. شاهین اما از کار پدرش عصبی شد. با این حال دندون رو جیگر گذاشت و چیزی نگفت. نگاهش رو من داد و پرسید: _پس کجا میخوای بخوابی؟ آوا تو اتاق قبلیه ت میمونه. تو بیا بالا دیگه! از جام بلند شدم و به سمتش رفتم. با صدایی که به گوش حشمت برسه گفتم: _من تو اتاقی که یه روز مال دشمنم بوده نمیمونم. شاهین کلافه نگاهم کرد. بهنوش خانوم که دید تو تصمیمم قاطع هستم اومد به سمتم و گفت: _تو اتاق مهمون راحتی؟ اونجا رو برات آماده کنیم. بارداری برات بهترم هست این همه پله رو بالا و پایین نمیکنی. با اینکه از اون اتاقم خاطره ی خوش نداشتم ترجیح دادم اونجا بمونم. برای همین در جواب بهنوش خانوم گفتم: _اره خوبه. ممنون دستتون درد نکنه. با تایید من بهنوش خانوم به سمت ملیحه رفت و مشغول حرف زدن شد. تو این فاصله شاهین به من نزدیک شد. سرش رو سمت صورتم خم کرد. جوری که فقط خودم بشنوم گفت: _انتظار داشتم اینجا جلوی بابام حفظ ظاهر کنی. نگاهی به چشماش که نشون میداد ناراحته کردم و گفتم: _نمیتونم. من از اون اتاق متنفرم. شاهین تای ابروش رو داد بالا و پرسید: _ مشکل فقط اتاقه؟ من بیام تو اتاق مهمون مشکلی نداری؟ خیره نگاهش کردم و گفتم: _نه. ما قرارمون این نبود! شاهین انگشت اشاره ش رو بلند کرد به سمت صورتم آورد. بعد اینکه آروم گونه م رو لمس کرد گفت: _ما که تو این مدت خیلی باهم خوب بودیم. کار بدی کردم یا رفتاری دیدی که احساس نا امنی میکنی؟ نفس کوتاهی کشیدم و در جوابش گفتم: _بیرون نه مشکلی نداشتیم اما داخلش چرا! حس میکنم تمام خاطرات اون شب برام تکرار میشه!

به جای لایک برای شادی روح جان فدایان وطن و آرامش خانواده هاشون صلوات بفرستین.

#پارت_۳۸۹ ♡دشمن‌های عاشق♡ وقتی اصرارش رو دیدم دیگه مخالفتی نکردم. پاهام رو تو شکمم جمع کردم و غذایی که میخواستم رو بهش گفتم. شاهین گوشیش رو در اورد مشغول سفارش دادن غذا شد. از شبی که شاهین اومد پیشم و حشمت بیرونش کرد، یک هفته ای گذشت. تو تمام این مدت با من مثل پرنسس ها برخورد میکرد. اصلا اجازه نمیداد که کاری رو انجام بدم. همش در حال استراحت بودم. شاهین برام صبحانه، ناهار و شام حاضر میکرد. من فقط میخوردم و میخوابیدم. هر چقدر که تو اون چند ماهی که خونه شون کار میکردم بهم سخت گذشته بود، تو این چند روز برام خوش و راحت گذشت. عصر مشغول خوردن چایی که شاهین دم کرده بودیم که تلفنش به صدا در اومد. از اونجایی که گوشیش روی میز بود دیدم که اسم مامان روی صفحه افتاد. شاهین بدون اینکه گوشی رو برداره، دکمه ی اتصال رو زد و گذاشت رو حالت بلندگو. بعد آروم گفت: _جونم مامان؟ صدای ناراحت بهنوش خانوم تو گوشی پیچید. _سلام پسرم. خوبی؟ سمیرا چطوره؟ اوضاع و احوال خودش و بچه خوبه؟ شاهین لیوان چاییش رو گذاشت روی میز و گوشی رو از روی میز برداشت. بعد با حالت متعجب گفت: _ما همه خوبیم. چیشده چرا ناراحتی مامان؟ بهنوش خانوم نفسش رو اه مانند بیرون فرستاد و گفت: _الهی شکر که خوبین. خیالم راحت شد. شایان دلتنگتونه. دو روزه درست و حسابی غذا نمیخوره! همش یا‌ میگه شاهین یا میگه سمیرا. این بچه هر دوتونو خیلی دوست داره. اول که سمیرا رفت بعد هم تو. کاش میشد برگردین. با حرف های بهنوش خانوم قیافه ی شاهین هم پکر شد. بعد چند ثانیه مکث، شاهین در جواب مادرش گفت: _خب مامان خودت شاهدی بابا چیکار کرد. سمیرا که بعد اون ماجراهای من و آوا و شیوا از اونجا فراری شد. منم که شوهرت بیرونم کرد. من نمیدونم بچه ی من دختر یا پسر بشه چه دخلی به اون داره! تکیه دادم به صندلی با خودم فکر کردم حماقت های یک نفر همیشه دامن خودش رو نمیگیره بلکه ممکنه زندگی چندین نفر رو جهنم کنه. بهنوش خانوم در جواب شاهین گفت: _میدونم مادر. خودم شاهد بودم. من دیگه به کارای حشمت عادت کردم. اما الان تنها چیزی که برام مهمه سلامت بچه هامه. شیوا که اونجوری خودشو نابود کرد.شایان که حال و اوضاعش از اولش بد بود الان بدتر شد. تو هم که اونجوری الاخون والاخون شدی. کاش برمیگشتین حداقل دلم یکم به این زندگی گرم میشد. شاهین سریع گفت: _بیایم اونجا بابا سمیرا رو اذیت میکنه. یا شایدم آوا اذیتش کنه. من نمیخوام بلایی سر سمیرا و بچه مون بیاد. دیگه حوصله ی جنگ اعصاب رو ندارم. با حرف شاهین بغض بهنوش خانوم ترکید. شاهین ناراحت از گریه مادرش گفت: _گریه نکن دورت بگردم. گریه نکن. چند ثانیه ای که گذشت بهنوش خانوم کمی آروم گرفت. با صدای گرفته از گریه گفت: _میرم با پدرت اتمام حجت میکنم. میگم شاهین و سمیرا رو اذیت کنی ازت جدا میشم. یه بار برای همیشه این مشکل رو حل میکنم. شما برگردین اگه گوش نکرد دوباره برین خونه ی خودتون. شاهین نگاهی به من کرد و بعد در جواب مادرش گفت: _بذار با سمیرا مشورت کنم مامان. نتیجه ش رو بهت میگم. بهنوش خانوم ناامید باشه ای گفت و بعد خداحافظی کرد. شاهین گوشی رو گذاشت روی میز و تکیه داد به صندلیش. نفسش رو توی سینه حبس کرد و بعد بیرون فرستاد. انگار سردرگم شده بود. شایدم مشغول حلاجی کردن رفتار پدرش بود! کمی که گذشت لب باز کرد و گفت: _من میدونم پدرم تغییر پدرم تغییر پذیر نیست. اصلا مجبور نیستی برگردی به خونه ی بابام. اگه بگی نه مثل قبل تو میمونی اینجا من تتهایی میرم. در طول روز بهت سر میزنم. دقیقا درست گفته بود. حشمت مثل سنگی بود که هیچ وقت نمیشد تغییرش داد. از طرفی دلم نمیخواست بهنوش خانوم ناراحت و غمگین باشه. لیوان چاییم رو گذاشتم رو میز و گفتم: _میام تا جایی که بابات اذیت نکنه هستم. شاهین که از حرفم هم متعجب شده بود و هم خوشحال، با لبخند گفت: _ایول دمت گرم. خب پس بیا چایی بخوریم بعدش بریم وسایلی که احتیاج داری جمع کنیم. متقابلا لبخندی زدم و گفتم: _باشه. بعد از اینکه چای رو خوردیم من به سمت اتاقم اومدم و شاهین مشغول تمیز کردن میز شد. حدود دو ساعتی طول کشید تا آماده بشیم. این بار چون ماشین حشمت نبود شاهین تاکسی تلفنی گرفت. وقتی رسیدیم به خونه ی حشمت کمی استرس گرفتم. شاهین جلوتر از من از ماشین پیاده شد. در سمت عقب رو باز کرد کمک کرد تا پیاده بشم. بعد ساک وسایل رو برداشت و با راننده خداحافظی کرد. آیفون رو که زد بعد چند ثانیه در حیاط باز شد. دوشادوش هم از حیاط عبور کردیم و سمت در ورودی ساختمون رفتیم. همین که وارد شدیم با چهره ی خوشحال بهنوش خانوم رو به رو شدیم. _وای اومدی مادر؟ خدا خیرت بده دخترم. بیا تو سر پا نمون. آروم به سمت بهنوش خانوم رفتم و سلام دادم. بعد از من شاهین به سمت مادرش رفت. شنیدم که پرسید: _با بابا حرف زدی؟ بهنوش خانوم نگاه گرمی به پسرش کرد و گفت: _اره خیالت راحت.

قسطای اسنپ پی رو یک روز عقب میندازی سریع پیام میده که اموالتو توقیف می‌کنیم ، من اگه مالی داشتم شومیزو قسطی می خریدم کوسکش؟ 😢🤣🤣 @shaab_par

بفرست واسش🤣 @shaab_par