قلم سرخ

الان فرض کنید بازی را ببریم. چه اتفاقی می افته؟ رو کار خوب تیمی بردیم؟ با این کادر فنی و سبک بازی بازیکنان و چینش نفرات همون بهتر نبریم

فوتبال به چیزی بنام تاکتیک نیاز داره.‌ حلقه مفقوده تیم هاشمیان. خودت برو وحید. خسته تر از اون هستیم که باهات بشه بحث فنی کرد

آقای هاشمیان شوت احمدزاده را دیدی؟ خجالت نکش. ادامه بده به سبک بازی تیمت. کی روز اول بهت گفت سرمربی شو؟

یعنی قراره هاشمیان با همین اشتباهات تکراری لیگ را ادامه بده؟ این چه فوتبالیه آخه؟ بازی دادن بازیکنان در پست غیر تخصصی یعنی برقکاری ساختمونت را بدهی به کابینت ساز. درویش قرار نیست بره؟

چی میشه نوشت با این سبک بازی سردرگم؟

قدر موقعیت ها را نمی دونیم کار سخت میشه اینجوری دفاع ملوان بسته بازی نمی کنه

مقایسه‌ای میان گوهری، دروازه‌بان پیکان، و آدان، گلر خارجی استقلال، تصویر روشنی از شکاف فکری و مالی در باشگاهداری ما ارائه می‌دهد. گوهری، با هزینه‌ای معقول و قراردادی که شاید یک‌دهم رقم پرداخت‌شده به آدان هم نباشد، در دیدار برابر استقلال عملاً به‌تنهایی مقابل خط حمله پرستاره آبی‌ها ایستاد و با واکنش‌های سریالی‌اش مانع شکست پیکان شد. در سوی مقابل، آدان که با رزومه‌ای پرزرق‌وبرق و افتخار حضور در رئال مادرید به تهران آمد و باشگاه برای جذبش تراز مالی را به لرزه انداخت، در صحنه‌هایی ساده و حتی شوت‌هایی از فاصله و زاویه ناممکن، در دوبی مقابل تیم‌ متوسط آسیا یعنی الوصل گل خورد؛ تا جایی که ضربات خارج از محوطه، به‌جای ایجاد دلهره برای حریف، به نقطه ضعف استقلال تبدیل شد. این قیاس، فقط یک تضاد فنی نیست؛ سندی است بر همان بی‌اعتنایی ریشه‌دار به استعدادهای داخلی و سرمایه‌ انسانی‌ای که با حداقل هزینه می‌تواند حداکثر بازده بدهد، اما قربانی هیجان خرید خارجی‌های «رزومه‌دار» و سیاست‌های کوتاه‌نگر مدیریت می‌شود.

به مدیرعامل خارجی نیازمندیم قبلا هم نوشتیم در فوتبال حرفه‌ای، جایگاه «مدیر ورزشی» ، قلب تپنده سیاست‌گذاری و راهبری باشگاه است؛ اما در ساختار فعلی استقلال و پرسپولیس، این منصب عملاً یا به چهره‌ای تشریفاتی تقلیل یافته یا اسیر چرخه تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی شده است. استقلال، کلارنس سیدورف را به‌عنوان مدیر ورزشی معرفی کرد، ولی اکنون روشن است که او در برابر اراده و سبک مدیریت باشگاه، نقشی فراتر از ویترین تبلیغاتی ندارد و تصمیم‌سازی‌ها مسیر دیگری می‌رود. پرسپولیس هم که هر بار یک سپر برای دروسش استخدام می کند. از بادامکی تا محمد انصاری. بدون هیچ تاثیرگذاری . این وضعیت، هشداری روشن برای هلدینگ و بانک شهر به‌عنوان مالکان دو باشگاه پرهوادار کشور است که بدون طراحی کلان و استفاده از مدیرعامل خارجی کاربلد، نمی‌توان انتظار تحول داشت. مدیر ورزشی به قول پروین تبدیل به کشک می شود. مدیرعامل اما نه. به شرط اینکه آن مدیر تحت تأثیر دلال ها و دیگران نباشد. نگاهی به کارنامه مدیرانی چون درویش، تاجرنیا و جویباری گویای همین واقعیت است. مدیرعاملی که پس از جذب چهار بازیکن خارجی در توییتر اعلام می‌کند «کار ما تمام شد، نوبت ساپینتو است»، عملاً تعریف خود از کار باشگاهی را به خریدهای پرزرق‌وبرق و کوتاه‌مدت تقلیل داده است. کار کجاست؟ زیرساخت کدام است؟ نتیجه این رفتار، فقط هدررفت منابع، آشفتگی بازار نقل‌وانتقالات، چنددستگی در رختکن و بی‌ثباتی فنی است. پرسپولیس حتی در فرآیند جدایی بازیکن هم با پرداخت‌های نامتعارف، نمونه‌ای از همان اسراف ساختاری را تکرار می‌کند. اگر قرار است مسیر این دو باشگاه به سوی آینده روشن و قابل اعتنا تغییر کند، نقطه آغاز، گماردن یک مدیرعامل خارجی باتجربه و مستقل از منافع جناحی و فشار شبکه‌های غیرتخصصی است؛ مدیری که به‌جای نمایش‌های زودگذر، بنیان فنی و اقتصادی باشگاه را بازسازی کند. نتیجه گرایی را رها کنید. به سمت ساختار بروید. با این روند فوتبال ایران به ورشکستگی خواهد رسید.

متنی که ساپینتو به توصیه ایجنت علیه استقلال منتشر کرده بود

بخور بخوری بوده تو انتقال بازیکنان خارجی استقلال. کمیته اخلاق صلاح نمی دونه ورود کنه؟

عادل به این چت ها ورود خواهد کرد؟ گفته می شود در پی اختلاف ایجنت خارجی با ایجنت داخلی، این چت ها توسط ایجنت خارجی منتشر شده. یک جایی می گویند بهش بگو از بازیکنت ( آسانی) پول بگیره. قراردادش در کره ۴۰۰ تا بوده اینجا سه برابر میگیره. یا در یکی از شات ها ، ایجنت خارجی متنی را ارسال کرده و به ایجنت داخلی میگه اینو دادم به ساپینتو گفتم اینجوری باشگاه را تحت فشار بزاره. متنی که در شات هست همون متن ۲۹ تیر ساپینتو است که در رسانه ها منتشر شد و نوشت :هواداران پرشور و وفادار استقلال من امروز اینجا هستم چون احساس پیوند عمیقی با شما دارم و برای تحقق رویای آبی تلاش می‌کنم. احساس می‌کنم باید بگویم که منتظر خبرهای خوب در مورد نقل و انتقالات بودم، باید بگویم که ما در شرایط خوبی نیستیم. من یک مبارز هستم که هرگز در شرایط سخت تسلیم نمی‌شوم، اما هواداران باید بدانند که ما در شرایط نابرابر برای مبارزه آماده می‌شویم و این وضعیت شایسته استقلال بزرگ نیست. من راهکارها و پیشنهادات خود را به باشگاه ارائه دادم و نمی‌دانم چرا تا به امروز، گزینه‌های داخلی و خارجی که توصیه کرده‌ام، امضا نشده‌اند. معتقدم زمان علیه ما است. با وجود شرایط خاص کشور، گزینه‌های خارجی تایید شده مایل به پذیرش پیشنهاد استقلال بودند، اما هنوز هیچ‌کدام جذب نشده‌اند و دلیل این تاخیر را نمی‌دانم. در پایان، می‌خواهم به هواداران استقلال بگویم که با تمام وجود و حتی در سخت‌ترین شرایط، من و بازیکنانم برای موفقیت و سربلندی تیم آبی محبوبمان خواهیم جنگید.

آغاسی را جویباری نابود کرد کاش سرخابی ها هیچ وقت پولدار نباشند ✍عبدالصمد ابراهیمی در سال‌های اخیر، بخش قابل توجهی از منابع مالی باشگاه‌های پرهوادار، به‌ویژه استقلال و پرسپولیس، به مسیر هزینه‌های کوتاه‌مدت و نتیجه‌گرایانه سوق یافته است. این جریان بودجه‌ای، که از پرداخت‌های غیرمنطقی به بازیکنان آماده و پرنام ـ همانند نمونه‌ی اخیر عارف آغاسی، جذب‌های پرهزینه‌ای نظیر اوریه و آدان ـ حاصل می‌شود، نه تنها بازده فنی پایدار ایجاد نکرده، بلکه با فشار روانی و هجمه رسانه‌ای، بعضاً مسیر رشد فنی بازیکن را نیز تخریب کرده است. این الگوی خرج‌کرد، حاصل نگرانی مدیران از واکنش فضای مجازی و فشار بدنه هواداری است؛ پدیده‌ای که در نبود نظام ارزیابی حرفه‌ای عملکرد، جایگزین سیاست‌گذاری بلندمدت شده است. در این میان، غفلت از سرمایه‌گذاری پایدار بر تیم‌های پایه و آکادمی، منجر به پیری شتابان ترکیب تیم ملی و فقدان استعدادهای نوظهور در سطح قاره‌ای شده است. به گونه‌ای که امروز، در آستانه رقابت‌های ملی، حتی یافتن پنج بازیکن جوان با استانداردهای بین‌المللی در میان لیگ برتر دشوار است. مسئولیت این وضعیت متوجه باشگاه‌هاست، نه کادر تیم ملی؛ زیرا تولید نیروی انسانی کیفی وظیفه ساختاری و ذاتی نظام باشگاهی است. تا هنگامی که سیاست مالی باشگاه‌ها بر محور «خرید گران امروز» و نه «پرورش ارزان و پایدار فردا» دور می‌زند، خروجی فوتبال ایران نه به ارتقا، که به استهلاک خواهد انجامید. نظری جویباری که سال‌هاست از قافله مدیریت مدرن فوتبال جا مانده و همچنان با ذهنیت بازیکن‌گیری‌های دهه هفتاد و هشتاد و خاطره انتقال‌هایی چون هاشمی‌نسب، باشگاهداری را تعریف می‌کند، با پرداختی کلان و غیرمنطقی برای جذب عارف آغاسی، نه‌تنها فشار انتظارات سنگینی را بر دوش این مدافع نهاد، بلکه او را از مسیر طبیعی پیشرفت فنی و روانی خارج کرد؛ فشاری که امروز در قالب عملکرد پرانتقاد، خداحافظی زودهنگام از استقلال و هجمه رسانه‌ای عیان شده و محصول مستقیم همان رویکرد تاریخ‌مصرف‌گذشته و بی‌اعتنا به اصول اقتصاد و مدیریت حرفه‌ای فوتبال است.

آغاسی در رختکن از استقلال اخراج شده بود.ساپینتو به او گفته که دیگر نیازی به این بازیکن ندارد . به همین خاطر بعد از بازی دست پیش گرفت و گفت جدا می شوم.

عارف آغاسی خبر از جدایی از استقلال داد

سیدورف فردا نسخه ساپینتو را می پیچد؟ او که از ابتدا مخالف حضور ساپینتو بود فردا در نشست با مدیران چه نظری خواهد داشت

هواداران استقلال: آقاسی حیا کن آقاسی: شعار بعدی

ساپینتو با آوردن جنپو باعث شد دو تیم ده نفره بشن

استقلال انتقام باخت به الوصل را از پیکان ده نفره گرفت😂 نه نگرفت

میگن روزبه چشمی هنوز داره لیز میخوره

فر عباسی هم نشان داد مشکل گشای خط دروازه‌ استقلال نیست. یک گلر معمولی . جای خالی حسینی به شدت حس میشه