مطالعات خلیج فارس

♨️کاهش شدید تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز 🔻 برپایه داده‌های اولیه ردیابی کشتی‌ها، شمار کشتی‌های باری عبوری از تنگه #هرمز روز گذشته (چهارشنبه) به ۳ فروند کاهش یافت؛ در حالی که این رقم سه‌شنبه ۱۲ فروند بود و میانگین ۱۰ روز گذشته حدود ۱۷ فروند ثبت شده است. 🔻بنابه داده‌های Kpler ، از سه کشتی ثبت‌شده، دو فروند وارد و یک فروند خارج شدند؛ یک فله‌بر سوپراماکس خالی از مسیر ایران وارد شد، یک نفتکش فرآورده‌های نفتی خالی از مسیر اعلام‌نشده وارد تنگه شد و یک نفتکش پاناماکس نیز از مسیر اعلام‌نشده از هرمز خارج شد. 🔻همچنین تردد کشتی‌ها در تنگه #باب‌المندب نیز از ۲۴ به ۲۱ فروند کاهش یافته است. 🔗 Reuters 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‌

♨️کمبود موشک‌های رهگیر و دست گدایی سعودی‌ها به سمت متحدان 🔻عربستان در سایه درگیری‌های یمن، با کاهش ذخایر موشک‌های رهگیر مواجه شده و برای تقویت پدافند هوایی از متحدان منطقه‌ای و غربی درخواست کمک کرده است. به گفته دو مقام منطقه‌ای به آسوشیتدپرس، #ریاض از فرانسه، انگلیس، پاکستان و مصر خواسته سامانه‌های پدافند هوایی را برای مقابله با حملات انصارالله و دیگر گروه‌های مورد حمایت ایران مستقر کنند. 🔻یکی از مقامات گفت این درخواست تا حدی ناشی از کاهش ذخایر رهگیرهای آمریکا نیز بوده؛ آمریکا که اصلی‌ترین متحد و تأمین‌کننده تسلیحاتی #عربستان به‌شمار می‌رود، پس از شش ماه جنگ با ایران با کاهش ذخایر رهگیرهای خود روبه‌رو شده است. 🔻این درگیری، یکی از جبهه‌های جدیدی است که در پی جنگ ایران شکل گرفته؛ و ریاض با وضعیت دشواری روبروست؛ چرا که هم‌زمان باید از پایگاه‌های نظامی، تأسیسات حیاتی دولتی و زیرساخت‌های نفتی در سراسر کشور حفاظت کند. خط لوله راهبردی پترولاین از مدار خارج شده و انصارالله همچنان زیرساخت‌های این کشور و کشتیرانی در دریای سرخ را هدف قرار می‌دهد. 🔻به گفته یکی از مقامات، عربستان در تلاش است متحدانش را برای واکنشی مشترک در برابر انصارالله همراه کند، اما در حال حاضر مسیر دیپلماتیک در اولویت قرار دارد. عمان و مصر نیز تلاش‌های کاهش تنش در یمن را رهبری می‌کنند. 🔻این درحالیست که انگلیس ضمن تأکید بر شراکت دفاعی با عربستان، درباره کمک نظامی اظهارنظری نکرده؛ ترکیه و پاکستان نیز می‌گویند درخواستی دریافت نکرده‌اند. آمریکا هم فعلاً از مداخله مستقیم خودداری و بر هم‌رسانی اطلاعاتی تمرکز دارد. 📌ملاحظه ۱: پیش از این نیز، رویترز به نقل از منابعی، گزارش داده بود که عربستان در ۳۸ روز نخست جنگ ایران، ۸۶٪ از ذخایر موشک رهگیر خود را استفاده کرده است. (اینجا) 📌ملاحظه ۲: چه‌بسا یکی از دلایل اتهام ریاض به انصارالله مبنی بر حمله به #مکه مکرمه، (افزون بر تحریک افکار عمومی مسلمانان)، همین کمبود تسلیحات دفاعی و ناتوانی در مقابله با حملات مؤثر انصارالله باشد، که عربستان را به شدت تحت فشار گذاشته؛ و ریاض از این طریق نیز می‌کوشد حمایت نظامی کشورهای اسلامی را جلب کند. 🔗 AP 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‌

⭕️ حمله برق‌آسای انصارالله؛ از غافلگیری عربستان تا پیروزی سه‌بعدی ایران تصرف مواضعی مشرف بر تنگه باب‌المندب به‌دست انصارالله، شدیدترین شکست عربستان در یمن طی سال‌های اخیر محسوب می‌شود؛ شکستی که ضعف‌های اطلاعاتی، فروپاشی متحدان یمنی ریاض و محدودیت‌های حمایت آمریکا را آشکار کرده است. حمله انصارالله شکافی در راهبرد عربستان و آمریکا آشکار کرده است؛ در حالی که واشنگتن و متحدانش بر مهار مستقیم ایران تمرکز کرده بودند، تهران میدان نبرد را با گشودن جبهه‌هایی از عراق تا دریای سرخ گسترش داد و از منابع انرژی، مسیرهای کشتیرانی و نیروهای نیابتی به‌عنوان ابزار فشار استفاده کرد. اهمیت پیشروی انصارالله فقط در ضربه‌ای که به عربستان وارد کرده نیست، بلکه در ... 🔗 ادامه مطلب: syaaq.com/39214 🏷 #انصارالله #عربستان #یمن @PGulfStudies

⭕️ خلیج فارس؛ گرفتار میان هرمز و باب‌المندب خالد الجابر، مدیر اجرایی «شورای خاورمیانه در امور جهانی»، در این مقاله، باب‌المندب را بخشی از معادله راهبردی گسترده‌تری میان تنگه هرمز و دریای سرخ می‌داند و بر پیامدهای گسترش توان انصارالله برای امنیت منطقه، انرژی و کشتیرانی تأکید می‌کند... نویسنده استدلال می‌کند که تحولات باب‌المندب را نمی‌توان جدا از تحولات تنگه هرمز و رقابت گسترده‌تر میان ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی تحلیل کرد. از این منظر، دو تنگه مهم در دو سوی شبه‌جزیره عربستان به یک معادله راهبردی واحد تبدیل شده‌اند؛ به‌گونه‌ای که... 🔗 ادامه مطلب: syaaq.com/39209 🏷 #تنگه_هرمز #باب‌المندب #جنبش_انصارالله #عربستان #یمن @PGulfStudies

♨️فروش سوخت کشتی در فجیره دوباره کاهش یافت 🔻فروش سوخت کشتی در بندر #فجیره #امارات پس از بهبود نسبی در ماه ژوئیه، در اوت حدود ۳٪ کاهش یافت و به ۲۲۵٬۷۶۷ مترمکعب (حدود ۲۲۴ هزار تن) رسید. 🔻داده‌های منطقه نفتی فجیره نشان می‌دهد فروش سوخت کم‌گوگرد با رشد ۳ درصدی به ۱۴۹٬۲۷۲ مترمکعب رسید، اما فروش سوخت پرگوگرد ۱۷٪ کاهش یافت و به ۵۸٬۳۳۹ مترمکعب رسید. 🔻حجم کل فروش همچنان فاصله زیادی با سطح ۶۰۰+ هزار تنِ پیش از جنگ ایران دارد. 🔹فجیره یکی از مهم‌ترین مراکز بانکرینگ (تأمین سوخت کشتی) در جهان است و در سال‌های اخیر معمولاً سومین هاب بزرگ سوخت‌رسانی دریایی جهان پس از سنگاپور و روتردام شناخته شده است. 🔹با این حال، در سال ۲۰۲۶ درپی جنگ ایران، حجم سوخت‌رسانی فجیره کاهش یافت و برخی گزارش‌ها از رقابت شدید ژوشان چین برای کسب رتبه سوم خبر داده‌اند. 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‌‎

♨️ آیا دوران محمد بن سلمان به پایان رسیده است؟ تقدم رقابت با امارات بر ثبات منطقه‌ای و سقوط باب‌المندب 🔻 یادداشت «مایکل روبین»، پژوهشگر ارشد اندیشکده امریکن انترپرایز در پایگاه میدل‌ایست فروم، به کالبدشکافی پیامدهای فاجعه‌بار سیاست‌های ولیعهد سعودی در یمن می‌پردازد. روبین استدلال می‌کند یمن همواره «گورستان جاه‌طلبی‌های شاهزادگان سعودی» بوده و اکنون محمد بن سلمان (MBS) با اولویت دادن به «کینه و رقابت شخصی با امارات متحده عربی بر ثبات استراتژیک»، زمینه تصرف بندر المخا و تسلط کامل انصارالله بر باب‌المندب را فراهم آورده است؛ رخدادی تاریخی که مشروعیت سیاسی او را ویران کرده و زمزمه‌های «کودتای درون‌کاخی» را زنده ساخته است. نویسنده ابعاد این بحران راهبردی و خطاهای محاسباتی ریاض را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. سرکوب متحدان ضدحوثی به‌خاطر رقابت با ابوظبی: تا اواخر ۲۰۲۵، جنوب یمن با هدایت «شورای انتقالی جنوب» (STC) و هم‌پیمانی با نیروهای «مقاومت ملی» طارق صالح در المخا از ثبات نسبی برخوردار بود و مسیرهای قاچاق سلاح از حضرموت را مهار می‌کرد. اما بن سلمان برای ضربه زدن به نفوذ امارات، به بمباران مواضع STC دست زد و با حمایت از جریان اسلام‌گرای «الاصلاح» (اخوان‌المسلمین یمن)، عدن و مکلا را به دست نیروهایی نامحبوب سپرد. این فروپاشی امنیتی در جنوب، المخا را منزوی کرد و باعث شد انصارالله پس از یک هفته نبرد، مهم‌ترین پیروزی سرزمینی سال‌های اخیر خود را جشن بگیرد. 🔻 ۲. معادله جدید؛ تسلط سپاه پاسداران بر هرمز و انصارالله بر باب‌المندب: پیش از این انصارالله از مناطق کوهستانی به اهداف دریایی شلیک می‌کرد، اما استقرار در خط ساحلی المخا توان مین‌ریزی دریایی، ارسال زیردریایی‌های هدایت‌پذیر و حملات پهپادی در خط دید را به این گروه داده است. روبین تاکید می‌کند این پیشروی، همان کنترلی را در باب‌المندب به انصارالله داده که سپاه پاسداران در تنگه هرمز دارد؛ امری که محاصره صادرات نفت پترولاین سعودی از بندر ینبع را تکمیل می‌کند. 🔻 ۳. الگوی مخرب «اقدام در جهت خلاف ابوظبی» در شاخ آفریقا: این کینه‌توزی به دریای سرخ و آفریقا نیز سرایت کرده است: تلاش بن سلمان برای انزوای سومالی‌لند (تنها پایگاه امنیتی برای باز نگه داشتن باب‌المندب) و حمایت کور از ژنرال البرهان در سودان صرفاً به این دلیل است که امارات در جبهه مقابل قرار دارد. با این حال، البرهان ضمن دریافت دلارهای سعودی، فضا را برای عملیات انصارالله در پورت‌سودان گشوده است. روبین نتیجه می‌گیرد تک‌روی و اشتباهات پیاپی بن سلمان، عربستان را در تله امنیتی گرفتار کرده و جایگاه او را در ساختار قدرت ریاض عمیقاً متزلزل ساخته است. 🔷 ملاحظه: این تحلیل بسیار جانب‌دارانه نگارش شده است و به حیله‌ها و دسیسه‌های امارات نسبت به عربستان سعودی بی‌تفاوت است. دلیل رفتارهای عربستان را نمی‌توان صرفا در کینه‌توزی با امارات خلاصه کرد، شاید بهتر باشد اینگونه بگوییم که امارات منافع خود را در تضاد با عربستان تعریف کرد و لاجرم دو کشور در بسیاری از پرونده‌ها با یکدیگر به ستیزه رسیدند و این موضوع حتما به نفع طرف‌های ثالث مانند انصارالله خواهد بود. https://www.meforum.org/mef-observer/is-saudi-crown-prince-mohammed-bin-salmans-reign-over 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ «ناتویِ اسلامی» در نخستین آزمونِ بزرگ؛ آیا پیمانِ مکه ببرِ کاغذی است؟ 🔻 تحلیلِ «دیوید آور» در نیوزویک، به بررسی کارآمدی «پیمان دفاع مشترک مکه» میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در پی موج سنگین حملات موشکی و پهپادی انصارالله به تأسیسات آرامکو و پایگاه هوایی «ملک خالد» می‌پردازد. این حملات دقیقاً ۳۲ روز پس از امضای پیمان و تنها ۸ روز پس از نشستِ استانبول برای تأسیس دبیرخانه دائمی رخ داد. آور استدلال می‌کند اگرچه واکنش آنکارا و اسلام‌آباد تاکنون فراتر از بیانیه‌های شدیداللحن نرفته، اما اطلاق عنوان «ببر کاغذی» به این ائتلاف نوپا زودهنگام و گمراه‌کننده است. نویسنده ابعاد ساختاری این پیمان و مقایسه آن با ماده ۵ ناتو را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. قیاسِ ناتو؛ اختیارِ اعضا در تعیینِ نوعِ واکنش: در پیمان واشینگتن (۱۹۴۹) نیز ماده ۵ به معنای شلیک و اقدام نظامی خودکارِ همه اعضا نیست، بلکه هر کشور نوع کمک (اطلاعاتی، لجستیکی یا نظامی) را بنا به صلاحدید خود تعیین می‌کند (مشابه پاسخ ناتو به حوادث ۱۱ سپتامبر). به گفته هاکان فیدان و خواجه آصف (وزیر دفاع پاکستان که اعلام کرد «نباید پاسخ کلوخ را با سنگ داد»)، در پیمان مکه نیز نخست باید کشور مورد حمله رسماً درخواست کمک کند و سطح نیاز را مشخص سازد؛ امری که ریاض هنوز به‌طور علنی آن را مطالبه نکرده است. 🔻 ۲. زمان‌بر بودنِ نهادسازی و سطح‌بندیِ تهدیدات: تشکیل ساختار فرماندهی یکپارچه ناتو (SHAPE) دو سال پس از امضای معاهده زمان برد؛ بنابراین انتظار هماهنگی نظامی بی‌نقص از ائتلافی ۳۲ روزه غیرواقع‌بینانه است. از سوی دیگر، دکتر «بورجو اوزچلیک» (پژوهشگر ارشد اندیشکده RUSI) معتقد است پیمان مکه اصولاً برای مهار تهدیدات راهبردیِ بزرگ‌تر طراحی شده، نه نبردی فرسایشی با انصارالله که عربستان بیش از یک دهه است به‌تنهایی درگیر مدیریت آن بوده و در همین روزها نیز با ۳۲ حمله هوایی پاسخ آن را داده است. 🔻 ۳. شاخص‌های سنجش اعتبار پیمان در هفته‌های پیش‌رو: محک واقعی پیمان مکه پرواز جنگنده‌های پاکستانی یا بیرقدار ترکیه بر فراز صنعا نیست، بلکه در فعال‌سازی سازوکارهای پشت پرده نهفته است: فعال شدن «کمیته راهبردی دفاعی»، تبادل اطلاعات مکانی از سکوهای پرتاب، هماهنگی پدافندی و تغییر در محاسبات فرماندهان میدانی یمن تا در برنامه‌ریزی‌های آتی، سایه واکنش انکارناپذیر اسلام‌آباد و آنکارا را حس کنند. https://www.newsweek.com/muslim-nato-mecca-defense-agreement-houthi-saudi-arabia-12422159 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️آمازون: قادر به بازیابی زیرساخت‌های آسیب‌دیده در بحرین و امارات نیستیم 🔻شرکت آمازون وب‌سرویس (AWS) روز سه‌شنبه اعلام کرد که پس از حملاتِ ۶ ماه پیشِ ایران در جنگ اخیر، قادر به بازیابی منطقه ابری خود در #بحرین و داده‌های میزبانی‌شده در یکی از مناطق دسترس‌پذیری (Availability Zone) در #امارات نیست. 🔻در بحرین، چندین مجموعه مرکز داده (دیتا سنتر) آسیب دیده‌اند؛ این مراکز به‌گونه‌ای طراحی شده بودند که در صورت از کار افتادن یک سایت، سرویس‌ها همچنان فعال بمانند. با این حال، AWS اعلام کرد شدت تخریب و اختلال، فراتر از سطح افزونگی و تاب‌آوری پیش‌بینی‌شده برای سامانه‌هایش بوده است. 🔻این اختلال، هشداری برای بخش به‌سرعت در حال گسترش رایانش ابری و هوش مصنوعی در خلیج فارس نیز است و آسیب‌پذیری فیزیکی زیرساخت‌هایی را آشکار می‌کند که پشتوانه میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری برنامه‌ریزی‌شده هستند. 🔻آمازون قرار است در ماه دسامبر یک منطقه ابری سه‌گانه نیز در #عربستان راه‌اندازی کند که بیش از ۵.۳ میلیارد دلار برای آن سرمایه‌گذاری شده. این شرکت همچنین متعهد به سرمایه‌گذاری ۵ میلیارد دلار دیگر با شرکت دولتی HUMAIN شده است. 🔗 Amazon 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‌‎

♨️افزایش صادرات نفت عربستان از مسیر صحار 🔻عربستان پس از آسیب‌دیدن خط لوله اصلی شرق–غرب در حمله پهپادی، صادرات نفت خود به پالایشگاه‌های آسیایی را از طریق انتقال کشتی‌به‌کشتی در نزدیکی بندر #صحار #عمان افزایش داده است. 🔻بنابه گزارش رویترز، آرامکو نفت خام عربی سبک، متوسط و سنگین را برای بارگیری از بندر صحار (خارج از تنگه #هرمز ) به مشتریان دائمی خود در آسیا عرضه کرده تا بخشی از صادرات را از مسیر جایگزین انجام دهد. 🔻داده‌های Energy Aspects نشان می‌دهد #عربستان هفته گذشته بارگیری روزانه نفت در پایانه‌های رأس‌تنوره و الجعیمه را به حدود ۴ میلیون بشکه (برابر دو نفتکش غول‌پیکر) رسانده است. 🔻همچنین شرکت Kpler اعلام کرد که روز چهارشنبه، ۴ نفتکش غول‌پیکر با ظرفیت مجموع ۸ میلیون بشکه در حال بارگیری بودند. 🔗 Reuters 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‌‎

♨️کویت ممکن است ظرف شش ماه به توافق‌نامه‌های ابراهیم بپیوندد! 🔻یوسی شلی، سفیر رژیم صهیونیستی در #امارات، روز سه‌شنبه در گفتگویی با شبکه «کان» گفت که #کویت احتمالا طی شش ماه آینده به توافق‌نامه‌های ابراهیم می‌پیوندد.‎ 🔻شلی این خبر را هم‌زمان با ششمین سالگرد توافق‌نامه‌های ابراهیم اعلام کرد.‎ 🔻با وجود غیرمنتظره بودن این اظهارنظر، شلی جزئیات بیشتری ارائه نکرد و تنها گفت که اماراتی‌ها نیز در حال تلاش برای گسترش همکاری‌های نزدیک‌تر هستند. 🔻کویت به‌دلیل نفوذ بالای پارلمان و حضور پررنگ اسلام‌گرایان و ملی‌گرایان عرب، تاکنون در برابر عادی‌سازی مقاومت کرده؛ با این حال، شیخ مشعل الاحمد الجابر الصباح کنترل نهایی سیاست خارجی کشور را در اختیار دارد؛ و افزون بر آن، پارلمان نیز اندکی پس از به قدرت رسیدن وی، منحل شده است. 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‌‎

♨️تعلیق بارگیری نفت در بندر ینبع عربستان 🔻منابع بخش کشتیرانی اعلام کردند که بارگیری نفت در بندر #ینبع #عربستان در ساحل دریای سرخ به حالت تعلیق درآمده است. 🔻این اقدام چند روز پس از آن صورت می‌گیرد که عربستان در پی حمله پهپادی، خط لوله شرق–غرب را متوقف کرد. 🔻شرکت آرامکو تاکنون در این باره اظهار نظری نکرده است. 🔗 Reuters 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‎

♨️لغو برخی محموله‌های نفتی عربستان به اروپا 🔻عربستان محموله‌های نفت خام ماه سپتامبر خود را برای چند پالایشگاه اروپایی لغو کرده است. این اقدام پس از آسیب‌دیدگی خط لوله شرق–غرب انجام شد و (به‌ویژه هم‌زمان با اختلالات تولید در لیبی و تعمیرات میادین نفتی قزاقستان) نگرانی‌ها درباره کاهش عرضه نفت را افزایش داده است. 🔻 هم‌زمان، قیمت نفت برنت ۱.۶ درصد افزایش یافت و به ۱۰۷.۳۹ دلار در هر بشکه رسید. #عربستان 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‎

♨️ آیا عربستان می‌تواند هم‌زمان جنگ و چشم‌انداز ۲۰۳۰ را تأمین مالی کند؟ پارادوکسِ نفت گران و انقباض اقتصادی 🔻 یادداشت «امید شکری» در پایگاه میدل‌ایست فروم، به پیامدهای مالی و ساختاری جنگ با ایران بر اقتصاد عربستان سعودی و ابرپروژه «چشم‌انداز ۲۰۳۰» می‌پردازد. شکری استدلال می‌کند اگرچه جهش بهای نفت درآمدهای هر بشکه را افزایش داده، اما افت شدید تولید، آسیب به زیرساخت‌ها و تهدیدات هرمز و دریای سرخ، اقتصاد پادشاهی را منقبض کرده است؛ وضعیتی که ریاض را در برابر دوراهیِ «اولویت‌بندی انضباط مالی و پروژه‌های تاب‌آوری یا تحمل فشار فرساینده استقراض» قرار داده است. نویسنده ارکان این چالش ژئواکونومیک را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند: 🔻 ۱. شوکِ انقباضی و چرخه سنگین استقراض خارجی: طبق داده‌های رسمی، فعالیت‌های نفتی سعودی در سه‌ماهه دوم ۲۰۲۶ با افت ۲۴.۷ درصدی مواجه شده و رشد بخش غیرنفتی را به ۰.۶ درصد و افت کل تولید ناخالص داخلی (GDP) را به منفی ۴.۸ درصد کشانده است. برای جبران کسری بودجه و بازپرداخت دیون (۵۸ میلیارد دلار نیاز مالی در سال ۲۰۲۶)، مرکز مدیریت بدهی ملی در پی وام ۸ میلیارد دلاری بانکی است؛ رقمی که در کنار انتشار اوراق قرضه دولتی، تأمین مالی آرامکو و استقراض‌های صندوق سرمایه‌گذاری عمومی (PIF)، وابستگی متقابل این سه نهاد به بازارهای بدهی را افزایش داده است. 🔻 ۲. تصاعد هزینه‌های نظامی و جابه‌جایی اولویت‌های ۲۰۳۰: مخارج نظامی عربستان با جهش ۲۶ درصدی در سه‌ماهه اول به ۱۷.۲ میلیارد دلار رسیده است؛ بودجه‌ای هنگفت که صرف مصرف موشک‌های رهگیر پدافندی، ارتقای مسیرهای دورزدن هرمز و بازسازی تأسیسات می‌شود. این ارقام مستقیماً با بودجه رفاهی و توسعه شهری رقابت می‌کنند. از این رو، PIF سرمایه‌گذاری در پروژه‌های ساختمانی و املاک بلندپروازانه را متوقف کرده و منابع را به سمت پروژه‌های تاب‌آوری فوری (هوش مصنوعی، لجستیک، معادن، خطوط لوله و ذخیره‌سازی نفت) هدایت کرده است. 🔻 ۳. تاب‌آوریِ مشروط و فشار ساختاری میان‌مدت: صندوق بین‌المللی پول (IMF) هشدار می‌دهد با وجود ذخایر خارجی مناسب، استمرار جنگ نسبت بدهی دولت به GDP را تا سال ۲۰۳۱ به نزدیک ۴۴ درصد خواهد رساند. ریاض با بحران فوری ورشکستگی روبرو نیست، اما انقباض تدریجی مالی، کاهش یارانه‌ها و الزام آرامکو به پرداخت سود سهام سنگین را تحمیل خواهد کرد. شکری نتیجه می‌گیرد دوران «تجارت طبق روال معمول» به پایان رسیده و تداوم چشم‌انداز ۲۰۳۰ در گرو تنش‌زدایی و بازتعریف هم‌پوشانی امنیت با تأمین مالی در روابط با واشینگتن است. https://www.meforum.org/mef-observer/can-saudi-arabia-finance-both-war-and-vision-2030 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ پیشروی انصارالله در باب‌المندب و محک راهبرد امنیتی ریاض؛ محاصره دوگانه صادرات نفت 🔻 گزارش تحلیلی «فرانچسکو شیاوی» در المانیتور، به پیامدهای پیشروی‌های برق‌آسا و میدانی نیروهای صنعا در تسلط بر بنادر المخا و جزایر راهبردی پریم (میون) و زقر در دهانه باب‌المندب می‌پردازد. این دستاوردها پس از عقب‌نشینی نیروهای نیابتی تحت حمایت سعودی حاصل شد و با هدف قرار گرفتن عمق خاک عربستان (جازان، ابها و نجران با ۷۳ زخمی) همراه بود. شیاوی استدلال می‌کند این تحول، ریاض را در برابر کابوس بازگشت به باتلاق یمن و مسدود شدن هم‌زمان هر دو شریان حیاتی هرمز و دریای سرخ قرار داده است. ابعاد این بحران راهبردی در سه محور اصلی بررسی شده است: 🔻 ۱. گسترش زرادخانه تهدید در باریک‌ترین نقطه باب‌المندب: تسلط بر جزیره ۱۳ کیلومترمربعی پریم، آبراه را به دو کانال تقسیم کرده است. به گفته «ابراهیم جلال» و «آندریاس کریگ» (کینگز کالج لندن)، کنترل صنعا بر خط ساحلی به معنای اضافه شدن توپخانه، مین‌های دریایی، قایق‌های تندرو انتحاری و آتش مستقیم ساحلی به زرادخانه موشک‌های ضدکشتی و پهپادها است. اکنون انصارالله نیازی به بستن کامل آبراه ندارد؛ بلکه ایجاد این ادراک که عبور نفتکش‌ها منوط به «خویشتن‌داری صنعا» است، برای تحمیل بحران کفایت می‌کند. 🔻 ۲. بحران مسیر جایگزین؛ سقوط صادرات نفت سعودی به کف ۳۰ ساله: خط لوله پترولاین نفت خام را برای دور زدن هرمز به بندر ینبع در دریای سرخ می‌رساند، اما نفتکش‌ها برای حرکت به سمت جنوب ناگزیر از عبور از باب‌المندب هستند. حملات انصارالله و اعلام محاصره دریایی کشتی‌های وابسته به ریاض، طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی (IEA)، صادرات نفت خام سعودی را در ماه اوت با افت ۲.۳ میلیون بشکه‌ای به ۶ میلیون بشکه در روز رسانده که پایین‌ترین رقم در بیش از سه دهه گذشته است. (این آمار مربوط به قبل از هدف قرار گرفتن تلمبه‌خانه‌های اصلی پترولاین است) 🔻 ۳. انفعال واشینگتن و آزمون بی‌اثر پیمان مکه: امتناع ترامپ از صدور دستور حمله هوایی علیه صنعا و محدود ماندن نقش سنتکام به اشتراک داده‌های اطلاعاتی نشان داد واشینگتن تمایلی به بازگشایی جبهه نبرد مستقیم ندارد. از سوی دیگر، آزمون فعال‌سازی «پیمان دفاعی مکه» نیز تنها به هشدارهای لفظی آنکارا و اسلام‌آباد ختم شده است. کریگ تاکید می‌کند باب‌المندب رسماً به «جبهه غربی جنگ فراگیر با ایران» بدل شده و ریاض میان ورود مجدد به جنگ تمام‌عیار زمینی یا پذیرش شروط صنعا در میز مذاکرات مسقط گرفتار مانده است. https://www.al-monitor.com/originals/2026/09/houthi-gains-yemen-are-testing-saudi-arabias-security-strategy 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ایستگاه‌های پمپاژ ۸ و ۹ پترولاین نیز آسیب دیده‌اند؟ 🔻گویا حمله به پترولاین #عربستان، فراتر و بزرگ‌تر از یک حمله واحد بوده است! تصاویر ماهواره‌ای اکنون آسیب قابل‌توجهی به ایستگاه پمپاژ شماره ۹ را نشان داده‌اند؛ در حالی که نشانه‌هایی از آسیب احتمالی به ایستگاه پمپاژ شماره ۸ نیز دیده می‌شود.‎ هر دو ایستگاه در امتداد همین خط لوله قرار دارند. 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‌‎

♨️پس از پاکستان، آمریکا و انگلیس: ریاض این‌بار از رژیم صهیونیستی درخواست کمک کرد! 🔻با ادامه پیشروی پرشتاب انصارالله در امتداد تنگه باب‌المندب و حملات آنها به عربستان، ریاض برای دریافت کمک اطلاعاتی به رژیم صهیونی روی آورده است. 🔻بنابه نوشته جروزالم پست، منابع دیپلماتیک در خاورمیانه مدعی شدند که رژیم صهیونی و عربستان سعودی، با میانجی‌گری فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام)، مذاکراتی را با هدف کمک به ریاض برای دفاع از خود در برابر نیروهای انصارالله و از طریق ارائه کمک‌های اطلاعاتی انجام داده‌اند. 🔻هم‌زمان، نیروهای انصارالله چند جزیره با موقعیت راهبردی در دریای سرخ را به تصرف خود درآورده و مانع عبور کشتی‌های سعودی از تنگه باب‌المندب شده‌اند. منابع، این اقدام را نوعی محاصره اقتصادی و دیپلماتیک علیه عربستان توصیف کرده‌اند. 🔻به گفته منابع امنیتی، وضعیت امنیتی نه‌تنها موجب نگرانی جدی عربستان، بلکه باعث نگرانی سایر کشورهای منطقه نیز شده است. 🔻این نگرانی بر اساس سناریویی شکل گرفته که در آن، آمریکا با ایران و انصارالله به تفاهم‌هایی دست پیدا کند و در نتیجه، عربستان و دیگر کشورهای منطقه با تهدیدهای حل‌نشده‌ای مواجه شوند؛ تهدیدهایی که ممکن است در آینده قابل پیش‌بینی ادامه داشته باشند و این کشورها را همچنان در معرض حملات قرار دهند. 🔻این منابع گفتند درخواست عربستان احتمالاً بر حمایت اطلاعاتی متمرکز بوده؛ که هدف آن ایجاد تصویری جامع‌تر از استقرار نیروهای انصارالله در منطقه و شناسایی برنامه‌های احتمالی آنها برای عملیات آینده است. 🔻عربستان از انگلیس نیز، از جمله برای بازپس‌گیری باب‌المندب و کمک به دفاع از زیرساخت‌های نفتی این کشور در برابر حملات درخواست کمک کرده؛ بنابه گزارش بلومبرگ، لندن با اعزام مشاوران نظامی به عربستان موافقت کرده، اما هنوز متعهد به ارائه کمک‌های دیگر نشده است. 🔹گفتنی است در کنار چند ائتلاف (ائتلاف عربی، ائتلاف دریای سرخ و...)، ریاض از پاکستان و آمریکا نیز برای مقابله با یمن درخواست کمک کرده بود. 🔗The Jerusalem Post 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‎

♨️نگرانی آسیا از کمبود نفت ترش پس از توقف خط لوله عربستان 🔻حمله روز جمعه به خط لوله شرق–غرب #عربستان و توقف فعالیت آن، نگرانی پالایشگاه‌های آسیایی درباره کاهش عرضه نفت خام ترش را افزایش داده است.‎ عربستان هنوز [رسماً] زمان تعمیر خط و برنامه جدید بارگیری محموله‌ها را اعلام نکرده و برخی پالایشگاه‌ها از احتمال تأخیر در دریافت محموله‌های نفتی از بندر #ینبع خبر داده‌اند.‎ 🔻در پی این تحولات، قیمت نفت امروز دوشنبه بیش از ۳٪ افزایش یافت.‎ پالایشگاه‌های آسیایی برای تأمین نفت ترش اکنون ناچارند با یکدیگر بر سر عرضه محدود از عراق، #امارات و دیگر تولیدکنندگان رقابت کنند.‎ 🔻صادرات نفت عربستان از ینبع نیز پیش‌تر به‌شدت کاهش یافته بود؛ به‌طوری که طبق برآورد ANZ، بارگیری از این بندر در ژوئیه به ۵۰۰ هزار تا یک میلیون بشکه در روز رسید، در حالی که این رقم در ژوئن حدود ۶ میلیون بشکه در روز بود.‎ 🔻هم‌زمان، توقف خط لوله هزینه حمل نفتکش‌ها در مسیر خلیج فارس–آسیا را به سطوح بی‌سابقه رسانده و هزینه تأمین نفت برای پالایشگاه‌های آسیایی، به‌ویژه چین، را افزایش داده است. 🔗 Reuters 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‌‎

♨️دیدار بن‌سلمان و فرمانده سنتکام در سایه تشدید درگیری‌های یمن 🔻محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی، امروز دوشنبه در #جده با دریادار برد کوپر، فرمانده سنتکام آمریکا، دیدار و درباره تحولات امنیتی منطقه و جنگ یمن گفت‌وگو کرد. 🔻این دیدار در شرایطی انجام شد که انصارالله حملات خود به زیرساخت‌های انرژی عربستان را تشدید کرده و هم‌زمان در جبهه‌های غربی یمن پیشروی‌های قابل‌توجهی داشته است. 🔻گفتنی است براد کوپر پنجشنبه گذشته برای برگزاری «نشست‌هایی فوق‌العاده» و هماهنگی با سعودی‌ها درپی پیشروی پرشتاب انصارالله در یمن، وارد #ریاض شده بود؛ و دیدار با بن‌سلمان در جده، در چهارمین روز حضور وی در این کشور انجام شد. جزئیات بیشتری از نشست‌های ریاض و جده منتشر نشده است. 🔻پیش از این رسانه‌ها از دو تماس پیاپی بن‌سلمان با ترامپ و درخواست از وی برای مداخله مستقیم آمریکا در یمن خبر داده بودند؛ درخواست‌هایی که با پاسخ منفی واشنگتن و اکتفا به کمک‌های اطلاعاتی مواجه شد. این گزارش‌ها در صورت صحت، تحول مهمی به شمار می‌رود؛ چرا که ریاض اواخر ژوئن اعلام کرده بود که به تنهایی قادر به حل‌وفصل بحران یمن است و نیازی به کمک آمریکا ندارد. 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies‌‎

♨️ آزمون انصارالله برای ائتلاف‌های ریاض؛ امتناع ترامپ از مداخله و محک زدن پیمان مکه 🔻 گزارش «عنبرین زمان» در المانیتور، به پیامدهای پیشروی میدانی انصارالله یمن در تنگه باب‌المندب و استیصال امنیتی ریاض می‌پردازد. گزارش فاش می‌سازد که دونالد ترامپ دو تماس تلفنی پیاپی محمد بن سلمان برای صدور دستور حمله به مواضع انصارالله را قاطعانه رد کرده است؛ رخدادی که هم‌زمان با تصرف بندر راهبردی «المخا» و پیشروی یمنی‌ها به جزیره «پریم» (در باریک‌ترین نقطه باب‌المندب)، آسیب‌پذیری و انزوای نظامی پادشاهی را در برابر خطر بسته شدن هم‌زمان دو گلوگاه هرمز و باب‌المندب آشکار ساخت. نویسنده ارکان این بحران چندلایه را در سه محور کلیدی تبیین می‌کند: 🔻 ۱. سقوط المخا و بی‌پاسخ ماندن استمداد از ترامپ: پس از انسداد هرمز، عربستان صادرات نفت خود را به بندر ینبع در دریای سرخ منتقل کرد تا نفتکش‌ها از مسیر باب‌المندب عبور کنند. اما انصارالله با محاصره دریایی کشتی‌های سعودی و تصرف بندر المخا، نفت برنت را به بالای ۱۰۵ دلار رساند. امتناع کاخ سفید از درگیری مستقیم به توافق پنهان مه ۲۰۲۵ ترامپ با انصارالله در عمان (توقف حملات یمن به شناورهای آمریکایی در ازای توقف بمباران‌های آمریکا) بازمی‌گردد؛ ترامپ مهار یمن را وظیفه خود سعودی دانسته و تمایلی به مصرف مهمات بیشتر در این جبهه ندارد. 🔻 ۲. انفعال پاکستان و ترکیه در اولین آزمون پیمان مکه: استمداد فوری بن سلمان از ترامپ نشان داد که «پیمان دفاعی مکه» هرگز جایگزینی واقعی برای چتر امنیتی آمریکا نبوده است. در شرایطی که بند «دفاع متقابل» باید فعال می‌شد، اسلام‌آباد صراحتاً پیوستن به هرگونه عملیات هوایی علیه انصارالله را رد کرد و آنکارا نیز به بیانیه‌های مبهم و دعوت به خویشتن‌داری بسنده نمود؛ وضعیتی که نامیک تان (دیپلمات پیشین ترکیه) آن را اثبات ماهیت صرفاً تفاهم‌نامه‌ای و فاقد اراده عملیاتی پیمان مکه دانست. 🔻 ۳. بازگشت ناگزیر به میز مذاکره با تهران و باج‌دهی به صنعا: شکاف‌های درون‌ائتلافی—به‌ویژه تضعیف نیروهای نیابتی امارات در جنوب یمن توسط ریاض که خلاء قدرت ایجاد کرد—عربستان را در موضع ضعف کامل قرار داده است. با بی‌اعتباری تفاهم ژوئن میان واشینگتن و تهران از سوی ترامپ، وزرای خارجه شورای همکاری برای مهار بحران ناچار به دیدار با عباس عراقچی در مسقط شده‌اند؛ (دیداری که البته به درخواست ریاض به تعویق افتاد و در زمان نگارش این تحلیل قرار بود برگزار شود) تلاشی که نشان می‌دهد ریاض در نبود حمایت نظامی آمریکا، چاره‌ای جز پرداخت هزینه‌های سنگین مالی و دادن امتیازات سیاسی به انصارالله و تهران برای باز نگه داشتن شریان‌های صادراتی خود ندارد. https://www.al-monitor.com/index%2Ephp/originals/2026/09/saudi-arabias-houthi-crisis-tests-alliances-trump-turkey-and-pakistan 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies

♨️ دیدگاه اماراتی در مورد جنگ ایران و آزمون چندقطبی‌گرایی در خلیج فارس؛ شکاف بنیادین میان اقتصاد و امنیت 🔻 تحلیل «دکتر ابتسام الکتبی» رئیس مرکز سیاست‌های امارات، به پیامدهای نبرد ۲۰۲۶ بر بازآرایی چندقطبی در خلیج فارس می‌پردازد. الکتبی استدلال می‌کند این جنگ توهم پایان نقش آمریکا را باطل ساخت و بار دیگر واشینگتن را در کانون امنیت نظامی قرار داد؛ با این حال، نظم قدیم احیا نشد. خلیج فارس اکنون با تناقضی ساختاری روبروست: «نظم اقتصادی و تجاری آن پیش از ترتیبات امنیتی‌اش چندقطبی شده است»؛ وضعیتی که مدیریت هم‌زمان چتر امنیتی غرب و آینده اقتصادی شرق را به آزمونی خطیر بدل می‌سازد. نویسنده ارکان این چالش دکترینال را در سه محور تبیین می‌کند: 🔻 ۱. عدم توازن نگاه به غرب برای امنیت و نگاه به شرق برای بقا: اگرچه ایالات متحده در ابعاد اطلاعاتی، پدافند موشکی و پشتیبانی هوایی غیرقابل‌جایگزین ماند، اما ۸۹ درصد نفت و میعانات عبوری از هرمز راهی بازارهای آسیایی (چین، هند، ژاپن و کره جنوبی) می‌شود و تجارت شورای همکاری با چین (۲۸۸ میلیارد دلار)، هند (۱۷۸ میلیارد دلار) و اروپا (۱۶۵ میلیارد یورو) از اتکای انحصاری به غرب عبور کرده است. با این حال، پکن یا دهلی تمایلی به پرداخت هزینه‌های نظامی ثبات خلیج فارس ندارند؛ در نتیجه واشینگتن در امنیت محوری می‌ماند، اما انحصار سابق خود در سایر حوزه‌ها را از دست داده است. 🔻 ۲. فناوری؛ پیچیده‌ترین جبهه تقابل پکن و واشینگتن: تنوع‌بخشی به شرکا در عرصه اقتصاد آسان است، اما در حوزه هوش مصنوعی، نیمه‌هادی‌ها، زیرساخت‌های ابری و کلان‌داده‌ها بازگشت‌ناپذیر خواهد بود. فشار آمریکا بر پایتخت‌های خلیج فارس دیگر در قالب اولتیماتوم سیاسی ظاهر نمی‌شود، بلکه در استانداردهای دسترسی به تراشه‌های پیشرفته و شروط امنیت سایبری تحمیل می‌گردد تا مانع از ادغام فناوری‌های چینی شود. 🔻 ۳. تفکیک «تکثر شرکا» از «خودمختاری راهبردی»: الکتبی هشدار می‌دهد تنوع شرکا به‌خودی‌خود استقلال نمی‌آورد؛ بلکه تنها نقشه وابستگی را پیچیده‌تر می‌کند (امنیت از آمریکا، فناوری از اروپا، و بازار از چین). خودمختاری واقعی به معنای ظرفیت تاب‌آوری بومی، ایجاد مسیرهای اضطراری ترانزیت پیش از وقوع بحران و ادغام پدافندی درون‌منطقه‌ای است تا پادشاهی‌ها در هنگام تصادم منافع قدرت‌های بزرگ، ناچار به تسلیم آزادی عمل خود نشوند. https://epc.ae/en/details/brief/the-iran-war-and-the-test-of-multipolarity-in-the-gulf 🔹کانال مطالعات خلیج فارس @PGulfStudies