اکنون در دسترس! پژوهش تلگرام ۲۰۲۵ — مهمترین بینشهای سال 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
رفتن به کانال در Telegram
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام 📚 Ibratli Hikoyalar 📚
کانال 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) در بخش زبانی ازبکی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 20 851 مشترک است و جایگاه 3 817 را در دسته دین و مذهبی و رتبه 3 856 را در منطقه أوزبكستان دارد.
📊 شاخصهای مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 20 851 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین دادهها در تاریخ 30 ژوئن, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر -553 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر -33 بوده و همچنان دسترسی گستردهای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 12.13% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 8.85% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب میکند.
- دسترسی پستها: هر پست به طور میانگین 2 533 بازدید دریافت میکند. در اولین روز معمولاً 1 847 بازدید جمعآوری میشود.
- واکنشها و تعامل: مخاطبان بهطور فعال حمایت میکنند؛ میانگین واکنش به هر پست 22 است.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاههای شخصی توصیف میکند:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
به لطف بهروزرسانیهای پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 01 ژوئیه, 2026)، کانال همواره بهروز و دارای دسترسی بالاست. تحلیلها نشان میدهد مخاطبان بهطور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته دین و مذهبی تبدیل کردهاند.
20 851
مشترکین
-3324 ساعت
-2217 روز
-55330 روز
آرشیو پست ها
20 851
Ассалому Алайкум!
Хайрли тонг !
Азизларим, мехрибонларим, ўзлари узоқ узоқларда бўлсаларда, қалбан дилимга яқинларим!
ЭЙ Аллохим ўзинг Мехрибон рахмдилсан.
🌷Беморларнинг дардига шифо бергин.
🌷 ЭЙ, Аллохим Бандаларингни нимаики эзгу ниятлари бўлса, ўзинг ёрдам бер.
Аллохим!
🌷 ЭЙ, РАХМДИЛ ЭГАМ!
Бандаларингни, дўстга зор , душманга хор қилмагин 🤲
Биз бандаларинг билиб ва билмай қилган гунохларимизни кечиргин 🤲
20 851
✨🌙 ХАЙРЛИ ТУН! 🌙✨
Хаёт бу инсонга берилган неъмат.
Бир куни ёруғ бўлса бир куни зулмат.
Лек олтинга тенгдир соат вақт.
Унутманг биродарим умр ғанимат!
Хайрли тун, Тунингиз сокин бўлсин!
🌙🌷Ширин тушлар ҳамрохингиз бўлсин!
https://telegram.me/joinchat/Eyf9Vbm8ruAxMDIy
☝️Обуна бўлишни унутманг!
20 851
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_6
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Ойи, мени шарманда қилди бу қиз.
Кечга яқин Мунирани топиб келган Муслим, Латофатни оёғи остига ташлади.
—Бу жувонимарк одам бўлмайди.
Латофат, Мунирани тарсаки билан сийлади.
—Ойижон, жон ойижон илтимос мени унга берманг..
Мунира, Латофатни оёқларига ёпишиб йиғлади
—Биттаси менман. Ўзим хохлаганга тегиб, сени асло ўзинг хохлаганга бермайман. Косам оқармади сени дадангга тегиб...
Латофат оёғини тортиб олди.
—Муслим, хонасига олиб кириб қамаб қўй. Ақли кирмагунча чиқмайди, овқат хам бермаймиз.
Латофат, Мунирани силтаб ўтиб кетди.
Муслим билагидан ушлаб, судраб хонасига итариб эшикни қулфлади.
Мунира дод деб йиғлаганча қолди.
Икки кун хеч кимни киритмади, очликдан кўп йиғлаганидан силласи қуриб бе хол бўлиб қолди. Латофат йўқлигидан фойдаланиб, эшикни очган Муниса опасини ахволини кўриб қўрқиб кетди.
—Опажон...
Муниса Мунирани қучди.
—Мунис, мени қочириб юбор. Мен у чолга турмушга чиқа олмайман. Ахир қандай қилиб, отам тенггига турмушга чиқишим мумкин.
—Ойим мени ўлдиради опа. Яхшиси сиз дадамга қўнғироқ қилинг, ва бор гапни айтинг. Тез етиб келади, ва сиз бу азобдан қутиласиз.
—Ахир телефонимни хам олиб қўйишган, бу ердан хеч қаерга чиқа олмасам.
Мунира йиғлаб гапирди
—Кечпайт, мен сизга телефон олиб кираман яширинча. Сиз гаплашиб оласиз. Хозир сизга егулик олиб келаман, сиз тез еб оласиз.
Муниса югуриб чиқиб, ошхонадан нарса олиб кирди.
—Хеч нима егим йўқ
Мунира, патнисни нари сурди.
—Бунақада қандай куч тўплайсиз, уларга қарши чиқиш учун кучли бўлишингиз керак. Мен кетдим, сиз секин еб олинг, мен кечга кираман.
Муниса, чиқиб яна эшикни қулфлаб, калитни жойига қўйди.
💫💫💫💫
—Икки хафтадан кейин тўй, боринг онанга айт. Кўп чўзишмасин, мана бу пулни бер.
Ботир тортмадан икки печат пулни олиб, стол устига қўйди.
—Хўп, худди сиз айтгандек бўлади. Мен қарзларимдан қутилдимми?
—Хозирча йўқ. Аввал синглингни қўлимга топшир кейин хал бўлади.
Бу пулларни ишлатиб юбормай, ойинга олиб бор.
Манабу ўзингга.
Ботир яна пул узатди.
Муслим, хурсанд бўлганидан пулларни чўнтагига жойлади.
💫💫💫💫
—Ойи, айтгандимку тилло балиқ тушди қармоғимизга.
Муслим, Латофатга пулни узатди.
—Вой, бунча пулни тушимда хам ушламаган эдим. Қаёқдан олдинг...
Латофат пулни шиқиратиб санади.
—Куёвингиз бериб юборди.
Фақат бир шарти билан
Муслим кулди
—Рахмат куёвимга. Қандай шарт экан?
—Тўйни тезда ўтказиш шарти билан..
20 851
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_5
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Мунира, бугун ишга бормайсан. Бошлиққа ўзим айтиб қўяман.
—Нега?
Мунира эшик олдида тўхтади.
—Бугун аканг билан бир жойга борасан. Чиройли кийиниб, ўзинга қараб чиқ тушундингга?
Латофат маъноли қаради
—Қаёққа ойи?
—Учрашувга..
—Нима??
Мунира бақириб юборди
—Ўзингни гўлликка олма. Куёв билан учрашувга чиқасан. Бор ичкарига кир, асабимни бузмай.
Латофат Мунирани туриб кўчага чиқиб, эшикни қаттиқ ёпди
Мунира, дарвозага суянганча ерга ўтириб йиғлай бошлади.
Анча пайт ўша холда ўтирди.
Эшик очилиб Муслим кириб келди.
—Муни, кетдикми?
—Акажон, мен турмушга чиқишни хохламайман. Илтимос ойимга ўзингиз тушунтиринг.
Мунира, Муслимни қучоқлаб йиғлай бошлади
—Синглим, ойим сени яхши яшашингни хохлайди. Бой оилага тегиб олсанг, бизни хам кўксимизга шамол тегардида. Биласан топишимизда маза йўқ
Муслим, Мунирани ўзидан узоқлаб, елкасидан тутиб гапирди
—Ака, ахир сиз бировни қўлига қараб ўтиришингиз тўғри эмаску? Эркак киши хар қандай йўл билан, эпласа бўладику..
Мунирани кўзидаги ёшлари, юзларини юварди.
—Бошқа гапга ўтма. Тез туриб машинага чиқ, ўртоғимни машинасини олиб тургандим.
Муслим кўчага чиқди.
Мунира иложсизликдан, ортидан эргашди.
💫💫💫💫
—Ассалому алайкум...
Мунира, кафега кириб айтилган стол олдига бориб салом берди
—Ваалайкум ассалом.
Ботир, соқолини силаб қўйди
Қани ўтиринг...
Мунира, ердан кўзини узиб Ботирга қараб қотиб қолди.
Кўзларидан беихтиёр ёш оқарди.
Қаршида соқол қўйган, ёши катталиги анча билиниб турган, уни устига қорни хам бор эркак турарди.
—Хўш, қандай саволларингиз бор?
Ботир қўлига суяниб, Мунирага термулди.
Мунира ерга қараганча йиғларди.
—Илтимос, тўйни тўхтатинг. Мендан ёшингиз анчагина катта экан, мен турмушга чиқишни хохламайман.
Мунира зўрға гапирди
—Бу қизлар учун оддий хол. Хеч хам ташвиш қилманг. Хали менга ўрганиб кетасиз, ёшимга келадиган бўлсак, ўша ёшлар берганни, мен хам бера оламан.
Айтмоқчиманки, хона ичидаги муносабатни..
Мунира, шошиб Ботирга қаради
—Нима демоқчисиз?
Мунира, асабий гапирди
—Гапимни тушунмадингизми?
Ботир кулди.
Эр ва хотин муносабатини айтяпман.
Қизлар нега турмушга чиқишини яхши биламанку..
—Бас қилинг, хамма қиз бир хил эмас. Ўзингизга бошқа қиз топинг, мен сизга турмушга чиқмайман.
Мунира югуриб чиқиб кетди.
Акасини машинасига хам қарамай, қочиб кетарди. Хамма нарсадан қочиб кетаётгандек тинмай югурарди
20 851
#Oʻtkinchi_dunyo
#No_4
#муаллиф_Қосимова_Нодира
—Дадаси, яхши янгилик бор.
Латофат, Содиқга қўнғироқ қилди
—Қандай янгилик онаси?
—Қизингизга бой оиладан совчи келди. Ана энди пешонаси очилди қизимни.
—Шошмай тур, мен икки кундан кейин бораман. Боргач суриштириб, билиб кейин анниқ қиламиз.
—Сиз қаердан биласиз? Яхши билан ёмонни. Ўзим хал қиламан.
Латофат жахл қилди
—Жахлинг чиқмасин. Қиз болани суриштириб бериш керак. Озгина шошма, икки кунда бораман.
—Эртага жавобимизни билгани келишади. Сизни кутсам, бой жойдан қолиб кетаманку.
Қизим мендек қийналмасин деяман, сизга ўхшаган одамга тегиб.
—Ниманг кам бўляпти. Имконим борича пул топиб юборяпман. Яна нима қилишим керак?
—Ўчиринг овозизи, мен нима десам шу бўлади.
Латофат жахл билан, телефонни ўчирди.
💫💫💫💫
—Ойи, мен сиз айтган йигитга турмушга чиқмайман. Оввора бўлманг, агар мажбурлаб бермоқчи бўлсангиз, қочиб кетаман.
Мунира, алам билан гапирди.
—Ўша гадойваччага тегиш нийятинг борми сени?
Латофат жеркиб берди
—У гадойвачча бўлгани билан, яхши одам. Нега тушунмайсиз мен ўша йигитни яхши кўраман.
Мунира йиғлаб юборди
—Жа эрсираб кетаётган бўлсанг, кўча тўлла эр. Ўша гадокка тегиб, нон тиланиб юргандан кўра, кўчадаги тўғри келганга тегиб ол. Сенга нима фарқи бор, сенга эр бўлса бўлдида..
Латофат бақирди
—Қачон бошқа оналардек бизни тушунасиз? мехр берасиз? Нега бизни бунчалик ёмон кўрасиз?
Акамчи ўғилбола бўла туриб, бир сўм пул топмайди. Бизни топганимизни кўчада совуриб юради.
—Ўчир овозингни..
Мунира юзига тушган тарсаки зарбидан гангиб қолди.
Юзини алам билан ушлаб, нафрат билан Латофатга қаради.
—Сен хам ўғил бола бўлганингда, акангдек юрардинг.
Латофатни қошлари чимирилди
Мунира югуриб хонасига кириб, ўзини ерга ташлаб, тўйиб-тўйиб йиғлади.
💫💫💫💫
—Ойи, бизни иш нима бўлди? Мунирани кўндирдингизми?
Муслим, Латофатни олдига ўтирди
—Кўнмай кўрсинчи. Даданг хам келади шу кунларда.
—Ойи, дадам келмай туриб ишни хал қилиш керак. Дадам келиб рози бўлмаса улар мени ўлдиради. Биласиз бўйнимда анчагина қарзим бор.
Муслимни хуноби ошди.
—Сен бу ташвиш қилма. Синглингни ўша йигитга берсак, қарзингдан бутунлай қутиласанми?
—Ойи, ёнига машина хам беради. Жуда бой, синглимни кўриб севиб қолибди.
—Шу уйлангани чатоқ эканда..
Латофат озроқ ўйга берилди
—Уйланса нима қилибди?
Нариги хотинлари хам индамай юрибдику?
Хар келганда, жарақ-жарақ пул олиб келиб, қўлингизга тутади..
Муслим бўртириб гапирди
20 851
OʻTKINCHI DUNYO
MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA
muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑
20 851
Бир неча йиллардан кейин Нилуфарнинг бахти очилди.
У бир хонадоннинг бахтли бекаси, бир йигитнинг ёри вафодори булди. Хозир улар бахтли оила булиб яшашяпти. Бундан хам кувончлиси, якиндагина улар угил фарзанд ку......
ришди. Бешик туйлар килишди. Хамма нохуш хотиралар ортда колди. Лекин Нилуфар узи хохламаган холда Улугбекнинг кора килмишини
эслаб, чукур "ух" тортади. Кузлари ёшланади. Бугунги бахти учун Аллохга шукроналар айтади...
20 851
Нилуфар хаяжондан титрар, зимданкуёвни кузатарди.
Лекин куёв Улугбек келинни юзини очишга шошилмас, у канакадир совуккон, саросимада эди. Орадан бир неча соат утди хамки, куёв кел......
иннинг олдига келмади. Нилуфар хайрон, нима килишни билмасди. Кутилмаганда Улугбек кулида пичок билан унинг олдида пайдо булди. Нилуфар куркиб кетди. Ранги девордай окарди. Бакирмокчи эди, Улугбек кафти билан унинг огзини махкам ёпди.
- Куркма, овозингни чикарма!
Сенга айтадиган гапим бор...
- Мен анчадан бери бир кизни севаман. У хозир мендан хомиладор. Лекин ота- онам у кизга уйланишимга рози булишмади.
Ойимни хам кундиролмадим. Чунки у кизнинг онаси уйинчи, уни хатто "Мама роза", дейишади. Ота-онам сураб-суриштириб, буни билиб олишибди. Нима килай, мен у кизни севаман. Онаси ёмон булса, кизи азоб чекиши керакми?
Бизлар якинда фарзандли буламиз. Унга уйланмасам, онаси мени тинч куймайди. Бошимга ит кунини солади. Унинг кулидан хар нарса келади. Яна ота-онамга ок булишни, уй-жойдан курук колишни истамайман. Мени
тушундингми?
Нилуфар бу гаплардан хайрон колди. - Бу гапларни менга нима дахли бор? Унда нега менга уйландингиз?
Максадингиз нима?
Нилуфарни оёк-куллари калтирай бошлади.
- Мен сени "киз эмаскан" деб хайдаб юбораман. Шунда ота-онамнинг тили кисик булиб колади. Мен эса севган кизимга уйланаман. Сен хам бахтингни топасан. Энди тушундингми? -
Улугбекни юзи важохатли тусга кира бошлади.
- Уз максадингиз йулида мени номусимни поймол килиб, курбон килмокчимисиз? Ота-онамни эл олдида шарманда-ю шармисор килмокчимисиз? Мен бу гапдан кейин кандай яшайман? Кандай бош кутариб юраман эл олдида. Ундан кура хаммага хакикатни айтинг. Ёки мендан кейин у кизга хам уйланинг. Мен кундошликка розиман. Лекин иффатсиз деб бахт излаб келган хонадонимдан хайдаманг. Оиламизни шаънини булгаманг,
- Нилуфар йиглади, ялиниб ёлворди. Улугбек Нилуфарнинг бугзига пичок тиради.
- Ув, манжалаки, менга акл ургатма. Айтганимни киласан. Булмаса, улдираман! Оилангни хам тинч куймайман! Керак булса, фохишалик килишга мажбур киламан. Севган кизимни онасига айтсам, сени яхшигина пуллайди. Арабгами, туркгами сотиб юборади. Ундан кейин, "кизинг фохиша экан, Эмиратга кочиб кетди", деб дадангни тириклайин ерга кумаман. Мен уз максадим йулида хеч нарсадан кайтмайман...
Нилуфар опаларига булган вокеани айтиб бергач, аччик кисматидан уксиб-уксиб йиглади. Опалари хам куёвни каргаб, унга кушилиб йиглашди.
- Номард! Уз максади йулида сени курбон килибди. Энди биздан куради! - опаси Насиба газаб отига минди. Акаси ва ота-онасига бор хакикатни айтиб берди.
- Мен уни уз кулларим билан бугизлаб улдираман! Мурдасини итларга ташлайман! аканинг кони кайнади. Куллари мушт булиб тугилди.
- Падарингга минг лаънат!
Гулдай кизимни бахтикаро килди. Бизни пичоксиз суйди! Аллох жазоингни берсин, - Замира опа юрагини гижимлаб йиглади.
- Уйингга ут куяман, ифлос! - Комил ака оламга ут куйишга тайёр эди. Насиба синглисининг номини
оклашга киришди. Судга ариза билан мурожаат килди. Нилуфар тиббий текширувдан утказилди. Боши берк кучага кириб колган Улугбек кизга тухмат килганини тан олиб, хамма вокеани ипидан-игнасигача айтиб берди. Хамма унга лаънат айтди. Нилуфарни номи, шаъни окланди.
Куёвнинг ота-онаси, кариндошлари келиннинг оиласидан кечирим суради.
- Мени кечиринглар, имкон беринглар. Нилуфарни бахтли киламан, - деди Улугбек хаммадан кечирим сураб.
- Сендай пасткаш, номардга берадиган кизим йук! Аллох бизни бир балодан асради. Хакикат карор топди. Сени Аллохга солдим, - деди Комил ака Улугбекка нафрат билан караб. Йигит деган номга дог туширдинг. Лаънат сенга! Улугбек тухматига яраша конуний жазо олди.
Бундан хам ёмони отаси уни ок килди. Уйидан кувиб солди. Улугбек бироз вактдан кейин уша севган кизига уйланди, фарзандли хам булди. Лекин хотини унга вафо
килмади. Хотинини хиёнат устида ушлаган Улугбек котилликка кул урди. Хотини ва унинг уйнашини пичоклаб улдирди. Суд хукми билан узок йилга озодликдан махрум этилди.
- Гулдай кизнинг номини булгагани, тухмат килгани учун Аллох уни шу жазога махкум этди, - дейишди одамлар.
20 851
ЧИМИЛДИҚДАН ҚУВИЛГАН ҚИЗ
ёҳуд аччиқ хақиқатнинг қарор топиши, бир йигитнинг номардлиги ҳакида ҳикоя.
Комил ака билан Замира опа етти киз, бир ўғилни дунёга келтириб, оқ ювиб, оқ тараб вояга етказишди. Оиланинг кенжа қизи Нилуфардан ташқари ҳамма фарзандлари уйли- жойли, касб-хунарли, хаётда ўз бахтларини топишган. Бугун эса кенжатой-эркатой Нилуфарнинг никох туйи. Куёв Улугбек кушни махалладан. Автобус хайдовчиси булиб ишлайди. Туй жуда тартибли ва кувончли утди. Келин-куёвни гушангага кузатиб, мехмонлар уй-уйларига таркалишди.
-Етти кизни уйли-жойли килиб, жаннати булдиларингиз, иншааллох, хавас килишди одамлар. Туйдан кейин юзочди маросими хам утди. Хамма Нилуфарга бахт тилади. Эртасига эса тонг отар- отмас Комил аканинг куча дарвозаси вахимали такиллади. Кучадан эркаку аёлнинг сукишу хакорати эшитилди.
- Оч, дарвозангни Комил!
Шундай иффатсиз киз устиргандан ит боксанг яхши эди,
- эркак овози жуда важохатли эди.
- Лаънатилар, Аллох кахрига учрагурлар, - аёл тинмай карганарди. - Бузилган кизингни бизга раво курдиларингми? Судга бераман сенларни. Туй харажатини икки баравар килиб тулайсанлар. Дунёга келганингга пушаймон килдираман, хали. Чикларинг буёкка! Шарманда кизингни ахволига кара! Комил аканинг дарвозаси очилмай, бу гала-говурга махалла ахли йигилди. Хамма хайратда. Нихоят Комил ака дарвозани очди. Ортидан хотини, угли, келинлари, туйдан кейин хали уйига кетмаган кизлари чикишди. Куёвни отаси Махмуд ака кела солиб, Комил аканинг ёкасидан олди.
- Ярамас, ифлос!
Иффатсиз кизингни менинг углимга тутказиб, мехнатларимни сувга окиздингми? Ахир мен халол мехнат килиб, туй килгандим-ку!
Комил ака лолу хайрон эди.
Тили калимага келмасди. Замира опа "вой, улмасам, нахотки менинг кизим бузилган булса? Булиши мумкин
эмас! - деб тинмай йигларди.
Бахт куйлагидаги кизи оломон уртасида юзларини кафти билан ёпиб, кон йигларди.
- Мана, ювинди кизларингни олинглар!
Шармандалар!
Энди халк олдида кандай бош кутариб юрасанлар? куёвни амакиси огзига келган гапни айтиб, сукиниб гапирарди. Комил ака уйига укдек кириб кетди. Зум утмай, кулида пичок билан кайтди.
- Нилуфаааааар! Мен сени ок килдим! Сендай кизим йук энди! Менга шарманда кизнинг кераги йук! Халойик, мен бу кизни куйдай суйиб ташлайман! Бу хамма кизларга сабок булсин!
Комил ака пичок билан кизига ташланди. Куни-кушни эркаклар унга ёпишишди. Кулидан бир илож килиб пичокни тортиб олишди. Махалла оксоколи, хотин-кизлар кумитаси раиси хам етиб келди. Замира опа Нилуфарни юзига тарсаки тортиб, юз-кузи аралаш
ура кетди. - Ярамас киз, бизни ер билан яксон килдинг! Берган ок сутимга рози эмасман! Иффатингни кимга бой бердинг, лаънати киз, - кизини уриб чарчаган Замира опа хушидан кетиб йикилди. Уни кутариб уйга олиб кирищди. Кон босими ошган Комил акага хам дори ичириб, ичкарига олиб киришди.
- Нимага сен индамайсан? Бир огиз гапирсангчи Нилуфар.
- Шу гаплар ростми, Нилуфар?
- Мен бу гапларга ишонмайман, синглим. Сен
сувдай поксан. Гапир, чимилдикда нима булди?
Гапирсанг-чи...
Опалар Нилуфарни уртага олиб, сурокка тутишди. Нихоят Нилуфар тилга кирди. Ака опаларининг оёкларига йикилди.
- Буларга ишонманглар! Хаммаси ёлгон, хаммаси бухтон! Менга бирорта йигит хатто жимжилогини теккизмаган. Ха, опажон. Мен покман. Лекин бугун менинг номимни булгашди. Юзимга кора лой чаплашди. Булар бориб углидан сурашсин хакикатни... мени тиббий текширувдан утказинглар... минг марта утказинглар... мен покман... дадажон, ойижон, менга ишонинглар...
Бу аянчли вокеага бутун махалла гувох булди. Махалла оксоколи хаммага таркалишни буюрди. Куда томонни бироз тинчлантириб, ортга кайтаришди. Опалар Нилуфарни уйга олиб киришди. Кизгина ювиниб, бахт куйлагини йиртиб ташлади. Опалар асл хакикатни билиш учун сингилни гапга солишди. Нилуфар чимилдикда булиб утган гап-сузни окизмай- томизмай опаларига йиглаганча сузлаб берди...
...Юз курди маросими утгач, келин-куёв гушангага киришди.
Давоми 18:15 да
20 851
ҲАСАДГЎЙ.
Касалхона бўлмасида иккита оғир бемор ётарди. Касалларнинг бири дераза ёнига, иккинчиси эшик яқинига жойлашганди.
– Ташқарида нима гаплар? Ойнадан у-бу кўриняптими? Жуда сиқилиб кетди-ю одам... – деди эшик олдидаги киши.
– Ў-ў! – деди жонланиб иккинчи хаста. – Осмонни, булутларни, кўлни ва олисдаги ўрмонни кўряпман.
Дераза ёнидаги киши ҳар куни хонадошига дераза ортида нималар бўлаётганини сўзлаб берарди. У кўлдаги балиқчилар, уларнинг катта илмоқлари, тутган балиқлари, соҳилда ўйнаб юрган болалар, уфққа бош қўйган қуёш, сувнинг мавжланиб туриши ва ҳоказолар ҳақида гапирарди.
У ажойиб-ғаройиб манзараларни ҳикоя қиларкан, шеригининг ичини ит тирнарди. “Бу адолатдан эмас, – деб ўйларди. – Нимага уни дераза ёнига қўйишган-у, мени пойгакка, оёқостига итқитишган? У ҳар куни дунёни томоша қилиб, роҳатланиб ётади. Мен бўлсам, бўёғи кўчган эшикдан бошқа нарсани кўрмайман”.
Бир куни ойна ёнидаги беморни қаттиқ йўтал тутди, хириллаб нафас ола бошлади. У ҳамширани чақириш учун бош томонидаги қўнғироқ тугмасига интилди, бироқ ета олмади. Чунки бунга мажоли қолмаганди, йўтал кучайган, аъзойи бадани дир-дир титрарди. Хонадоши бўлаётган воқеаларни жимгина кузатиб турди. Хоҳласа, ўзининг тугмачасини шундоққина босар, ҳамшира зумда етиб келарди. Лекин у хоҳламади.
Бироз вақт ўтгач бемор тинчиб қолди. У бу ғалвали ва диққинафас дунёни мангуга тарк этди.
Уни олиб чиқиб кетишаётганда хонадоши ҳамширадан: “Энди мени ойна ёнига олиб ўтиб қўйсангиз”, деб илтимос қилди. Ҳамшира унинг ўтинчини ерда қолдирмади. Кўрпа-тўшакларни тўғрилади, устидаги жилдини янгилагач, яхшилаб сирди. Сўнг беморни кўчириб ўтказди. Ҳаммаси жойида эканига ишончи комил бўлгач, эшик томонга йўналди. Бироқ уни касалнинг товуши тўхтатди. Унинг овозида ажабланиш бор эди:
– Ахир қанақасига?! Бу ойнадан қуп-қуруқ деворларгина кўзга ташланяпти-ку! Анави ўлган хонадошим менга ўрмонни, кўлни, булутларни, одамларни кўргани ҳақида гапирганди. Қандай қилиб? Ахир бу ойнадан одамни завқлантирадиган ҳеч нарса кўринмаяпти!
Ҳамшира маъюс жилмайди:
– У умуман кўра олмасди. Бечора шеригингизнинг кўзлари ожиз эди...
(Хулоса ўзингиздан)
20 851
Рашк кучи...
Поезд илдам юриб борарди. Бир купеда аёл ва эркакнинг тортишуви баралла эшитилиб турарди.
- Уйга боришимиз билан бошинг очиқ.
- Сойиф ака, унақа деманг. Мени ўйламасангиз ҳам қизингизни ўйланг. - Сени жавобингни бериб, яна хорижга қайтиб кетаман. Қизимга эса пул-мул жўнатиб тураман.
-Мени айбим нима? Уй-жой қилайлик дея иссиқ жойимни ташлаб сизнинг олдингизга келганимми? Қизимни кўрмаганимга ҳам икки йил бўлди. Уни соғиндим ахир. - Сенда кўнглим йўқ. Бўлмаган ҳам. Хорижда шунча вақт юриб англадимки, эр-хотин бир-бирини севмай қўйса, ўша пайти алоқани узиш керак экан. - Европанинг урф-одати бизга тўғри келмайди. Шунча пул топдик. Энди тинчгина яшайлик. - Ишлаган пулингни тийин-тийинигача қайтариб бераман. Сени кўришни ҳам истамайман. - Вой, лолалар, чиройлилигини... - деди аёл ойнадан қип-қизил лолаларга тикилиб. - Сойиф ака, таниш манзара эмасми сизга бу...
Йигит ва қиз тоққа югуриб чиқишарди. Ўртоқларидан анча ўзиб кетишди.
- Сойиф ака, мен чарчадим, ортиқ юролмайман. Қолганлар келишини кутайлик.
- Оз қолди, - деди йигит қизнинг қўлидан тутиб. - Ўша водийни фақат иккаламиз забт этишимизни хоҳлайман. Ва сенга бир гап айтмоқчиман.
Қиз ноилож юра бошлади. Кўп ўтмай йигит айтган жойга етишди. Чўғдай очилиб турган лолаларни кўриб, қизнинг чарчоғи бир зумда ариди. Йигит қизнинг қўлидан тутиб:
- Мадина, мен сизни севаман. Менга турмушга чиқинг. Сизни бир умр бахтли қиламан... - Билмасам... - деганча қиз йигитга меҳр билан тикилди...
- Ўшанда балки севгандирман, - деди Сойиф бироз жаҳлдан тушиб. - Мумкинми?.. - деб соч-соқоли ўсган бир киши эшикни очди. - Сизларнинг купеда жой бор экан. Ярим соатдан бери жой қидираман.
- Бизнинг купеда жой йўқ, - деди Сойиф еб қўйгудек тикилиб. Ҳалиги киши узр айтиб чиқиб кетди.
- Сойиф ака, бир эмас икки кишига жой бор эдику, - деди аёл паст овозда.
- Нима-а? Ҳеч қачон... Ўзи битта проводникни деб жавобингни бермоқчи бўлиб ўтирибманку... -Ахир у бор-йўғи хизмат бурчини бажариб, қўлимдаги юкларни олди...
- Бас қил, - деди эр яна жаҳл отига миниб. - Лекин лолалар ростдан чиройли экан.
- Ҳа, албатта, - деди аёл ширин энтикиб. - Энг муҳими, лолаларга раҳмат.
- Нега?.. - деди эр бироз жилмайиб. - Хотираларни уйғотгани учун...
Сардор Темирхонов
20 851
Салим менга хушомад қила бо.......
шлади. Кўнглимни олиш учун қиммат совғалар туҳфа этарди. Мен совғаларини олмай, раъйини қайтардим. Энди бу ҳам ваҳшийлашса керак, деб ўйладим, бироқ ундай бўлмади. Аксинча, у янада мулойимроқ бўлиб қолди. Бир куни хонамга кириб, эримни Ифтихор заҳарлаганини, агар терговни қайта бошлаш учун ариза берсам, керакли далилларни етказишини айтди. Фақат унинг исмини ошкор этмаслик шарти билан. Мен Салим дўстини йўлдан олиб ташлаш учун шундай йўл тутаётганини дарров илғадим. Бироқ бу дўст ниқобини кийган икки муттаҳам эримни ўлдирганини билиб, ўзимни қўйишга жой тополмай қолдим. Мен айёрлик йўлига ўтдим. Салимдан керакли далилларни олдим. Иш менинг фойдамга ҳал бўлди. Икки жиноятчи қилмишига яраша жазо олиб, панжара ортида ўтирибди. Бироқ бу суйган ёри соғинчида адо бўлаётган аёлнинг куйган кўнглига таскин бермади. Дўст деб аталгани шу бўлса, душмандан нима кутиш мумкин? Дўстликка хиёнат қилганларга Яратганнинг жазоси оғир бўлишини наҳот қабиҳликка қўл ураётган одам ўйламаса? Дўстига азият етказишни кўнглига тукканларга бир гапим бор: дўстингизга ғайирликни соғиндингизми, демак, сиз олижаноб эмассиз! Яқинингизга зиён келтириб, унинг оиласини бутун умрга бахтдан мосуво қилаётганингизни ҳам ўйланг! Ўз бахтингизни ҳам бой берасиз. Чунки Яратган ҳеч бир қабиҳликни жазосиз қолдирмагай.
САРВИНОЗ
Тошкент шаҳри
— Дўстлик хиёнатга лойиқ эмас. Бир киши пулга муҳтож бўлиб, нажот умидида дўстининг уйига бориб, эшигини тақиллатди. Дўсти чиқиб, у билан кўришди. Уйга таклиф қилди, лекин у таклифни қабул қилмади. Анча хижолатчилик билан кўзларни ерга қадаган кўйи тиллари тутила-тутила мақсадини айтди:
— Дўстим, шу десанг, озроқ маслаҳатли иш чиқиб қолди… Бир кишидан юз минг сўм қарз олган эдим, шуни қистаб қўймаяпти. Ишларим бироз юришмаётгани учун ҳеч имкон бўлмаяпти. Шунинг учун ёнингга келувдим, шароитинг қанақа? Озроқ ёрдам қилишнинг иложи борми?
Дўст бир оғиз ҳам сўз айтмай, уйга кириб юз минг сўм олиб чиқиб, унинг қўлига берди. Сўнг қўшиб қўйди:
— Дўстим, бирор нарсага мухтож бўлиб қолсанг, тортинмай келавер. Қўлимдан келганча ёрдам қилишга тайёрман.
Дўсти хурсанд бўлиб, у билан хайрлашди-да, уйига қайтди.
Уй эгаси дўсти қайтиб кетгандан кейин уйига кириб йиғлаб юборди. Хотини ҳайрон бўлди:
— Нимага диққат бўласиз? Унинг ўрнига бирор нарсани баҳона қилиб, пул бермасдан қайтариб юборсангиз бўлмасмиди?
— Э, йўқ. Мен унга пул берганимга йиғлаётганим йўқ. Балки, дўстим пулга муҳтож бўлиб қолганини билмаганимдан йиғлаяпман. Ўзим бориб ундан ҳол-аҳвол сўрашим керак эди. Дўстимнинг муҳтожлигидан ғафлатда қолганимга йиғлаяпман, — жавоб берди дўст.
Ўз дўстининг ёмон кунга тушганидан азият чеккан одам чин дўстдир. Дўст ниқобидаги ғаним иблисдан ҳам ёмонроқ, аслида.
Тамом.
20 851
Эримни заҳарлашди. Мен қасос олдим, аммо…
Институтда ўқиб юрганимда тортинчоқ қиз эдим. На қизлар ва на йигитларнинг даврасига қўшилардим.Бир бурчакда қисиниб-қимтиниб ўқишга бориб келардим.Кўримсизгина қиз бўлсам ҳам гуруҳимизнинг энг олд йигитининг назари менга тушди. Бундан қизларнинг ғайирлиги келарди.Улар Ҳаёт акамнинг менга яқинлашишини истамаслигини очиқ-ошкора намоён этарди. Йигитлар уни,қизлар мени уялтирарди.Биз бир-биримиздан қочиб юрадиган бўлдик. Тўғрироғи, мен ўзимни Ҳаёт акамдан олиб қочардим.Бир куни бизникига меҳмонга келган амакимнинг қизига ўз севги ҳикоямни сўзлаб бердим.Опам йигитнинг суратини кўрди-ю,мени койиб, хатомни тушунтирди.Ўз бахтимни қуваётганликда айблади. Зилола опамнинг гап-сўзларидан қўрқиб кетдим.Наҳот энди мени Ҳаёт акамга ўхшаган йигит севмаса, деб ўйладим.Опамнинг маслаҳатию кўрсатмалари билан бутун ҳаётим ва кўринишим ўзгарди. Мен институтга ўзимга қараб,чиройли кийимларда борадиган бўлдим. Гарчи аввалгидай тортинчоқ бўлсам-да,йигитлар Ҳаёт акамни менинг ёнимга келиб саломлашганда изза қилмасди. Аксинча, унга ҳавас билан қарашарди.Бу орада менга дил изҳори қиладиганлар кўпайди, лекин менинг кўнглим Ҳаёт акамдан бошқасига
мойил эмасди.Тўртинчи курсда мен унинг муҳаббатини қабул қилдим. Курсда биздан бахтли жуфтлик йўқ эди.Ҳаёт акам менга истаган нарсамни олиб берар, бозордаги энг қиммат кийимлар меники эди.Хуллас,қизлар менга ҳам ҳавас, ҳам ҳасад қиларди. Мен эса бундан ҳузур қилардим. Институтни тугатишимиз билан тўйимиз бўлди.Ҳаёт акам банкка ишга жойлашди.Билимли эмасми, тезда хизмат пиллапояларидан кўтарилиб бораверди. Биз шаҳар марказидан уй олдик.Ишхона хўжайинимга хизмат машинаси берди.Мен тўкин ҳаётимга кўз тегишидан қўрқсам-да, эримга ишонардим.Кетма-кет туғилган фарзандларимнинг тарбияси билан уйда ўралашиб қолганим ҳам мени ранжитмасди.Ҳар замонда курсдошлар йиғилганда карьера қилишга эришган қизларнинг «Ҳалиям уйдамисан? Зерикмадингми? Бу туришда уй бекасига айланасан, қоласан? Эрингни бирор ақлини таниган жонон илиб кетмасин тағин», каби қочимримларига кулиб қўя қолардим.Чунки мен Ҳаёт акамнинг муҳаббатию садоқатини доим ҳис қилиб турардим.«Ахир у мени ўзига қарамайдиган, кўримсиз қиз бўлиб юрганимда ҳам севган-ку»,дердим. Мен учун асосийси оилавий бахт эди. Жамиятдаги ўрнимни эса истаган вақтимда топа олишимга кўзим етарди.Бироқ ёмонлар менинг оилавий бахтимни тортиб олишди. Мени ва болаларимни суянадиган тоғидан айиришди.Катта бир банкка ҳали ўттизга ҳам тўлмаган йигитнинг бошқарувчи бўлиб ўтгани кўпларнинг пайтавасига қурт туширганини,кўпларнинг ҳасади келганини хўжайинимнинг ўзи сўзлаб берганида даҳшатга тушгандим.Ундан ҳатто бу мансабга ўтирмаслигини сўрагандим, бироқ эрим кўнмаган эди.«Азизам, чумчуқдан қўрққан тариқ экмайди.Ёнимда Салим ва Ифтихорга ўхшаган тоғларим турганда мен қаердаги ҳасадгўйларнинг дағдағасидан юрагимни ушлаб қолмайман», деганди.Курсдошларимизнинг исмини эшитиб, кўнг-лим бироз таскин топди.Хайрият, дунёда дўст деб аталган яқин инсонларинг бор, улар сени ғанимнинг қўлига топширмайди, деб ўйлаганман, то касалхонада 28 ёшли эрим жон бергунига қадар.Уни заҳарлашди.
Шифокорлар эрим ичган ичкиликка заҳар қўшилганини айтишди. Бироқ тергов жараёнлари ҳеч нарсага ойдинлик еиритмади.Эримни ким ўлдирганини билолмай икки ўт орасида,бир олам саволлар исканжасида болаларимни бағримга босиб, бўзлаб қолавердим.Икки боламнинг эртаси учун ишга чиқдим. Хўжайинимнинг ҳурмати учун мени ишга қабул қилишди.Эримнинг ўрнига ўтирган Ифтихор илтимосимни ерда қолдирмади. Бироқ ишга кирганимдан сўнг у менга илмоқли гаплар қиладиган бўлди.Аввалига унинг муносабатига тушунмадим. Ёмон хаёлларга бораётганим учун ўзимни-ўзим сўкардим. Бироқ бир кун у очиқча шилқимлик қилди. Уни итариб,чиқиш эшиги томон бораётганимда Салим йўлимни тўсди.У менга меҳрибончилик кўрсатиб,ишда олиб қолди. Салим билан Ифтихорнинг орасидаги муносабатлар совуқлашганини ишга кирганимдаёқ сезган эдим. Икки дўст якка ҳукмронлик учун кураш олиб борарди. Иккисини бир сир бирлаштириб турадигандай туйиларди менга, лекин нималигига сира ақлим етмасди.Яқинда бу ҳам ойдинлашди.
Давоми 12:25 да
20 851
Малика эса ўзи билан ўзи овора эди. Одилга умуман эътибор ҳам қилмас эди. Онда сонда уйга келмай қўядиган одат ҳам чиқарди. Одилга "дугонамникида эдим" деб ортиқча хисобот бериб ўтирмас эди.
Кунларн.......
инг бирида Одил хизмат сафари юзасидан икки уч хафтага бошқа вилоятга кетадиган бўлиб қолди.
- Сиз бемалол бориб келаверинг дадаси, биз ўзимиз бемалол ўтираверамиз, биздан хечам хавотир олманг, қолаверса ўғлимиз Сардоржон ҳам катта йигит бўлиб қолди, бемалол онасини қўриқлай олади, - деб уни кузатиб қўйди Малика ўз ўғлини назарда тутиб. Одил унинг гапига аҳамият ҳам бермади. "Ишқилиб тинч ўтирса бўлди" деб қўйди дилида.
Хизмат сафарига бир хафта бўлганида, ховлисига қўшни бўлган синфдоши Ботир қўнғироқ қилди.
- Ало Одил яҳшимисан?
- Ҳа яҳшиман раҳмат Ботир, ўзинг яҳшимисан?
- Ҳа мен яҳшиман.
- Тинчликмиди ўртоқ?
- Тинчлик бўлса сени безовта қилармидим, уйингга икки кундан бери бегона эркак келяпти. Кимлигини таний олмадим. Бу ерликка ўхшамайди. Қўни қўшнилар эркаги йўқ уйда бу бегона эркак нима қиляпти экан? -деб хайрон бўлишяпти. Ўзинг бир Маликахондан сўраб қўясанми?
Ўртоғининг бу гапларини эшитиб, муздек тер босиб кетди Одилнинг.
Бир муддат қотиб қолди.
- Ҳа раҳмат ўртоқ айтганинг учун, мен албатта қўнғироқ қилиб биламан, сен хавотир олма, - деганча гўшакни қўйди. Дўстини хавотирини енгишга енгди-ю, ўзининг кўнгли бузилди. Хар хил хаёлларга борди.
Эртасига қўли ишга бормади. Ишини йиғиштириб, уйига жўнади. Қишлоғи жойлашган туман марказига етиб келиб, чойхонада ўтиргунча кеч тушишини пойлади. Кеч кирди, атрофни қоронғулик қоплади. Кеча ойдин ҳам эмасди ҳамма ёқ қоп қоронғу. Ховлисига яқин келаркан, дарвозахонада турган машинани кўриб ичи узилди. Нафрати қўзиди Одилнинг. Ошхонага билинтирмай кириб пичоқ олди қўлига. Секин асталик билан, ётоқхона томон юради.
Ойна орқали ичкарига мўралади. Не кўз билан кўрсинки, ўз ўрнида бегона эркак, Малика билан бирга ётар эди.
Тўғри уйга бостириб кирдида чироқни ёқди.
- Ифлос, харомхўр!- деди ғазаб билан Одил.
- Вой, Одил ака, хозир тушинтириб бераман, - ёлвора бошлади Малика.
- Нимани тушунтирасан? Фохишалигингними инсофсиз. Бориб хар иккисини ҳам кўксига пичоқни суқиб олгиси келди-ю шайтонга хай берди. Ўзини босишга харакат қилсада, қўллари тинмай титрар эди.
- Йўқол фохиша, кўзимга кўринма, сени жавобингни бердим.
- Нима??? Қошларини чимирди Малика, - ўзинг йўқол эшитдингми? Бу уй меники, эсингдан чиқдими ўғлимни номига ўтқизиб берганинг.
Одил Маликанинг гапидан бутунлай хушини йўқотди. Бутун танаси бўшашиб кетди. Қўлидаги пичоқ ҳам ерга тушиб кетди.
- Ахир ҳаммасини сен учун қилган эдимку, нега буларни билмадинг нонкўр! Яна ғазаб отига минди Одил.
- Нима мен нонкўрманми? Ўзинг эмасми нонкўр, оқила аёлинг туриб менга суйкалдинг, уни ҳам бошига етдинг. Нима мени севади деб ўйлаганмидинг, мен а, сени-я, ха ха ха, сен қирчиллама йигитмидинг сени севиб қолгани, ҳаммаси манашу уйинг учун эди, молу давлатинг учун эди....
Одил Маликанинг кейинги сўзларини ҳам эшитмади, сабри етмади. Ортига бурилиб чиқиб кетди. Тўғри молхона томон борди. Қўлига арқон олди.
У элликка кирганда уйсиз, аёлсиз, фарзандларсиз қолди. Ҳаммасига ўзи сабабчи эди. Малика тўғри айтди. Ҳа у оқила аёлини хўрлади, унинг қадрига етмади, нафси ақлидан устун келди. Хирс уни бўйнига сиртмоқ солишига мажбур қилди.
Бу дунёнинг унгача заррача қизиғи қолмаган эди. Ҳамма ундан юз ўгириб бўлган эди.
- Фарида қаердасан жоним, мени кечир, болаларим сизлар ҳам мени кечиринглар, Фарида қаердасан? Оз қолди. Хозир сени олдингга бораман.
Майит Одилнинг ота уйидан чиқарилди. Жанозага ўғли етиб келди ва дадасини охирги манзилга ўзи қўйди.
МАНА АЗИЗЛАРИМ НАФС,ХИРС ДЕБ КУЗИ КУР БУЛГАН ЭРКАК УЗ ОИЛАСИНИ БОЛАЛАРИНИ ПАРОКАНДА КИЛДИ. ВАФОЛИ АЁЛИНИ КАДРИГА ЕТМАДИ. ФАРЗАНДЛАРИНИ ХОР КИЛИБ ОХИРИ УЗ ЖОНИГА КАСД КИЛДИ ОР НОМУСГА ЧИДОЛМИ. КИЛМИШ КИДИРМИШ ДЕБ ШУНИ АЙТИШСА КЕРЕДА. АЁЛМИ У ЭРКЕМИ У ХАММАНИ ИНСОФ ИЙМОНИНИ БЕРСИН!!!
20 851
Ўғли дадасига хеч нима демади, индамай кўчага отилиб чиқиб кетди. Эртасига дадасига хат қолдириб кетди.Дадажон мендан хавотир олманг, дўстимнинг акаси Мурод билан Россияга ишлагани кетяпман, бу хонадонда бошқа яшай олмайман, ишлаб пул топиб, ўзимга бошқа уй сотиб олмагунимча қайтмайман". Одил хатни ўқиб хўнграб йиғлади.
Давоми 10:15 да
20 851
- Йўқ мен сабр қилмайман, сизсиз бир кун ҳам яшай олмайман, нега тушунмайсиз Маликам?
- Тушунаман Одил ака, фақат мен... Одамлар нима дейишаркан?
- Э тупурдим ўша одамларнинг гап сўзларига, мен ҳам одамман, мен ҳам яҳши яшашга хақлима......
н!
Шундай дейсизку...., - Малика гапини тугатмасидан, Одил яна Маликанинг қаршисига тиз чўкди ва қўлларини яна ушлади, юзига босди.
Илтимос Маликам, менга турмушга чиқинг, нима истасангиз мухайё қиламан, хохласангиз ойни олиб бераман.
Нималар деяпсиз а Одил ака? Қўйинг бундай гапларни, майли сизга турмушга чиқишга розиман, фақат битта шартим бор, - дедида қўлларини Одилнинг қўллари орасидан тортиб олиб, ўрнидан турди.
- Айтинг гулим қандай шарт?
- Ўғлимни ўз ўғлингиздек кўрасиз, фарзандларингиз бизни камситишига йўл қўймайсиз, қонуний никохдан ўтамиз. Ҳа яна бир гап, ўзаро ишонч учун уйингизни ўғлимни номига хатлаб берасиз.
Мухаббат Одилнинг кўзларини кўр қилиб бўлган эди.
Хеч нима кўринмай турганди кўзига, ўз фарзанди зурриёти, ўғли борлигини унга ҳам асли уй кераклигини хис қилиб турган бўлсада, азалий орзуси ушалай деб турганда ховлини хисобга олиш кўнглига ҳам сиғмади.
- Бўпти мен розиман Маликам, сизни ҳамма айтганларингизга розиман, хўш энди менга турмушга чиқасизми? Ҳа.
Кичик даврада Одил билан Маликанинг никох тўйлари бўлиб ўтди. Одамлар бир икки ой гапиришди. Парво ҳам қилмади улар. Бир вақтлар машинани орқа ўриндиғида кетадиган Фариданинг ўрнида, энди Малика ястаниб олиб ишга кетар эди. Одил ўзини жуда бахтли хис қилар эди. Қўни қўшнилари, айрим таниш билишлари эса ундан юз ўгирган эди.
Унга нисбатан нафрат кўзи билан боқар эди.
Кун ўтди. Ой ўтди. Йил ўтди. Кунлар ўтгани сайин Малика борган сари ўзгариб борди. Ўн гулидан бир гули очилмасдан эрдан қолган Малика элликка кирган чол билан яшашни ўзига эп кўрмай қолди.
Одил ака кечга дугоналарим билан зиёфатимиз бор эди, шунга салгина кечроқ қоламан.
Болаларга кечки овқат нима бўлади?
Ана қизингизга айтинг, у ҳам эплай оладику, билмаса каттасини чақиринг, нима фақат мен учун керак эмассизку!
Эй нималар деяпсан Малика?
Хўш бормайми ўша зиёфатга? - жахл қилди Малика Одилга жавобан.
Майли борақол ўша зиёфатингга.
Малика борган сари ўзгариб борди, ўзига оро берадиган бўлиб қолди. Одилнинг фарзандларини қул қилиб ишлатди. Катта қиз ота уйига умуман келмай қўйди.
Иккинчи қизини ҳам бўйи етиб қолди. Унга келган совчиларга рад жавоби берилди. Сабаби, қизига сеп сидирға қилиш ўрнига Маликани кийинтирар, базму жамшидларга юборар эди. Авваллари ўзи хохлаб пул сарфласа, энди Маликадан қўрққанидан пул сарфлар эди. Шунда ёдига тушди Фарида.
Дадаси камроқ харж қилинг, қизимизни бўйи етиб қолди, унга сеп сидирға қилишимиз керак, бир пасда иккинчи қизингизни ҳам бўйи етиб қолади. Раҳматли аёлини ушбу сўзларини эслаб куйинди, "эссизгина аёлима, хечам ўзини ўйламас эди-я, болаларим дерди у, ўзига қарамай ҳам қўйганди бечора, мен уни гап сўзларини ортиқча хархашага чиқарибман а, мен нонкўр уни бесўнақай аёлга чиқарибман а" деб, кўп сиқилди.
Маликадан яшириб бироз пул йиғди ва опаси билан маслхатлашиб иккинчи қизининг сеп сидирғасини олди. Сепини йиққунча она сути оғзига келди. Хар гал опаси билан сеп йиғиш учун бозорга чиққанида, унинг қанчалик машаққат эканлиги хис қилди.
Оёқлари толиқиб чарчаб уйга келиб ўтирганида, яна Фарида ёдига тушди. У ҳам доим "чарчадим" дерди, "у ер бу ерим оғрияпти" дерди. Мана бугун Одил ҳам ўша оғриқларни хис қилиб ўтирибди. Унга осон эмаслигини пайқаб турибди. "Бечора аёлим а" деб аёлига куйинишидан бошқа чораси ҳам қолмаган эди.
Эплаб сиқтаб бир хонадонга иккинчи қизини ҳам узатди.
Бир куни ўғли Маликанинг ўғлини урганини куриб қолди. Хар қанча эхтиётлаб, Маликадан ўғлининг қилган ишини яширишга харакат қилмасин Малика барибир сезиб қолди. Одилни ўғлини урдиришга ундади. Илож қолмади Одилда, кенжа ўғлини, зурриётини икки юзига тарсаки туширди.
20 851
ҚИЛМИШ ҚИДИРМИШ...
ОЛЛОХ ХЕЧ БИР ИШНИ ЖАВОБСИЗ ҚОЛДИРМАГАЙ...
Одил шифохонага бош шифокор бўлди-ю ўзгарди.
Қўлида ишлайдиган ҳамширасини ёқтириб қолди. Малика биргина ўғли билан ёлғиз ўзи яшар эди. Турмуш ўртоғи бевақт оламдан кўз юмган эди. Одилга бу жуда қўл келди. Тез-тез хонасига чақиртириб, унга енгил топшириқлар юклай бошлади. Имкон борича ўзининг хонасидаги хужжатни тўғрилаш ишларини буюрди. Иш давомида унинг кўнглини олишга харакат қилди. Хотини эса кўнглига жуда хунук кўриниб кетди. Қани Маликани кўнглини забт эта олсам хаёл қила бошлади Одил, Маликани аёли ўрнига қўя бошлади. Уч нафар фарзанднинг отаси бўлган Одил қирқ бешдан ўтиб элликка яқин келганида айниди қолди. Хотинни иккита қилмоқчи ҳам бўлди, лекин аёлининг акаларидан қўрқди, чунки унинг бош шифокор бўлишига айнан аёлининг акалари сабабчи бўлган эди. Кўп вақт ўтмай, Маликанинг кўнглини забт эта олди.
Малика, сиз меникисиз, сизсиз менга хаёт қоронғу. Одил ака ундай деманг, ахир сизни оилангиз борку!
Э ўша оиласини ҳам, зерикдим ўша хотиннинг машмаларидан, уйга боришим билан бош оғриқ бошланади. Ахир мен ҳам яхши яшашга хаққим борку!
Тўғри айтасиз, лекин Фарида опа эшитиб қолгудек бўлса, иккимизга ҳам яхши бўлмайди.
Билса билсин, тўйдим ундай хаетдан, ўзи билиб қолмасидан аввалроқ ўзим айтмоқчи бўлиб турибман.
Уларнинг сухбати тугаб улгурмасидан, эшик очилиб аёли Фарида кўринди.
- Дадаси, бу нима қилганингиз? Ахир сизга нима ёмонлик қилган эдим.
Фарида... Фарида..., -Фарида эрининг чақириғига ҳам қулоқ тутмади, эшикни ёпиб ортига бурилиб кетди.
Вой энди нима бўлади Одил ака? - деди Малика устига чойшабни тортиб.
Хеч нима қилмайди, сен куйинма Маликам, яхши бўлди қайтанга билгани, энди болалари учун сабр қилади ёки бўлмаса ана катта кўча, мақтанчоқ акалари боқиб олаверади.
Фарида эриниг хиёнатини кўтара олмади. Дунёларга сиғмай кетди бечора. Бутун борлиғича севар эди уни. Эрининг унга қилган инсофсизлигига чидай олмади. Оғир касал бўлиб ётиб қолди. Одил эса бирорта шифокорга тузукроқ кўрсатмади ҳам...
Акалари келиб шифокорга олиб кетмоқчи бўлганида, Фарида эрининг қилмишини уларга айтмади ҳам.
- Нима мен ўз хотинимни ўзим кўрсата олмайманми? Ўзим ҳам шифокорман ахир, сингилларингни бўлгани шу, тез орада соғайиб кетади, -деб Одил Фариданинг акаларини кузатиб қўйди хар гал. Дард ўз сўзини айтди, бора-бора оғирлашиб бораётган касаллик уни ажал домига олиб борди. Касалхонада жон берди. Катта қизи яҳши хонадонга келин бўлиб улгурган эди, лекин уйда қолган бир қиз бир ўғли етим қолди. Одил эса, хотинининг ўлимидан атиги бир икки ойгина куйинди холос.
Фариданинг ўлимига ҳам бир икки ой бўлиб улгурмасидан, уйланиш харакатига тушди Одил.
- Кирсам майлими? - юз кўзларига атир упа суртган алламбало кийим кийиб олган Малика хонага кирди.
- Ие келинг Маликахон. Бугун жа очилиб кетибсизми? - хушомадни жойига қўйди Одил, - бу ерга ўтиринг деганча стол атрофидаги стуллардан бирини қўллари билан тўғрилаб жой кўрсатди.
- Ассалому алайкум Одил ака, яҳшимисиз, - мулойимгина қилиб саломлашди Малика ва Одил кўрсатган стулга ўтирди.
Иккиси ҳам хаяжонда, Маликанинг тепасида турганча унинг чиройли юзларига термулганча бир вақт жим бўлиб қолди.
- Чақиртирган экансиз, - жимликни бузди Малика.
- Ха, ха, чақирган эдим, - дедида яна бир муддат хеч нима демай, Маликанинг тўғрисига ўтиб, чўкка тушиб ўтирди ва унинг қўлларини ушлаганча, унинг юзларига тик боқиб,
- Малика сизни яхши кўраман, сизга уйланмоқчиман, менга тегишга розимисиз?
Кутилмаган таклифдан, хайрон қотди Малика, икки юзи қизарди Маликанинг.
- Одддил ака, ахир...
- Нима ахир?- ўрнидан туриб кетди Одил. Хона бўйлаб у ёқдан бу ёққа юра бошлади.
- Келинойимни жанозаларига ҳам хали икки ой ҳам бўлиб улгурмадику!
- Нима қилибди бўлмаган бўлса, нима мен сўққабош бўлиб юраверишим керакми, айтинг! Ўлган ўлдида, яна қанча аза тутишим керак?
- Ҳа энди, хеч бўлмаса йил ошиларигача сабр қилсакмикин...
Давоми 9:00 да
