Инсон бир нимани астойдил истаса, бутун ко-инот уни уша истагига етиштиришга ердам бе-ради, дейишади. Гулширин хам истакларига етиша бошлади. Тезда унинг "Ширин" ательеси тилга тушди. Аввалига шу атрофдаги киз-жуво-нлар куйлак тиктиришга келган булишса, кейи-нчалик катта-катта ташкилотлардан йирик буюртмалар туша бошлади. Илгари Гулширин-нинг узи хисоб-китоб ишларини бажарарди. Иш кулами кенгайгач, бу ишни малакали мутахас-сига топшириш кераклигини тушунди. Аммо ишончли одам булмаса, хисоб-китоб ишларини дуч келган одамга топшира олмайди. Устози Дилобар опага бу тугрида маслахат солди.
- Бир дугонамнинг укаси якинда чет элдан кай-тиб келди. Билишимча, у яхшигина мутахассис, хисоб-китоб ишларини яхши билади. Дугонам "агар бирор ташкилотда иш булса, бехабар кол-майлик. Укам ишга кирмокчи" деганди. Уша йигитни ишга таклиф килсангиз килсангиз кан-дай буларкан?
- Дилобар опа, бу ишда тикиш-бичишдан бошка хеч нарса билмайман. Сиз кимни маькул курса-нгиз, розиман. Чунки менга емон одамни так-лиф килмаслигингизни биламан.
- Унда уша йигит эртага сиз билан учрашади. Хеч нарсадан хавотирланманг, у ишонса була-диган йигит.
Эртаси куни келишилган вактда кабул хонаси-нинг эшиги секингина такиллаб, "мумкинми?" деган уктам овоз эшитилди. Когозларга куми-либ утирган Гулширин бошини кутармай "кира-веринг" деди. Келган одам ичкарига кириб уч-турт кадам босди-ю, нима килишни билмай хо-на уртасида туриб колди. Шу холда бир муддат туравериш узига хам нокулай булди шекилли, томок кириб куйди. Шундагина Гулширин кел-ган одамга эьтибор бермаганини пайкади. Илкис урнидан туриб унга пешвоз чикди.
- Мархамат, келинг! - шундай дедию, рупараси-даги йигит хайрат билан тикилиб колди. Йигит хам ундан кузини узолмади. Улар бир муддат шу алфозда туриб колишди.
- Сиз? - икковининг хам тилидан бир пайтда уч-ди хайрат тули бу суз. Сунг нигохларда бирдан кувонч учкунлади.
- Гулширин, нахотки бу сиз булсангиз? Кузлари-мга ишонолмаяпман!
- Даврон ака, узингизми? Сизни учратаман деб сира уйламагандим.
- Тог тог билан учрашмайди, одам одам билан учрашади, деганлари шу булса керак-да, - маь-юс кулимсиради Даврон. - Саккиз йил утиб ке-тибдию, гуе хеч нарса узгармагандек. Сиз ха-мон уша-уша Гулширинсиз.
- Куйсангиз-чи...- йигитнинг уткир нигохларига дош беролмай кузларини олиб кочди Гулширин
Мен энди икки болали аелман.
- Бошингизга шунча ташвиш тушса хам сира уз-гармабсиз, - деди Даврон.
- Сиз...сиз каердан биласиз? - ялт этиб каради жувон. У сири фош булган киши сингари кип-кизариб кетганди.
- Эсингиздами, сизга "каерда булмай, сиз хаки-нгизда хамма нарсани биламан" дегандим. Су-зимда турдим. Чет элда яшасам хам сизнинг хаетингизда кечаетган вокеалар хакида билар-дим. Балки кайтиб келишимга шу хам сабаб булгандир.
- Ишга утайлик, - нокулай вазиятда колган Гул-ширин сухбат мавусини узгартирмокчи булди. Дилобар опа хисоб-китобни яхши биладиган бир йигит бор деган эдилар. Демак, уша йигит сиз экансиз-да? Мен бу ишни якинда бошлад-им. Менга иктисодни яхши биладиган, ишонса буладиган одам керак.
- Менга ишона оласизми? - Даврон унга кузла-рини тулдириб каради.
- Даврон ака, биз еш болалар эмасмиз, - бир оз кизишди Гулширин. - Жиддий гаплашайлик.
- Майли, нима десангиз шу, - тан берди Даврон. Менга хам иш керак. Сизга кулимдан келганча ердам бераман.
Гулширин Давронга хисоб-китоб билан боглик ишларни топширди. Хоналар етарли булмагани боис иккиси вактинча бир хонада утирадиган булишди.
Гулширин кузи хужжатларла булса-да, хаели тамоман бошка жойда эди. Даврон куз кири билан узини кузатаетганини сезиб турар, гуе игна устида утиргандек юрагига гашлик инган-ди. Бу гашлик Гулшириннинг утмиши билан боглик эди.
Гулширин Давронни коллежда укиб юрган пайтларидан буен биларди. Даврон Гулширин укийдиган коллежда ундан бир погона юкори курсда укирди.