Собир ака Мавлудага уйлангач, эса ота-бола ур-тасида кузга куринмас бир девор пай-до булди. Гулширин турмушга чиккани-дан буён бирор марта хаётидан нолиб, куз ёш тукиб келган эмас.
Угай онаси кечки овкатга хам чикма-ди. Гулширин отаси ва болаларига ов-кат сузиб берди, узи столнинг бир чек-касига утириб, олдилаги косани уйчан кавлаб утираверди. Гулшириннинг кун-глига огир ботишидан хадиксираб, Со-бир ака унга ортик савол бермади. Сар-вар овкатини егиси келмай, косани су-риб куйди.
- Ие, полвон, нега емаяпсан? Бунака буйинг усмайди-ку? - деди Собир ака. - Кани, ким биринчи булиб овкатини ер экан?
- Керакмас, - тумтайиб олди бола. - Узимизнинг уйимизга кетгим келяпти. Бу ерда зерикдим, уйнайдиган хеч ким йук. У ёкда кучага чикиб болалар билан маза килиб уйнардик.
- Уртокларинг билан эртага уйнайвера-сан, тойчок.
- Йук, энди уртокларимни курмайман. Аям энди шу ерда яшаймиз, деяптилар. Мен эса кетгим келяпти.
- Сарвар, жим бул! Овкат емасанг, бо-риб телевизор кур, -кип-кизариб кетган Гулширин углини урнидан тургизиб, те-левизор турган хонага кулидан судраб етаклади. Сунг жимгина кайтиб келиб, кизчасини овкатлантирди. Дастурхон йигиштирилмагунича Собир ака Гулши-ринга бирор суз айтмади. Корни туйган Мадина акаси билан уйнаб колди, Гул-ширин чойни янгилаб келди. Ота ва киз ёлгиз колишди.
- Кизим, уйингдагилар тинчми? Зохид-жоннинг ишлари яхшими, анча булди курмаганимга.
- Яхши, рахмат...- деб куйди-ю, Гулши-рин лаб тишлади.
- Бугун сал хаялладими, дейман. Одат-да сизларни кеч булмасидан олиб ке-тарди, - усмокчилади ота.
- Биз...бугун шу ерда коламиз...- деди Гулширин секингина.
- Хади Сарвар "энди шу ерда яшаймиз" деди. Опачангга хам шундай дебди. Нима гап узи, тинчликми? Кайнонаг би-лан ораларингдан гап кочиб колдими?
- Йук....- Гулшириннинг кузларига ёш калкиди. - Сизни...ойимни согиндим, - шундай деб у йиглаб юборди. Собир аканинг юраги увишиб кетди. Гарчи, хотинина хиёнат килган, уни азоблан-ган булса-да, Гулшириннинг онаси уни-нг куз очиб кургани эди. Мавлудага се-виб уйланган булса-да, бу аёл болала-рининг онаси урнини боса олмади. Бу дардлар энди унинг кунгли тубида, уларни бировга айтолмайди. Эшитган-лар, "хотининг ич-ичидан эзилиб адо булди, уни энди эслаб колдингми, но-шукур" демайдими?
- Нимаям кила олардик, кизим. Онанг-нинг умри киска экан...- Собир ака ки-зига тасалли бериш учун айтди бу гап-ни, аммо бу билан уз виждонини алда-мокчи булди.
- Ойим нима учун эрта кетганларини биласизми, дада? - кутилмаганда Гул-ширин кескин охангда отасидан суради
Шу ёшига кадар бирор марта отасига тик карамаган, гап кайтармаган киз ай-ни дамда отасига тик караб, хеч качон жавоб кайтарилмайдиган саволига жа-воб кутмокда эди. Гулшириннинг куз-лари ёшли булса-да, карашлари уткир эди. Собир ака унинг нигохларига дош беролмади.
- Чунки ойим сиз...сиз бошка аёлни то-пиб олганингизи билардилар, - баттар йиглади Гулширин. - Ойимни дард йи-китди, дада. Лекин бизларга бирор марта сизнинг устингиздан нолимаган-лар. Болаларимни отасидан кунгли колмасин, деганлар. Энди уша кунлар менинг бошимга хам тушди, дада!
- Бу нима деганинг? - Собир ака урни-дан туриб кетди. У Гулширин айтган гапни тушунди, аммо хеч кутилмаганда айтилгани учун бу сузларни онги бир-дан идрок килолмади.
- Ха, дада, менинг бошимга хам ойим-нинг кунлари тушди, - деди Гулширин алам билан, гуё эрининг хиёнатига ота-си айбдордек.
- Адашаётгандирсан, шошиб хулоса чи-карма, кизим, - юзи хаяжондан бугри-киб кетди Собир аканинг. Бир тараф-дан бирор марта мик этмаган кизининг айбловидан узини йукотиб куйган бул-са, иккинчи томондан куёви кизига хиё-нат килганини эшитиш ота сифатида унга огир эди. Ахир, кайси ота кизининг кийналишига жим караб тура олади?
- Сиз-ку, бошка аёл топган булсангиз зам унга очикдан-очик уйланмагансиз, бу аёл кейин келди уйимизга. Лекин менинг эрим...у уйланибди, никохига олибди уша жувонни.