SevenHells

خوابیدن خیلی کار آسونیه. تا وقتی لازم نباشه بخوابی 😑

به من یه غار خالی از سکنه بدید برم اونجا. هم من از دست آدما راحت شم هم آدما از دست من.

Never mind, I wasn't born to be happy anyway.

The ways that life chooses to turn on you, are both countless and surprisingly devastating.

بیماری روانی داشتن، کلاس نداره. بیماری روانی داشتن، کلاس نداره. بیماری روانی داشتن، کلاس نداره. بیماری روانی داشتن، کلاس نداره. بیماری روانی داشتن، کلاس نداره. بیماری روانی داشتن...

گاهی اوقات با خودم فکر میکنم که اگه تورو دوست نداشتم، به یک زندگی معمولی دل میدادم. معمولی زندگی میکردم و معمولی میمردم، بدون اینکه کسی دلش بخواد منو به یاد بیاره. اگه تو رو دوست نداشتم، احتمالا دلم نمیخواست بهترین ورژن خودم بشم و مثل یه گنجشک یخ زده وسط یه جنگل برفی، سر جام خشک میشدم تا زندگی منو ببلعه و از این صفحه محو بشم.

پوستمم خسته س‌، چه برسه به خودم.

بعضی روزا نفرتم از آدما دوبرابر میشه. ینی بیدار میشم میگم عه! امروز از همه دو برابر متنفرم.

این عکس ها رو، هنری کلارک برای مجله vogue گرفته. بله در ایران. ۱۹۶۹.

"خب به جهنم." او گفت و پتیکو پتیکو کنان در غبار برخاسته از جاده گم شد.

امسال روز ولنتاین و روز زن کنار همه. ینی این دو روز فقط گل بفروشی اندازه کل سال بعد درامد داری.

چیزی که من رو تا این موقع بیدار نگه میداره فکر اینه که تمام ما، نه تنها ایرانی ها بلکه کل جهانیان، با تفکر "قبولش کن چون یک نیروی بزرگتر (کائنات، پدر و مادر، رئیس، بزرگترها، خدا و هرچیز دیگه ای) گفته و تو باید قبولش کنی وگرنه باید عذاب بکشی" بزرگ شدیم و متاسفانه قدرت اختیار و تفکری که در خدمت ما بوده رو به اندازه کافی استفاده نکردیم. توی انتخاب کردنامون اکثرا فکر کردیم چاره دیگه‌ای نداریم، اکثرا فکر کردیم اون عذاب ارزش یک انتخاب بهتر رو نداشته، اکثرا نتونستیم اون چیزی که پیامد واقعی و طبیعی انتخاب‌هامون بوده رو تجربه کنیم حالا چه خود عذاب در حال حاضر بهمون وارد بشه چه ترس از عذاب. و معمولا هم به پیامد این تفکر که "رد مسئولیت در قبال انتخاب هامون" هستش فکر نمیکنیم. گاهی به این فکر میکنم اگه بشریت تمام پتانسیلشو با قبول مسئولیت نتایج طبیعی اونا، بدون تحمل عذاب از جانب عوامل خارجی مادی یا ترسِ عذاب از جانب عوامل خارجی غیرمادی کشف میکرد، الان کجا بودیم؟ اگه سنت‌های بیخود رو بدون ترس میشکستیم و به سنت‌های معقولانه‌تری پناه میبردیم چی میشد؟ من الان کجا بودم؟ تو الان کجا بودی؟