SevenHells

یک روز تمام دیوارهای خونه‌م رو پر از نقاشی‌های خوشگل بقیه می‌کنم. یک روزی که زورم برسه بیشتر از گشنه نموندن خرج کنم، دونه‌دونه از هنرمندایی که ازشون خوشم می‌آد کار می‌خرم. قول.

پا شدم یه لقمه نون پنیر بخورم. در کابینت باز بود و یادم اومد باید کیسهٔ آرد رو خالی کنم توی ظرفش، چون چند روز پیش بازش کردم و اگه همین‌جوری باز بمونه ممکنه حشره بزنه. یهو یاد اون بچه‌ای افتادم که با کوله‌پشتی تیکه‌پاره و کهنه و کثیف، یک گونی با خودش برده بود بهش آرد بدن و دست خالی برگشته بود و عزیزش رو هم کشته بودن. صورتش خاکی بود و رد اشکش رو می‌شد دید. همین‌جوری که آرد رو خالی می‌کردم هی می‌گفتم خدایا اگه واقعی هستی این رسمش نیست. بعدم لقمه‌م رو انگار قیر داغ باشه دادم پایین تا بتونم قرصم رو بخورم. چی بگم. شاید تناسخ واقعیه و ما کله‌قهوه‌ای‌ها خیلی آدم‌های گهی بودیم وگرنه که این شکنجه روا نیست. حتی از تصور شرایطشون روانی می‌شم. دیگه خود اون بیچاره‌ها چی می‌کشن. کاش می‌شد من بمیرم و عوضش رنج همهٔ انسان‌ها تموم بشه. درجا گردنم رو می‌ذاشتم زیر تیغ گیوتین. :(

چپ و راست رو نگفتم چون اینا دیگه تبدیل به چیزی هم نشدن راستش. یک مفهوم خیالی در یک واقعیت موازی بی‌معنا و پوچ شدن که در اون راست خوبه و چپ بده و من راستم و هرکی من ازش بدم بیاد چپه.

چه پایان‌نامه‌های نابی می‌شه درمورد تکنیک مغزشویی با تغییر معنای کلمات در پروپاگاندا نوشت. مثلا ج.ا. که ۹۹.۹درصد آدماش ایرانی‌اند می‌شه اشغال‌گر. یا مثلا «این پرچم ایران نیست بلکه پرچم جمهوری اسلامیه». یا اینکه «پرچم ایران خیلی وقته عوض شده. خودتم می‌دونی وگرنه از ایموجی‌ش استفاده می‌کردی (در توییتر)». یا رهبر دوران گذار به دموکراسی می‌شه شاه (هرچند شارلاتان اعظم مشخصا دنبال پادشاهیه ولی خب هنوز روش نشده اینقدر واضح بگه). بمب می‌شه مداخلهٔ بشردوستانه. موساد می‌شه یاور مردم ایران. جنایت جنگی بی‌معنی می‌شه و جنگ هم می‌شه نماد صلح و دوستی. «عرب‌پرست»ها به کشورهای عرب‌نشین متخاصم جواب حمله‌شون رو می‌دن و می‌شن وحشی. بچه‌کشی می‌شه کمک و معترض به بچه‌کشی می‌شه میناب‌به‌کون! سس می‌شه مایع قرمز ناشناخته، رب رقیق‌شده و پورهٔ گوجه. فاشیسم می‌شه دموکراسی و طرفداری از دموکراسی می‌شه طرفداری از ج.ا.! از همه‌ش بدتر اونجاش که اسرائیل و آمریکا که، از تاریخ تاسیسشون تا به امروز، مدام مثل سگ هار به همه دارن «دفاع پیش‌دستانه» می‌کنند می‌شن صالح و درست‌کار و ایرانی که داره از خودش دفاع می‌کنه می‌شه متجاوز. ج.ا. خارج از ایران خشک شده و افتاده ولی داخل ایران سرپاست. کلمه‌ها واقعیت ما رو شکل می‌دن. نمی‌دونم وقتی کلمهٔ مشترک هم نمی‌شه داشت، چطور می‌شه امیدی به گفت‌وگو داشت اصلا. حالا درک جغرافیا و سیاست و قانون و استعمار و امپریالیسم و غیره بماند.

وقتشه برم کمونیست بشم تا بمب «آزادی» بعدی تضمینی بخوره تو سر خودم و تموم بشم.

اگه اینو نمی‌فرستادم خفه می‌شدم

نمی‌دونم. شایدم اسرائیل گه خورد که به ما حمله کرد. شایدم آمریکا گه خورد به ما بمب زد. شایدم مردم ایران مثل سایر کله‌قهوه‌ای‌ها براشون مهم نیستند و این تخاصم چندین ساله و تلاش برای کنترل حاکمیت ایران، بخشی از پروژهٔ امپریالیسم نوین بوده، که البته در این زمینه هم گه خورده‌ن که چنین برنامه‌ای دارن برای کشور ما. تابه‌حال به این‌ها فکر کردید دوست خوبم؟ 🙏

دلم کار می‌خواد خداوندگار بزرگ. قبل جنگم هیچ‌کس استخدام نمی‌کرد، چه برسه الان. این چه زندگی سگی بود تو تقدیر من نوشتی خب. :(

خنده‌دارترین قسمت این جنگ هم دعوای واقعی پایداری‌ها و اصلاحاتی‌هاست. ریدم به جفتتون. همه‌تون بی‌خاصیتید. یه تار موی این فرمانده‌ها به کل هیکلتون می‌ارزه. یه اینترنت رو نه می‌تونید باز کنید نه می‌تونید شفاف کنید که چرا نمی‌تونید باز کنید. عن هم برای هیکلتون زیاده. تاپاله‌ها.

یکی از خانواده برام اینو کادو گرفت 🥲❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

امروز سومین تار موی سفیدم رو دیدم. پدر و مادرم تقریبا ۷۰ سالشونه و هنوز کل موهاشون سفید نشده. خواهرام و برادرم تا اواسط سی سالگی موی سفید نداشتن، از لحاظ ژن موی سفید عرض می‌کنم. جوان‌ترین موی سفید خانواده رو دارم 🙏

می‌خوام برم دماغشو تتو کنم رو خودم.

گربه روی فرش زیر نور

عطر یانی یه عطر زده به اسم ایران نمی‌دونم چطور توصیف کنم. خیلی خوشبو بود. خیلی. بوی چرم و زعفرون و کهربا و ترنج و عود می‌داد. 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭 کاش پولدار بودم. خیلی گرون بود. 💔 به‌جاش یه عطر گرفتم بوی سیب و انگور و بادوم سوخته می‌ده. 🥲

چو غنچه گرچه فروبستگی است کار جهان تو همچو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

کاش از آسمون دو تومن می‌ریخت من بتونم اینو بخرم بزنم وسط آشپزخونه. هی بهش زل بزنم بلکه روحیه‌م لطیف بشه.

شاید بپرسید چه چیز سرامیکی‌ای؟ هرچیز سرامیکی‌ای جز توالت. حتی سرامیک آشپزخونه هم دوست دارم بگیرم قاب کنم بزنم به دیوار اینقدر که فرایند قشنگ و هنرمندانه‌ای داره.