صبح و شعر

پاییز کوچک من، گنجایش هزار بهار، گنجایش هزار شکفتن دارد وقتی به باغچه می­‌نگرم روح عظیم «مولانا» را می­‌بینم که با قبای افشان و دفتر کبیرش زیر درخت­‌های گلابی قدم می­‌زند و برگ­‌های خشک زیر قدم­هایش شاعر می­‌شوند وقتی به باغچه می­‌نگرم «بودا» حلول می­‌کند در قامت تمام نیلوفرها وقتی به باغچه می­‌نگرم پاییز «نیروانا» ست پاییز نی زنی است که سحر ساده­‌ی نفسش را در ذره­‌های باغ دمیده است و می­زند که سرو به رقص آید پاییز کوچک من دنیای سازش همه رنگ­‌هاست با یکدیگر تا من نگاه شیفته‌ام را در خوش­‌ترین زمینه به گردش برم و از درخت­‌های باغ بپرسم خواب کدام رنگ یا بی‌رنگی را می­‌بینند در طیف عارفانه­‌ی پاییز؟ #حسین_منزوی @sobhosher