مـخـتـصـر صحــیــح بــخــارے

🌿 حدیث هر روز | چهارشنبه 🌿 📖 حدیث از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که رسول‌الله ﷺ فرمودند: «الْمَرْءُ عَلَى دِينِ خَلِيلِهِ، فَلْيَنْظُرْ أَحَدُكُمْ مَنْ يُخَالِلُ». 📚 روایت ابوداود (۴۸۳۳) و ترمذی (۲۳۷۸)؛ آلبانی رحمه‌الله آن را حسن دانسته است. ترجمه: «انسان بر دین و روش دوست صمیمی خویش است؛ پس هر یک از شما بنگرد که با چه کسی دوستی می‌کند.» ✒️ شرح حدیث رسول‌الله ﷺ در این حدیث بیان می‌کنند که انسان از دوست و همنشین خود تأثیر می‌پذیرد؛ اخلاق، عادت‌ها و رفتارهای او ممکن است به‌تدریج در انسان اثر بگذارد. ازاین‌رو، باید در انتخاب دوستان دقت کنیم؛ زیرا دوست خوب می‌تواند ما را به سوی خیر راهنمایی کند و دوست بد ممکن است بدون آنکه متوجه شویم، ما را به رفتارهای نادرست خود شبیه سازد.

باب (39): آيا پس از نوشيدن شير، بايد مضمضه نمود؟ 158ـ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ الله عَنْهُمَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ شَرِبَ لَبَنًا، فَمَضْمَضَ وَقَالَ: «إِنَّ لَهُ دَسَمًا». (بخارى:211) ترجمه: ابن عباس رضي الله عنهما مي ‏گويد: رسول الله ﷺ شير نوشيد. سپس مضمضه كرد و فرمود: «شير، چربي دارد»

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ  يُصَلُّونَ لَكُمْ، فَإِنْ أَصَابُوا فَلَكُمْ، وَإِنْ أَخْطَئُوا فَلَكُمْ وَعَلَيْهِمْ بخاری(۶۹۴) از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: اگر امامان شما، برای شما درست و صحيح نماز بخوانند، هم به آنان و هم به شما پاداش داده می شود. ولی اگر در نمازشان اشكالی وجود داشته باشد، شما پاداش خود را دريافت می كنيد و آنها گناهكار می شوند.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ وَالْجُمُعَةُ إِلَى الْجُمُعَةِ وَرَمَضَانُ إِلَى رَمَضَانَ مُكَفِّرَاتٌ مَا بَيْنَهُنَّ إِذَا اجْتَنَبَ الْكَبَائِرَ مسلم(۲۳۳) از ابوهريره رضى الله عنه روایت است که رسول الله صلى الله عليه و سلم فرمودند: نمازهاى پنجگانه، جمعه تا جمعه، و رمضان تا رمضان باعث بخشش گناهان انجام شده در بين آنها مى شود، اگر از گناهان بزرگ دورى شود. نمازهاى پنجگانه باعث بخشش گناهان كوچک در بين آنها مى شود، مگر گناهان بزرگ كه فقط توبه باعث بخشش آنها خواهد شد، و همچنين نماز جمعه تا جمعه ى بعد از آن، و همچنين روزه رمضان تا رمضان بعد از آن، باعث بخشش گناهان مى شود.

باب (38): كسيكه پس از تناول نمودن سويق، به مضمضه كردن اكتفا كند و وضو نگيرد

156ـ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ النُّعْمَانِ رضی الله عنه : أَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَامَ خَيْبَرَ، حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ، وَهِيَ أَدْنَى خَيْبَرَ، فَصَلَّى الْعَصْرَ، ثُمَّ دَعَا بِالأَزْوَادِ، فَلَمْ يُؤْتَ إِلا بِالسَّوِيقِ، فَأَمَرَ بِهِ فَثُرِّيَ، فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَكَلْنَا، ثُمَّ قَامَ إِلَى الْمَغْرِبِ، فَمَضْمَضَ وَمَضْمَضْنَا، ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ.

( #بخارى_209) ترجمه: سويد بن نعمان رضی الله عنه مي‏گويد: در فتح خيبر، همراه رسول الله ﷺ بودم. رسول خدا ﷺ وقتي به منطقة صهباء، در نزديكي خيبر، رسيد، نماز عصر را خواند. سپس دستور داد تا هر كس كه توشه اي دارد، حاضر كند. فقط اندكي آرد جَوي برشته شده آوردند. رسول الله ﷺ دستور داد تا آنها را با آب، تَر نمايند. آنگاه، رسول خدا ﷺ و ما از آن، خورديم. سپس هنگامي كه نبي اكرم ﷺ براي نماز مغرب برخاست، مضمضه نمود و ما نيز مضمضه نموديم و بدون اينكه وضو بگيرد، نماز مغرب را بجاي آورد.

157ـ عَنْ مَيْمُونَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ أَكَلَ عِنْدَهَا كَتِفًا، ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ.

( #بخارى_210) ترجمه: ام المؤمنين؛ ميمونه رضي ‏الله‏ عنها؛ مي‏فرمايد: نبي اكرم ﷺ در خانة من، گوشت شانة گوسفند تناول نمود و بدون اينكه وضو بگيرد، نماز خواند.

باب (37):

#كسيكه_پس_از_تناول_نمودن_گوشت_گوسفند_و_سويق_وضو_نگرفته_است.

155ـ عَنْ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ رضی الله عنه : أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَحْتَزُّ مِنْ كَتِفِ شَاةٍ، فَدُعِيَ إِلَى الصَّلاةِ، فَأَلْقَى السِّكِّينَ، فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ.

( #بخارى_208) ترجمه: عمرو بن اميه ضمري رضی الله عنه مي ‏گويد: رسول الله ﷺ را ديدم كه گوشتِ شانة گوسفند را با كارد بريد و تناول فرمود. و سپس هنگامي كه اذان گفته شد، كارد را دور انداخت و بدون اينكه وضو بگيرد، نماز خواند.

باب (36):

#پوشيدن_موزه_در_حالت_طهارت

154ـ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ رضی الله عنه قَالَ: كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي سَفَرٍ، فَأَهْوَيْتُ لأَنْزِعَ خُفَّيْهِ، فَقَالَ: «دَعْهُمَا فَإِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا طَاهِرَتَيْنِ»، فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا.

( #بخارى_206) ترجمه: مغيره بن شعبه رضی الله عنه مي ‏گويد:در يكي از سفرها، همراه رسول خدا ﷺ بودم.(هنگام وضو) ‏خواستم موزه هاي رسول الله ﷺ را بيرون بياورم، فرمود:«آنها را بيرون نياور، چون من آنها را پس از طهارت و وضو پوشيده ام». سپس رسول الله ﷺ بر موزه هايش، مسح نمود.

اخلاق پیامبر ﷺ همان قرآن بود از عائشه رضی‌الله‌عنها درباره اخلاق پیامبر ﷺ پرسیدند. گفت:

«أَلَسْتَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ؟ كَانَ خُلُقُهُ الْقُرْآنَ»

«آیا قرآن نمی‌خوانی؟ اخلاق او قرآن بود.» یعنی آموزه‌های قرآن فقط در سخنان پیامبر ﷺ نبود؛ در رفتار و زندگی او دیده می‌شد. 📚 صحیح مسلم، حدیث ۷۴۶

باب (35):

#مسح_بر_موزه_و_عمامه

151ـ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ رضی الله عنه عَنِ النَّبِيِّ ﷺ : أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ وَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ سَأَلَ عُمَرَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ: نَعَمْ إِذَا حَدَّثَكَ شَيْئًا سَعْدٌ عَنِ النَّبِيّ ﷺ ، فَلا تَسْأَلْ عَنْهُ غَيْرَهُ.

( #بخارى_202) ترجمه: از سعد بن ابي وقاص رضی الله عنه روايت است كه رسول الله ﷺ بر موزه هايش مسح مي نمود. عبد الله بن عمر در اين باره از پدرش؛ عمر؛ سؤال كرد. عمر ﷺ فرمود: بلي. و افزود: هرگاه، سعد از رسول الله ﷺ چيزي را براي شما بيان كرد، دربارة آن از كسي ديگر، سؤال نكنيد. ( به او اعتمادكنيد).

152ـ عَنْ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيِّ رضی الله عنه: أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ ﷺ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ.

( #بخارى_204) ترجمه: عمرو بن اميه ضمري رضی الله عنه مي ‏گويد: من نبي اكرم ﷺ را ديدم كه بر موزه هايش مسح مي‏كرد.

153ـ عمرو بن اميه ضمري رضی الله عنه قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِي َّﷺ يَمْسَحُ عَلَى عِمَامَتِهِ وَخُفَّيْهِ.

( #بخارى_205) ترجمه: عمرو بن اميه ضمري مي‏گويد: رسول الله ﷺ را ديدم كه بر عمامه و موزه هايش مسح مي‏كرد.

• عَنْ أَبِي مُوسَى عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ مَثَلُ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَالْأُتْرُجَّةِ طَعْمُهَا طَيِّبٌ وَرِيحُهَا طَيِّبٌ وَالَّذِي لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَالتَّمْرَةِ طَعْمُهَا طَيِّبٌ وَلَا رِيحَ لَهَا وَمَثَلُ الْفَاجِرِ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَمَثَلِ الرَّيْحَانَةِ رِيحُهَا طَيِّبٌ وَطَعْمُهَا مُرٌّ وَمَثَلُ الْفَاجِرِ الَّذِي لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ كَمَثَلِ الْحَنْظَلَةِ طَعْمُهَا مُرٌّ وَلَا رِيحَ لَهَا.

رواه البخاري ⁵⁰²⁰ ومسلم ⁷⁹⁷

|رسول الله ﷺ فرمود مثال مؤمنی که قرآن می خوانَد مانند ترنجی است که هم بوی خوشی دارد و هم مزه خوبی و مثال مؤمنی که قرآن نمی خواند مانند خرماست که بو ندارد اما مزه اش شيرين است و مثال فاجری که قرآن می خواند مانند گل ريحان است که بويش خوش اما مزه اش تلخ است و مثال فاجری که قرآن نمی خواند مانند حنظل (هندوانه ابوجهل) است که بو ندارد و مزه اش تلخ است.|

باب (34):

#وضو_گرفتن_با_يك_مُدّ

( )

150ـ انس رضی الله عنه قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ ﷺ يَغْسِلُ أَوْ كَانَ يَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ إِلَى خَمْسَةِ أَمْدَادٍ وَيَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ.

( #بخارى_201) ترجمه: انس رضی الله عنه مي ‏گويد: نبي اكرم ﷺ با يك صاع يا پنج مد آب، غسل مي كرد و با يك مد آب، وضو مي گرفت.

✰...رسول اللّٰه ﷺ فــرمودند :

عَن ابي هُرَيْرَةَ رَضِیَ اَللهُ عَن‍‍‍‍ْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رسول الله صلی اللّٰه علیه وآله وسلم يَقُولُ: «إِنَّ فِي الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ، إِلاَّ السَّامَ» وَالسَّامُ: الْمَوْتُ، وَالْحَبَّةُ السَّوْدَاءُ: الشُّونِيزُ.

📗صحیح‌مســلم2215 📗صحیح‌بخـاری5687 ترجمه: ابوهریره رضی الله عنه می‌گوید: شنیدم که رسول الله صلی اللّٰه علیه وآله وسلم می‌فرمود: «شفای هر بیماری در این سیاه دانه نهفته است بجز مرگ». (که دوا ندارد.)  ـ┓━━━🕌🕋🕌━━━┏ ـ    « بَلِّغــوا عَنِّـي وَلَـــوْ آيَـــةً » ـ┛━━━🕌🕋🕌━━━┗ ـ

باب (33):

#غسل_كردن_و_وضو_گرفتن_از_يك_طشت

146ـ عَنْ أَنَسٍ رضی الله عنه قَالَ: حَضَرَتِ الصَّلاةُ، فَقَامَ مَنْ كَانَ قَرِيبَ الدَّارِ إِلَى أَهْلِهِ وَبَقِيَ قَوْمٌ، فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمِخْضَبٍ مِنْ حِجَارَةٍ فِيهِ مَاءٌ، فَصَغُرَ الْمِخْضَبُ أَنْ يَبْسُطَ فِيهِ كَفَّهُ، فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ، قُلْنَا: كَمْ كُنْتُمْ؟ قَالَ: ثَمَانِينَ وَزِيَادَةً.

( #بخارى_195) ترجمه: انس رضی الله عنه مي‏گويد: وقت نماز فرا رسيد. آنها كه منازلشان نزديك بود (براي وضو گرفتن) به خانه هايشان رفتند و بقيه ماندند. در آن هنگام، ظرف سنگي اي كه در آن، مقداري آب وجود داشت، براي پيامبر ﷺ آوردند. آن ظرف به اندازه اي كوچك بود كه كف دست آنحضرت ﷺ در آن، باز نمي شد. حاضران، همه از آن وضو گرفتند. ما از انس پرسيديم : شما چند نفر بوديد؟ گفت : بيش از هشتاد نفر.

147ـ عَنْ أَبِيْ مُوسَى رضی الله عنه: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ دَعَا بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ فِيهِ، وَمَجَّ فِيهِ.

( #بخارى_196) ترجمه: ابوموسي اشعري رضی الله عنه مي‏گويد: رسول الله ﷺ ليوان بزرگي را كه پر از آب بود، طلب كرد و در آن آب، دست و صورت خود را شست و مضمضه نمود. (اين كار، براي تبرك و ويژة آنحضرت ﷺ بود. و كسي غير از ايشان، مجاز نيست چنين كاري كند). مترجم

148ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ ﷺ وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ، اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ فِي أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ النَّبِيُّ ﷺ بَيْنَ رَجُلَيْنِ، تَخُطُّ رِجْلاهُ فِي الأَرْضِ، بَيْنَ عَبَّاسٍ وَرَجُلٍ آخَرَ. فَكَانَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا تُحَدِّثُ: أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ بَعْدَمَا دَخَلَ بَيْتَهُ وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ: «هَرِيقُوا عَلَيَّ مِنْ سَبْعِ قِرَبٍ لَمْ تُحْلَلْ أَوْكِيَتُهُنَّ لَعَلِّي أَعْهَدُ إِلَى النَّاسِ». وَأُجْلِسَ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ، ثُمَّ طَفِقْنَا نَصُبُّ عَلَيْهِ تِلْكَ حَتَّى طَفِقَ يُشِيرُ إِلَيْنَا: «أَنْ قَدْ فَعَلْتُنَّ». ثُمَّ خَرَجَ إِلَى النَّاسِ.

 ( #بخارى_198) ترجمه: عايشه رضي ‏الله ‏عنها مي گويد: وقتي رسول الله ﷺ (براي آخرين بار) بيمار شد و بيماريش شدت يافت، از تمام همسران خود، اجازه خواست تا ايام بيماري را در خانة من (عايشه رضي ‏الله‏ عنها) پرستاري شود. همة همسران، موافقت كردند. رسول الله ﷺ در حالي كه دو نفر، شانه‏هاي او را گرفته بودند و پاهايش به زمين كشيده مي شد، به خانة من تشريف آورد. آن دو نفر، عباس و يك نفر ديگر بود. عايشه رضي ‏الله‏ عنها مي‏فرمايد: هنگامي كه آنحضرت ﷺ به خانة من تشريف آورد و بيماريش شدت يافت، فرمود: «هفت مشك پر از آب كه از آنها آب برداشته نشده باشد، روي من بريزيد تا بتوانم، مردم را وصيت كنم». ما ايشان را در طشت بزرگي كه متعلق به حفصه بود، نشانديم و شروع به ريختن آب بر آنحضرتﷺ نموديم تا اينكه اشاره فرمود كه: «كافي است». سپس، رسول الله ﷺ از خانه ، بسوي مردم ، بيرون رفت.

149ـ عَنْ أَنَسٍ رضی الله عنه : أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ دَعَا بِإِنَاءٍ مِنْ مَاءٍ، فَأُتِيَ بِقَدَحٍ رَحْرَاحٍ، فِيهِ شَيْءٌ مِنْ مَاءٍ ،فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ فِيهِ، قَالَ أَنَسٌ: فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ، فَحَزَرْتُ مَنْ تَوَضَّأَ مَا بَيْنَ السَّبْعِينَ إِلَى الثَّمَانِينَ.

( #بخارى_200) ترجمه: انس رضی الله عنه مي گويد: نبي اكرم ﷺ ظرف آبي خواست. براي آنحضرت ﷺ كاسة پهني كه اندكي آب داشت، آوردند. ايشان انگشتان دست خود را در آن قرار داد. انس ميگويد: ديدم كه آب از ميان انگشتان رسول خدا ﷺ ، مانند چشمه، جاري بود. كساني را كه از آن آب، وضو گرفتند، من شمردم. حدود هفتاد الي هشتاد نفر بودند.

باب (32):

#رسول_اكرمﷺآب_وضوي_خود_را_روي_شخص_بيهوش_ريخت

145ـ عَنْ جَابِرٍ رضی الله عنه قَالَ: جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ لا أَعْقِلُ، فَتَوَضَّأَ وَصَبَّ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ، فَعَقَلْتُ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لِمَنِ الْمِيرَاثُ، إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلالَةٌ، فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ.

( #بخارى_194) ترجمه: جابر رضی الله عنه مي‏گويد: بيمار و بي‏هوش بودم كه رسول الله ﷺ به عيادت من آمد. آنحضرت ﷺ وضو گرفت و باقيماندة آب وضويش را بر (سر و روي) من پاشيد. بلافاصله به هوش آمدم. آنگاه، عرض كردم: اي رسول گرامي! ميراث خود را بين چه كساني تقسيم كنم؟ زيرا وارث من تنها يك كلاله ميباشد. اين سؤال باعث شد كه آية ميراث، نازل شود. ( كلاله: به ميتي اطلاق مي شودكه فرزند و پدر نداشته باشد).

باب (31):

#وضو_گرفتن_مرد_با_همسرش

144ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ الله عَنْهُمَا قَالَ: كَانَ الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ يَتَوَضَّئُونَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ جَمِيعًا.

( #بخارى_193) ترجمه: ابن عمر رضي الله عنهما مي‏گويد: در زمان رسول الله ﷺ مردان و همسرانشان با هم (ازيك ظرف ) وضو مي‏گرفتند.

آنچه هنگام احساس درد گفته می شود   شماره--1-- رسول الله –صلى الله عليه وسلم- فرمود: دستت را بر جايى كه درد احساس می‌شود بگذار، و سه بار ((بِسْمِ اللهِ)) بگو: سپس هفت بار بگو: ((أَعُوْذُ بِاللهِ وَقُدْرَتِهِ مِنْ شَرِّ مَا أَجِدُ وَأُحَاذِرُ))   ------ معنی ------     من بـه خـدا و قدرتش پناه مىبرم از شرّ آنچه به آن دچار می‌شوم و از آن بيم دارم و میترسم. -------------------------- مسلم 4/1728.

باب (30):

#استفاده_از_باقيماندة_آب_وضو

142ـ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ رضی الله عنه قال: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِالْهَاجِرَةِ، فَأُتِيَ بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَأْخُذُونَ مِنْ فَضْلِ وَضُوئِهِ فَيَتَمَسَّحُونَ بِهِ، فَصَلَّى النَّبِيُّ ﷺ الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ.

( #بخارى_187) ترجمه: ابو جحيفه رضی الله عنه ميگويد: روزي، رسول الله ﷺ اول ظهر، نزد ما تشريف آورد. آب براي وضوي آنحضرت ﷺ آورده شد. رسول الله ﷺ وضو گرفت و مردم، باقيماندة آب وضويش را برداشتند و به صورتهايشان ماليدند. رسول الله ﷺ در حالي كه جلوي خود، نيزه اي را (بعنوان ستره) نصب كرده بود، هر يك از نمازهاي ظهر و عصر را دو ركعتي خواند.

143ـ عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ رضی الله عنه قال: ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ فَمَسَحَ رَأْسِي وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ، ثُمَّ قُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَنَظَرْتُ إِلَى خَاتَمِ النُّبُوَّةِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ مِثْلَ زِرِّ الْحَجَلَةِ.

( #بخارى_190) ترجمه: سايب بن يزيد رضی الله عنه ميگويد: خاله ام مرا نزد نبي اكرم ﷺ برد و عرض كرد كه خواهرزادام بيمار است. رسول الله ﷺ دست( مباركش) را بر سر من كشيد و براي من دعاي بركت نمود. آنگاه، وضو گرفت و من باقيماندة آب وضوي رسول خدا ﷺ را نوشيدم و پشت سر آنحضرت ﷺ ايستادم و به مهر نبوت كه مانند دكمه اي بود و ميان شانه هاي رسول الله ﷺ قرار داشت، نگاه كردم.

🌻ترجمه: «ابو هريره - رضي الله عنه - می گويد: پيامبر -ﷺ گفت: فاصله بين دو نفخ صور چهل است، از ابو هريره - رضي الله عنه - پرسيدند: چهل روز است؟ گفت: نمى توانم چيزى را بگويم كه به آن علم ندارم. گفتند: چهل ماه است؟ باز گفت: نمى توانم چيزى را بگويم كه به آن علم ندارم، گفتند: چهل سال است؟ باز جواب قبلى را تكرار نمود، پيامبر ﷺ گفت: بعد از اين دو نفخه الله بارانى از آسمان نازل مى نمايد، و مرده ها زنده مى شوند همانطور كه گياهها سبز مى شوند. تمام اعضاى انسان پوسيده مى شود مگر يك قطعه استخوانى كه عجب الذنب نام دارد كه سالم باقى مى ماند و انسانها در روز قيامت مجدداً از اين استخوان، زنده و آفريده مى شوند». ترجمة معالم السنة النبویة

باب (29):

#مسح_نمودن_همة_سر

141ـ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ: أنَّ رجلاً قَالَ لَهُ: هَلْ تَسْتَطِيْعُ أَنْ تُرِيَنِيْ كَيْفَ كَانَ رَسُوْلُ الله ﷺ يَتَوَضَّأُ؟ قَالَ: نَعَمْ. فَدَعَا بمَاءٍ، فأفرغَ عَلَى يَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَهُمَا ثَلاثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ ثَلاثًا، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثلاثاً، ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إلى الْمِرْفَقَيْنِ، ثُمَّ مَسَحَ رَأسَهُ بِيَدَيْهِ، فَأقْبَلَ بِهِمَا وَأدْبَرَ، بَدَأ بِمُقَدَّمِ رَأسِهِ حَتَّى ذَهَبَ بِهِمَا إلى قَفَاهُ، ثُمَّ رَدَّهُما إلى المكانِ الَّذِي بَدَأ مِنْهُ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ.

 ( #بخارى_185) ترجمه: عبدالله بن زيد رضی الله عنه مي گويد: يكي از من پرسيد: آيا ميتواني چگونگي وضوگرفتن رسول الله ﷺ را به من نشان دهي؟ عبدالله گفت: آري. آنگاه، مقداري آب خواست و بر دست‏هايش، آب ريخت و آنها را سه بار شست. بعد، با دستش از ظرف آب برداشت و سه بار مضمضه و سه بار، استنشاق كرد (يعني دهان و بيني اش را شست). سپس، صورت اش را سه بار شست. و بعد، دستهايش را دو بار تا آرنج‏ شست. آنگاه، با هر دو دست، سرش را مسح نمود. مسح را از پيشاني يعني از ابتداي سر، شروع نمود و دست‏ها را تا پشت سر كشاند. و سپس به طرف ابتداي سر يعني از جايي كه شروع كرده بود، برگرداند. و در پايان، پاهايش را شست.

🌻 عن حذيفة رضی الله عنه، قال: قال رسول الله صلی الله عليه وسلم: «لا تقوم الساعة حتى يکون أسعد الناس بالدنيا للکع بن لکع».[1]  🍀 ترجمه: از حذيفه بن اليمان روايت است که پيامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قيامت بر پا نمي شود تا اينکه فرومايگان و انسان هاي پست خوشبخترين انسان در دنيا گردند». [1]- ترمذی: (2209). ترجمة معالم السنة النبویة