Science Magazine

💇 آیا زن‌ها واقعاً موی بدن مردانه را ترجیح می‌دهند؟ پاسخ علم پیچیده‌تر از تصور رایج است باور عمومی این است که موی بدن، نشانه‌ی مردانگی و تستوسترون بالاست و به همین دلیل جذاب تلقی می‌شود. اما پژوهش‌ها تصویر متفاوتی نشان می‌دهند. نکته‌ی اول: موی بدن، نشانه‌ی تستوسترون نیست بر خلاف تصور رایج، پژوهش‌ها نشان داده‌اند مردان پرمو، لزوماً عضلانی‌تر نیستند، صدای بم‌تری ندارند، و سطح تستوسترونشان هم بالاتر از مردان کم‌مو نیست. یعنی پایه‌ی زیستیِ این باور که «مو یعنی مردانگی بیشتر»، آن‌قدرها هم محکم نیست. نکته‌ی دوم: ترجیح، به‌شدت فرهنگی است پژوهشی که ترجیحات زنان در ۳۰ کشور را بررسی کرد، نشان داد در اکثر جمعیت‌های موردمطالعه (برزیل، آمریکا، چک، چین، نیوزیلند، فنلاند، ترکیه و اسلواکی)، بدن کم‌مو جذاب‌تر ارزیابی شد؛ فقط در تعداد کمی از فرهنگ‌ها، مثل بریتانیا و کامرون، موی سینه ترجیح داده شد. این تنوع زیاد، نشان می‌دهد این ترجیح، بیشتر ساخته‌ی فرهنگ است تا یک قانون زیستی ثابت. نظریه‌ای که پشت این ترجیح است یک فرضیه‌ی تکاملی به نام «اجتناب از انگل خارجی» می‌گوید کاهش موی بدن در طول تکامل، بخشی به این دلیل بوده که مو می‌تواند میزبان انگل و باکتری باشد؛ و ترجیح برای پوست کم‌مو، ادامه‌ی همین فشار انتخابی است. نکته‌ی جالب درباره‌ی چرخه‌ی هورمونی پژوهشی فنلاندی نشان داد وقتی باروری زنان در اوج است (نزدیک تخمک‌گذاری)، ترجیحشان برای بدن کم‌مو حتی قوی‌تر می‌شود؛ نتیجه‌ای که برخلاف انتظار اولیه بود، چون تصور می‌شد در دوران باروری، زنان باید بیشتر جذب نشانه‌های «مردانگی سنتی» بشوند. یک استثنای ظریف پژوهش دیگری نشان داد کاملاً بی‌مو بودن هم لزوماً بهترین حالت نیست؛ کمی موی پراکنده در ناحیه‌ی سینه، جذاب‌تر از حالت کاملاً اصلاح‌شده ارزیابی شد. یعنی ترجیح واقعی، نه صفر است نه صد؛ یه‌جایی بین این دو. جمع‌بندی پس پاسخ ساده‌ای مثل «زن‌ها موی بدن رو دوست دارن» یا «دوست ندارن» وجود نداره؛ این ترجیح، ترکیبی از فرهنگ، مرحله‌ی چرخه‌ی هورمونی، و حتی نگرش فرد به بهداشت و پاکیزگیه؛ نه یه قانون زیستی یکسان برای همه. #روانشناسی_تکاملی #جذابیت #پژوهش 🔗 https://link.springer.com/article/10.1007/s40750-019-0107-x 🆔️ @science_magazine