حــرفــــ دل

الهه، دخترک و پسرکِ ترسیده‌ی درون همه‌ی ماست، همه‌ی ما بعد از این می‌ترسیم هربار که سوار تاکسی می‌شویم می‌ترسیم، و هربار که از محل کار به خانه بر می‌گردیم... و هربار غریبه‌ای از آینه‌ی ماشین، دزدکی عقب را نگاه کرد... و هربار گوشی موبایل در دستانمان بود، و هربار احساس خطر می‌کنیم و بی‌پناه می‌شویم... الهه، امنیتی بود که هنوز از آن ناامید نشده‌بودیم! و تصور اینکه میان آدم‌های شهر هنوز کسی آنقدر بی‌وجود و قسی‌القلب نشده. که جان دختری و جان انسانی را اینقدر ساده بگیردش، و به رنج خانواده‌اش فکر نکند... @gitmit

گفت : خدا هرکس را خواست بزرگ کند، قبلش بی اندازه به او رنج داد و او را شکست و او را گریاند و او را ناامید کرد. درست می‌گفت! بزرگ‌ترین موفقیت‌های جهانم را بعد از گریه‌های طولانی و ضربه‌های عمیق و رنج‌های طاقت‌فرسا به دست آوردم. اینجوری بود که من از درد گمان می‌کردم کمرم شکسته، اما این درد، شکافی بود که از آن بال‌های پروازم جوانه زده‌بود! من بلند شدم و اوج گرفتم، درست همان‌جا که زانو زده‌بودم و تا حد مرگ می‌گریستم... من به دست آوردم، همانجا که گمان می‌کردم از دست داده‌‌ام! و به دست‌نیافتنی‌ترین و ارزشمندترین مقصدهای ممکن رسیدم، درست همان‌جایی که بدون نقشه به راه افتاده‌بودم و مسیر را گم کرده‌بودم... نگران شکست‌ها و بدخواهی و آزارِ آدم‌ها نباش و پناه ببر که خداوندی که همیشه به موقع از راه می‌رسد و برای تو جبران می‌کند... @gitmit

تو نمی‌دانی، تو نمی‌دانی آدم‌ها چقدر می‌توانند بد باشند، تا وقتی که آن روی سکه‌شان را به تو نشان می‌دهند و بدون مراعات و نقاب، با تو رفتار می‌کنند. آن‌وقت است که تو هاج و واج می‌مانی از درنده‌ی بی‌انصافی که درون وجود آدم‌هاست! تو نمی‌دانی، تو نمی‌دانی عمیق‌ترین ضربه‌ها را در تاریکی‌ جهانت از کجا خوردی، تا وقتی که نور می‌تابد و می‌فهمی درست از همان‌جایی زخمی شدی، که به آن پناه می‌بردی!!! @gitmit

در اوایل رابطه فریبِ ظاهرِ مهربان، پر توجه و پر اشتیاق آدم‌ها رو نخورید، ذات و شخصیت واقعی در لحظه‌های بحران، در وقت خستگی و زمانی که انگیزه‌ای برای پنهان‌کاری نمی‌مونه خودش رو نشون می‌ده و درست همون موقعه که می‌فهمی: اون تغییر نکرده، بلکه فقط دیگه نیازی نمی‌بینه نقش بازی کنه...👍 @gitmit

ما بخاطر نداشتن سیاست خیلی چیزا رو تو زندگیمون از دست دادیم ولی بازم سمت سیاه بازی نمیریم همینیم که هستیم همینقدر ساده ولی واقعی @gitmit

من عاشق احترام گذاشتن به کسی ام که برام توضیح میده چون حس میکنم که از بدفهمی‌هام میترسه و براش آدم مهمی هستم @gitmit

چه جاهایی که پر از بغض بودم و ادای آدم‌های قوی را در آوردم. که بسیار جسورانه حرف زدم و جسورانه تعریف کردم و شجاعانه ایستادم تا مبادا معلوم شود که چقدر دلم می‌خواهد همین حالا دیوار بغضم را منهدم کنم و بزنم زیر گریه و هق هق کنان و بی‌پروا فریاد بزنم که چقدر رنجیده‌ام و کم آورده‌ام از کار دنیا و آدم‌ها... چه جاهایی که پر از بغض بودم و چه جاهایی که پر از بغض خندیدم و پر از بغض به خواب رفتم @gitmit

از وقتش که بگذره دیگه فایده‌ای نداره، اگه زمانی که باید می‌بودی، بودی اون قشنگه، اگه زمانی که باید توجه می‌کردی توجه کردی اون درسته، اگه زمانی که باید گوش می‌دادی گوش دادی اون با ارزشه، همین به موقع‌ها ارزشت رو نشون می‌ده، حمایت به موقع، عذرخواهی به موقع، بودن به موقع، می‌دونی وقتی دیر بشه دیگه نمیچسبه به آدم، حالا تو بیا و بعدا کلی کار کن، بعدا دیگه نه ذوقی مونده و نه احتیاجی هست. @gitmit

دو تا چایی ریخت، گفت: بیا بشین اینجا باهم غصه تو رو بخوریم؛ نگفت ناراحت نباش، نگفت حالا دیگه پیش اومده چیکار میشه کرد نگفت اینم میگذره، کلیشه تحویلم نداد، آدم باید یکیو داشته باشه بشینه باهاش غصه بخوره. @gitmit

به سنی رسیدم که فهمیدم؛ ثروت واقعی یعنی رابطه امن احساس با ارزش بودن. دوستای محدود واقعی خانواده سلامتی و کار کردن، آزادی و احساس آرامش... @gitmit

در جواب تمام «خوبی؟» ها دلم میخواد بگم نه، دارم تجزیه میشم، دارم ذره ذره آب میشم، دارم آروم آروم از بین میرم، کلافه و خسته‌ و ناتوانم، دارم جون میدم، دارم کم میارم، اما معمولا با یه «آره تو خوبی؟» کارو در میارم... @gitmit

وقتی که احساس تنهایی می‌کنید و به تنگ آمده‌اید، احتمال آن که انتخاب‌های ضعیف‌تری بکنید بالا می‌رود. استیصال برای دوست داشتن آدم را به کجا که نمی‌کشاند با شکم خالی به خرید نروید چون هر غذای ناسالمی را انتخاب خواهید کرد. @gitmit

هر آنچه در قلب هست را نمیتوان گفت، پس خدا آه کشیدن، اشک، خواب‌های طولانی، سکوت و خنده‌های سرد را آفرید … @gitmit