حــرفــــ دل

حس می‌کنم که عمرم را باخته‌ام. و خیلی کمتر از آنچه که در سی سالگی باید بدانم می‌دانم. شاید علتش این است که هرگز زندگی روشنی نداشته‌ام. من هرگز در زندگی راهنمایی نداشتم. کسی مرت تربیت فکری و روحی نکرده است. هرچه که دارم از خودم دارم و هرچه که ندارم، همه‌ی آن چیزهایی‌ست که می‌توانستم داشته باشم اما خود نشناختن‌ها و بن‌بست‌های زندگی نگذاشته است که به آن‌ها برسم. می‌خواهم شروع کنم... @gitmit

ارزشمندترین آدم زندگیم کیه؟! اونیکه وقتی غمگینم و احساس می‌کنم تو تاریک‌ترین نقاط زندگی ام، تلاش می‌کنه منو از اون منجلاب نجات بده، ساعت‌ها باهام صحبت میکنه و بودنش میشه همون معجزه‌ی روزهای تاریک. @gitmit

حافظه‌ی قوی داشتن و به همه چیز بیش از حد فکر کردن میتونه ازت یه آدم غمگین بسازه... @gitmit

اتفاقا مبارز خوبی‌ام و خیلی هم خوب جنگیدن و دفاع کردن و شکست دادن بلدم. ولی باید ارزشش را داشته‌باشی؛ ارزش زمانم را، حواسم را، فکرم را... باید ارزشش را داشته‌باشی که زمان بگذارم و بخواهم تو را به زمین بزنم، یا شکست بدهم!!! @gitmit

گفت: اگر آشنا بودن قرار بود به کار تو بیاید و اگر صرف آشنایی و خاطرات مشترک و به حرمت نان و نمک قرار بود از کسی آسیب نبینی، پس آب نباید ماهی را می‌پخت! کبریت نباید چوب و کاغذ را می‌سوزاند، اَره نباید درخت را قطع می‌کرد و حتی سنگ نباید شیشه را می‌شکست! در دنیایی که حتی عناصر هم به هم‌جنس خودشان رحم نمی‌کنند، امید بستی به آشناییِ ساده‌ای که با آدم‌ها داشتی؟ حرفی که شنیدی؟ دست دوستی‌ای که دادی و لبخند و احساس ساده‌ای که رد و بدل کردی؟؟؟! دل خوش کرده‌ای به اینکه آشنایی؟ و آشناها به هم آسیب نمی‌زنند؟؟! @gitmit

عزیزم شما شاید خیلی مهربون باشی، شاید خیلی بی دلیل محبت کنی، شاید خیلی جاها بقیه کم میزارن ولی شما بی منت همچنان صد خودتو میزاری، شاید اصلا خیلی ها در حد شان و شخصیت تو نباشن اما تو همچنان فروتنانه برخورد کنی و رفت و آمد داری؛ اما من میخوام یه حقیقتی رو بهت بگم اونم اینکه چشمی که سیر نیست؛ هیچوقت سیر نمیشه، آدمی که حرمت نون و نمک حالیش نیست هیچوقت محترم نمیشه، انسانی که عادت به بد برداشت کردن رفتار شما و قضاوت کردن داشته باشه هیچوقت نگرشِ مثبت پیدا نمیکنه، و از همه محترم بلیط اضافی خرج کردن برای آدمی که در لِول شخصیت شما نیست هیچوقت اون آدم رو با شخصیت نمیکنه! خلاصه که واسه آدم کور الماس و شیشه یکیه، @gitmit

اگر هزاران نفر دوستت داشتند من یکی از آنها بودم اگر يك نفر دوستت داشت من او بودم و اگر هیچ کس دوستت نداشت من مرده ام.... @gitmit

من دوام آوردم، باز هم دوام می‌آورم. اما دلم می‌خواست معنای زندگی‌ام چیزی بیشتر از دوام آوردن باشد... @gitmit

آدمی که دوستت دارد، برای خوب بودنت دعا می‌کند؛ حتی اگر دستش بهت نرسد، حتی اگر نتواند کنارت باشد. دوست داشتن واقعی همین‌قدر بی‌صدا و خالص است... @gitmit

روزی لباسی خواهی خرید که مرگ در آن اتفاق میافتد بدون آن که بدانی... @gitmit

باید استعفا داد؛ گاهی از رابطه‌ای که ارزشت حفظ نمیشه. گاهی از جمعی که آدماش هم‌ مسیرت نیستن. گاهی از رشته‌ای که براش ساخته نشدی. گاهی از شغلی که قلبت براش نمیزنه. خوبیِ زندگی اینه هرجا که اشتباه بری میتونی استعفا بدی. گاهی باید استعفا بدی تا با حالِ بهتری به زندگی ادامه بدی. @gitmit

آلپاچینو یه دیالوگ قشنگ تو فیلم پدرخوانده داره که میگه: بهم نگو پشت سر من چی گفتن، بهم بگو ‌چرا انقد پیشت راحت بودن تا درباره من حرف بزنن... @gitmit