حــرفــــ دل

عجب نسلی بودیم؛ به ما که رسید جنگل ها سوخت، دریاچه ها خشک شد، بیماری اومد، ماشین ۱۰ تومنی شد ۵۰۰ میلیون، از داخل تحریم شدیم از بیرون تهدید، جنگ داخلی و خارجی دیدیم، پر پر شدن همسنامونو دیدیم، شدیم نسلِ پر از دیدن و نداشتن، دویدن و نرسیدن، رفتن و موندن و انتخاب بین سخت و سخت تر.... نسل ما دیگه چی باید میدیده که ندیده؟ آیندگان از ما به عنوان بدشانس ترین نسل تاریخ ایران یاد خواهند کرد.💔 @gitmit

هنوزم بدون قطعی حتی در اینترنت ملی

سلام دوستان فیلترشکن ما نت ملی رو دور میزنه و قطعی نداره رو هر کاربری هم تخفیف زدیم 1 کاربر 1 ماهه حجم نامحدود 200 بود شد 150 تومن 2 کاربر 1 ماهه حجم نامحدود 400 بود شد 250 تومن 3 کاربر 1 ماهه حجم نامحدود 600 بود شد 350 تومن برای خرید پیام بدید @mamad905 @mamad905 این فیلتر شکن مال همین کاناله و خودم پشتیبانیشو انجام میدم

سلام دوستان فیلترشکن ما نت ملی رو دور میزنه و قطعی نداره رو هر کاربری هم تخفیف زدیم 1 کاربر 1 ماهه حجم نامحدود 200 بود شد 150 تومن 2 کاربر 1 ماهه حجم نامحدود 400 بود شد 250 تومن 3 کاربر 1 ماهه حجم نامحدود 600 بود شد 350 تومن برای خرید پیام بدید @mamad905 @mamad905 این فیلتر شکن مال همین کاناله و خودم پشتیبانیشو انجام میدم

ای کاش نگاه این مردم بعد از اینهمه تورم و دویدن به دنبال لقمه‌ای نان، حالا به آسمان نبود که موشک‌ها به کجای شهرشون اصابت می‌کنند و قراره چی بشه؟ ای کاش هیچ جنگی در هیچ کجای جهان اتفاق نمی‌افتاد و ادامه پیدا نمی‌کرد! لطفا بیشتر از قبل باهم و کنار هم باشیم، الآن وقتِ یارکشی و تیم‌سازی علیه همدیگه نیست! دعا کنیم هیچ جنگی شروع نشه. هنوز اسم "جنگ" برای خیلی‌ از ما شوخیه و امیدوارم هرگز میزان عمق و رنج این واژه رو به معنای واقعی کلمه درک نکنیم! @gitmit

«بیست دقیقه دیگر به خانه می‌رسم.» این، آخرین پیام دخترکی است که هرگز به خانه نرسید و پدر و مادر و خانواده‌اش تا همیشه چشم‌به‌راه باقی ماندند قصه تلخ الهه، حکایت همه ماست؛ پیر و جوان، دختر و پسر هم ندارد. اگر از نفرین‌های سرگردانی مثل اتوبوس و هواپیما و ماشین‌های از رده خارج جان به در ببریم، یا انفجار و آتش‌سوزی نیست و نابودمان می‌کند، یا در قعر معدن‌های عهد دقیانوس نفس آخر را خواهیم کشید و حالا در زندگی عادی هم جانمان در خطر اس خلاصه، بیدار می‌شویم که بمیریم، و مدت‌هاست که «حضرت اجل» به رفیق گرمابه و گلستان‌مان تبدیل شده است. آن‌قدر مصیبت بر سرمان ریخته که فرصتی برای عزاداری و همدردی درست‌وحسابی نداریم. چند غروب که بگذرد و یک تراژدی تازه رخ بنماید، خانواده‌ای تنها می‌ماند و غمی به بزرگی همه عالم. اصلاً کسی می‌داند سرنوشت گم‌شده‌های فاجعه بندرعباس به کجا رسید؟ آیا جز «لنگه کفش‌های نیمه‌سوخته»، چیزی عاید پدر و مادرهای چشم‌به‌راه و زن و فرزندهای منتظر شده یا نه؟ افسوس برای دخترکی که در خاک شد و امیدها و آرزوهایی که بر باد رفت. او باید سال‌ها زندگی می‌کرد، بهارها و پاییزها را می‌دید، عاشق می‌شد، سفر می‌رفت و در «آزادی»، بی‌هیچ ترس و خوفی تیم محبوبش را تشویق می‌کرد. او باید زندگی می‌کرد؛ و این، بدیهی‌ترین سهمش از این دنیای بی‌رحم بود.💔 @gitmit

الهه، دخترک و پسرکِ ترسیده‌ی درون همه‌ی ماست، همه‌ی ما بعد از این می‌ترسیم هربار که سوار تاکسی می‌شویم می‌ترسیم، و هربار که از محل کار به خانه بر می‌گردیم... و هربار غریبه‌ای از آینه‌ی ماشین، دزدکی عقب را نگاه کرد... و هربار گوشی موبایل در دستانمان بود، و هربار احساس خطر می‌کنیم و بی‌پناه می‌شویم... الهه، امنیتی بود که هنوز از آن ناامید نشده‌بودیم! و تصور اینکه میان آدم‌های شهر هنوز کسی آنقدر بی‌وجود و قسی‌القلب نشده. که جان دختری و جان انسانی را اینقدر ساده بگیردش، و به رنج خانواده‌اش فکر نکند... @gitmit

گفت : خدا هرکس را خواست بزرگ کند، قبلش بی اندازه به او رنج داد و او را شکست و او را گریاند و او را ناامید کرد. درست می‌گفت! بزرگ‌ترین موفقیت‌های جهانم را بعد از گریه‌های طولانی و ضربه‌های عمیق و رنج‌های طاقت‌فرسا به دست آوردم. اینجوری بود که من از درد گمان می‌کردم کمرم شکسته، اما این درد، شکافی بود که از آن بال‌های پروازم جوانه زده‌بود! من بلند شدم و اوج گرفتم، درست همان‌جا که زانو زده‌بودم و تا حد مرگ می‌گریستم... من به دست آوردم، همانجا که گمان می‌کردم از دست داده‌‌ام! و به دست‌نیافتنی‌ترین و ارزشمندترین مقصدهای ممکن رسیدم، درست همان‌جایی که بدون نقشه به راه افتاده‌بودم و مسیر را گم کرده‌بودم... نگران شکست‌ها و بدخواهی و آزارِ آدم‌ها نباش و پناه ببر که خداوندی که همیشه به موقع از راه می‌رسد و برای تو جبران می‌کند... @gitmit

تو نمی‌دانی، تو نمی‌دانی آدم‌ها چقدر می‌توانند بد باشند، تا وقتی که آن روی سکه‌شان را به تو نشان می‌دهند و بدون مراعات و نقاب، با تو رفتار می‌کنند. آن‌وقت است که تو هاج و واج می‌مانی از درنده‌ی بی‌انصافی که درون وجود آدم‌هاست! تو نمی‌دانی، تو نمی‌دانی عمیق‌ترین ضربه‌ها را در تاریکی‌ جهانت از کجا خوردی، تا وقتی که نور می‌تابد و می‌فهمی درست از همان‌جایی زخمی شدی، که به آن پناه می‌بردی!!! @gitmit

در اوایل رابطه فریبِ ظاهرِ مهربان، پر توجه و پر اشتیاق آدم‌ها رو نخورید، ذات و شخصیت واقعی در لحظه‌های بحران، در وقت خستگی و زمانی که انگیزه‌ای برای پنهان‌کاری نمی‌مونه خودش رو نشون می‌ده و درست همون موقعه که می‌فهمی: اون تغییر نکرده، بلکه فقط دیگه نیازی نمی‌بینه نقش بازی کنه...👍 @gitmit

ما بخاطر نداشتن سیاست خیلی چیزا رو تو زندگیمون از دست دادیم ولی بازم سمت سیاه بازی نمیریم همینیم که هستیم همینقدر ساده ولی واقعی @gitmit

من عاشق احترام گذاشتن به کسی ام که برام توضیح میده چون حس میکنم که از بدفهمی‌هام میترسه و براش آدم مهمی هستم @gitmit