حــرفــــ دل

پخته‌تر که شدی می‌فهمی باید منتظر آدم‌های خوب باشی، نه خوب شدن آدم‌ها... . @gitmit

یه عده وقتی باهات بد رفتار میکنن انتظار دارن حافظه‌ات هم به اندازه‌ی صبرت مهربون باشه. فکر میکنن چون جواب ندادی یعنی نفهمیدی؛ چون چیزی نگفتی یعنی ناراحت نشدی و چون بخشیدی یعنی یادت رفته. در حالی که من خیلی وقت‌ها همه‌ چیز رو میفهمیدم فقط ترجیح میدادم برای هر رفتاری که دیدم یه جنگ تازه راه نندازم. اما سکوت آدم رو باهوش‌تر نمیکنه؛ فقط یه روز بهش نشون میده چه آدمایی ارزش توضیح دادن نداشتن. شما فکر کردین من نفهمیدم؛ من فقط نمیخواستم باور کنم که واقعا اینقدر ارزون میشه آدم‌ها رو شناخت :) . @gitmit

یه عده با موفقیتت مشکلی ندارن تا وقتی که موفقیتت ازشون جلو نزنه. تا وقتی پایین‌تری، تشویقت میکنن؛ تا وقتی بهشون نیاز داری، راهنماییت میکنن؛ حتی ممکنه از ته دل برات آرزوی پیشرفت کنن، البته تا جایی که پیشرفتت چیزی از تصویری که از خودشون دارن کم نکنه. اما همین که میبینن بدون کمکشون داری جلو میری، رفتارشون تغییر میکنه. تعریف‌ها کمتر میشه، ایرادها بیشتر میشه و موفقیت‌هات ناگهان هزار تا دلیل پیدا میکنن که ارزش چندانی نداشته باشن همه قرار نیست از دیدن رشدت خوشحال بشن؛ بعضیا فقط تا وقتی دوستت دارن که مجبور نباشن خودشون رو باهات مقایسه کنن. گاهی ناراحتی آدم‌ها از تغییر تو نیست؛ از اینه که دیگه نمیتونن خودشون رو بالاتر از تو تصور کنن. @gitmit

زمان که میگذره، آدم‌ها بیشتر از حرف‌هاشون خودشون رو نشون میدن. یه رفتار کوچیک، یه حرف ناگهانی، یه انتخابی که فکرش رو نمیکردی کافیه تا تمام چیزهایی که درباره‌شون باور داشتی، ترک برداره. اون موقع میفهمی چقدر از بعضی‌ها تعریف قشنگی توی ذهنت ساخته بودی، در حالی که خود واقعیشون خیلی با اون تصویر فاصله داشته نه دعوا میکنی، نه چیزی میگی، فقط یه گوشه از دلت ساکت میشه. تلخ‌ترین شناخت، شناختن آدمیه که قبل از شناختنش، با تمام وجود بهش علاقه و ایمان داشتی @gitmit

گفتم خدایا دشمنانم را بگیر از من اینگونه شد دیگر ندیدم دوستانم را... @gitmit