شگفتےهاے خِلقَت 🇵🇸

شیخ پردل حفظه الله تعالی تو معنی لبیک رو میفهمی وقتی لباس احرام پوشیدی!؟ ببیتید عزیزلن

📌#تلنگری برای دل وجان ✍️ #حمـزه خـان بیگـی 📚 الزبیدی، إتحاف السادة المتقین بشرح إحیاء علوم الدین۔ 🔶 ربیع بن خُثَیم رحمه‌الله هرگاه احساس می‌کرد دلش سخت شده است، در قبری که در خانه‌اش آماده کرده بود می‌خوابید و این آیه را زمزمه می‌کرد:

🌷﴿رَبِّ ارْجِعُونِ ۝ لَعَلِّي أَعْمَلُ صَالِحًا فِيمَا تَرَكْتُ﴾ (المؤمنون: ۹۹-۱۰۰) «پروردگارا! مرا بازگردانید، شاید در آنچه ترک کرده‌ام عمل صالحی انجام دهم.»

🌻سپس برمی‌خاست و به نفس خود می‌گفت:

🔹«ای ربیع! تو را بازگرداندند؛ پس عمل کن.»

♦️چه تلنگری کوبنده‌تر از این؟ روزی خواهد آمد که بزرگ‌ترین آرزوی ما، نه ثروت خواهد بود، نه مقام، نه عمر بیشتر؛ بلکه تنها یک فرصت برای یک سجده، یک توبه، یک آیه و یک عمل صالح خواهد بود. 📖 اهل قبور امروز فریاد می‌زنند:

🌷﴿رَبِّ ارْجِعُونِ﴾

🌻اما پاسخی نمی‌شنوند. و ما همان «بازگشت»ی را که آنان آرزو می‌کنند، اکنون در اختیار داریم. 👌پس تا کی تأخیر؟ 👌تا کی «فردا»؟ 👌تا کی غفلت؟ 👌امروز،آرزوی مردگان است.مراقب باش فرداتونیزبرای همین امروز گریه نکنی.🌼 💞┈••✾•🍃🌺🍃•✾••┈💞

🔰 تجلی توحیدِ مشیت و مقامِ تفویض در سلوک ایمانی ⭐️«تأملی قرآنی، تربیتی و عرفانی در نسبت اراده انسان و اراده الهی»⭐️ 🌟و من بارها درخلوت جان خویش این حقیقت را به یاد می‌آورم که درتدبیر نهایی امور،بهره‌ای مستقل برای من نیست؛ و اینکه فرمان و ملکوت همه چیز،یکسره در دست خداوند متعال است.هر راهی که با همه توان کوشیدم تا به آن برسم اما از دسترسم دور ماند،وهر آرزویی که با تمام وجود به آن دل بسته بودم اما از میان انگشتانم رها شد، درسی تازه ازحقیقت عبودیت به من آموخت؛درسی که می‌گوید اراده انسان،با همه تلاش‌ها،تدبیرها و آرزوهایش، تنها درقلمرو اذن و مشیت الهی جاری می‌شود.

🌹 أوقنُ أنَّ مشيئتي كإنسانٍ لا تساوي مثقالَ حبَّةِ من خردلٍ أمام مشيئةِ العزيزِ الحكيمِ در چنین لحظاتی، انسان درمی‌یابد که مشیت او،در برابر مشیت خداوندعزیز وحکیم، چیزی جز قطره‌ای دربرابر دریا وذره‌ای دربرابر پهنه بی‌کران هستی نیست.

📖 این همان معنایی است که قرآن کریم با بیانی روشن و قاطع بیان می‌کند:

🌷﴿وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ﴾ (التکویر: ۲۹) «وشما چیزی را اراده نمی‌کنید،مگر آنکه خداوند،پروردگار جهانیان،آن را بخواهد.»

🌻مفسران بزرگ اهل سنت، از جمله امام طبری،ابن کثیر وابن عاشور،این آیه را بیانگر آن دانسته‌اند که اراده بندگان،هرچند واقعی ومنشأ تکلیف است، اما درقلمرو اراده فراگیر الهی تحقق می‌یابد وازسلطنت ربوبی او بیرون نیست.ازاین‌رو،مؤمن نه گرفتار جبر می‌شود و نه مغرور اختیار خویش؛بلکه میان «کسب عبد» و «مشیّت رب» با بصیرت و تعادل حرکت می‌کند. 🌻از منظر تربیتی و سلوکی، یکی از دشوارترین منازل ایمان،منزل«رضا»و«تفویض» است؛منزلتی که انسان پس ازطی مراحل توکل و اعتماد، سرانجام دل را به حکمت خداوند می‌سپارد ویقین می‌کند که آنچه خداوند برگزیده است، از آنچه خود برای خویش برمی‌گزید بهتر و کامل‌تر است. 📖 امام ابن قیم رحمه‌الله می‌نویسد:

🌷«تفویض، روح توکل و مغز آن است؛ زیرا بنده همه امور خود را به خدا واگذار می‌کند و به حسن تدبیر او اطمینان دارد.»

🌻چه بسا راهی که بسته شدن آن را محرومیت می‌پنداشتیم، درحقیقت حفاظتی الهی بوده است؛ و چه بسیار آرزوهایی که برآورده نشدنشان، رحمتی پنهان در لباس ناکامی بوده است. 📖 قرآن کریم همین حقیقت را چنین ترسیم می‌کند:

🌷﴿وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴾ (البقرة: ۲۱۶) «چه بسا چیزی را ناخوش دارید، درحالی‌که خیر شما در آن است؛وچه بساچیزی را دوست می‌دارید، درحالی‌که برای شما زیان‌بار است؛ وخدا می‌داند وشما نمی‌دانید.»

🌻عارفان واهل معرفت همواره این آیه را از بزرگ‌ترین سرچشمه‌های آرامش قلب دانسته‌اند؛زیرا انسان را از اسارت نگاه کوتاه‌مدت و ظاهربینانه رهایی می‌بخشد و به افق گسترده حکمت الهی پیوند می‌دهد. آن‌گاه شکست‌ها تنها شکست نیستند، تأخیرها صرفاً محرومیت نیستند و درهای بسته نیز الزاماً نشانه طرد و دوری نیستند؛ بلکه هر یک می‌تواند فصلی از تربیت الهی بنده و مقدمه گشایش‌های بزرگ‌تر باشد.

🌹حقیقت آن است که بخش مهمی از رنج انسان از آنجا آغاز می‌شود که می‌خواهد جهان مطابق خواست او پیش برود؛ اما آرامش حقیقی زمانی متولد می‌شود که بیاموزد خواست خود را با خواست خداوند هماهنگ سازد. در این مقام، بنده دیگر تنها به آنچه به دست آورده شاد نمی‌شود و تنها بر آنچه از دست داده محزون نمی‌گردد؛ بلکه در پس هر تقدیر، جلوه‌ای از علم، حکمت، رحمت و ربوبیت خداوند را مشاهده می‌کند.

🌻از همین رو،هر بار که راهی بر من بسته می‌شود یا آرزویی از دسترسم دور می‌گردد،به خویش یادآوری می‌کنم که تدبیر خداوند از تدبیر من کامل‌تر، علم او از علم من فراگیرتر و رحمت او نسبت به من از رحمت خودم به خویشتن بیشتر است. آنگاه دل آرام می‌گیرد و زمزمه می‌کند:

🌷﴿وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ﴾ (غافر: ۴۴) «و کار خود را به خدا واگذار می‌کنم؛ بی‌گمان خداوند به بندگان خود بیناست.»

🌻این همان مقام لطیف بندگی است که درآن سالک درمی‌یابد سعادت حقیقی نه در تحقق همه خواسته‌ها،بلکه در رضایت به انتخاب خداوند است؛زیرا هرگاه بنده به صدق واخلاص بگوید: 👈«پروردگارا، آنچه تو برایم برگزینی،از آنچه من برای خود برمی‌گزینم بهتر است»، درهای سکینه،یقین وآرامشی برقلب او گشوده می‌شودکه باهیچ کامیابی دنیوی قابل مقایسه نیست. 👌چنین دلی، حتی در میان تلخی محرومیت‌ها نیز طعم شیرین قرب الهی را می‌چشد و در هر تقدیر، دستی از رحمت و حکمتی از جانب پروردگار خویش مشاهده می‌کند.🌼 ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ─═इई🌼🍃🌸🍃🌼ईइ═─

📌#تلنگری برای دل وجان ✍️ #حمـزه خـان بیگـی

🌷﴿قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا﴾ مبادا هر شکستی را شکست بنامی!

🌻چه بسیار آرزوهایی که اگر برآورده می‌شدند، تو را از خدا دور می‌کردند؛ و چه بسیار درهایی که اگر گشوده می‌ماندند، به وادی هلاکتت می‌کشاندند.

👌گاهی خداوند کشتیِ خواسته‌هایت را سوراخ می‌کند،زیرا طوفانی را می‌بیند که تو نمی‌بینی. 👌گاهی راهی را بر تو می‌بندد، زیرا فرجامش را می‌داند و تو تنها آغازش را می‌بینی. 👌گاهی دلت را می‌شکند،نه برای آنکه نابودت کند،بلکه برای آنکه بتِ تکیه برغیرخودش را در درونت فرو ریزد.

🌻 ای بنده! همهٔ تأخیرها محرومیت نیستند، همهٔ محرومیت‌ها خسارت نیستند، وهمهٔ شکست‌ها پایان راه نیستند.چه بسا بزرگ‌ترین لطف خدا درهمان چیزی پنهان باشد که سال‌ها از آن گلایه می‌کنی. روزی خواهی فهمید که برخی کشتی‌ها برای غرق شدن نشکستند؛برای نجات یافتن شکستند. 👌و آن‌گاه با چشمانی اشکبار خواهی گفت: خدایا!من ازسوراخ شدنِ کشتی می‌نالیدم،وتومرا ازغرق شدن نجات می‌دادی.🍃 💞┈••✾•🍃🌺🍃•✾••┈💞

سه مورد از بزرگترین گناهان @Shegeftiii

@molana.abdolahad سخنرانی کوتاه و زیبا دو گروه اهل دوزخ...! سخنان مولانا عبدالاحد "خطیب زاده" @Shegeftiii

🔰 رنج؛ از زخمِ جان تا زلالِ رحمت ⭐️«تأملی تربیتی، اخلاقی و سلوکی بر آیهٔ «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ» و دیدگاه استاد مرحوم ناصر سبحانی»⭐️

🔺🌱ادامه بخش اوّل🍃

♦️رنج؛ سرچشمهٔ همدلی و تولد دوبارهٔ انسان نکتهٔ تربیتی بسیار لطیفی که با محتوای متن حاضر پیوندی عمیق دارد آن است که رنج، آنگاه که با ایمان و بصیرت همراه شود، انسان را به موجودی مهربان‌تر تبدیل می‌کند.همهٔ زخمی‌ها شفاگر نمی‌شوند؛ اما همهٔ شفاگران، روزی زخمی بوده‌اند.

🪴کسی که شب‌های تنهایی را زیسته باشد، زبان سکوتِ غمگینان را بهتر می‌فهمد. کسی که طعم بی‌مهری را چشیده باشد، ارزش یک نگاه محبت‌آمیز را بهتر می‌شناسد. وکسی که روزی خود محتاج دستگیری بوده است،غالباً زودتر ازدیگران دست یاری به سوی نیازمندان دراز می‌کند.اینجاست که رنج از یک تجربهٔ تلخ، به یک سرمایهٔ اخلاقی تبدیل می‌شود.

🌻بسیاری از انسان‌ها میراث‌دار زخم‌های خویش می‌شوند؛ اما اولیای الهی و انسان‌های بزرگ، میراث‌دار رحمت می‌گردند. آنان رنج را متوقف نمی‌کنند؛ بلکه آن را پالایش می‌کنند و به محبت تبدیل می‌سازند. رنج در وجود آنان همچون بارانی است که از آسمان درد فرو می‌ریزد، اما در زمین دلشان به گلستان شفقت بدل می‌شود. ♦️از محرومیت تا کرامت؛ اوج تربیت قرآنی شاید یکی از زیباترین جلوه‌های تربیت قرآنی آن باشد که انسان همان چیزی را به دیگران ببخشد که خود روزگاری از آن محروم بوده است.

🔹اگر روزی نگاهِ مهربانی نیافتی، مهربان‌ترین نگاه باش. 🔹اگر زمانی کسی دستت را نگرفت، دستگیر دردمندان شو. 🔹اگر در لحظه‌ای از زندگی طعم تنهایی را چشیدی، پناهِ دل‌های تنها باش. 👌این همان مرتبه‌ای است که رنج از یک حادثه به یک رسالت تبدیل می‌شود.

🌻در این مقام،انسان دیگر از زخم‌های خود خجالت نمی‌کشد؛زیرا می‌داند بسیاری از زیباترین فضایل اخلاقی از دل همان زخم‌ها روییده‌اند.او تلخی دیروز خود را به شیرینی امروز دیگران بدل می‌کند واز تاریکی‌های زندگی، چراغی برای راه انسان‌ها می‌سازد. 🔶 کدام رنج را انتخاب می‌کنیم؟

🌹پیام تربیتی سورهٔ بلد و تفسیر مرحوم استاد ناصر سبحانی را می‌توان در یک حقیقت بنیادین خلاصه کرد: 🌱انسان از رنج گریزی ندارد؛ اما می‌تواند نوع رنج خود را انتخاب کند.🍃 یا رنج کوتاهِ صبر، مسئولیت، بندگی، ایثار و خدمت را می‌پذیرد و در شمار «أصحاب المیمنة» قرار می‌گیرد؛ یا از این مسئولیت‌ها می‌گریزد و در نهایت گرفتار رنجی می‌شود که ثمرهٔ آن حسرت و محرومیت ابدی است.

🌻از این رو،مؤمن هرگاه با اندوه ودشواری روبه‌رو می‌شود،ازخود نمی‌پرسد: «چرا من رنج می‌کشم؟»؛ بلکه می‌پرسد: 🔸این رنج چگونه می‌تواندمرا به انسانی مهربان‌تر،پاک‌تر،مسئول‌تر ونزدیک‌تر به خداوند تبدیل کند؟🔸 👌و این همان راز بزرگ «کَبَد» است؛ اینکه رنج، اگر در مسیر هدایت قرار گیرد، نه زندان روح، بلکه نردبان عروج انسان خواهد شد؛ و چه‌بسا زیباترین گل‌های رحمت، در همان سرزمینی برویند که روزی از اشک و رنج آبیاری شده بود. 🌼 ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ─═इई🌼🍃🌸🍃🌼ईइ═─

🔰 رنج؛ از زخمِ جان تا زلالِ رحمت ⭐️«تأملی تربیتی، اخلاقی و سلوکی بر آیهٔ«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ» و دیدگاه استاد مرحوم ناصر سبحانی»⭐️

🌱بـخــش اوّل🍃

🌟 گاهی خداوند بزرگ‌ترین درس‌های زندگی را نه در کلاس‌های درس، بلکه در مدرسهٔ رنج به انسان می‌آموزد. چه بسیار حقیقت‌هایی که در آسایش فهمیده نمی‌شوند، اما در سایهٔ اشک، تنهایی، محرومیت و صبر، چون خورشیدی در جان انسان طلوع می‌کنند. 📖 ازهمین رو،قرآن کریم هنگامی که می‌خواهد ازحقیقت زندگی انسان سخن بگوید، او را موجودی معرفی می‌کند که دربستر «کَبَد» آفریده شده است:

🌷﴿لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ﴾(البلد: ۴) «به‌راستی انسان را در رنج و مشقت آفریدیم.»

🌻اما «کَبَد» درمنطق قرآن صرفاً به معنای درد کشیدن نیست؛بلکه بیانگر حقیقتی ژرف دربارهٔ فلسفهٔ حیات است.انسان برای آسودگی مطلق آفریده نشده است؛زیرا آسایش بی‌مسئولیت، انسان نمی‌آفریند،بلکه موجودی منفعل و خودخواه تربیت می‌کند. روح آدمی در میدان مجاهده، مسئولیت، ایثار و صبر رشد می‌یابد؛ همان‌گونه که دانه در دل خاک تاریک می‌شکفد و گوهر در اعماق فشارها شکل می‌گیرد.

🌷مرحوم استاد ناصر سبحانی در تفسیر سورهٔ بلد، از این آیه دریچه‌ای به سوی فهمی عمیق‌تر می‌گشاید. ایشان نشان می‌دهد که انسان ناگزیر از رنج است؛ اما آزاد است که نوع رنج خود را انتخاب کند. از اینجاست که تمایز میان «رنج هدفمند» و «رنج ابدی» آشکار می‌شود.

♦️رنج هدفمند؛ کَبَدِ مسئولیت و راهِ تعالی رنج هدفمند، همان رنجی است که انسان مؤمن آگاهانه برای انجام رسالت خویش بر دوش می‌کشد. رنجِ ایستادن بر سر حق، رنجِ مهربان ماندن در میان تلخی‌ها، رنجِ بخشیدن هنگامی که خود محتاج محبت بوده‌ای، رنجِ انفاق در زمانی که دل به مال بسته است، و رنجِ گذشت در هنگامه‌ای که نفس انسان انتقام را فریاد می‌زند. 👌این همان «عقبه» یا گردنهٔ دشواری است که قرآن پس از آیهٔ کَبَد از آن سخن می‌گوید:

🌷﴿فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ﴾(البلد: ۱۱) «اما او از آن گردنهٔ دشوار عبور نکرد.»

🌻 گویی خداوند می‌فرماید: زندگی دشوار است؛ اما دشواریِ حقیقی آن نیست که چه اندازه رنج می‌بری، بلکه آن است که آیا رنج‌هایت تو را به سوی خدا بالا می‌برند یا از او دور می‌سازند.

🪴انسانی که بر زخم‌های خویش صبر می‌کند تا دل دیگری را نشکند، درحقیقت از گردنه عبور کرده است. مادری که رنج پرورش فرزند را تحمل می‌کند،معلّمی که با صبر و اخلاص جان شاگردان را می‌سازد، دعوتگری که برای هدایت انسان‌ها تلخی‌ها را به جان می‌خرد، و مؤمنی که به‌رغم اندوه‌های درونی، لبخند را از چهرهٔ خود دریغ نمی‌کند، همگی در مسیر «کَبَد مسئولیت» گام برمی‌دارند.

🌻این رنج‌ها زخم نیستند؛ بال‌اند. شکست نیستند؛ ساختن‌اند. سوز نیستند؛ نور آفریدن‌ هستند. ♦️رنج ابدی؛ فرار از مسئولیت و سقوط در شقاوت در مقابل،مرحوم استاد سبحانی ازنوع دیگری از رنج سخن می‌گوید؛رنجی که ازشانه خالی کردن ازمسئولیت پدید می‌آید. انسانی که همهٔ عمر در پی آسایشِ بی‌تعهدی است،گمان می‌کند از سختی گریخته است؛حال آنکه تنها نوع رنج خود را تغییر داده است. 📖 قرآن از کسانی سخن می‌گوید که به قدرت خویش مغرور می‌شوند و می‌پندارند هیچ‌کس بر آنان تسلط ندارد:

🌷﴿أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ﴾(البلد: ۵) «آیا می‌پندارد هیچ‌کس بر او قدرت ندارد؟»

🌻این غرور، سرچشمهٔ غفلت از مسئولیت است. چنین انسانی می‌خواهد بدون مجاهده به آسایش برسد، بدون گذشت محبوب باشد، بدون خدمت به خلق سعادتمند گردد وبدون بندگی به مقام قرب الهی دست یابد.اما پایان این راه،چیزی جزحسرت نیست. 👌 از نگاه قرآن، کسی که رنج کوتاه‌مدت مسئولیت را نپذیرد، خود را گرفتار رنجی می‌کند که پایانی ندارد؛ همان سرنوشتی که سورهٔ بلد از آن با این تعبیر هولناک یاد می‌کند. 🌷﴿عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ﴾ 🌼«آتشی فروبسته و فراگیر بر آنان احاطه خواهد داشت.»🌼

🌱ادامـــــه دارد🍃🔻

✍️ #حمـزه خـان بیگـی ─═इई🌼🍃🌸🍃🌼ईइ═─

امام شافعی فرموده است: "از توبه کردن خسته نشو حتی اگر انجام گناه را بارها تکرار کنی. آیا اینگونه نیست که هرگاه لباست چرکین می‌شود آن را می‌شویی؟! تو هم همان‌گونه، هرگاه گناه کردی از پروردگارت آمرزش بخواه"

دوست من، بسیار دردناک است وقتی امید و انتظارتان بر باد می‌رود؛ وقتی می‌بینید مردم در حد و اندازۀ قلب‌تان نیستند و لیاقت این‌همه تلاشی را ندارند که برایشان کرده‌اید. باور کنید دردناک است که بدوید و بدوید؛ اما سرانجام دریابید که راه را اشتباه رفته‌اید، و به‌جای آنکه به آنان نزدیک‌تر شوید، از خودتان دورتر شده‌اید! ✍ د. ادهم شرقاوی 📝 خلیل الرحمن خباب

شیخ مشاری بن راشد بن غریب بن محمد بن راشد العفاسی، یک قاری قرآن، امام جماعت و خواننده مذهبی اهل کویت است. ایشان در کشور کویت در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۹۷۶ میلادی، معادل ۱۱ رمضان ۱۳96 هجری قمری، متولد شدند. علاقه ایشان به قرآن کریم از کودکی آغاز شد، جایی که به حفظ کتاب خدا و آموزش تلاوت آن علاقه نشان دادند. ایشان به توسعه استعداد و صدای خود ادامه دادند تا به یکی از مشهورترین قاریان قرآن کریم در جهان اسلام تبدیل شدند. ایشان در جوانی قرآن کریم را حفظ کردند و در سال ۱۹۹۶ میلادی، به عنوان امام جماعت و برای نماز تراویح فعالیت خود را آغاز کردند. سپس، تحصیلات خود را در دانشگاه اسلامی مدینه منوره، در دانشکده قرآن کریم و مطالعات اسلامی، ادامه دادند و در زمینه قراءات دهگانه و تفسیر تخصص گرفتند. ایشان قرآن را از تعداد زیادی از علما و قاریان مشهور فرا گرفته‌اند، و از جمله آنها می‌توان به شیخ احمد عبدالعزیز زیات و شیخ ابراهیم علی شحاته السمنودی اشاره کرد. ایشان همچنین مدارک اجازه‌نامه در قراءات دریافت کرده‌اند. @Shegeftiii

🔰رنج؛ مدرسهٔ تزکیه، و تربیت اخلاقی ⭐️«همدلی و کمال اخلاقی در پرتو هدایت قرآن و سنت»⭐️

فاقد الشيء أكرم من مالكه آن‌که خود محروم مانده، گاه کریمانه‌تر می‌بخشد

🌻برخی انسان‌ها نیازی ندارند که اندوه خود را با واژه‌ها شرح دهند؛کافی است آهنگ صدایشان اندکی دگرگون شود تا دل‌های آگاه، رنج نهفته درجانشان را دریابند. اینان کسانی‌اند که تلخیِ تنهایی را چشیده‌اند و می‌دانند دردِ آن لحظه‌ای که انسان می‌شکند اما دستی برای نوازش دل خویش نمی‌یابد،چگونه جان را می‌فرساید.از همین رو،رنج‌هایشان آنان را به قساوت نکشانده،بلکه مدرسه‌ای برای آموختنِ مهر وهمدلی شده است.

🪴 هناك مَن علّمته قسوة الحياة كيف يكون رحيمًا، وعلّمه انكساره كيف يجبر خواطر الآخرين، در این جهان، کسانی هستند که سختی‌های زندگی به آنان آموخته است چگونه نسبت به دیگران مهربان‌تر باشند؛ آنان که طعم شکستگی را چشیده‌اند، بهتر از هر کس می‌دانند چگونه دل‌های شکسته را مرهم نهند و خاطرهای آزرده را جبران کنند.

🌻چنین انسان‌هایی جلوه‌ای از رحمت الهی را در رفتار خویش متجلی می‌سازند؛زیرا به حقیقت این سخن نورانی پیامبر اکرم ﷺ ایمان آورده‌اند که فرمود:

🌷«مَنْ لَا يَرْحَمْ لَا يُرْحَمْ» (صحیح بخاری؛ صحیح مسلم) «هر که رحم نکند، مورد رحمت قرار نخواهد گرفت.»

🌻این آموزه نبوی،انسان را به سلوکی فرامی‌خواند که در آن،دردهای شخصی به سرچشمه‌ای برای شفقت ومهربانی تبدیل می‌شوند،نه بهانه‌ای برای سنگ‌دلی وانتقام.

🪴با این همه، هر رنج‌دیده‌ای لزوماً مهربان نمی‌شود و هر کس که از محبت محروم مانده است، راهِ بخشیدن محبت را نمی‌آموزد. برخی آدمیان زخم‌های خویش را به دیگران منتقل می‌کنند و میراث درد خود را در زندگی اطرافیان به جا می‌گذارند؛ اما گروهی دیگر، با مجاهدتی درونی و ایمانی ژرف، رنج خویش را به رحمتی جاری بدل می‌سازند و از دل زخم‌ها، گل‌های مهربانی می‌رویانند.

🌻از این رو، آنچه را خود از آن محروم بوده‌ای، دستاویزی برای سخت‌دلی قرار مده. اگر روزی نگاهِ مهربانی را نیافتی، خود نگاهِ مهربان باش؛ اگر دستی برای آرامش دل خویش ندیدی، دستِ آرامش‌بخش دیگران شو؛ و اگر در برهه‌ای از زندگی از محبت و توجه بی‌بهره ماندی، همان فقدان را پلی برای بخشندگی و شفقت بیشتر قرار ده. چه بسا بزرگ‌ترین نعمت‌هایی که به دیگران می‌بخشیم، همان نعمت‌هایی باشند که روزگاری آرزو داشتیم کسی به ما ببخشد.

🪴در این معنا، حقیقتی ژرف نهفته است: انسانِ مؤمن می‌تواند کمبودهای خویش را به سرمایه‌ای برای رشد اخلاقی تبدیل کند. او به جای آنکه اسیر تلخی گذشته شود، از رنج‌های خود چراغی برای روشن کردن راه دیگران می‌سازد.

📖 و این، تجلی همان خُلق کریمانه‌ای است که قرآن کریم مؤمنان را بدان فرا می‌خواند:

🌷﴿وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ﴾ (النور: ۲۲) «ببخشایند و درگذرند؛ آیا دوست ندارید که خداوند شما را بیامرزد؟»

👌آری، کمال انسان در آن نیست که فقط آنچه را دریافت کرده است به دیگران ببخشد؛ بلکه گاه اوج بزرگواری آن است که انسان، با وجود محرومیت، همان چیزی را به دیگران هدیه کند که خود بیش از همه تشنه آن بوده است. چنین دلی، آیینه رحمت الهی و مأمن دل‌های خسته خواهد بود.🌼 ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ─═इई🌼🍃🌸🍃🌼ईइ═─

📝 حجاب در آذربایجان و ممنوعیت دختران محجبه از تحصیل ▪️ چقدر ساده‌لوحند آنانی که فکر می‌کنند می‌توانند از بالای کوه، خورشید را خاموش کنند ▪️ واقعاً این افراد نمی‌دانند "بزرگ‌ترین" و "قدرتمندترین" کوهنوردان هم توانایی خاموش کردن خورشید را ندارند؟ حال کوهنوردهای ضعیف و جوگیر که تکلیفشان به طریق اولی مشخص است... 🔹در خطاب به تصمیم گیران آذربایجان می‌گوییم: شما فقط چند شهروندِ مظلومِ خود را -آن هم برای چند صباحی- اذیت می‌کنید... و جز این کار دیگری از دست‌تان بر نمی‌‌‌آید 🔹اما توصیه می‌شود بر اوراق تاریخ تورقی داشته باشید، تا بدانید دانه‌درشت‌تر از شما(ها)، تلاش کردند در این وادی قدم بگذارند... اما آنچه نصیب شان شد گمنامی و مدفون بود و آخرین دین الله متعال، شرق و غرب عالم را مزین نمود و عطر خداپرستی جغرافیای بشر را نوازش می‌دهد... 🔹دوستانه به شما می‌گویم، چشم‌هایتان را باز کنید، چون ایستادن در برابر منبع نور، عاقبت خوبی برایتان نخواهد داشت... ✍️ م.ی 23 مهر 1405 هجری شمسی ▪️ کانال تلگرامی «شُبهه از شما، پاسخ از ما» https://t.me/joinchat/AAAAADxXmCCu7a8KQ2K8yA Telegram

⭐️«صلوات؛ نفَسِ جان در آستانِ محبت نبوی»⭐️ 🌟گاه انسان سال‌ها در عبادت می‌کوشد، اما هنوز میان او و حقیقتِ قرب، فاصله‌ای پنهان باقی است؛ فاصله‌ای که نه با کثرت عمل، بلکه با گرمای محبت پر می‌شود. و چه بسیار دل‌هایی که با یک صلواتِ آگاهانه، راهی را پیموده‌اند که با سال‌ها غفلت پیموده نمی‌شد.

🌷صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ تنها بر زبان جاری شدن چند واژه نیست؛ بلکه اعلانِ دوبارهٔ عشق، تجدیدِ بیعت با رسالت، و بازگشتِ جان به سرچشمهٔ نور است. صلوات یعنی یادآوری اینکه راه خدا از کوچه‌های محبت محمدی ﷺ می‌گذرد و دل بی‌نصیب از این محبت، هرچند در هیاهوی عبادات باشد، هنوز طعم حضور را نچشیده است.

🌻بسیاری می‌پندارند که صلوات هدیه‌ای به رسول خدا ﷺ است؛ حال آنکه خورشید از چراغ ما نور نمی‌گیرد. خداوند پیش از ما بر پیامبر خویش درود فرستاده و فرشتگان را نیز در این کار شریک ساخته است. ما به صلوات مأمور شدیم، نه از آن رو که چیزی بر مقام پیامبر ﷺ افزوده شود، بلکه تا چیزی از تاریکی دل ما کاسته گردد.

🌷صلوات، پیش از آنکه به آسمان رود، زخم‌های جان را درمان می‌کند. پیش از آنکه ذکرِ زبان باشد، تربیتِ قلب است. هر صلوات، غباری را از آیینهٔ روح می‌زداید و رشته‌ای از محبت میان بنده و محبوبِ خدا برقرار می‌سازد. انسانِ محروم از صلوات، همچون مسافری است که در بیابانِ دنیا تشنه می‌دود، در حالی که چشمه در کنار او جاری است.

📖 ابن‌قیم رحمه‌الله می‌گوید:

🌷«الصلاة على النبي ﷺ من أنفع ما يكون للعبد في دنياه وآخرته، وهي من أعظم أسباب نيل محبة الله ورسوله.» صلوات بر پیامبر ﷺ از سودمندترین اعمال برای بنده در دنیا و آخرت است و از بزرگ‌ترین اسباب دست‌یابی به محبت خداوند و محبت رسول او به شمار می‌آید.

🌻و حقیقت همین است؛ زیرا هرکس بر پیامبر ﷺ بیشتر درود فرستد، بیشتر به او می‌اندیشد، و هرکس بیشتر به او بیندیشد، بیشتر به او شباهت می‌یابد. محبت، سرانجام انسان را به رنگ محبوب درمی‌آورد. 👌تلنگر آنجاست که بسیاری از ما نام پیامبر ﷺ را بارها می‌شنویم، اما دل‌مان نمی‌لرزد؛ صلوات می‌فرستیم، اما عهدی تازه نمی‌کنیم؛ از سنت او سخن می‌گوییم، اما در آیینهٔ رفتار خویش نشانی از او نمی‌گذاریم. 🌼 ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ─═इई🌼🍃🌸🍃🌼ईइ═─