ناویا، ماشین اجرای اپلای

صنعت اپلای، سال‌ها بر یک کمیابی بنا شده بود: اطلاعات و اجرا. اینکه کسی بداند کدام دانشگاه مناسب است، ایمیل را چطور بنویسد، انگیزه‌نامه را چطور تنظیم کند و این فرایند را بدون اشتباه جلو ببرد. دانشجو در واقع داشت دسترسی به این دانش و ظرفیت اجرایی را می‌خرید. هوش مصنوعی این کمیابی را از بین نمی‌برد، اما commodify اش می‌کند. وقتی هر دانشجو بتواند در چند دقیقه پنج نسخه از انگیزه‌نامه بگیرد یا صد استاد را براساس تطابق پژوهشی‌شان پیدا کند، ارزش دیگر در خودِ خروجی نیست. سؤال جالب‌تر این است که اگر نوشتن تقریباً رایگان شود، پول برای چه چیزی پرداخت خواهد شد؟ احتمالاً برای تصمیم‌سازی یا قضاوت. اینکه اصلاً آیا این دانشجو باید امسال اپلای کند یا یک سال صبر کند. بین پنج پیشنهاد، کدام را انتخاب کند. آیا دنبال فاند برود یا صنعت. آیا اصلاً مهاجرت برای او تصمیم درستی هست یا نه. این‌ها سؤال‌های اطلاعاتی نیستند؛ سؤال‌های زمینه‌مندند. پاسخشان از دل شناخت آدم‌ها درمی‌آید، نه صرفاً از مدل‌های زبانی. به همین دلیل، موج بعدی صنعت اپلای، جنگ بر سر «بهترین نویسنده‌ی انگیزه‌نامه» نیست. جنگ بر سر این است که چه کسی بهترین مدل تصمیم‌گیری را از مسیر زندگی یک دانشجو می‌سازد. هدف تحقیقات پیشرفته کیکاو از توسعهٔ ماشین ناویا هم از ابتدا همین بوده. @navia_ai