فلسفه اخلاق

🔹️ یکرنگی آدمی‌زاد از تضاد دیوانه می‌شود. از پارادوکس. از تناقض. از دورنگی. از ناخالصی. مثلاً این پتانسیل را دارد که دیوانه شود اگر، از یک طرف توی گوشش بخوانند که دوستش دارند، اما از طرف دیگر باهاش کاری کنند که دشمنِ سرش هم باهاش نمی‌کند. آدمی‌زاد یک سر دارد و نمی‌شود هزار سودا داشته باشد. دیوانه می‌شود. سردرد می‌گیرد. اما انگار باورش شده که خاصیت آدمی‌زاد بودن این است که یک سر و هزار سودا داشته باشد و به این فکر نمی‌کند که چرا سرش آرام ندارد و یک‌سره لبریز از تنش است. به این فکر نمی‌کند که چرا همیشه توی آن کله یک کیلو و نیمی‌اش جنگ‌های سنگین برپاست و سرش آن‌قدر وزن دارد که اگر زمین بیفتد، می‌تواند با لگدِ افکاری که توش رژه می‌روند عالم را به خاک و خون بکشد. آدمی‌زاد از تضاد دیوانه می‌شود‌، هزاران برابر بدتر از وقت‌هایی که تردید و دودلی دیوانه‌اش می‌کند، اما حواسش نیست که این‌همه بدبختی را خودش به جان خودش انداخته است. با اخلاصی که ندارد. با یک‌رنگی‌ای که ندارد. با صفا و صمیمیت و مرامی که از هیچ‌کدامشان بویی نبرده. و با رنگِ ریا و دورویی‌ای که به در و دیوار زندگی‌اش زده است. آدمی‌زاد با خودش دورویی می‌کند، با دیگران دورویی می‌کند. با خدای خودش دورویی می‌کند. و خیال دارد سرش آرام باشد و خوش و خرم باشد و کیف دنیا را هم ببرد. حواسش نیست دنیا یک کلِّ به هم پیوسته است. که اگر پایش را کج بگذارد، یک‌ چیزی توی سرش کج‌ و کوله می‌شود و پشت‌بندش همه‌ چیزهای توی کله‌اش کج و کوله می‌شوند و خیالش را به آشوب می‌کشند. و هی پارادوکس پشت پارادوکس تولید می‌کند و دورنگی را پشت دورنگی تحویل جهان می‌دهد و یادش می‌رود که اگر یک‌رنگ باشد، همه‌چیز رنگی‌تر است و بعد هی چپ و راست از خودش می‌پرسد که کِی آسمان صاف خواهد شد و من، کِی سرم را بی‌دردسر زمین خواهم گذاشت. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۳۹ 🍀❤️ @The_meaningoflife

بزرگداشت عمر خیام بیست و هشتم اردیبهشت شعرخوانی احمد شاملو و گفتگوی صادق صبا با رابرت در کتابخانه آکسفورد، مارکوس دو سوتو، محمدرضا شجریان و داریوش شایگان |بی‌بی‌سی فارسی| @JameahiBehtarBesazim

🔹️دانلود فیلم 🎞 Annie Hall 🎥 آنی هال(1977) 📝 زیرنویس چسبیده فارسی|کیفیت 720p ✂️ بدون سانسور 🌍محصول کشور: آمریکا 🔹️ژانر: کمدی/عاشقانه 🏆جوایز: کسب ۴ جایزه اسکار (کارگردانی، فیلم، بازیگر زن و فیلمنامه) 🔹️کارگردانی: وودی آلن 🔥بازیگران: وودی ‌آلن، دایان کیتن، تونی رابرتس، کارول کین، پل سایمون، شلی دووال، کریستوفر واکن، کالین دوهرست جنت مارگولین 📝خلاصه داستان: فیلم در مورد یک کمدین چهل ساله موفق است که تاکنون دوبار طلاق گرفته و به تنهایی زندگی میکند. اکنون او تمام وقت خود را صرف کار حرفه‌ای، رفتن به سینما و مراجعه به روانکاو می‌کند. تا این که پس از پانزده سال مراجعه به روانکاو، با دختری معروف به نام آنی هال آشنا می‌شود. حال به بررسی روابطش و علت ناکام ماندن خود در آن ها پرداخته و… 🔹️خیلی‌ها فیلم کمدی رمانتیک آنی هال را بهترین فیلم وودی آلن می‌دانند. امتیاز بالای فیلم آنی هال در IMDB و جوایز بسیاری که کسب کرده، این ادعا را به واقعیت نزدیک‌تر می‌کند. کارگاه #عشق_درمانی فیلم ۴ #مصطفی_سلیمانی ❤️☘ @filsofak

🔹️ آدمِ همیشه طلبکار تا بوده آدمی‌زاد طلبکار بوده. فکر کرده سقف آسمان سوراخ شده و خودش جفت پا آمده روی زمین و چون تشریف فرما شده و نزول اجلال کرده، باید کل کائنات، یعنی ابر و باد و مه و خورشید، همه دست به دست هم بدهند و هر چه حضرت والا می‌خواهند برایش در طبق اخلاص بگذارند و تقدیمش کنند. فکر کرده اشرف مخلوقات بودن یعنی این. یعنی این‌که هر چه عشقش کشید دستور بدهد و عالم هم بگوید بله سرورم، در خدمتم! نه، این‌طوری نیست. تا بوده حاکم باید خادم‌ترین و خاضع‌ترین باشد. و این یعنی اگر گفته‌اند اشرف مخلوقات است، پس منظورشان این بوده که باید خوارترینشان هم باشد. یعنی باید صبح‌ها که از خواب بلند می‌شود دست و پای خورشید را ببوسد که طلوع کرده و نور به دنیایش پاشیده، دعا به جان بالشش بکند که زیر سرش را نرم کرده و به خاکِ خاک بیفتد که زیر پایش را محکم و سفت کرده و همین‌طور هی خاک این و آن شود و دست‌بوس و پابوس عالم و آدم شود تا حق بزرگی را به‌ جا آورده باشد. باید بفهمد این‌طور نیست که هر چه دارد ارث باباش یا حاصل جد و جهد خودش باشد. باید بفهمد بیشتر چیزهایی که همین‌طوری حاضر و آماده می‌افتند توی دامنش، حاصل بُدو بدوی ابر و باد و مه و خورشید و فلک بوده که از کله سحر تا بوق سگ جان کنده‌اند تا او نانی به کَفَش بیاید و به غفلت نخورد. اما آدمی‌زاد غفلت می‌کند و تا بوده طلبکار بوده و همین است که هنوز که هنوز است راه دارد تا اشرف مخلوقات شود. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۳۷ 🍀❤️ @The_meaningoflife

ویژگی‌های یک خانواده سالم |کانال صور مدیا| @JameahiBehtarBesazim

ما به نتیکت نیاز داریم یکی از دوستان‌مان در واتس‌آپ کلیپی خنده‌دار می‌فرستد. آن‌را می‌بینم و قاه‌قاه می‌خندیم ولی برایش پیامی نمی‌فرستیم. او چند روز بعد ما را می‌بیند و گلایه می‌کند که چرا واکنشی نشان نداده‌ایم! در یک گروه واتس‌آپی، در ماه رمضان، فردی هر روز صبح آیه‌ای از قرآن منتشر می‌کند. یکی از اعضا به او تذکر می‌دهد که یک‌بار فرستادید. پست شما لینک هم دارد. اگر کسی دلش خواست می‌رود و خودش می‌خواند و دیگر لزومی به انجام هر روزه‌ی این کار نیست! فردی که معلم کلاس کنکور است پس از راهنمایی یک دانش‌آموز دختر، به‌نشانه تشکر، گل و قلب دریافت می‌کند. این نشانه‌ها، به‌ویژه قلب، باعث تنشی چند روزه بین او و همسرش می‌شود! دانشجویی در روز تعطیل از طریق واتس‌آپ درباره درس به استادش پیام می‌دهد. استاد با ارسال استیکر چهره‌ی خشمگین به او یادآوری می‌کند که امروز تعطیل است! فردی به اشتباه عکس یک میوه را به گروه کاری شرکت ارسال می‌کند. میوه شکل آلت تناسلی انسان را دارد. او پس از این کار تا مرز سکته پیش می‌رود. آیا ما درباره امور کاری حتما باید در ساعات کاری پیام بدهیم؟ آیا این استدلال درست است که اگر کسی نخواست پیام ما را باز نمی‌کند؟ آیا ارسال استیکر قلب از طرف یک دانش‌آموز یا دانشجو به معلم درست نیست؟ آیا کسی که از اعضای یک گروه شناختی ندارد نباید هر روز یک آیه قرآن در آن گروه پست کند؟ اساسا آیا باید پست کند؟ ما این روز‌ها برای بسیاری از امور زندگی‌مان از ارتباطات اینترنتی استفاده می‌کنیم که روابط خانوادگی، روابط کاری، روابط آموزشی، روابط دوستانه، روابط مربوط به کسب و کار و خرید و حتی روابط عاشقانه از آن جمله‌اند. همه این‌ها توجه به پرسشی را ضروری می‌سازد: ادب یا بی‌نزاکتی، احترام یا بی‌احترامی در ارتباطات مجازی چیست؟ آداب اجتماعی به‌ویژه در خصوص فن‌آوری‌های جدید، نه به محض ورود و فراگیرشدن آن‌ها، بلکه آرام‌آرام در جامعه شکل می‌گیرند. گفتگوی اجتماعی می‌تواند موجب توجه عمومی و به‌دنبال آن توافقی تدریجی روی "باید‌ها و نباید‌ها" در این زمینه شود. تقریبا همه فن‌آوری‌ها، تجربه‌ای از تعارض و توافق را پشت سر گذاشته‌اند. این روز‌ها ما برای آن‌که غذایمان را با قاشق و چنگال بخوریم آن‌قدر‌ها تأمل نمی‌کنیم و برای این کار استدلال نمی‌آوریم. قاشق و چنگال جزوی از آداب سفره در بسیاری از نقاط دنیاست. ولی روشن است که استفاده از قاشق و چنگال هم تاریخی از تنش و توافق جمعی را پشت سر گذاشته است و از ابتدا جزوی از آداب غذا خوردن نبوده است. ویرجینیا شی در سال ۱۹۹۴ کتابی درباره "نتیکت" (Netiquette) منتشر کرد. نتیکت در واقع ترکیب کلمات نِت و اتیکت (به معنای آداب معاشرت) است و به آداب رفتار مؤدبانه و احترام‌آمیز در فضای اینترنت اشاره دارد. توصیه‌های وی در ده ‌بند خلاصه شده است که با تغییراتی در مثال‌ها در ادامه آمده است: ۱. انسان‌بودن را به خاطر بسپارید. در فضای اینترنت با دیگران همان‌طور رفتار کنید که دوست دارید دیگران با شما آن‌طور رفتار کنند. ۲. در فضای اینترنت به همان معیار‌های رفتار پایبند باشید که که در زندگی واقعی به آن پایبند هستید. هر چند قواعد ارتباطات مجازی نمی‌تواند دقیقا مانند دنیای واقعی ما باشد ولی شما تلاش خودتان را داشته باشید. ۳. موقعیت‌های مختلف را در نظر بگیرید. برای مثال پیام فرستادن برای استاد، پیام فرستادن به یک دوست صمیمی، پیام فرستادن به همکار با هم فرق دارد. ۴. به زمان و حجم اینترنت دیگران احترام بگذارید. تلاش کنید وقت دیگران را بی‌جهت نگیرید. پاسخ‌دادن به پیام‌ها واقعا وقت‌گیر است. ۵. در ارتباطات آنلاین خود را خوب جلوه دهید. در هر صورت پیامی که می‌رود قضاوتی درباره شما ایجاد می‌کند. روی پیام دقت داشته باشید. ۶. دانش تخصصی را به اشتراک بگذارید. هر خبر یا اطلاعاتی دریافت می‌کنید سریع آن‌را برای دیگران نفرستید. کمی مکث، بررسی و تأمل کنید. ۷. خیلی اوقات در گروه‌ها ممکن است آتش جنگ به شکل‌های مختلف شعله‌ور شود. سعی کنید شعله تنش را پایین بیاورید. بر روی خود کنترل داشته باشید. ۸. به حریم خصوصی دیگران احترام بگذارید. دوست‌تان عکسی از خودش برای شما ارسال کرده است. شما آن‌را برای دوست دیگرتان نفرستید. عکس‌های قدیمی را بدون اجازه کسانی که در عکس هستند منتشر نکنید. ۹. از قدرت خود سوءاستفاده نکنید. اگر متخصص هستید. اگر دانش بالایی دارید. سعی نکنید دیگران را مرعوب خود کنید. ۱۰. نسبت به اشتباهات دیگران گذشت کنید. هرکس ممکن است ناخواسته و به اشتباه پیامی منتشر کند. سعی کنید فراموش کنید و سریع قضاوت نکنید. |کانال دکتر فردین علیخواه| @JameahiBehtarBesazim

گفتم «از اولش بگو» و یک نسکافه از توی جعبه کشیدم بیرون. گفت «با مهر و محبت‌هایی که داشت مَسخم کرده بود. فکر می‌کردم خدا به حال دلم نظر کرده و او را برای من اختصاصی کنار گذاشته، اما همه‌چیزش دروغ بود» نسکافه را ریختم توی لیوان و گفتم «واضح‌تر بگو. یعنی چه دروغ بود؟ نقشه بود»؟ شروع کرد به جویدن لبش و گفت «نقشه که نه؛ این‌طور که محبت می‌کرد و منتظر جوابش بود، مبادله کالا به کالا بود». شروع کردم به هم زدن نسکافه و گفتم «این‌که طبیعی است. بیشتر آدم‌ها محبت می‌کنند و منتظر جبران هم هستند» و لیوان را دادم دستش. گفت «وقتی محبت می‌کند تا بگوید آدم بهتری است، وقتی خودش را راضی نشان می‌دهد و نه نمی‌گوید، اما کینه به دل می‌گیرد، حالم را از هر چه محبت است به هم می‌زند». #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife

ایست! پلیس! امروز صبح شانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۱، با خانمم در اتوبان یاسینی تهران حرکت می‌کردیم و یک عدد نان بربری جلو ماشین گذاشته بودیم تا جایی اطراف تهران صبحانه‌ای میل کنیم. هنوز به مقصد نرسیده بودیم که پلیس با بلند کردن تابلو ایست جلو ما را گرفت! من سرعت را کم کردم و آرام آرام در شانه‌خاکی اتوبان ایستادم. دیدم پلیس به‌طرف ماشین ما آمد. در همین لحظه‌ی کوتاه به همه چیز فکر کردم و دیدم سرعتم غیرمجاز نبوده، کمربند خودم و خانمم هم بسته بود، گواهی و کارت ماشین هم همراهم بود و معاینه‌ی فنی ماشین هم معتبر! بعد از چند ثانیه که پلیس به ما رسید به طرف پنجره‌ی ماشین که پایین کشیده بودیم خم شد و گفت: از نانی که جلو داشبرد گذاشته‌اید حدس زدم که احتمالا هنوز صبحانه نخورده‌اید. من به پلیس گفتم بله درست است. پلیس با نگاهی مهربانانه گفت ما از صبحانه خود کمی حلواشکری خورده‌ایم و مقداری از آن زیاد آمده است، اگر میل دارید می‌توانید آن را بگیرید و با صبحانه خود میل کنید! من که غافلگیر شده بودم با خنده و تشکر حلواشکری را گرفتم و بعد ضمن این‌که ماشین پلیس را بررسی کردم تا مطمئن شوم پلیس واقعی هستند از آن‌ها دور شدم. پیش خود گفتم در این روزگار وانفسا، چقدر دلچسب است حلواشکری از دست پلیس! گاهی می‌شود با یک رفتار زیبا، خاطره‌ای خوب و ماندگار در ذهن افراد ساخت، خصوصا اگر یک پلیس باشیم. |یوسف کنعانی| @JameahiBehtarBesazim

عشق سمی به روایت تصویر... ‏می‌دونی گاهی اینجوریه، عاشق کسی می‌شیم که ما نقش بادکنک رو داریم و اون نقش کاکتوس رو داره؛ این رابطه رو هرچقد بیشتر ادامه بدی، ضربه‌ی محکم‌تری می‌خوری 🌵🎈 Story @Caption

🔹️ به دست آوردنِ زورکی آدم‌ها با زور به دست نمی‌آیند. با زور، آدم‌ها فقط مچاله می‌شوند: حالا بعضی‌هاشان از درون مچاله می‌شوند، چون دل‌شان شکسته و ناخواسته عبد و عبیدِ یک زورگو شده‌اند و گیرِ ناکس افتاده‌اند؛ بعضی‌ها هم از بیرون مچاله می‌شوند، چون تصمیم می‌گیرند خودشان را توی خودشان قایم کنند و هر جور شده باج ندهند. اما سر تا تهش این است که آن‌که مچاله شده، تصمیم گرفته «کشف نشود»؛ مثل زنی که چادر کشیده روی سرش و سر تا پای خودش را هم با وسواس پوشانده؛ و زور زدن برای کشفش، درست مثل این است که چادر را به زور از سرش بکشند بیرون. ولی کشفِ زوری کی اتفاق افتاده، که این‌ دومین‌بارَش باشد؟ آدم‌ها زیرِ بارِ زور، هيچ‌وقت خودِ واقعی‌شان نیستند. آدم‌ها زیر بارِ زور، خودشان را عمداً بد نشان می‌دهند، و تمام تلاششان را می‌کنند که هرجور شده از معرکه خلاص شوند. و فقط وقتی کوتاه می‌آیند که همه‌چیز برگردد سر جای اول: یعنی وقتی که دوباره چادر برگردد روی سرشان، و آن‌کسی که تصمیم گرفته بود به دستشان بیاورد، برود دور بایستد. برود دور بایستد و مثل یک بنده، از دور، دورشان بگردد و خدمتشان را بکند، و برای جلب رضایتشان از صبح تا شب بدود. آن‌وقت دیگر، تاب آوردن زیر چادر محال می‌شود. و مچاله شدن و مچاله ماندن، معنی و مفهومش را از دست می‌دهند. و هیچ دلیلی هم برای قایم شدن باقی نمی‌ماند. و آدم‌ها بی‌زور به دست می‌آیند. #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۳۵ 🍀❤️ @The_meaningoflife

بخشی از پریشانیِ تو، ناشی از یک خشم مدفون شده‌است. چیزی در تو هست، نوعی ترس و کم رویی، که اجازه‌ی ابرازِ خشمت را نمی‌دهد. به جای آن به فروتنی‌ات می‌نازی! نوعی پاکدامنیِ اجباری برای خود پدید آورده‌ای: احساسات را در عمق مدفون می‌کنی، و چون دیگر خشمی را تجربه نمی‌کنی، تصور می‌کنی یک قدیسی! فرو‌خوردنِ خشم، انسان را بیمار میکند. 📚وقتی نیچه گریست #اروین_یالوم ❤🍀 @filsofak

📷📷📸 📌 تعدادی از عکسهای سور‌رئال Patty Maher را ببینید، او فضاهای عجیب و غریبی خلق می‌کند، با سوژه‌هایی که غالبا زن هستند اما هیچ وقت چهره‌هایشان دیده نمی‌شود.

🔹️ خیال‌هایِ باطل آدم‌ها گاهی تمام عمرشان را با خیال‌های باطل سر می‌کنند. خیال‌های باطلی که بیچاره‌شان می‌کند؛ حالشان را خراب می‌کند؛ و زندگی را به کامشان زهرمار می‌کند. مثلاً خیالشان این است که وضع و اوضاعشان توی دنیا، هر چه که باشد، از وضع و اوضاعشان توی جهنم بهتر است. و برای این خیالشان هم یک دلیل دارند! با خودشان می‌گویند که توی دنیا، حداقل دستشان از عمل کوتاه نیست، اما توی جهنم، دیگر کارشان از کار گذشته و هر چه نباید می‌شده، دیگر اتفاق افتاده است! و حاضر نمی‌شوند که برای باطل کردن این خیال، حتی یک لحظه هم فکر کنند. مثلاً حاضر نمی‌شوند به این فکر کنند که شاید توی جهنم، حال آدم بهتر از توی دنیا باشد! و حتی به اندازه یک احتمالِ ساده هم، پیش‌بینی نمی‌کنند که شاید بشود چنین فرضی هم درست باشد. مثلاً این مسأله ساده را ساده می‌گیرند که آدم‌ها وقتی توی جهنمند، از «حق» خبر دارند، اما وقتی توی دنیا به سر می‌برند هیچ خبری از «حق» ندارند. و پیش خودشان حلاجی نمی‌کنند که هیچ خبری از خبر حق، شیرین‌تر و خوشمزه‌تر نیست. و پیش خودشان حلاجی نمی‌کنند که دنیا، به این خاطر به دهانشان شیرین و خوشمزه آمده چون می‌شود با بعضی چیزهاش، خبری از «حق» به دست آورد! و با این خیال‌های باطل، هی لقمه را دور سر خودشان می‌چرخانند؛ و هی راه خودشان را سخت‌تر می‌کنند؛ و هی بیشتر از حق بی‌خبر می‌مانند؛ و هی کمتر دور و برش می‌گردند َو می‌چرخند و باهاش خوش می‌گذرانند؛ و هی بیشتر توی خیال‌های باطل سیر می‌کنند! #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۳۴ 🍀❤️ @The_meaningoflife

[به نظر مزلو] زمانی که فاقد احترام به خود باشیم، در مقابله با زندگی احساس حقارت و دلسردی و ناتوانی می‌کنیم. برای دستیابی به احساس احترام به خود راستین، باید خود را خوب بشناسیم و بتوانیم فضایل و نقاط ضعف‌مان را به طور عینی تشخیص دهیم. اگر ندانیم چیستیم و کیستیم، نمی‌توانیم به خود احترام بگذاریم. دوآن شولتز از کتاب روانشناسی کمال ترجمه گیتی خوشدل ❤️☘ @filsofak

🔹️دانلود فیلم +۱۷ 🎞 Eternal Sunshine of the Spotless Mind 🎥 درخشش ابدی یک ذهن پاک ۲۰۰۴ 📝 زیرنویس چسبیده فارسی|کیفیت 720p ✂️ بدون سانسور 🌍محصول کشور: ایالات متحده آمریکا 🏆جزء 250 فیلم برتر IMDB با رتبه 95 🔹️کارگردانی «میشل گوندری» و نویسندگی «چارلی کافمن» 🔥با هنرنمایی: جیم کری، کیت وینسلت 📝خلاصه داستان: یک زوج بعد از به هم خوردن رابطه شان تصمیم می گیرند خاطرات طرف مقابل را از ذهنشان پاک کنند اما... کارگاه #عشق_درمانی فیلم ۲ #مصطفی_سلیمانی ❤️☘ @filsofak

🔹️ چشمِ دل آدم‌ها به آن‌چه چشم‌هاشان می‌بیند، بیشتر از آن‌چه دل‌شان می‌فهمد اعتماد می‌کنند. اما فقط کافیست کمی حواسشان را جمع کنند؛ آن‌وقت می‌فهمند که آن‌چه دل‌شان می‌فهمد از آن‌چه چشمشان می‌بیند هم محسوس‌تر است! مثلاً کافیست به این فکر کنند که گرسنگی را هیچ‌جوره نمی‌توانند نادیده بگیرند؛ حتی اگر تمام احساساتِ پنج‌گانه‌شان را هم تعطیل کنند! مثلاً کافیست توی بحر این مثال شنا کنند که گرسنگی، مثل آبی که راه خودش را پیدا می‌کند، هر جور شده صدای خودش را به گوش آدم می‌رساند، و نمی‌گذارد نادیده‌اش بگیرند. و آن‌وقت ممکن است بهتر بفهمند که بعضی چیزها، حتی از محسوس‌ها هم ظاهرترند! و اگر همین فکر را کش بدهند، آن‌وقت ممکن است حتی به «تن»شان هم جور دیگری فکر کنند. مثلاً به این نتیجه برسند که شاید تمام‌وقت، به «یک چیزِ نامحسوسِ نادیدنی» استوارند و «تنِ» محسوسشان، الکی الکی به چشمشان بزرگ آمده است! مثلاً به این نتیجه برسند که همواره بی‌تن‌شان هستند؛ چه شب و چه روز! مثلاً به این نتیجه برسند که شب که می‌شود، مثل یک جنازه می‌افتند و حواسشان به تن‌شان نیست، و روز هم که می‌شود، مشغول کار می‌شوند و باز هم پروای تن‌شان را ندارند! و به این فکرِ بکر فکر کنند که شاید تن‌شان یک «مغلطه عظیم» است! که شاید تن‌شان یک «چشم‌بندیِ بزرگ» است! که مدام توی گوششان می‌خواند «اگر من بمیرم، تو هم نخواهی ماند»! که مدام می‌گوید «مرا ببین، که دیدنی‌ام، و بقیه را بریز دور»! که مدام می‌گوید به من اعتماد کن! و افسوس، که هیچ اعتمادی هم به هیچ‌‌نقطه‌ای از سر تا پاش نیست! #مصطفی_سلیمانی #آدم_ها ۳۳ 🍀❤️ @The_meaningoflife

مراقب تاثیر آدما رو خودمون باشیم