🚴‍♂️گشتا🏕Gashta🏞دوچرخه

🏔🚵 بالاخره کدوم سخت‌تر بود؟! دماوند یا سفر چهار روزه تهران تا دریای خزر؟! 🤔 بعد از چهار ماجراجویی ورزشی جالب در زندگیم... 🏔 دماوند از جبهه جنوبی 🏔 دماوند از جبهه شمال‌شرقی 🏔 دماوند از جبهه غربی 🚵 و سفر چهار روزه تهران تا دریای خزر... خیلی‌ها ازم پرسیدن: خب بالاخره کدوم سخت‌تر بود؟! راستش جوابش اونقدرها هم ساده نیست! 😄 چون اصلاً این چهار تا، چهار مدل سختی متفاوت دارن. 🏔 پرونده شماره ۱ دماوند - جبهه جنوبی 📍 ارتفاع قله: ۵۶۱۰ متر 🥾 طول مسیر: حدود ۱۶ کیلومتر ⏰ مدت صعود: ۲ تا ۳ روز 😮‍💨 بزرگ‌ترین دشمن: ارتفاع و کمبود اکسیژن ⭐ سختی از نظر من: ⭐⭐⭐⭐☆ (4/5) به نظر من بهترین مسیر برای اولین صعود به دماونده. 🏔 پرونده شماره ۲ دماوند - جبهه شمال‌شرقی 📍 طول مسیر: حدود ۱۵ کیلومتر 🥶 مسیر طولانی‌تر 🏕 کمپ‌های محدودتر ⛰ شیب‌های سنگین‌تر 💨 فشار استقامتی بیشتر ⭐ سختی: ⭐⭐⭐⭐⭐ (4.7/5) اینجا دیگه تازه می‌فهمی دماوند یعنی چی! 😅 🏔 پرونده شماره ۳ دماوند - جبهه غربی 📍 حدود ۱۵ کیلومتر 🧊 یخچال ❄️ برف 🌬 باد ⛰ مسیر خلوت 🧭 ریسک بیشتر ⭐ سختی: ⭐⭐⭐⭐⭐➕ (5/5) اگر از من بپرسند سخت‌ترین مسیر دماوند؟ بدون مکث... جبهه غربی. 💪 🚵 پرونده شماره ۴ تهران ➜ دریای خزر 📅 ۴ روز 🚵 حدود ۲۲۰ کیلومتر 📈 بیش از ۵۰۰۰ متر صعود تجمعی 🏔 بیشترین ارتفاع حدود ۳۴۰۰ متر 🌊 عبور از چندین رودخانه ❄️ برف 🌲 جنگل 🪨 سنگلاخ 🥾 ساعت‌ها کوه‌پیمایی همراه با حمل دوچرخه 🚴 دوچرخه‌سواری 🧗 و گاهی بیشتر از اینکه دوچرخه‌سوار باشیم... دوچرخه‌بر بودیم!! 😂😂 🤔 پس کدام سخت‌تر بود؟ اگر فقط از نظر ارتفاع و فشار فیزیکی نگاه کنیم... 🥇 دماوند غربی 🥈 دماوند شمال‌شرقی 🥉 تهران تا شمال 4️⃣ دماوند جنوبی اما... اگر بخواهیم تنوع چالش‌ها را حساب کنیم... 😅 داستان کاملاً عوض می‌شود. چون تهران تا شمال یعنی... 🚵 رکاب بزن... 🥵 عرق کن... 🥾 پیاده شو... 🚴 دوچرخه را کول کن... 🌊 از رودخانه رد شو... 🌧 بارون ببین... ❄️ برف ببین... 🌲 وارد جنگل شو... 😴 شب بخواب... ⏰ صبح دوباره از اول... 😂😂😂 📊 اگر بخواهم امتیاز بدهم: برنامه سختی 🏔 دماوند غربی ⭐⭐⭐⭐⭐ 🏔 دماوند شمال‌شرقی ⭐⭐⭐⭐✨ 🚵 تهران تا خزر ⭐⭐⭐⭐✨ 🏔 دماوند جنوبی ⭐⭐⭐⭐ ❤️ اما... اگر بپرسند... کدام را دوباره انتخاب می‌کنی؟ جوابم احتمالاً این است... هر چهار تا...!! 😄 اما اگر فقط اجازه داشته باشم یکی را دوباره تجربه کنم... احتمالاً تهران تا دریای خزر را انتخاب می‌کنم. نه فقط به خاطر مسیرش... بلکه به خاطر حس سفر. سال‌ها آرزو داشتم یک روز از درِ خانه‌ام در تهران حرکت کنم و از دل البرز خودم را با قدرت پاهایم به دریای خزر برسانم. امسال بالاخره این آرزو با برنامه فوق‌العاده باشگاه گشتا به واقعیت تبدیل شد. 🌿❤️ 🙏 و یک اعتراف... با اینکه سه بار دماوند را صعود کرده بودم... صادقانه بگویم... اگر حمایت، صبوری، راهنمایی و انرژی مثبت بچه‌های گروه نبود... شاید هیچ‌وقت به ساحل خزر نمی‌رسیدم. ❤️ گاهی یکی جلوتر می‌رفت... گاهی یکی منتظر می‌ماند... گاهی یکی کمک می‌کرد دوچرخه را رد کنیم... گاهی فقط یک جمله می‌گفت: "بیا... فقط چند متر دیگه مونده..." 😊 و همین چند کلمه، از هر نوشیدنی انرژی‌زایی بیشتر انرژی می‌داد. 🌟 نتیجه شخصی من... 🏔 دماوند یادم داد... *با خودم بجنگم.* 🚵 تهران تا خزر یادم داد... *کنار یک تیم بجنگم.* و به نظرم... دومی، درس بزرگ‌تری بود... ❤️ 🚵🏔🌲🌊🍃 --- 🏁 P.S. البته این فقط برداشت شخصی من از چهار تجربه متفاوت است. مطمئنم هر کسی که این مسیرها را رفته باشد، ممکن است رتبه‌بندی متفاوتی داشته باشد... و همین، زیبایی ماجراجویی است. 😊 مهرداد صدری