PENELOPA

ناجی بعضیا توی عمیق ترین جای وجودشون در بیرون. ب دنبال ی ناجی میگردن ک بیاد همه چیو بهشون بگه وعده های عاشقانه باور های شرطی شده ذهنی ( عدم خود باوری) سال ها دل طلب جام جم از ما میکرد انچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد ( عشق ) واقعی در بیرون پیدا نمیشه در درون( انسان ) و هر چیزی ک هست هست رسیدن و شناختن عشق در درون رسیدن ب (عشق الهی)در عمق وجود هر شئ و موجودی اعم از کهکشان ها و زندگی های دگر سیاره ها و زمین و نباتات و جمادات و.. همه چیز از اوست همه چیز ‌از سر عشق بنیان شده

دربدرِ زندگی تلاش برای زندگی بهتر ( لایف استایل) از خود واقعی دور شدن تعادل ( تعادل) / شعر مولانا هر زمان نو میشود دنیا و ما بی خبر از نو شدن اندر بقا پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتی ست مصطفی فرمود( دنیا ساعتی ست) آزمودم مرگ من در زندگی ست چون رهی زین زندگی پایندگی ست

پر از ایگو های ذهنی

شاهد خشونتی ک در طول روز در پیرامون زندگی روزمره ب هر شکلی حتی ( ترساندن ی گربه ) کشتن ی پشه ، (فاقد عشق)/

افکار های قاضی گونه ک هر لحظه در حال قضاوت کردن و جهت دادن ب زندگی /

برای رسیدن ب خواهش های ذهنی دعا میکنن ک خدایا اگر این درد و رنج را از من بگیری ب من ثروت بدهی و ... ( معامله گر ) /

توی سرما توی روز بدنبال نور افتاب میگردیم بلکه گرم شیم توی تابستون دنبال سایه برای اینکه خنک بشیم /

موسیقی ‏دانان جوان، به ویژه آنان که در زمینه‏ های مدرن کار می ‏کنند، همیشه در همه جای دنیا از حمایت‏های مالی و معنوی سازمان‏های فرهنگی کشور خود، بهره ‏مند می‏ شوند و به یاری آن‏ها است که راه برون ‏مرز را نیز پیدا می‏ کنند. در ایرانِ پیش از انقلاب نیز کمابیش، همین روند برقرار بود. پس از انقلاب، شوربختانه تقریباً همه ‏ی این راه و روش‏های فرهنگی از دستور کار دولت بیرون رفت. حتی هنرجویانی که پیش از انقلاب در برون مرز، با یاری مالی دولت، به تحصیل و مطالعه مشغول بودند، سرگردان به امان خدا رها شدند. اما با وجود همه ی این موانع و مشکلات، جوانان با همت و پشتکار، نه تنها توانستند تحصیلات خود را به پایان ببرند، که حتی آفریده ‏های‏شان به وسیله‌‏ی ارکسترها و یا در تالارهای شهرهای بزرگِ اروپا و آمریکا به اجرا در آمده و مورد تحسین ناقدان قرار می ‏گیرد. استاد "نادر مشایخی" یکی از آن‏ها است که مقیم شهر فرانکفورت در آلمان است. او برای مدتی، ارکستر سمفونیک تهران را نیز رهبری کرده است. "نادر مشایخی" در ۵ آذر ۱۳۳۷ خورشیدی، در تهران زاده شده، تحصیلات اولیه ‏ی خود را در هنرستان عالی موسیقی، در رشته‏ ی پیانو و هارمونی، به پایان برده و در سال ۱۳۵۷، برای ادامه‏ ی تحصیل، رهسپارِ وین شده است. در دوره‏ ی نه ساله ‏ی مدرسه ‏ی عالی موسیقی وین، آهنگ‏سازی، رهبری ارکستر و فوت و فن ‏های موسیقی الکترو آکوستیک را آموخته است. وی، پس از به پایان بردن تحصیل، در سازمان رادیو تلویزیون اتریش، به کار مشغول شده و در سال ۱۳۶۸ یک گروه ویژه ‏ی موسیقی، به نام «آنسامبل قرن بیست و یکم» بنیاد کرده است. "مشایخی" با موفقیت، توانسته است، موسیقی معاصرِ اتریش را در رهبری‏ های خود، با موسیقی دوره‏ ها و سرزمین ‏های دیگر، رودررو سازد و از این راه، رابطه‏ ی کشف نشده‏ ی میان آن‏ها را آشکار سازد. از جمله، او در «کنسرت هاوس وین»، آثاری از مدرن‏های اروپایی را با کارهایی از خودش، همراه با آهنگ‏هایی از "درویش خان"، آهنگ‏ساز سنتی صد سال پیش ایران، به اجرا درآورده است. مشغله‏ ی مهم دیگر "مشایخی"، کار با ویدئو و کامپیوتر است. با کمک این وسایل، او ترکیبات بی‏شمار صوتی و تصویری به وجود می ‏آورد. مهم‏ترین کار چند رسانه ‏ای او، اپرایی با عنوان «ملکوت» است که بر روی داستانی از "بهرام صادقی" شکل گرفته و برای نخستین بار در سال ۱۳۷۶، در محدوده‏ ی جشنواره‏ ی هنرهای مدرن وین، به روی صحنه رفته است. البته او در سال‏های اخیر، بسیار تلاش داشته که «اپرای ملکوت» را به تهران و به روی صحنه‏ ی تالار رودکی ببرد، که متاسفانه میسر نشده و آن هم، به یک دلیل خیلی ساده؛ که «ملکوت» پر از صدای زن است و شنیدنِ صدای زن در ایران قرن بیست و یکم، هنوز از گناهان کبیره به شمار می ‏رود. "مشایخی" در زمینه آهنگسازی نیز تجربه‌های فراوانی دارد که از میان آنها می‌ توان به ساخت «نود و شش قطعه برای سلو»، «موسیقی مجلسی»، «موسیقی ارکستری و اپرا»، «ساخت سمفونی فیه ما فیه» (سه اثر) ، «اپرای ملکوت»، «قطعه ارکستری پشیمانی کنتیمنتو»، «مجموعه تولدی دیگر» ( روی ترجمه آلمانی اشعار فروغ فرخزاد )، «اجرای پروژه های موسیقی تلفیقی اصیل ایرانی در همکاری با هنرمندانی چون حسین علیزاده و هوشنگ ظریف (فستیوال سالزبورگ )»، «ساخت سمفونی مولانا برای صدا و سیما» اشاره کرد.