کلینیک «پذیرش و تعهد»

هیجان‌ها عملکردهای خاصی دارند، حتی اگر برای ما ناخوشایند و دردناک باشند. گاهی اوقات ما هیجان‌هایی که بر محافظت از ما در مقابل تهدید متمرکز هستند را (مانند اضطراب و خشم)، منفی یا بد می‌دانیم. به هر حال، این موضوع ما را در یک چهارچوب ذهنی اشتباه برای تعامل با آنها قرار می‌دهد. آنها به این دلیل که احساس بدی ایجاد می‌کنند، هیجان‌های منفی نیستند، بلکه آنها بخشی از سیستم محافظت ما از خود هستند. وقتی که با هیجان‌هایمان دوستانه‌تر رفتار می‌کنیم (وقتی شروع به دوست داشتن هیجان‌هایمان می‌کنیم)، متوجه می‌شویم تعامل راحت‌تری با آنها داریم. منبع: آموزش ذهن براي شفقت ورزي نويسنده: پل گيلبرت مترجمان: پيمان دوستي/ گلناز قدرتي @actlearning

درد ناشی از زبان انسانی دکتر نیکلاس ترنیکه مترجم: پیمان دوستی 44246770 (021) ———— درد می تواند همه جا حضور داشته باشد. در حقیقت ما می توانیم به سرعت و بدون هیچ حرکتی، به هرجایی منتقل شویم. این توانایی در حالی که یک دریچه بزرگ از امکانات را برای انسان ها فراهم می کند، رابطه گسترده ای با درد، ایجاد می کند. تا زمانی که درد با یک موقعیت خاص از دنیای بیرون در ارتباط است، به طور کلی گزینه ای برای فرار از آن داریم. ممکن است زمان هایی وجود داشته باشد که چنین گزینه ای نداشته باشیم، اما معمولا چنین گزینه ای وجود دارد. با این حال، آیا می توان از دردی که توسط زبان ما ایجاد شده است، فرار کرد؟ شرایطی که در آن به عنوان انسان زندگی می کنیم، در دراز مدت چنین معنی می دهد که راه فراری نیست. هنگامی که توانایی قرار دادن چیزها در روابط قراردادی ایجاد شد، به طور اجتناب ناپذیری به آنها می چسبیم- چیزهای خوب یا بد. در نتیجه، درد در چیزهایی قرار می گیرد که به خودی خود از درد دور هستند. دختر شش ساله ای را در نظر بگیرید که در مدرسه نقاشی ای کشیده است. پدرش می گوید: "خیلی زیبا است. واقعا در این زمینه موفق بودی! ". با توجه به اجزاء کلامی، کودک با متضاد آنچه گفته شد هم ارتباط برقرار می کند: "زیبا نبود. آن را به خوبی انجام ندادم!". ممکن است در همان لحظه ای که پدرش صحبت می کند با آن ارتباط برقرار نکند، اما این کار را در یک زمان دیگر، مثلا وقتی که سعی می کند یک نقاشی دیگر بکشد و اوضاع آن طور که می خواهد پیش نمی رود، انجام می دهد. او به کسی احتیاج ندارد تا قضاوت کند که این "زیبا نیست" یا اینکه او "کارش را به خوبی انجام نداده است". توانایی او در چارچوب ارتباطی، او را در ارتباط با این موضوع، در یک زمینه (بافت) خاص قرار می دهد. هیچ راهی برای از بین بردن این مخمصه انسانی وجود ندارد. همه اینها بخشی از قدرت تفکر است. تفکر می تواند ما را به هرجایی ببرد، حتی جایی که نمی خواهیم به آنجا برویم. رویدادهای خصوصی می توانند به خودی خود دردناک شوند. فکر درد، حتی اگر از نوع دردهایی باشد که هیچ گاه تجربه نکرده ایم، می تواند عملکردهای محرک درد واقعی را کسب کند. @actlearning

قدرت تفکر دکتر نیکلاس ترنیکه مترجم: پیمان دوستی ——- (مرکز خدمات روان شناسی آوای دوستی 44246770-021) —— واقعیت ارتباط بین تفکر و رفتار بیرونی، با توجه به آنچه که ما امروزه در مورد عملکردهای بدن انسان و به ویژه سیستم عصبی می دانیم، درست است. فکر کردن درباره نگاه به کسی، با همان قسمت هایی از مغز انجام می شود که واقعا به آن شخص نگاه کنیم. اگر شما برای اولین بار نواختن یک قطعه موسیقی را یاد بگیرید و سپس این موسیقی را گوش کنید، زمانی که در حال گوش دادن هستید، نورون های حرکتی شما فعال می شوند (لاهاو، شلمن و شللو، 2007). فکر کردن درباره دویدن، همان قسمت هایی از مغز را فعال می کند که واقعیت دویدن فعال می کند (جین رود، 1994؛ کاسلین، گانیز و تامپسون، 2001). این به معنی این است که فکر کردن درباره انجام یک عمل، در بسیاری از جهات شبیه وقتی است که آن کار را انجام می دهیم. @actlearning

مصاحبه با پيمان دوستي در خصوص استرس(صفحه دوم) @actlearning

مصاحبه با پيمان دوستي در خصوص استرس(صفحه اول) @actlearning

ارزش ها چيزهايي از سبك رفتاري ما هستند كه واقعا براي ما مهم هستند. آنها مانند يك قطب نما جهت زندگي را به ما نشان مي دهند. همانطور كه سوسيا مي گويد: "اگر به بهشت نرسم، خدا نمي پرسيد چرا موسي نبودي؟ مي پرسد چرا سوسيا نبودي؟ چرا چيزي نشدي كه فقط تو مي توانستي به آن تبديل شوي؟" منبع: پذيرش و تعهد درماني براي كاهش شرم مبتلايان به HIV - متيو دي. اسكينتا - گرگوري ولز ترجمه: پيمان دوستي- گلناز قدرتي @actlearning

یک تکه کاغذ جلوی خود قرار دهید و حقایقی را درباره وضعیتی که احساس می‌کنید در آن مرتکب اشتباه و یا ناراحتی شده‌اید، بنویسید. حالا می‌خواهم یک نقطه در دیوار پیدا کنید و کاغذ خود را با انگشت اشاره روی آن نگهدارید. احساس خشم اغلب می‌تواند مانند این حالت باشد، مانند نگاه داشتن دلایل در جلوی چشمان فرد. چشمان‌تان را ببندید و چند نفس عمیق بکشید. همان‌طور که شما همچنان حقایق مربوط به خشم خود را در ذهن نگاه داشته‌اید، در نظر بگیرید که این اقدام در نهایت به چه کسی آسیب می‌زند. همان‌طور که این خشم را نگه داشته‌اید، توانایی خود را برای انجام کارهای دیگر به جز نگه داشتن این حقایق روبروی دیوار، ارزیابی کنید. توجه داشته باشید که شما تقریباً و یا هیچ آزادی دیگری برای انجام دادن کارهای دیگر ندارید. آیا مایل به متوقف ساختن فشردن این حقایق به دیوار و افزایش آزادی خود هستید؟ ح حقایق را در دستان خود نگهدارید و تفاوت تجربه انجام این کار را در مقابل فشار دادن آنها در برابر دیوار مورد توجه قرار دهید. منبع: راهنماي درمان گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد درماني نويسندگان: پيمان دوستي و همكاران @actlearning

شما دو دروغ را به خودتان می‌گویید. اول از همه، اینکه شما حق کنترل دیگران را دارید. این دروغ ممکن است شما را متمایل به بحث و جدل بکند ولی دروغ دوم، بزرگتر است؛ اینکه شما توانایی کنترل دیگران را دارید. شما نمی‌توانید خود را به ذهن دیگران تحمیل کنید تا بتوانید مجبورشان کنید مطابق میل شما رفتار، فکر و یا احساس کنند. نه تنها دیگران درنهایت راهی برای مقاومت و فرار از مقابل شما پیدا خواهند کرد، بلکه شما احساس ناامیدی وعصبانیت بیشتری خواهید داشت. منبع: راهنماي درمان گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد درماني نويسندگان: پيمان دوستي و همكاران @actlearning

مقايسه درمان گروهي و انفرادي ACT بر حمله وحشت زدگي پيمان دوستي گلناز قدرتي محمد اسماعيل ابراهيمي @actlearning

برنامه از فراز الوند، شبكه دو، پيمان دوستي @actlearning

شفقت با خود پيمان دوستي ------ چشمان خود را ببنديد و خاطره ای از دوران کودکی تان را که در آن ترسیده، مضطرب، یا نگران هستيد را به یاد بیاوريد. سعی کنید عمیقا با آن خاطره آمیخته شوید. حال تصور کنید که آن کودک(تصویر کودکی شما)، به سمت شما(شخصیت بزرگسال شما) می آید. این کودک آسیب دیده است و پناهی به جز آغوش شما ندارد. چطور با او رفتار می کنید؟ چه چیزی به او می گوید؟ می توانید او را نوازش کنید؟ زمانی که شما ترسیده، مضطرب، یا نگران هستید، درست مانند دوران کودکی تان می شوید. کودکان نیاز به نوازش شدن، مورد محبت واقع شدن، و مهربانی دارند. در چنین شرایطی، رفتارتان با خودتان چگونه است؟ می توانید با مهم ترین شخص زندگی تان، یعنی خودتان، کمی مهربان تر رفتار کنید یا پیوسته خود را مورد سرزنش و انتقاد قرار می دهید؟ @actlearning

تمرين توجه آگاهي و اسكن بدن پيمان دوستي ------------- به آرامی چشمان خود را ببندید. می خواهم شما را با بخشی از وجودتان که کمتر آن را می شناسید، آشنا کنم. برای چند لحظه به صورت ذهنی، به نوک انگشتان پا تا بالای سرتان توجه کنید. حال دوباره این کار را از اول شروع کنید، اما این بار می خواهم با سرعتی کم تر و دقیق تر، به تمام احساس های که در هر نقطه از بدن تان تجربه می کنید، توجه کنید. به گزگز پاهایتان دقت کنید. به احساس هایی که در مچ پا دارید، توجه کنید. به ساق پاهایتان توجه کنید. چه احساس هایی را تجربه می کنید؟ به آنها توجه کنید، نیازی نیست آنها را بازگو کنید، فقط متوجه حضور آنها باشید. اگر فکر می کنید احساس خاصی ندارید، به همان احساس خاصی نداشتن هم توجه کنید. این کار را برای سایر قسمت های بدن تان هم انجام دهید. لزومی ندارد که با این احساس ها بجنگید یا بخواهید که آنها را نداشته باشید، همین که از حضور آنها آگاه باشید، کافی است. اگر دستان خود را به هم قلاب کرده اید و یا مشغول انجام کاری با دستانتان هستید، به آنها هم توجه کنید. ببینید که آیا حرکت دستان شما به صورت ارادی بوده است، یا ناخودآگاه این کار را انجام می دهید. سعی کنید حرکت آنها را به صورت ارادی در اختیار بگیرید. این کار را برای سایر قسمت های بدن تان مثل پاها هم انجام دهید. اگر آنها را تکان می دهید، به آن تکان توجه کنید. ببینید که این کار ارادی صورت گرفته است یا ناخودآگاه. سعی کنید حرکت آن را هم به صورت ارادی انجام دهید. ممکن است حین تمرین بارها حواس تان پرت شود، این امر طبیعی است. اگر چنین اتفاقی افتاد، فقط سعی کنید دوباره تمرکز کنید. این شما هستید که در حال حاضر به بدن خودش توجه می کند. فراموش نکنید که هرچه بیشتر این تمرین را انجام دهید، سود بیشتری به دست می آورید. @actlearning