سینما و ادبیات

تنهاییم را با کسی تقسیم نمی‌کنم ، چون یکبار کردم چندین برابر شد !

ـ حسین پناهی

@cinbook

من ابر شدم ، گفته بودی که خورشیدی ، یادت هست تا زیباتر بتابی چقدر گریستم؟ @cinbook

کاش پیرتر بودم ، مثل ریشه ها یا جوانتر بودم ، مثل شاخه ها ؛ اینجا که من ایستاده ام ، فقط تبر میخورد @cinbook

تلاش کن اندوهت را دوست بداری ؛ شاید برود به رسم تمام چیزهایی که دوست داشتی و رفتند .

دوستت خواهم داشت ‏در سکوت ‏در کلام ‏در صلح ‏در جنگ.

کاش میشد فکرم را برایت بفرستم که یک روز تمام پر از تو بوده است ... - آلبر کامو

رنج نباید تو را غمگین کند! این همان جایی است که اکثر مردم دچار اشتباه می شوند؛ رنج قرار است تو را هوشیارتر کند، به این که زندگیت نیاز به تغییر دارد. - کارل گوستاو یونگ @cinbook

چشم هایم از حسرتِ حضورت اشک می بارند کاش می شد دلتنگی هایم را با لمسِ دست هایت تسکین دهم.! #شهاب_شهابی🦢🍃 @cinbook

تو خانه‌ام بودی عزیزِ من و من از دست دادمت... و کسی که وطن ندارد، در تمام جنگ‌ها گلوله می‌خورد. #حمید_سلیمی🦢🍃 @cinbook

امیدوارم همیشه جایی برای برگشتن داشته‌باشی و کسی جایی منتظرت باشد، و دلیلی برای ادامه‌دادن پیدا کنی، و وقتی دلتنگی، یاد چشم‌هایی بیفتی که آشوبت را تسکین می‌دهد. #حميد_سليمی🦢🍃

@cinbook بعد از تو ای هفت سالگی ای لحظه‌های شگفت عزیمت بعد از تو هرچه رفت، در انبوهی از جنون و جهالت رفت بعد از تو پنجره که رابطه‌ای بود سخت زنده و روشن میان ما و پرنده میان ما و نسیم شکست شکست شکست بعد از تو آن عروسک خاکی که هیچ چیز نمیگفت، هیچ چیز بجز آب، آب، آب در آب غرق شد. بعد از تو ما صدای زنجره‌ها را کشتیم و بصدای زنگ، که از روی حرف‌های الفبا برمی‌خاست و به صدای سوت کارخانه‌های اسلحه‌سازی، دل بستیم. بعد از تو که جای بازیمان زیر میز بود از زیر میزها به پشت میزها و از پشت میزها به روی میزها رسیدیم و روی میزها بازی کردیم و باختیم، رنگ ترا باختیم، ای هفت سالگی. بعد از تو ما به هم خیانت کردیم بعد از تو ما تمام یادگاری‌ها را با تکه‌های سرب، و با قطره‌های منفجر شده‌ی خون از گیجگاه‌های گچ‌گرفته‌ی دیوارهای کوچه زدودیم. بعد از تو ما به میدان‌ها رفتیم و داد کشیدیم: «زنده باد مرده باد» و در هیاهوی میدان، برای سکه‌های کوچک آوازه‌خوان که زیرکانه به دیدار شهر آمده‌بودند، دست زدیم. بعد از تو ما که قاتل یکدیگر بودیم برای عشق قضاوت کردیم و همچنان که قلب‌هامان در جیب‌هایمان نگران بودند برای سهم عشق قضاوت کردیم. بعد از تو ما به قبرستان‌ها رو آوردیم و مرگ، زیر چادر مادربزرگ نفس میکشید و مرگ، آن درخت تناور بود که زنده‌های اینسوی آغاز به شاخه‌های ملولش دخیل می‌بستند و مرده‌های آنسوی پایان به ریشه‌های فسفریش چنگ می‌زدند و مرگ روی آن ضریح مقدس نشسته بود که در چهار زاویه‌اش، ناگهان چهار لاله‌ی آبی روشن شدند. صدای باد می‌آید صدای باد می‌آید، ای هفت‌سالگی برخاستم و آب نوشیدم و ناگهان به خاطر آوردم که کشتزارهای جوان تو از هجوم ملخ‌ها چگونه ترسیدند. چقدر باید پرداخت چقدر باید برای رشد این مکعب سیمانی پرداخت؟ ما هرچه را که باید از دست داده‌باشیم، از دست داده‌ایم ما بی‌چراغ به راه افتادیم و ماه، ماه، ماده‌ی مهربان، همیشه در آنجا بود در خاطرات کودکانه‌ی یک پشت‌بام کاهگلی و بر فراز کشتزارهای جوانی که از هجوم ملخ‌ها می‌ترسیدند چقدر باید پرداخت؟ … فروغ فرخزاد @cinbook

تمام زندگیم... بوی جنگ میداد ٬ اما تو شبیه صلحی! تمام چیزی که یه جنگ زده میخواد صلحه. @cinbook

از تو فقط یك چیز میخواهم! این که همانطور که من نگاهت میکنم نگاهم کنی و این هرگز تمام نشود...

-آلبر کامو

@cinbook

در سرم جنگ های بسیاریست و تنها کشته اش منم... @cinbook

به شدت دوستت دارم ولی خاموش و پنهانی که این زیباترین عشق است ولی در اوج ویرانی @cinbook