ehsasat🤍channel

#زدى_پر #آرش #مسيح @ehsasatchannel 🦋

درِ کلاس های دانشگاه شیشه داشت ، آنقدری بود که بتوانی دوسوم کلاس را ببینی کلاس 106 دانشگاه جای خیلی دنجی بود ، انتهای راهرو بود ، کوچک و نُقلی کلاسش همیشه خودمانی بود ، انگار که دوستانت را دعوت کرده ای به اتاق خودت من کمتر آنجا کلاس به پستم میخورد ، اما قضیه برای او کمی متفاوت بود و بیشتر کلاس هایش آنجا تشکیل میشد ، اصلا شاید برای همین بود که آن کلاس برایم اینقدر خواستنی جلوه میداد آنروز یادم است که امتحان داشتند ، از آن سخت هایش ! غُرغُر درس نخواندن و سخت بودن امتحان را از روزها قبل برایم شروع کرده بود ! وقتی رسیدم امتحان شروع شده بود ، رفتم پشت در و درون کلاس را نگاه کردم ، استایل خراب کردن امتحانش مثل خودم بود ، خودکار را میگذاشت روی میز ، دو دستش را میزد روی پیشانی و فقط زمین را نگاه میکرد ، نمیدانم چرا اما دلم میخواست آن لحظه بغلش کنم و بگویم ، ببین ، این امتحان که هیچ ، تو اگر از دنیا هم بیوفتی من با توام ، سرت را بالا بگیر بلامیسر جان ، دلم میخواستم تا جایی که حراست ما را از هم جدا میکرد بغلش میکردم دلم میخواست یقه ی استادش را بگیرم و بگویم آخر مرتیکه یلاقبا تو دلت میاید که اینقدر فلانی جانم را ناراحت کنی ؟ دلم میخواست ساعت برنارد را داشتم و زمان را نگه میداشتم و تمام برگه اش را از روی دست این و آن برایش پُر میکردم .. رفتم به سمت بوفه ، از اکبر آقایمان دو عدد چایی ، دو عدد هوبی و یک کاغذ آچهار گرفتم ، روی کاغذ با ماژیک نوشتم : " ولش کن امتحان رو ، بیا چایی با هوبی " رفتم پشت در ، به بغل دستی اش گفتم صدایش کند کاغذ را نگه داشتم لبه شیشه برای چند ثانیه و بعد نگاهش کردم ، همه ی آن عصبانیت در یک لحظه رفته بود و داشت میخندید از آن خنده هایی که فقط خودم میدانم چقدر معرکه بود رفتم روی پله ها نشستم ، چند لحظه بعد آمد بیرون و بغل دستم نشست چایی و هوبی اش را گرفت و بعد بدون آنکه به من نگاه کند گفت : من تورو نداشتم چی میکردم ؟ میدانی تصدقت روم ، خیلی دلم میخواهد بدانم همه ی این سالهایی که مرا نداری چه میکنی .. همین #پویان_اوحدی @ehsasatchannel 🦋

قلبی یخی ... با نفس های سرد و ... رگ هایی که به جای خون... دلتنگی پمپاژ میکنند... در انتظار حلاوت یک نگاه...! می بینی...؟! همه در انتظار یک نگاه تو... !!! #محسن_دعاوی @ehsasatchannel 🦋

با همه رنگ از درد و رنج میشود زندگی و آینده را رنگ کرد مگر رنگ سرد و سوخته ی پشیمانی... پیشمانی از یک حرف بیراه ، یک رفتار نا به جا... پیشمانی از نبخشیدن "یک" اشتباه ، به دار کشیدن یک "عشق بی گناه"... پیشمانی از خفه کردن یک رابطه ی عاشقانه با دستان جدایی و آرزوی خوشبختی زیر دریای بغض و دلتنگی... #علی_رجبی @ehsasatchannel 🦋

اینجا کسی برای کسی بی قرار نیست! من در کنار پنجره ام او کنار کیست ...!؟ #احسان_افشاری @ehsasatchannel 🦋

برنگرد... من ديگر خودم نيستم، همانطور كه تو خودت نيستي همانطور كه عشق ديگر آن عشق نيست.. همه چيز را خراب كردي؛ حتي خودمان را... من سالهاست خودم نيستم، شايد كسي شبيه تو برنگرد.. كه من اين شباهت را بسيار دوست دارم... #ياسمن_مهديپور @ehsasatchannel 🦋

#پريزاد #بابك_جهانبخش @ehsasatchannel 🦋

آخر شب ها نه از خستگی خبری هست، نه از خواب.... این موقع از شب اغلب وقت پررنگ شدن کسانی مثل تو در زندگی کسانی مثل من است... #زهرا_سرکارراه @ehsasatchannel 🦋

من پناهنده ام به مرزهایِ تنت... #شاملو @ehsasatchannel 🦋

من ، دل ، عقل ، عشق و جای خالی اش... این ، مرگبارترین گروه مرگِ زندگی یک دلباخته ست... #علی_رجبی @ehsasatchannel 🦋

@ehsasatchannel 🦋

آدمهاى حسود مثل درد بى درمانند هر جا كه باشند بدبختى شان را هوار مى كشند مثل كلاغ قار قار مى كنند و ذهن فاحشه دارند مواظب اين گندابها باشيد احساستان را با عقده هايشان لگدمال نكنند عاقبت آنها در بيهودگى حسادتهاى هرز مى ميرند #امیر_وجود @ehsasatchannel 🦋

@ehsasatchannel 🦋

آدمایی که جای حرف زدن می نویسن، خطرناکن! درست مثل همون مصدومایی که خونریزی داخلی دارن و ناغافل خط ممتد، سوت می کشه رو مانیتور زندگیشون ... بی درد و بی علامت! آدمایی که می نویسن مدت مدیدی توو سکوت بودن، توو انزوای دسته جمعی، از همونایی که مثل همون کلانتر کارتونی دوران بچگی مون، هیچکس نمی فهمه چی میگذره توو قلب طلایی که پشت ستاره ی حلبی چهره شون پنهون کردن... آدمایی که می نویسن ، اونقدر می نویسن تا یه روز جوهر احساس شون خشک بشه و بعد خودشون می شن نقش اول قصه های ناتموم بقیه... درست مثل مجنون که اونقدر "مشق نام لیلا " کرد که بالاخره مرد! آره؛ مرد! آدمایی که جای حرف زدن می نویسن، آلارم نمی دن؛ سوپاپ اطمینان هم ندارن... فقط یهو می ریزن... کاملا یهو! #ناهید_سعادتیان @ehsasatchannel 🦋

@ehsasatchannel 🦋

من عطر تلخت را بافنجان قهوه‌ام نفس می‌کشم؛ لبخندت را درچشمانم قاب گرفته‌ام؛ لمس انگشتانت را در موهایم بافته‌ام؛ و تپش‌های قلبت را در تار و پود پیراهنم کاشته‌ام تا هر روز صبح باطلوع خورشید در من جوانه بزنی! من به اندازه‌ی تمام روزهای سرد زمستان تو را ذخیره دارم‌، بهارم هم خدایی دارد ... #ناهید_آقاطبا @ehsasatchannel 🦋

@ehsasatchannel 🦋