میخواهم زنده بمانم
رفتن به کانال در Telegram
روزمرگیهای یک جنگجوی تنها و مغلوب. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
606
مشترکین
+224 ساعت
اطلاعاتی وجود ندارد7 روز
+2130 روز
آرشیو پست ها
Repost from Coeurvide
زندگی همینه دیگه، هیچوقت اونجوری که میخوای پیش نمیره، مثل همیشه.
10 ژوئن, 10:43
Repost from مَرد سانفرانسیسکویی
"فکر میکنی به ته خط رسیدهای، اما زندگی خط دیگری میکشد."
10 ژوئن, 07:59
گویی برگها در آتش زبانه میکشیدند و پرتوهایی که از خورشید فرو میتابید، نوک درختها را کز میداد.
[قطره اشکی در اقیانوس؛ مانس اشپربر؛ روشنک داریوش]
10 ژوئن, 06:57
کسی که از زمان حال فرار میکند، گذشتهاش به طرز کلافه کنندهای تبدیل به حال میشود.
[قطره اشکی در اقیانوس؛ مانس اشپربر؛ روشنک داریوش]
09 ژوئن, 16:55
برای دوست غمدیدهاش نوشت:
چشمهایت اندوهت را فریاد میزدند.
اما تو اصرار میکردی که خوبی. باورکن عزیز من، حتی اگر تمام آدمها باور کنند که حالت خوب است، من از چشمهایت همهچیز را میفهمم.
_محدثه بانی
09 ژوئن, 16:47
Repost from خطِ فاج
بعضی رابطهها و وعدهها، تلهی «یهکم دیگه»ان. یهکم دیگه صبر کن، یهکم دیگه تحمل کن، یهکم دیگه بساز؛ غافل از اینکه داری توی همون «یهکم دیگه»ها گم میشی.
09 ژوئن, 05:48
Repost from N/a
کاش چون خواب گران از دیده ام نیمه شب ها یاد رویت میگریخت.
08 ژوئن, 15:26
بلوغ یعنی بین چیزی که تو رو هیجان زده میکنه با چیزی که تو رو سالم نگهمیداره فرق بذاری.
_محمد رئیسنیا
08 ژوئن, 14:49
Repost from خونه شماره ۸
خستهام از حمل کردن بعضی چیزها که نه میتونم به کسی توضیحشون بدم، نه میتونم باهاشون کنار بیام و نه راهی برای خلاص شدن ازشون پیدا میکنم.
08 ژوئن, 11:07
همانطور که وقتی کسی در گرداب گیر میافتد و به عمق کشیده میشود، برای حفظ زندگیاش مبارزه میکند. اما ناگزیر از تسلیم و فرو رفتن در باتلاق بودم. باید در تاریکی و روشن زندگی میکردم، در کابوسی سرشار از ایهام.
[قطره اشکی در اقیانوس؛ مانس اشپربر؛ روشنک داریوش]
08 ژوئن, 07:16
Repost from کُنجی در هیاهوی زمان
«گاهی به من بگو که از تاریکیِ خودم بیرون بزنم و امیدوار باشم و نترسم، گاهی به من بگو که زندگی هنوز ارزش زیستن دارد و یک داستانِ غمگین هنوز هم میتواند پایان شادی داشته باشد.»
08 ژوئن, 02:11
دلم میخواد زانوهامو بغل بگیرم و برای این حجم از بیپناهی،درموندگی،بیچارگی و بیگناهیمون زار بزنم.
07 ژوئن, 16:46
آدم گاهی از خودش میپرسد: به ریسمان کدام امید خود را گره زده که تا کنون توانسته دوام بیاورد؟ که حالا هم چنگالش را به همان بگیرد و بلند شود که شاید از این احوال عبور کند.
اما بعد فکر میکند که: این همه دوام آورد، چهشد؟ به کجا رسید؟ که حالا هم بخواهد ادامه بدهد....
[دست نویسهای من، یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۵]
07 ژوئن, 11:39
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهی کوچک، دچار آبیِ دریای بیکران باشد.
_سهراب
07 ژوئن, 04:56
