_ترانهیِ بارون زده
رفتن به کانال در Telegram
پناهگاهی برای دلهای خسته چند خط درد، چند قاب خاطره ترانه بارون زده . . . 🌧☔✨
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
645
مشترکین
-124 ساعت
-187 روز
-8530 روز
آرشیو پست ها
آروم باش
به دنیا اجازه نده، تو رو خشن کنه!
به درد اجازه نده، درونت تنفر ایجاد کنه!
به خستگی اجازه نده، ناامیدت کنه!
به تلخی اجازه نده، خنده های قشنگتو بدودزده!
به سختی اجازه نده، آرزوهاتو فراموش کنی!
به غم اجازه نده، حال خوبتو رها کنی!
و به آینده اجازه نده شیرینی لحظه رو ازت بگیره
22 ژوئیه, 08:32
یه وقتایی به خودم میام و
می بینم چقدر بی صدا تغییر کردم...
همون آدمم،
ولی دیگه باهمون چیزا خوشحال نمیشم
باهمون حرفا ناراحت نمیشم
نمی دونم این اسمش بزرگ شدنه،
یافقط خسته شدنه...💔
22 ژوئیه, 07:36
جایی دورتر از خودم
به تماشای خودم ایستاده ام
چه بی رحمانه خسته ام
وچه به ناچار قوی...
22 ژوئیه, 07:34
تو فرق داری، و همین فرق باعث میشه روی حرفهات حساب باز کنم، قولهات رو جدی بگیرم، ازت توقع داشته باشم و بعضی رفتارها رو از سمت تو نپذیرم
21 ژوئیه, 17:53
حال که از ساده ترین چیزها متاثر میشوی،بسی رنج خواهی برد دوستِ من.
این جهان با آدم های بسیار حساس،سر سازگاری ندارد.
21 ژوئیه, 12:35
چه کسی میفهمد؟ هیچکس!
و شاید بهتر هم همین باشد.
شاید بهتر است که دیگران
ندانند چه بر سرم آمده.
در این تنهایی، دیگر نیازی
به توضیح دادن نیست.
21 ژوئیه, 12:29
عاشقِ خودت باش، زندگی بارها و بارها تو را با خودت روبه رو خواهد کرد…
21 ژوئیه, 09:57
رفیق خوب به کسایی میگن که باهاشون دعوا کنی و همه چیز به فنا نره.
21 ژوئیه, 06:29
یه روز مولانا از شمس میپرسه که
« این اندوه عمیق بلاخره کِی تموم میشه؟ »
شمس هم میگه که « اندوه تمام نمیشود ، تو آنقدر وسیع میشوی که اندوه در تو گم میشود »
20 ژوئیه, 14:39
تو از خیلی چیزا عبور کردی. دیگه لازم نیست خودتو به کسی ثابت کنی.
مواظب اون بخشهای قشنگی از وجودت باش که با همهی سختیا هنوز سالم موندن.
مواظب اون لحظههای گرمی باش که هیچ طوفانی نتونست خاموششون کنه.
همون شجاعت و جسارتی که باعث شده تا امروز دوام بیاری و هنوز با امید به دنیا نگاه کنی رو از خودت نگیر.
مهمتر از همه، مراقب خودت باش.
تو به هیچکس بدهکار نیستی و لازم نیست برای هیچکس خودتو ثابت کنی.
20 ژوئیه, 11:36
هیچ نقطهای از این سرزمین سزاوار بوی باروت نیست کاش جنوب دوباره فقط بوی دریا و نخل بدهد...
20 ژوئیه, 09:53
یه مود عجیبی دارم که انگار میخوام داد بزنم نمیشه، میخوام داد نزنم نمیشه، میخوام بخوابم نمیتونم، میخوام بخندم یه چیزی نمیذاره، میخوام غذا بخورم اشتهام کور میشه، میخوام امید داشته باشم نمیشه،
میخوام از چیزی عقب نیوفتم ادامه بدم برم جلو یه چیزی سد راهم میشه، میخوام برم بیرون ولی حسش نیست، آدمای اطرافمو دوست دارم ولی حال وحوصلشونو ندارم،و خیلی چیزای دیگه که حتی نمیتونم بگم، فقط میدونم یه چیزی نمیذاره. کلا یه مود خیلی عجیبیم که حتی خودمم نمیدونم چیه.
20 ژوئیه, 06:53
