『آوای دریا』

در زندگی زخم‌هایی ست مثل خوره روح را آهسته در انزوا می‌خورد و می‌تراشد

_صادق هدایت

ما شاید حرف آدما یادمون بره، ولی احساسی که با اون حرفی که به ما زدن بهمون منتقل کردن ممکنه هیچوقت یادمون نره

زندگی‌ام ساعتی ست که برگرداندن عقربه‌هایش به عقب حماقت و بیرون آوردن باتری‌هایش بیهوده است؛ اما شکستن عقربه‌هایی که زمان را می‌شمارد بهترین کار است. با اینکه اعداد مقصرند.

تلخ تر از جنگ حکومتی است که درمیان آتش و خون بازهم جوانانش را اعدام می‌کند....

یکم باهم مدارا کنید، زود عصبی نشید، زود هر آدمی رو حذف نکنید. این شهر بوی تنهایی میده. اگر فکر می‌کنید کسی درست میشه ترکش نکنید. یه سری روزا و یه سری آدما دیگه تکراری نمیشن

درد آدما رو تغییر میده. هرچند کوچیک، هرچند ساده، هرچند موقتی، ولی در هرحال درد مارو تغییر میده و به نسبتی که حجم این درد بیشتر باشه زمان التیامش هم طولانی تر میشه. پس درد و رنج رو کم اهمیت نشمار و بهش توجه کن. چون درک اینکه تو دوران سختی رو تحمل کردی، کمکت میکنه که دوباره سرپا بشی.

به من نشون بده کجای روحت غم عمیق تری داره؛ تا اونجا رو بیشتر دوست داشته باشم

+ چی قلب یه آدم رو خیلی درد میاره؟ _ اینکه وقتی ناراحته و حالش خوب نیست ببینه کسی که دوسش داره هیچ تلاشی واسه بهتر شدن حالش نمیکنه.

_کتاب ساحلی

وقتی با یه آهنگ خاطره داری؛ بین اون چیزی که تو میشنوی و بقیه میشنون خیلی فرق هست.

رابطه‌ی فکری مهم تر از رابطه خونیه. بعضی آدما در ذهن آدم یکبار برای همیشه خلق میشوند

فوقش گریه‌ای تا سپیده، و شنیدن نغمه‌های غمگین؛ سپس اندیشه‌ای بر دروغ و دورویی آدم‌ها. و پس از آن، بهبودی فرا می‌رسد، مگر نه؟

نه با کسی بحث کن، نه از کسی انتقاد کن، هرکی هرچی گفت بگو حق با شماست و خودت رو خلاص کن. آدما عقیدت رو که میپرسند نظرت را نمی‌خواهند می‌خواهند با عقیده‌ی خودشان موافقت کنی.