『آوای دریا』

دنیا خیلی جای عجیبیه... یکی داره وحشتناک ترین روزای زندگیشو میگذرونه. یکی دیگه داره بهترین روزای زندگیشو میگذرونه. یکی نمیدونه چجوری با غم از دست دادن خانواده اش کنار بیاد. یکی نمیدونه خانواده چیه اصلاً! یکی نفساش بنده به یه دستگاه.. یکی نفساش بنده به یه انسان. زندگی هر آدمی متفاوت تر از دیگری ... آدمی که باهاش حرف می‌زنیم ، چه تو کوچه چه خیابون، یا هرجا نمیدونیم داره چه روزایی رو می‌گذرونه و با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم میکنه انقدر به هم سخت نگیریم...

لایق چیزی بودن مهمه، نه مالک چیزی بودن.

طوری لبخند بزن انگار هرگز گریه نکردی، طوری مهربون باش انگار هرگز آسیب ندیدی، و طوری زندگی کن که انگار فردایی نیست.

میان انسان‌ها گشتم و چیزی جز تظاهر به آنچه نیستند، ندیدم.

افراد قوی؛ شبها به تنهایی درد می کشند،روزها لبخند می زنند، به دوستانشان نصف ماجرا را می گویند و به والدین شان هیچ چیز نمی گویند تا نگرانشان نکنند.

ماهم بلدیم؛ ولی مانعی به اسم شخصیت وجود داره.

اگه میخوای آدم‌ های دورتو بشناسی، بذارشون سرِ دوراهیِ معرفت و منفعت اون‌ وقت میفهمی که کی برای خودت کنارته، و کی باید بصرفی، که کنارت باشه...

اگه جایی احساس کردی اضافی هستی، شک نکن که هستی؛ این حس احتمال خطا نداره.

"‏عزیز من باید از جزئیات بگریزی و دور بمانی، چرا که هرچه نزدیک‌تر شوی و با دقت‌تر بنگری، رنج بیشتری می‌کشی."

دلم یه اتفاق خوب می‌خواد که از هیجان‌ش خوابم نبره؛ یه چیزی تو مایه‌های شب قبل از مسافرت توی بچگی‌ها.

آدمی‌زاد کسی را می‌خواهد که وقتی اشتباه می‌کند هم دوستش داشته باشد، دوست داشتن کسی که خطایی انجام نمی‌دهد را همه بلدند.

همواره دو احساس متناقض در قلبم حس می‌کنم: وحشت از زندگی و اشتیاق به زندگی.

-شارل بودار.

.......

آدم گرون بهت صداقت و خیال راحت میده، حرف و عملش یکیه، با عرضه و امنه، تکلیفش روشنه!

من معمولا براى آدمها گریه نميكنم، براى رفتارى كه باهام كردن گریه ميكنم، چون لايق اون رفتار نبودم و اين دردناكه.

زندگی یعنی بفهمی که این لحظه وقتی میره؛ دیگه برنمیگرده.