『آوای دریا』
رفتن به کانال در Telegram
4 846
مشترکین
+9724 ساعت
+2047 روز
+1 28130 روز
آرشیو پست ها
4 944
صبور باش و انسان بمان،
حتی اگر جهانت را نمیبخشی،
حتی اگر دستانت زخمیاند و تهی و بارها از میان خارها و سنگ ها خونین عبور کردهاند.
- مجتبی دادوند
20 ژوئیه, 02:30
4 944
اینهمه اندوه بیدلیل برای چیست؟
هیچ چیزی همیشگی نیست
فردا که بیاید،
امروز فراموش شدهاست.»
- ویسلاوا شیمبورسکا
20 ژوئیه, 02:30
4 944
هیچوقت از گذشته یه نفر علیه اون استفاده نکن و اسمش رو زرنگی نذار.
چون ممکنه خدا گذشتهی اون ینفر رو تبدیل به آینده تو بکنه.
19 ژوئیه, 13:37
4 944
بعضی از ما هرگز بهبود نمییابیم ناگهان در یک شبی که فکر میکنیم همه چیز درمان شده اندوه آن اتفاقی که سال ها پیش افتاده، مثل چشمه ای در دلمان میجوشد.
19 ژوئیه, 10:30
4 944
هرچیزی که دیرتر از زمانش برسد دیگر هیچ معنایی نداره.
بعد از مرگ من گل ها را دور بياندازيد، سنگ های قبر چیزی از دلتنگی نمیدانند..
19 ژوئیه, 07:24
4 944
تقصیر خودمونه، خیلی جدی گرفتیم؛
حرف هارو،
قول هارو،
آدم هارو،
حتی دنیارو..
18 ژوئیه, 22:54
4 944
میگویند فردا همیشه زیبا خواهد بود؛
با این حال مگر امروز فردای دیروز نیست؟
18 ژوئیه, 19:34
4 944
دروغ....
دروغ فقط چیزی نیست که به دیگران میگیم. گاهی بزرگترین دروغا رو به خودمون میگیم. شاید برا اینکه کسی ناراحت نشه، شاید برا اینکه کسی ازمون ناامید نشه یا شاید برا اینکه چند دقیقه بیشتر باور کنیم که همه چی خوبه..
دروغ شبیه یه کبریته.
همین که روشنش میکنی تاریکی برا چند دقیقه عقب میره، انگار واقعا نوری پیدا شده؛ انگار همه چیز درست شده. اما اون نور عمرش به اندازه سوختن یه تیکه چوبه.
کمکم شعله ضعیف میشه و تو میفهمی وقتشه خاموشش کنی ولی جرئت نمیکنی؛ چون میترسی بعد از خاموش شدنش دوباره با همون تاریکی روبه رو بشی. پس کبریت رو توی دستت نگه میداری، با اینکه میدونه داره پوستتو میسوزونه. اون سوختن ها بهای همون دروغه. بلاخره شعله خاموش میشه تاریکی برمیگرده. اما این بار یه فرق بزرگ هست، دستت زخمی شده. با خودت میگی شاید این یکی کافی نبود... شاید یه کبریت دیگه روشن کنم این تاریکی از بین بره...
و دوباره...
و دوباره...
و دوباره...
هربار فقط چند ثانیه نور میبینی، و هربار زخم عمیق تر میشه. تا یه روز که میخوای آخرین کبریتت رو روشن کنی؛ اما دیگه دستی نیست که بتونه نگهش داره. اونموقع میفهمی تموم اون نورها فقط فرصت داده بودن حقیقت رو دیرتر ببینی.
و اما دردناکترین بخش ماجرا اینه که...
تو هیچوقت از تاریکی نمیترسیدی، از این میترسیدی که قبول کنی تموم اون نوری که سالها پیش بهش دلبسته بودی فقط آتیش دروغی بود که داشت خودتو میسوزوند.
_A
@Avay_eDaryaa
18 ژوئیه, 13:28
4 944
"درقطار جایمان را عوض کردیم، تو میخواسی منظره را تماشا کنی و من تورا"
_محمود درویش
18 ژوئیه, 10:46
4 944
بیا در لابهلای ورقههای این کتاب همدیگر را ببوسیم نگران آبرو هم نباش. اینجا هیچکس کتاب نمیخواند.
_احمد شاملو
18 ژوئیه, 01:40
4 944
و چقدر غم انگیز است اینکه آدم تمام وقتش را مراقب باشد تا آنچه را احساس میکند به زبان نیاورد
17 ژوئیه, 22:37
