✨𝑬𝒍𝒚𝒓𝒂✨

𓆩 میان خواب و بیداری 𓆪 𓂃 ࣪˖ ִֶָ قسمت اول ִֶָ˖࣪ 𓂃

خسته بودم. وقتی به خانه برگشتم، حتی حوصله‌ی غذا خوردن هم نداشتم. فقط می‌خواستم کمی استراحت کنم؛ برای همین، بدون اینکه چیزی بخورم، روی تخت دراز کشیدم و چشم‌هایم را بستم. نمی‌دانم چند ساعت گذشته بود که خودم را در جایی ناآشنا پیدا کردم. هوا کمی سرد بود و نسیم ملایمی میان وسایل قدیمی و ازکارافتاده می‌وزید. اطرافم شبیه یک شهربازی متروکه بود؛ جایی عجیب که انگار مدت‌ها می‌شد هیچ‌کس قدم به آن نگذاشته بود. همه‌چیز ساکت بود. نه صدای خنده‌ای، نه موسیقی‌ای و نه حتی صدای قدم‌های کسی. ترس عجیبی به دلم افتاده بود. نمی‌دانستم کجا هستم یا چطور به آنجا رسیده‌ام. بااین‌حال، شروع به قدم زدن کردم و سعی کردم بفهمم این مکان کجاست. کمی جلوتر رفتم. همه‌جا خالی بود و هیچ اثری از آدم‌ها دیده نمی‌شد. تا اینکه ناگهان متوجه کسی شدم. غریبه‌ای در چند قدمی‌ام بود. چهره‌اش را درست به خاطر ندارم، اما همین که متوجه حضورش شدم، ترس تمام وجودم را گرفت. بی‌اختیار شروع به دویدن کردم. او هم به دنبالم افتاد. قدم‌هایم را تندتر کردم. هرچه بیشتر می‌دویدم، سرعتم بیشتر می‌شد، اما او دست‌بردار نبود. چیزی در دستش داشت؛ چیزی که فرصت نکردم درست ببینمش. فقط می‌خواستم از آنجا فرار کنم. نفس‌نفس می‌زدم و قلبم به‌شدت می‌تپید. نمی‌دانستم به کدام سمت می‌دوم، فقط می‌دانستم که نباید بگذارم به من برسد. بالاخره توانستم از دستش فرار کنم. و درست در همان لحظه... با پیشانی عرق‌کرده از خواب پریدم. چند لحظه بی‌حرکت ماندم و به اطرافم نگاه کردم. نفسم هنوز تند بود و ترس عجیبی در وجودم باقی مانده بود. سعی کردم آرام شوم و خودم را قانع کنم که همه‌چیز فقط یک خواب بوده است. اما تصویر آن شهربازی هنوز از ذهنم بیرون نمی‌رفت. چشم‌هایم را بستم تا دوباره آن صحنه‌ها را به یاد بیاورم؛ نسیم سرد، سکوت سنگین و آن غریبه‌ای که چیزی در دست داشت... ولی هرچه بیشتر تلاش کردم، جزئیات کمتری به یادم آمد. همه‌چیز فقط یک خواب بود... حداقل، آن لحظه این‌طور فکر می‌کردم.

 «شاید خواب بود... شاید هم شروع چیزی که هنوز نمی‌دانستم.» 𓆩 🌙 𓆪