«جهانِ پنهان من»
رفتن به کانال در Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
206
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-27 روز
-930 روز
آرشیو پست ها
من که اسم تورو وسط برگه های کتابم مینوشتم و وسط کلاس ذوق میکردم؛ تو دیگه چرا؟!
19 سپتامبر, 06:36
19 سپتامبر, ~06:57
شهریور 1405:
«می خواهی بدانی در چه حالی هستم؟ سدّی که در مقابل اشك هایم کشیده شده بود دوباره شکست. نمی دانم این سیل مرا به کجا بغلتاند.
شاید به دور افتاده ی خارج از جهان،
اری من ابرم. و کارِ ابرْ باریدن است.»
19 سپتامبر, 06:36
دلیلِ آن باش که کسی احساس کند
دیده میشود، شنیده میشود و درک میشود.
آن لبخندی باش که به کسی
یادآوری میکند تنها نیست.
آن امیدی باش که کسی در میانِ همهٔ
ناپایداریها به آن چنگ میزند.
19 سپتامبر, 06:25
دیر است گالیا !
هنگام بوسه و غزل عاشقانه نیست ،هر چیز رنگ اتش و خون دارد این زمان ؛هنگام رهایی لبها و دست هاست عصیان زندگیست .
هوشنگ ابتهاج
19 سپتامبر, 06:24
من از آدمایی که همیشه مطمئنن حق با خودشونه، متنفرم. باید بگم، آدمی که حتی یک درصد احتمال اشتباه بودن به خودش نمیده، عملاً دیگه دنبال فهمیدن نیست؛ بلکه فقط دنبال سجده بر جهل خودش است.
آلبرکامو
19 سپتامبر, 05:30
در یک روز، در یک ساعت، همه چیز ممکن است درست شود!
رویای آدم مضحک داستایفسکی
18 سپتامبر, 20:07
در جهان فرمان کوروش اولین منشور بود
سر به تعظیمش سراسر بابل و اشور بود
سینه ی اسپارت را تا قلب یونان چاک کرد
پشت بخت النصر را ساییده و بر خاک کرد
ما از اسلاف همان خونیم از آن ریشه ایم
پاسدار نام پاک پارس تا همیشه...
18 سپتامبر, 19:49
به زنده ماندن درین دیار،
چه پایِ سختی فشردهام،
چه مرگها آزمودهام،
ولی شگفتا!! نمردهام…
سیمین بهبهانی
18 سپتامبر, 18:11
قصهٔ تنهایۍات را هیچوقت عنوان نکن
مردمِ این شهـر ، تنها را به یغما می بَرند
18 سپتامبر, 17:47
افسرده نیستم و روحیهام را نباختهام. زندگی در همهجا زندگی است، زندگی در درون ماست، و نه در بیرون. آدمهایی نزدیک من خواهند بود و انسانی در میان انسانها بودن و همیشه انسان بودن، صرفنظر از هر مصیبتی که به سر آدم بیاید، افسردهنشدن و واندادن! زندگی یعنی همین، رسالت زندگی در همین است.
از متن نامهی داستایفسکی به برادرش بعد از بخشیدهشدن از مجازات اعدام
18 سپتامبر, 09:21
انسان بودن در خاورمیانه رنج بود و
زن بودن فرای همه رنجها و دردها.
کیمیا رجبی
17 سپتامبر, 19:53
نزار قبانى چه زيبا گفته :
هرگاه زنى به تو پناه آورد ، براى او بمير!
زيرا يك زن،
هرگز به مردى پناه نمى برد مگر آنكه آن مرد در نزد او، از بزرگترين مردان باشد..
17 سپتامبر, 17:20
آنکه در مردمکِ دیده وطن ساختمش قدر نشناخت، چو اشک از نظر انداختمش.
جلالالدین آذری
17 سپتامبر, 12:26
من واقعاً ادبیات را دوست دارم، اینکه میبینی آدمهایی قبل از تو بودن که همین احساسات رو تجربه کردن، بهتر از تو تبدیلش کردن به کلمه و از همه مهمتر اینکه نمردن و زندگی براشون ادامه پیدا کرده؛ جالبه واقعاً…
17 سپتامبر, 04:50
شاعـر تمامِ شـب به سرودن ادامه داد
باران ادامه داشت خیابان ادامه داشت ..
سعیدبیابانکی
16 سپتامبر, 20:55
