«جهانِ پنهان من»
前往频道在 Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
显示更多未指定国家未指定类别
206
订阅者
无数据24 小时
-27 天
-930 天
帖子存档
من که اسم تورو وسط برگه های کتابم مینوشتم و وسط کلاس ذوق میکردم؛ تو دیگه چرا؟!
19 9月, 06:36
19 9月, ~06:57
شهریور 1405:
«می خواهی بدانی در چه حالی هستم؟ سدّی که در مقابل اشك هایم کشیده شده بود دوباره شکست. نمی دانم این سیل مرا به کجا بغلتاند.
شاید به دور افتاده ی خارج از جهان،
اری من ابرم. و کارِ ابرْ باریدن است.»
19 9月, 06:36
دلیلِ آن باش که کسی احساس کند
دیده میشود، شنیده میشود و درک میشود.
آن لبخندی باش که به کسی
یادآوری میکند تنها نیست.
آن امیدی باش که کسی در میانِ همهٔ
ناپایداریها به آن چنگ میزند.
19 9月, 06:25
دیر است گالیا !
هنگام بوسه و غزل عاشقانه نیست ،هر چیز رنگ اتش و خون دارد این زمان ؛هنگام رهایی لبها و دست هاست عصیان زندگیست .
هوشنگ ابتهاج
19 9月, 06:24
من از آدمایی که همیشه مطمئنن حق با خودشونه، متنفرم. باید بگم، آدمی که حتی یک درصد احتمال اشتباه بودن به خودش نمیده، عملاً دیگه دنبال فهمیدن نیست؛ بلکه فقط دنبال سجده بر جهل خودش است.
آلبرکامو
19 9月, 05:30
در یک روز، در یک ساعت، همه چیز ممکن است درست شود!
رویای آدم مضحک داستایفسکی
18 9月, 20:07
در جهان فرمان کوروش اولین منشور بود
سر به تعظیمش سراسر بابل و اشور بود
سینه ی اسپارت را تا قلب یونان چاک کرد
پشت بخت النصر را ساییده و بر خاک کرد
ما از اسلاف همان خونیم از آن ریشه ایم
پاسدار نام پاک پارس تا همیشه...
18 9月, 19:49
به زنده ماندن درین دیار،
چه پایِ سختی فشردهام،
چه مرگها آزمودهام،
ولی شگفتا!! نمردهام…
سیمین بهبهانی
18 9月, 18:11
قصهٔ تنهایۍات را هیچوقت عنوان نکن
مردمِ این شهـر ، تنها را به یغما می بَرند
18 9月, 17:47
افسرده نیستم و روحیهام را نباختهام. زندگی در همهجا زندگی است، زندگی در درون ماست، و نه در بیرون. آدمهایی نزدیک من خواهند بود و انسانی در میان انسانها بودن و همیشه انسان بودن، صرفنظر از هر مصیبتی که به سر آدم بیاید، افسردهنشدن و واندادن! زندگی یعنی همین، رسالت زندگی در همین است.
از متن نامهی داستایفسکی به برادرش بعد از بخشیدهشدن از مجازات اعدام
18 9月, 09:21
انسان بودن در خاورمیانه رنج بود و
زن بودن فرای همه رنجها و دردها.
کیمیا رجبی
17 9月, 19:53
نزار قبانى چه زيبا گفته :
هرگاه زنى به تو پناه آورد ، براى او بمير!
زيرا يك زن،
هرگز به مردى پناه نمى برد مگر آنكه آن مرد در نزد او، از بزرگترين مردان باشد..
17 9月, 17:20
آنکه در مردمکِ دیده وطن ساختمش قدر نشناخت، چو اشک از نظر انداختمش.
جلالالدین آذری
17 9月, 12:26
من واقعاً ادبیات را دوست دارم، اینکه میبینی آدمهایی قبل از تو بودن که همین احساسات رو تجربه کردن، بهتر از تو تبدیلش کردن به کلمه و از همه مهمتر اینکه نمردن و زندگی براشون ادامه پیدا کرده؛ جالبه واقعاً…
17 9月, 04:50
شاعـر تمامِ شـب به سرودن ادامه داد
باران ادامه داشت خیابان ادامه داشت ..
سعیدبیابانکی
16 9月, 20:55
