‌ 𝗋𝗎𝖻𝗒𝗇𝗂𝗀𝗁𝗍𝗌 rest-

فور کنید تگ‌چنلتون رو اینجا لیست کنم بذارم، جذب بگیرید.

جوین باشید حتما | چک میشه.

چنلای پایین 1k فور کنید؛ پست فور کنم +100 ویو بگیرید.

جوین باشید حتما | چک میشه.

از اون فیکاییه که بوی شراب قرمز میده

Name: Running at your speed Couple: Vkook Genre: اکشن،عاشقانه،درام Chapter: 3/10 دنیای‌تهیونگ زیادی پرخطر بود اما کوک‌یاد گرفت‌که برای‌رسیدن‌بهش‌باید با سرعت‌قلبش‌حرکت‌کنه! ★🔗『Read The Story』 Writer: lia

that was really sexy

‌ ‌  ‌    ‌🌟 ‌  ‌ ‌" 𝚻𝖧𝖤︎ 𝖥𝖴︎̲𝖢𝖪 𝖸︎𝖮︎𝖴︎ $𝖫𝚶𝚶𝚱𝖨︎𝖭 𝖠︎𝖳︎ 🌟

زیبا بود

درک نخواستم، تعریف و تمجید نخواستم؛ آغوش نخواستم، محبت نخواستم؛ عشق را هم دیگر نمی‌خواهم… تنها چیزی که در جست‌وجویش هستم، مرگ است؛ زیرا مرگ را تنها مرهم زخم‌هایی می‌دانم که سال‌هاست در جانم ریشه دوانده‌اند. اشک‌هایم دیگر تابِ سنگینی این درد را ندارند. قلبم می‌لرزد و هر بار که به مرگ فکر می‌کنم، لبخندی بر لبانم می‌نشیند که تمام وجودم را به لرزه می‌اندازد. نمی‌دانم این لرزش از ترس است یا از رضایت؛ هر چه که هست، واژه‌ها از توصیفش عاجزند. نمی‌خواستم همچون پروانه‌ای باشم که شیفته‌ی نور شمعی سوزان می‌شود و سرانجام در آتش آن جان می‌دهد. من می‌خواستم زندگی کنم… آن‌گونه که رویایی برای ساختن داشته باشم، آرزویی برای رسیدن و قلبی که زیر بار اندوه خم نشده باشد؛ ذهنی که در آشوب احساسات غرق نباشد. اما سرنوشت با من چه کرد؟ با ما چه کرد؟ ما تنها جوانانی بودیم که در میان سال‌های نومیدی، هنوز کورسویی از امید را در سینه حفظ کرده بودیم. اما در پایان چه شد؟بزرگ‌تر شدیم… و همراه با بزرگ شدنمان، زخم‌ها نیز عمیق‌تر شدند. سختی‌ها چون سایه‌ای سمج در زندگی‌مان ماندند،مهر را از ما گرفتند،بر روحمان لکه‌های سیاه نشاندند و جهانمان را از پلیدی انباشته کردند؛تا جایی که پاکی، آرام ‌آرام از برابر چشمانمان محو شد. روزی به دنبال آغوش و محبت بودیم،اما خود را در میان افسردگی، خشم و تنهایی یافتیم. و اکنون،خشم و نفرت تنها احساساتی هستند که در رگ‌هایم جریان دارند. از من انتظار نداشته باش انسان خوبی باشم. اگر انسانیت حقیقتاً وجود داشت،سرنوشت ما به اینجا ختم نمی‌شد.

پایان راه، مرگ بود؛ اما تراژدی واقعی ما از همان لحظه آغاز شد که چشم در مکانی گشودیم که هرگز جای زندگی کردن نبود.

فیوه تمش

ㅤShadows bow before him:

With every step he takes, a chilling silence follows, and enemies don’t even dare whisper his name. He is the nightmare that comes alive in the night: Simon “Ghost” Riley.

فیک کم میخونم اما این جزو قشنگاش بود