مُــبـهَـمْ

صبرِ بیش از حد هر ذوقی رو کم‌کم از بین می‌بره.

من هربار فکر میکنم که دیگه درگیر نیستم به خودم میام و میبینم تو خاطرات غرق شدم و دارم هعی می‌کشم.

رفتارها همیشه جوابی که دنبالشیو میدن.

زهرا بمان که تنها ملتمسِ ماندنت علیست..

آن‌ شب که تو رفتی، به طلوعش‌ نرسیدم هنوز.

در دیدار با تو، اگر من را ساکت دیدی، شاهد عشقی هستی که فقط تظاهر می‌کند، تظاهر به اینکه بی تو، من حالم خوب است. ولی هم من هم تو می‌دانیم که دروغ است..

دلم میخواد بدونی، اما دلم نمیخواد بهت بگم..

-من نمی‌گویم چه‌ شد، گویند که در چشمِ علي، سیلِ دشمن بود پیدا، فاطمه پیدا نبود.. /١٣٥.

ببخشید که نمیتونم توضیح بدم چرا انقدر غمگینم، آخه حرف زدن راجبش غمگین‌ترم می‌کنه.

من نمیتونم یادت نیوفتم، خودت یادم نیا.

کجا رو داشتیم؟ اگه امام حسین و کربلا نداشتیم..

تا کمال‌گرا برگرده عمل‌گرا خودکشی کرده.

الان که فکر میکنم پارسال چقدر احمق بودم، حیف که سال بعد قراره همین حس رو نسبت به امسال داشته باشم.

نزار از یادت برم.

آشغال حداقل تکست بده رتبه کنکورمو بپرس.

با اومدن رتبه‌های کنکور، خشم الهی دامنمونو گرفت وگرنه این رعد و برق جز تهدید چیزی نیست.

-من همان رانده شده از درِ غیرم ارباب، نیست غیر از تو مرا هیچ خریدار، حسین.. /١٢٨.