𖦹

Pov:

اینقدری که شبا دلمون گرفت، خوابمون نگرفت.

خون های ریخته شده،

نام های غیر تکراری ، رفتن هایِ بی بازگشت ، رویاهایی که تجربه نشد ، رقصیدن و کِل کشیدن بر سرِ مزار ، کودکانِ یتیم شده ، مادرانِ به سوگ فرزندانشان نشسته ، سفره های خالی تر شده ، قلب های شکسته ، عشق های ناتمام ، گلوله های جنگی ، تنی پر از ساچمه ، اعدام به هنگام اذان ، اشک های بی وقفه ، لبخند های مُرده ، سَدی پر از جنازه ، اخباری دروغین ، شرمندگی پدر ، آرزو های دفن شده کودکانِ کار ، درآمد ریالی خرج کردنِ دلاری ، مردمانِ ناامید ، آینده ای نامعلوم ، عدم آزادی بیان ، جنگ ، خشکسالی ، کمبود آب و برق؛ و در آخر ، درد آنقدر گسترده است که اشک ها نمی‌دانند بر کدام زخمِ ایران فرو بریزند..

و آنان که در خیابان کُشته شدند، عشقِ بیشتری به زندگی داشتند.

جمعه تا اونجایی خوبه که از خواب بیدار نشی.🫩

اصلا بحث چص‌ناله نیستا، من خیلی منطقی و از روی اصول ناراحتم.😴

بگیر بغلم که فرصت کوتاهه تو ایرانم امید نیست به دیدن دوباره

مُردن که فقط توی قبر گذاشتن نیست.

آدم خوبی نیستم واسه خودم..

POV :

00:00🪫

کاش یکی پیدا شه مخ منو بزنه(با هفت تیر)

تو این گرما فقط باید خوابید تا هوا تاریک‌شه.🪫

شاهنامه فردوسی انقدر قهرمان نداشت اِی مادران و پدرانِ ایرانی،چه شیر هایی تربیت کردید!.. -☀️🦁-

تنها راه نجات خوابیدنه، وقتی میخوابم ناراحت نیستم، عصبانی نیستم، تنها نیستم، غمگین نیستم.😴🛐